prima poſt Epiphaniā.L.
et nō inuenerunt. ꝙ aūt nec in pompis mundi. nec inter cognatos chriſtus pōt inueniri. Figuratuꝫ fuit. iiijReg. jͣ. ꝙ quinqꝫ viri queſierūt Helyā ꝑ montes atqꝫcolles ꝑ tres dies nec eū inuenire potuerūt. Aſſumptꝰem̄ erat in curru igneo et tranſlatus in ꝑadiſum. ſpūaliter. Helyas interp̄tat̉ dn̄s meus ⁊ ſignificat xp̄m. dequo dixit Tho. Ioh̓. xx. dn̄s meus ⁊ deus mens. huncv̓o helyam q̄rūt quinqꝫ viri. ꝑ quos intellige qͥnqꝫ ſenſus. ꝑ montes mundus. ꝑ colles filij vl̓ cognati pn̄t deſignari. ſꝫ ſicut hi quinqꝫ viri helyā nō potuerūt inuenire. ſic nec qͥnqꝫ ſenſus hoīs inueniūt xp̄m in mūdi pōpis et ſic trāſeūt tres dies .ſ. adoleſcētia. virilitas ⁊ ſenectus. ⁊ poſtea moriūt̉ nec xp̄o inuento. Et hec tāgit. bAug. li. ſoli. c. xxj. Circūiui inquit ciuitatis vicos ⁊ plateas huiꝰ mūdi querens te ⁊ nō inueni miſi nūcios meos omnes ſenſus exteriores vt quererent te ⁊ nō inueni: qꝛ male querebā. nā oculi dicūt ſi nō coloratus fuitꝑ nos nō intrauit. Aures dicunt ſi ſonituꝫ nō fecit pernos nō intrauit. Naſus dic̄ ſi nō oluit ꝑ me nō intͣuit.Tactꝰ etiā addit ſi corpulētꝰ nō fuit nihil de hac re meinterrogas. et īfra. Circūiui oīa querēs te ⁊ ꝓpt̓ oīa derelinquēs me. interrogaui terrā ſi eēt deus meꝰ. ⁊ dixitmihi ꝙ nō eſſet ⁊ oīa q̄ in ea ſunt. ⁊ hec idē ꝯfeſſa ſuntint̓rogaui mare ⁊ abyſſos ⁊ reptilia que in eis ſunt. ⁊ reſponderūt nō ſumus deus tuꝰ q̄re ſuꝑ nos. int̓rogauilabilē aerē et inqͥt vniuerſus aer cū incolis ſuis fallerisnō ſumꝰ deꝰ tuꝰ. interrogaui celū. ſolē. lunā ⁊ ſtellas. neqꝫ nos ſumus deus tuꝰ inqͥunt. et dixi oībꝰ qui circūſtabāt fores carnis mee. dicite mihi de deo meo dicite mihi de deo aliqͥd. Et exclamauerūt oēs voce grandi ipſefecit nos. int̓rogaui deniqꝫ molē mūdi. dic mihi inꝙͣ ſideus meus es an̄ nō. ⁊ rn̄dit voce forti. nō ſum ego init ſꝫ ꝑ ip̄m ſuꝫ ego quē queris īmo ipſe fecit me ſuꝑ mejr̄e qͥ regit me qͥ fecit me ⁊ te. Terciꝰ amicꝰ quē ille miius dilexit ꝙͣ ſe ē deꝰ quē certe nos ſuꝑ oīa diligere tenemur. iuxͣ illud Bern̄. Ualde mihi amādꝰ ē ꝑ quē ſuꝫviuo ⁊ ſapio. dignꝰ plane ē morte qͥ tibi dn̄e ieſu xp̄e recuſat viue̓. Idē. Parū ne tibi vr̄ hoc. cogita qͣlē te fecit:nēpe ẜm corpꝰ e gregiā creaturā ⁊ naͣm. ẜm imaginē creatoris magꝭ aīaꝫ inſignē rōnis ꝑticipē. btītudinis eterne capacē̓. Idē ī li. de dilige̓. Inexcuſabil̓ .n. ē oīs infideis ſi nō diligit dn̄m deū ſuū toto corde. tota aīa tota v̓tute ſua. clamat nēpe virtꝰ ei īnata ⁊ nō igͦrat rō .i. iuſtiia ꝙ extreme illū diligē debeat cui ſe totū debe̓ n̄ ignoat. ſi naͣlit̓ amat filiꝰ patrē a qͦ hꝫ ꝑtē corꝑis ſui quātomagꝭ dꝫ diligere deū qͥ corpꝰ eiꝰ ⁊ aīaꝫ ex nihilo fec̄. hecle. Iſtū amicū xp̄m dn̄m dꝫ qͥlibꝫ diligent̓ quere ⁊ preoībꝰ alijs elige̓ ī auxiliū in ncc̄itatis tꝑe. iuxͣ illud. b. auguſ. Elige inqͥt tibi illū amicū p̄ oībꝰ amicꝭ tuis .ſ. xp̄mqeū oīa ſb̓tracta fuerīt tibi: ſolꝰ is ẜuabit ī die ſepultūre tue. cū amici tui recedūt a te ille te n̄ relinqͥt ⁊ tuebit̉te a rugiētibꝰ p̄ꝑatꝭ ad eſcā ⁊ ꝑ̄ducet te ad igͦtā regioneꝫitqꝫ p̄ducet te ꝑ plateas celeſtꝭ irl̓eꝫ vbi collocabit te cūangl̓is an̄ faciē ſue maieſtatꝭ vbi ē cumulꝰ felicitatꝭ ſuꝑeminēs gl̓ia .i. ſuꝑabundās leticia ⁊ oīa bona: iō ꝯſulitꝓph̓a Eſa. lxvj. Querite dn̄m dū inueniri pōt: īuocateeū dū ꝓpe ē. idē ꝯſulit Amos. ij. q̄rite dn̄m ⁊ inuenietisEt dn̄s ꝑ ſe dic̄ Iere. xxix. Queritis me ⁊ īuenietꝭ cū q̄ſieritis me ex toto corde vr̄o ⁊ inueniar a vob̓. Eſt igitnotādū xp̄s ē q̄rēdꝰ ſic̄ topaſion q̄rit̉ vl̓ topaſiꝰ ꝓpt̓. v.Prīo .n. q̄rēdus eſt ꝓpt̓ ncc̄itatē. ſcd̓o ꝓpt̓ maieſtatē. tecio ꝓpter charitatē. qͣrto ꝓpt̓ p̄cioſitate. qͥnto ꝓpt̓ vtilitatē. Prīo .n. q̄rēdꝰ ē ꝓpt̓ ncc̄itatē. topaſiꝰ em̄ ī ncc̄itat.dr̄ inuētꝰ ſic̄ ſcribit auctor ꝓpͥe. li. xvj. ꝙ pͥmo inuētꝰ eſtin arabia hoc mō. cū incole loci fame laborarēt. ⁊ ncc̄it.te ꝯpulſi vt radices euellerēt gēmā hāc effoderūt quē īligua ſua tōpaſion vocauer̄t qd̓ idē ſonat qd̓ q̄re̓. ſic etiam xp̄s ſi ī ncc̄itate q̄rit̉ adinſtar topaſion facil̓r inuentur. et hoc pꝫ ī multis locis ſacre ſcpͥture Dan̄. xiij. Cūdaniel eēt in lacū leonū ⁊ magnā ncc̄itatē pateret̉ queſi
uit dn̄m ⁊ inuenit. Cū ꝑ abacuckcibo recreatꝰ fuit: idēpꝫ Dan̄. xiij. de Suſanna q̄ accuſata fuit iniuſte ⁊ falſein ſua ncc̄itate q̄ſiuit dn̄m ⁊ īuenit: qꝛ dn̄s ſpm̄ daniel̓ſuſcitauit qͥ eā a morte ⁊ ab his īpijs liberauit. Scd̓o q̄rēdus ē xp̄s ad ſil̓itudinē topaſion ꝓpt̓ ſuā magnitudinē aūt maieſtatē ſic̄ .n. hec gēma int̓ alias ē maxīa. qꝛ dicit Pli. ī ſpe. naͣli ꝙ philodelphꝰ fec̄ ex ea ſtatuaꝫ qͣtuorcubitoꝝ ſic xp̄s ē maximꝰ ſctītate oīm ⁊ ptāte ⁊ dignite ⁊ felicitate. de ſua ſanctitate canūt angeli Eſa. vj. ?ctus ſcūs ſcūs dn̄s deus ſabaoth. de ſua ptāte Math̓.xxviij. Data ē mihi oīs ptās ī celo ⁊ ī t̓ra. Eſt .n. triplexptās ſic̄ dixi sͣ. dn̄ica. iiij. H. P. iō be. Aug. li. ij. ꝯfeſ. ethr̄. viij. diſ. c. q̄ ptās dei p̄cedit oīm hoīm ptātē. de ip̄iꝰptāte Ioh̓. Apoc. v. dignus ē agnꝰ qͥ occiſus eſt acciꝑevirtutē. ſꝫ de felicitate dicit Iero. ꝙ xp̄s ē btītudo oīmelectoꝝ et qꝛ eſt adeo magnꝰ. merito xp̄iani faciūt d̓ eoſtatuā ⁊ ip̄ius adorāt imaginē crucifixi qꝛ ꝑ crucē maxime oſtenſa ē virtus eius. Et hec ē ſtatua qͣtuor cubito M.rū īmo potiꝰ fuit qͣtuor ligͦꝝ ex eo ꝙ virtus eius ꝑ quātuor ꝑtes mūdi ſe diffudit .ſ. oriētē. occidētē. meridiē etſeptētrionē. vt dic̄ Anẜ. li. ij. c. xxx. Et dicit notāter ꝙipſiꝰ adorāt imaginē crucifixi. qꝛ dic̄ glo. ſuꝑ. c. firmiter.de ſum. tri. ⁊ fi. catho. Crux inqͣtū eſt imago vel ſignuꝫxp̄i in ea crucifixi ſic dꝫ adoratiōe latrie adorari. ſꝫ inꝙͣtū eſt lignū ꝯtactū ſanctiſſimo corꝑis xp̄i ſanguine ⁊ inhoc ꝙ in ea pependit ⁊ genꝰ humanū redemit. ſic ei honor venerationis debet̉ ⁊ nulla ſpēs adorationis ei exhibet̉. Sed ſi diceres tn̄ eccl̓ia canit. tuā crucē adoramꝰdn̄e. rn̄det̉ ꝙ ibi adorare idē ē qd̓ petere ab eo. et ſic crucē nō adoramꝰ. vel adorare idē ē qd̓ venerari vel honorare. ⁊ ſic adorat̉ iuxͣ illud psͣ. Adorate ſcabellū pedū eꝰTercio q̄rendꝰ ē adinſtar topaſij ꝓpt̓ ſuā charitatē. nāſicut topaſius ex virtute eſt genere omni reſplēdens colore: hꝫ tn̄ principalit̓ duos colores .ſ. ex auro ⁊ ethereaclaritate: maxime dū tangit̉ radijs ſolis oīm gēmaꝝ ſuꝑat claritatē: vt dicit glo. ſuꝑ apoc. ſic xp̄s ex virenti genere de v̓gine Maria ẜm carnē ē ꝓgenitus ſicut firmiter ſancta ⁊ īmaculata tenet eccl̓ia. ita canens aꝑte. ExMaria virgine ⁊ hō factꝰ eſt. ⁊ ſic habuit colore aureuꝫꝑ quē intelligit̉ dilectio. qꝛ ex vera dilectiōe quā ad genus humanū hūit de celis deſcendit ⁊ naͣm humanaꝫmiſericordit̉ aſſumpſit. Et hoc pōt pate̓ ex v̓bis Iere.ꝓph̓e. c. xxxj. qͥ loqͥt̉ in ꝑſona dn̄i. In charitate ꝑpetuadilexi te iō attraxi te miſerās tui. ⁊ ſicut topaſius reſplēdet oī colore. ſic exn̄s hic in terris reſplēduit oī gr̄a ⁊ virtute. Iuxta illud Ecc̄i. xxij. In me om̄is gratia vie ⁊ virtutis. De hoc dicit mgr̄ li. iij. di. xiij. c. j. Preterea ſciendū eſt xp̄m ẜm hoīem vel ab ip̄a ꝯceptiōe gr̄e plenitudinē recepiſſe cui ſpūs datus ē nō ad menſuram ⁊ in qͦplenitudo diuinitatisⁱ corꝑaliter ita vere inhabitat. Etſunt originalit̓ verba Auguſt. ad Dardan. ⁊ allegat ibidē mgr̄ illud Iere. xxxj. Nouū faciet dn̄s ſuꝑ terram.femina circūdabit virū. qꝛ in vtero virginis ꝑfectꝰ virextitit nō ſolū ꝓpter aīam et carnē ſꝫ etiā ꝓpter ſapīaꝫ ⁊grām qͣ plenus erat. Et ſubdit mgr̄ huic ſnīe vr̄ obuiare qn̄ in Luce euāgelio .ſ. c. ij. legit̉. Ieſus ꝓficiebat ſapentia ⁊ etate ⁊ gr̄a apud deū ⁊ hoīes. ſi .n. ꝓficiebat ſapientia ⁊ gr̄a nō vr̄ a ꝯceptiōe habuiſſe plenitudinemgr̄e ſine mēſura. Ad qd̓ ſane dici pōt ip̄m ẜm hoīeꝫ tātā gr̄aꝫ a ꝯceptiōe accepiſſe. Sapīe et gratie plenitudinē vt deus ei plenius afferre nō poterit ⁊ tn̄ vere dicit̉ꝓfeciſſe ſapīa ⁊ gr̄a nō qͥdē in ſe ſꝫ ī alijs qͥ de eiꝰ ſapīa ⁊gr̄a ꝓficiebant dum eis ſapīe ⁊ gratie munera ẜm ꝓceſſum etatis magis ac magis patefaciebat. hec magiſter.Et hoc etiā innuunt verba illa que dicta ſunt de topaſio dū tangit̉ radijs ſolis oīm gemmaꝝ ſuꝑat claritateꝫqꝛ ꝙ xp̄s erat a ꝯceptiōe gr̄a plenus cā fuit ꝙ radijs ſolis fuit tactus qꝛ rōne vniꝰ diuine nature ⁊ hūane hūitgratie plenitudinem ſic nō alij ſancti qꝛ vt dic̄ mgr̄ vbis. de ſanctis loquens. Acceper̄t de illiꝰ plenitudine nō