Druckschrift 
1 (1487) Pars hiemalis de tempore
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

prima poſt Epiphaniā.L.

et inuenerunt. aūt nec in pompis mundi. nec inter cognatos chriſtus pōt inueniri. Figuratuꝫ fuit. iiijReg.. quinqꝫ viri queſierūt Helyā montes atqꝫcolles tres dies nec inuenire potuerūt. Aſſumptꝰem̄ erat in curru igneo et tranſlatus in ꝑadiſum. ſpūaliter. Helyas interp̄tat̉ dn̄s meus ſignificat xp̄m. dequo dixit Tho. Ioh̓. xx. dn̄s meus deus mens. huncv̓o helyam q̄rūt quinqꝫ viri. quos intellige qͥnqꝫ ſenſus. montes mundus. colles filij vl̓ cognati pn̄t deſignari. ſꝫ ſicut hi quinqꝫ viri helyā potuerūt inuenire. ſic nec qͥnqꝫ ſenſus hoīs inueniūt xp̄m in mūdipis et ſic trāſeūt tres dies .ſ. adoleſcētia. virilitas ſenectus. poſtea moriūt̉ nec xp̄o inuento. Et hec tāgit. bAug. li. ſoli. c. xxj. Circūiui inquit ciuitatis vicos plateas huiꝰ mūdi querens te inueni miſi nūcios meos omnes ſenſus exteriores vt quererent te inueni: qꝛ male querebā. oculi dicūt ſi coloratus fuit nos intrauit. Aures dicunt ſi ſonituꝫ fecit pernos intrauit. Naſus dic̄ ſi oluit me intͣuit.Tactꝰ etiā addit ſi corpulētꝰ fuit nihil de hac re meinterrogas. et īfra. Circūiui oīa querēs te ꝓpt̓ oīa derelinquēs me. interrogaui terrā ſi eēt deus meꝰ. dixitmihi eſſet oīa in ea ſunt. hec idē ꝯfeſſa ſuntint̓rogaui mare abyſſos reptilia que in eis ſunt. reſponderūt ſumus deus tuꝰ q̄re ſuꝑ nos. int̓rogauilabilē aerē et inqͥt vniuerſus aer incolis ſuis falleris ſumꝰ deꝰ tuꝰ. interrogaui celū. ſolē. lunā ſtellas. neqꝫ nos ſumus deus tuꝰ inqͥunt. et dixi oībꝰ qui circūſtabāt fores carnis mee. dicite mihi de deo meo dicite mihi de deo aliqͥd. Et exclamauerūt oēs voce grandi ipſefecit nos. int̓rogaui deniqꝫ molē mūdi. dic mihi inꝙͣ ſideus meus es an̄. rn̄dit voce forti. ſum ego init ſꝫ ip̄m ſuꝫ ego quē queris īmo ipſe fecit me ſuꝑ mejr̄e regit me fecit me te. Terciꝰ amicꝰ quē ille miius dilexit ꝙͣ ſe ē deꝰ quē certe nos ſuꝑ oīa diligere tenemur. iuxͣ illud Bern̄. Ualde mihi amādꝰ ē quē ſuꝫviuo ſapio. dignꝰ plane ē morte tibi dn̄e ieſu xp̄e recuſat viue̓. Idē. Parū ne tibi vr̄ hoc. cogita qͣlē te fecit:nēpe ẜm corpꝰ e gregiā creaturā naͣm. ẜm imaginē creatoris magꝭ aīaꝫ inſignē rōnis ꝑticipē. btītudinis eterne capacē̓. Idē ī li. de dilige̓. Inexcuſabil̓ .n. ē oīs infideis ſi diligit dn̄m deū ſuū toto corde. tota aīa totatute ſua. clamat nēpe virtꝰ ei īnata igͦrat .i. iuſtiia extreme illū diligē debeat cui ſe totū debe̓ ignoat. ſi naͣlit̓ amat filiꝰ patrē a hꝫ ꝑtē corꝑis ſui quātomagꝭ dꝫ diligere deū corpꝰ eiꝰ aīaꝫ ex nihilo fec̄. hecle. Iſtū amicū xp̄m dn̄m dꝫ qͥlibꝫ diligent̓ quere preoībꝰ alijs elige̓ ī auxiliū in ncc̄itatis tꝑe. iuxͣ illud. b. auguſ. Elige inqͥt tibi illū amicū oībꝰ amicꝭ tuis .ſ. xp̄mqeū oīa ſb̓tracta fuerīt tibi: ſolꝰ is ẜuabit ī die ſepultūre tue. amici tui recedūt a te ille te relinqͥt tuebit̉te a rugiētibꝰ p̄ꝑatꝭ ad eſcā ꝑ̄ducet te ad igͦtā regioneꝫitqꝫ p̄ducet te plateas celeſtꝭ irl̓eꝫ vbi collocabit teangl̓is an̄ faciē ſue maieſtatꝭ vbi ē cumulꝰ felicitatꝭ ſuꝑeminēs gl̓ia .i. ſuꝑabundās leticia oīa bona: ꝯſulitꝓph̓a Eſa. lxvj. Querite dn̄m inueniri pōt: īuocate ꝓpe ē. idē ꝯſulit Amos. ij. q̄rite dn̄m inuenietisEt dn̄s ſe dic̄ Iere. xxix. Queritis me īuenietꝭſieritis me ex toto corde vr̄o inueniar a vob̓. Eſt igitnotādū xp̄s ē q̄rēdꝰ ſic̄ topaſion q̄rit̉ vl̓ topaſiꝰ ꝓpt̓. v.Prīo .n. q̄rēdus eſt ꝓpt̓ ncc̄itatē. ſcd̓o ꝓpt̓ maieſtatē. tecio ꝓpter charitatē. qͣrto ꝓpt̓ p̄cioſitate. qͥnto ꝓpt̓ vtilitatē. Prīo .n. q̄rēdꝰ ē ꝓpt̓ ncc̄itatē. topaſiꝰ em̄ ī ncc̄itat.dr̄ inuētꝰ ſic̄ ſcribit auctor ꝓpͥe. li. xvj. pͥmo inuētꝰ eſtin arabia hoc. incole loci fame laborarēt. ncc̄it.te ꝯpulſi vt radices euellerēt gēmā hāc effoderūt quē īligua ſua tōpaſion vocauer̄t qd̓ idē ſonat qd̓ q̄re̓. ſic etiam xp̄s ſi ī ncc̄itate q̄rit̉ adinſtar topaſion facil̓r inuentur. et hoc pꝫ ī multis locis ſacre ſcpͥture Dan̄. xiij.daniel eēt in lacū leonū magnā ncc̄itatē pateret̉ queſi

uit dn̄m inuenit. abacuckcibo recreatꝰ fuit: idēpꝫ Dan̄. xiij. de Suſanna accuſata fuit iniuſte falſein ſua ncc̄itate q̄ſiuit dn̄m īuenit: qꝛ dn̄s ſpm̄ daniel̓ſuſcitauit a morte ab his īpijs liberauit. Scd̓orēdus ē xp̄s ad ſil̓itudinē topaſion ꝓpt̓ ſuā magnitudi aūt maieſtatē ſic̄ .n. hec gēma int̓ alias ē maxīa. qꝛ dicit Pli. ī ſpe. naͣli philodelphꝰ fec̄ ex ea ſtatuaꝫ qͣtuorcubitoꝝ ſic xp̄s ē maximꝰ ſctītate oīm ptāte dignite felicitate. de ſua ſanctitate canūt angeli Eſa. vj. ?ctus ſcūs ſcūs dn̄s deus ſabaoth. de ſua ptāte Math̓.xxviij. Data ē mihi oīs ptās ī celo ī t̓ra. Eſt .n. triplexptās ſic̄ dixi. dn̄ica. iiij. H. P. be. Aug. li. ij. ꝯfeſ. ethr̄. viij. diſ. c. ptās dei p̄cedit oīm hoīm ptātē. de ip̄iꝰptāte Ioh̓. Apoc. v. dignus ē agnꝰ occiſus eſt acciꝑevirtutē. ſꝫ de felicitate dicit Iero. xp̄s ē btītudo oīmelectoꝝ et qꝛ eſt adeo magnꝰ. merito xp̄iani faciūt eoſtatuā ip̄ius adorāt imaginē crucifixi qꝛ crucē maxime oſtenſa ē virtus eius. Et hec ē ſtatua qͣtuor cubito M. īmo potiꝰ fuit qͣtuor ligͦꝝ ex eo virtus eius quātuor ꝑtes mūdi ſe diffudit .ſ. oriētē. occidētē. meridiē etſeptētrionē. vt dic̄ Anẜ. li. ij. c. xxx. Et dicit notāteripſiꝰ adorāt imaginē crucifixi. qꝛ dic̄ glo. ſuꝑ. c. firmiter.de ſum. tri. fi. catho. Crux inqͣtū eſt imago vel ſignuꝫxp̄i in ea crucifixi ſic dꝫ adoratiōe latrie adorari. ſꝫ inꝙͣ eſt lignū ꝯtactū ſanctiſſimo corꝑis xp̄i ſanguine inhoc in ea pependit genꝰ humanū redemit. ſic ei honor venerationis debet̉ nulla ſpēs adorationis ei exhibet̉. Sed ſi diceres tn̄ eccl̓ia canit. tuā crucē adoramꝰdn̄e. rn̄det̉ ibi adorare idē ē qd̓ petere ab eo. et ſic cru adoramꝰ. vel adorare idē ē qd̓ venerari vel honorare. ſic adorat̉ iuxͣ illud psͣ. Adorate ſcabellū pedū eꝰTercio q̄rendꝰ ē adinſtar topaſij ꝓpt̓ ſuā charitatē.ſicut topaſius ex virtute eſt genere omni reſplēdens colore: hꝫ tn̄ principalit̓ duos colores .ſ. ex auro ethereaclaritate: maxime tangit̉ radijs ſolis oīm gēmaꝝ ſuꝑat claritatē: vt dicit glo. ſuꝑ apoc. ſic xp̄s ex virenti genere de v̓gine Maria ẜm carnē ē ꝓgenitus ſicut firmiter ſancta īmaculata tenet eccl̓ia. ita canens aꝑte. ExMaria virgine factꝰ eſt. ſic habuit colore aureuꝫ quē intelligit̉ dilectio. qꝛ ex vera dilectiōe quā ad genus humanū hūit de celis deſcendit naͣm humanaꝫmiſericordit̉ aſſumpſit. Et hoc pōt pate̓ ex v̓bis Iere.ꝓph̓e. c. xxxj. loqͥt̉ in ꝑſona dn̄i. In charitate ꝑpetuadilexi te attraxi te miſerās tui. ſicut topaſius reſplēdet colore. ſic exn̄s hic in terris reſplēduit gr̄a virtute. Iuxta illud Ecc̄i. xxij. In me om̄is gratia vie virtutis. De hoc dicit mgr̄ li. iij. di. xiij. c. j. Preterea ſcien eſt xp̄m ẜm hoīem vel ab ip̄a ꝯceptiōe gr̄e plenitudinē recepiſſe cui ſpūs datus ē ad menſuram inplenitudo diuinitatisⁱ corꝑaliter ita vere inhabitat. Etſunt originalit̓ verba Auguſt. ad Dardan. allegat ibi mgr̄ illud Iere. xxxj. Nouū faciet dn̄s ſuꝑ terram.femina circūdabit virū. qꝛ in vtero virginis ꝑfectꝰ virextitit ſolū ꝓpter aīam et carnē ſꝫ etiā ꝓpter ſapīaꝫgrām plenus erat. Et ſubdit mgr̄ huic ſnīe vr̄ obuiare qn̄ in Luce euāgelio .ſ. c. ij. legit̉. Ieſus ꝓficiebat ſapentia etate gr̄a apud deū hoīes. ſi .n. ꝓficiebat ſapientia gr̄a vr̄ a ꝯceptiōe habuiſſe plenitudinemgr̄e ſine mēſura. Ad qd̓ ſane dici pōt ip̄m ẜm hoīeꝫ gr̄aꝫ a ꝯceptiōe accepiſſe. Sapīe et gratie plenitudi vt deus ei plenius afferre poterit tn̄ vere dicit̉ꝓfeciſſe ſapīa gr̄a qͥdē in ſe ſꝫ ī alijs de eiꝰ ſapīagr̄a ꝓficiebant dum eis ſapīe gratie munera ẜm ꝓceſſum etatis magis ac magis patefaciebat. hec magiſter.Et hoc etiā innuunt verba illa que dicta ſunt de topaſio tangit̉ radijs ſolis oīm gemmaꝝ ſuꝑat claritateꝫqꝛ xp̄s erat a ꝯceptiōe gr̄a plenus fuit radijs ſolis fuit tactus qꝛ rōne vniꝰ diuine nature hūane hūitgratie plenitudinem ſic alij ſancti qꝛ vt dic̄ mgr̄ vbis. de ſanctis loquens. Acceper̄t de illiꝰ plenitudine