Prima poſt Epiphanie.L.

num traxit. Iō dicit be. Aug. ſuꝑ illud psͣ. lxviij. Nōabſorbeat me ꝓfundum ⁊cͣ. Puteus eſt ꝓfunditas iniquitatis in quaꝫ ſi cecideris nō claudet os ſuum. ſi clauderis os tuum .ſ. in ꝯfeſſione ꝓpter verecūdiam. ꝯfitereergo ⁊ dic. De ꝓfundis clamaui ad te domine: domineSexaudi vocem meaꝫ. ⁊ euades. Secūdum ſignum amare ꝯfeſſionis eſt humilitas. Volens em̄ ꝯfiteri peccataſua vt veniam ꝯſequat̉ debet ſe coram deo p̓ncipaliter⁊ ſacerdote humiliare. Iuxͣ illud. j. Pe. v. Humiliamini ſub potēti manu dei ſicut fecit publicanꝰ Lu. xviij.Qui ex vera humilitate nolebat oculos ad celos leuare. ſꝫ ꝑcuciebat pectus ſuum ⁊ dicebat. Deus ꝓpiciuseſto mihi pctōri. Ecce v̓bum humile qd̓ ⁊ ſi dyabolusvellet dicere vel huic ſimile veniam ꝯſequeret̉: ¶ Refert Ceſariꝰ in dyalogo. Cum ſacerdos quodam tempore quadrageſimali in eccl̓ia ſua audiret cōfeſſionemaffuit qͣntum ad apparentiam iuuenis robuſtus corpore expectans tempus ꝯfitendi omnibꝰ expeditis acceſſit ipſe nouiſſimꝰ genua flexit ad ꝯfeſſionem os apruit. ⁊ tanta enormia confeſſus eſt crimina homicidiafurta. blaſphemias. ꝑiuria diſcordias ⁊cͣ. quoꝝ ſe incēſorem eſſe dicebat ꝙ tedio grauatꝰ ſacerdos diceret acillum. Si mille eſſes annoꝝ nimis eſſet tammulta ⁊ qͣuia ꝯmiſiſſe. Et ille ampliꝰ inquit. ſum ꝙͣ mille annortunc ampliꝰ ſacerdos territus ait. Quis ergo es? Rn̄dit demon. ego ſum vnus de illis qui cum lucifero cecderunt ⁊ peccata mea ex minima parte ꝯfeſſus ſum. ſivelles audire que ſunt innumerabilia ꝑatus eſſem tibꝰꝯfiteri. Sacerdos igit̉ ſciens pctm̄ dyaboli eſſe inſanabile dixit. Quid tibi iniungam ꝓ ꝯfeſſione. o dyabole ⁊quare eandem feciſti? Cui demon. ſtabam ex oppoſitotui vt vidi pctōres ad te accede̓. ⁊ iuſtos redire auſcultans valde diligenter quid illi dixerunt. quidqꝫ eis rn̄ſum ſit. ⁊ qd̓ poſt peccata grauia ꝯmiſſa ſit eis indulgētia ⁊ vita eterna ꝓmiſſa audiui. Ego v̓o idem ſperansveni peccata mea ꝯfiteri. Sacerdos v̓o exemplo martini dyabolo fiducialiter rn̄dit. ſi volueris vti conſilio ⁊gere ꝓ peccatis tuis pnīaꝫ pure ſicut hi quos hinc exē vidiſti ſimilem indulgentiam ꝯſequeris. Rn̄dit illeSi tolerabilem mihi iniungas pnīam parebo tibi. Sꝫcerdos ergo valde modicam ⁊ minorem his qui antte confeſſi ſunt tibi iniungam penitentiaꝫ. Uade ⁊ tribus vicibꝰ in die iacta te in terram. ſicqꝫ humiliter proſtratus dicas. Domine deus creator meus peccaui tibignoſce mihi. Hec ſolūmodo ſit penitentia tua. Cūqꝫdiceret dyabolus non poſſum facere hoc ē mihi nimisgraue. Rn̄dit ſacerdos. quare in tam modico grauarisait non poſſum me intātum humiliare aliud quodcūqꝫ iniūxeris libenter ſuſcipiam. tūc indignatꝰ ſacerdosdixit. O dyabole ſi tanta eſt cordis tui ſuperbia. vt necvelis nec poſſit te in tāmodico humiliare creatori tuorecede a me. qꝛ neqꝫ hic. neqꝫ in futuro miſcd̓iam conſequeris ab illo. ad quam vocem mox ille euanuit. Ideodicit Bern̄. Omnia que remordent ꝯſcientiam ꝯfiterehumiliter pure ⁊ fideliter. Tercium ſignum ſunt lacrime. Iuxta illud Trenoꝝ. ij. Educ qͣſi torrentem lacrimas. quia die ac nocte nō des reqͥem tibi. Neqꝫ tacentpupilli oculi tui. Ideo dicit Criẜ. de pe. di. j. c. mēſuraꝫ.Lauant lacrime delictum quod pudor eſt ꝯfiteri. Ubiſupͣ. j. dominica in aduentu. ẜmo .j. A. E. Quartum ſignum eſt fortitudo. exemplum de Maria magdalenaque adeo fortis fuit in ꝯfitendo ꝑ amaram interius cōpunctionem ꝙ nullo pudore obſtante publice fuit cōfeſſa turpitudinem delictoꝝ Lu. vij. Quintum eſt ꝓnitas obedientie vt ſe totaliter ponat cōfitens in arbitrio ſacerdotꝭ nihil ſibi reſeruans. ſꝫ vt omnia eo iubēte ꝑatus ſit facere ꝓ recipiēda vita anime quecūqꝫ faceret ꝓ euitanda corꝑis morte. Secūdo confeſſio debetSeſſe feſtina. Iuxta illud Eccͣi. v. Ne tardes cōuerti addominum. ⁊ ne differas de die in diem. Et Eccͣi. xxj.

Fili ſi peccaſti non adijcias iteꝝ ſꝫ de priſtinis deprecare vt dimittāt̉ tibi. ¶ Et eſt notandum ꝙ ꝓpter qͥnqꝫdebet quilibꝫ homo ad confeſſionem feſtinare. Primoꝓpter hore mortis incertitudinem. Quia dicit̉ Lu. xij.Ueniet dominꝰ ſerui illius .ſ. qui ꝓtrahit confiteri indie qua non ſperat ⁊ hora qua neſcit partem eius cuminfidelibꝰ ponet. ſicut factum eſt illi de quo legit̉. Princeps quidam duxit malam vitam quem cum hortaret̉ . hacllx ol̓vxor eius ad confeſſionem. Dicebat non poſſum ꝯfiteri. quia timeo ꝙ grauis mihi penitētia det̉ ſicqꝫ ꝓtraxit confeſſionem. Cui vxor ⁊ quomodo inqͥt ſuſtinerepoteritꝭ penas inferni que grauiores ſunt ꝙ alique pene huiꝰ mundi. cui ille. putas ꝙ infernꝰ ſit? ſacerdotesiſta inuenerūt vt timeant̉. Quadam igit̉ die cum iaceret in ſtratu ſuo venientes demones ⁊ acceperunt ip̄mde lectu ſuo ꝓiecerunt. ⁊ animam ad infernum portauerunt. vxor hec videns orauit deum vt ſibi reuelaretſtatum ſui viri. Ecce mane ſurgens corpus viri ſui inuenit quaſi titionem ⁊ carbonem denigratum. ⁊ in manū lrām in qua erat ſcriptum. iam certificatus ſum. qꝛinfernus eſt ⁊ timor quem habui ad pnīam me illuc deportauit. Secundo ideo eſt feſtinandum quia moransin peccato ſemꝑ cumulat. Iuxͣ illud Apoc̄. vlti. Qui inſordibꝰ eſt ſordeſcit. Ad hoc quere ſupͣ dominica .j. inaduentū ẜmone. iij. B. H. quaſi in fine vbi habet̉ deqͥnto ſomno. ⁊ ẜmo. iiij. eiuſdem dominice. B. Y. Yde exemplum de ethiope qͥ ſarcinaꝫ augmētauit. Tecio quia quis quanto maiorem moram fecerit in peccato tanto magis elongabitur a deo. Quia Prouerb̓. xx.Longe eſt dominus ab impijs ⁊ ꝑ conſequens difficilior conuerſio. Quia dicit Ouidiꝰ. Qui non eſt aptus .i.abilis hodie cras minus aptus erit. pͥncipijs obſta ſero medicina parat̉. Quarto quia extrema egritudinevix pōt aliquis vere penitere. Quia dicit Hugo li. ij.parte. xiiij. c. v. tunc cruciatus ligat mēbra ⁊ dolor ſenſuum opprimit vt vix homo aliquid valeat cogitare.Et ẜm Greg. Ibi recipit̉ ſenſus rationis vbi eſt vis doloris. Et dicit etiam Aug. ꝙ tunc incurrūt impedimēta. Nam morbꝰ vrget. pena terret. filij quos illicite dilexit vxor ⁊ mūdus ad eum ſe vocat. Ideo idem Augin quodam ẜmone qui incipit penitens. Et ponit̉ de ꝓpe. di. vlti. circa me. §. quanꝙͣ. Si quis poſitus in vltima neceſſitate ſue egritudinis voluerit acciꝑe penitentiam ⁊ accipit Glo. notificatam ⁊ mox reconciliabitur.Et hinc addit fateor vobis non illi negamus quod petit Glo. Penitentiam euchariſtiam ⁊ vnctionem. ſꝫ nōp̄ſumimus ꝙ hinc bene exeat ſꝫ ſi ſecurus hinc exieritego neſcio penitentiaꝫ dare poſſumus ſecuritatem v̓onon. Nunqͥd dico damnabit̉. ſꝫ nec dico liberabit̉. visergo a dubio liberari. age pnīam dum ſanus es. Reqͥre reliquuꝫ ſupͣ. L. F. ẜmone .j. huiꝰ dominice. De illisv̓o qui in fine penitēt terribile narrat exemplum Apierius. c. lxxviij. Quidam nobilis circa montem Alpiupergens familiam ſuam cum canibꝰ miſit. die aūt inclnata ſolus in ſilua eſt relictus. ille v̓o horrente ſolitudinem ⁊ ſi quid audiret diu expectante demum duos excanibꝰ latrantes audiebat. Cunqꝫ aſcendiſſet inuenilocum planuꝫ pulcrum nimis floꝝ atꝫ graminum int̓montes in quo hominem quaſi elegātem forma facietenus ꝓſtratum contemplat̉. duoſqꝫ clauos ferreos advtrūqꝫ latus iacentis intuet̉ illumqꝫ plagis ⁊ vulneribus cruentatum quem vt ſic vidit ſi ex ꝑte dei eſt mandauit vt loquat̉. tunc ille ex ꝑte inqͥt dei ſum ⁊ ordinatione diuina tibi appareo vt in me miſero exemplū ſumas penitēdi. me inquit viuente fui peccator īmūdiſſimꝰ ego luxurijs ⁊ īmūdicijs debachabar. nec ī illis alicui ꝯditioni ſexꝰ flexus miſeratōe peꝑci. medio v̓o tꝫvalidiſſimam febrem ſum ꝑpeſſus. attamē nec ꝯtritunec cōfeſſus ſum nec accepi euchariſtie ſacr̄m. inſtanteaūt hora mortꝭ obmutui. ⁊ ecce miſcd̓ia diuina p̄uentꝰ