Dominica

dit. vult em̄ chriſtus vt aliqua patiamur ꝓ eo. ſicut ip̄epaſſus eſt ꝓ nobis. Unde cū comediſſꝫ de piſce aſſo dedit reliquias diſcipulis. Luce vlti. Piſcis aſſus eſt xp̄spaſſus. In hoc em̄ ꝙ piſcem aſſum dedit diſcipulis cōmutare paſſionē ſuam voluit. Ideo dicit apl̓s ad Col̓.dicit Grego. Sine ferro vel flamis martyres eſſe poſſimus. Si patīam veraciter teneamus. et ideo patientiamira facit. Quod teſtat̉ Grego. Ego virtutē patientieſignis ⁊ miraculis maiorem puto. ſi patientiaꝫ habensaliqd̓ mortiferū biberit nō ſibi nocebit. ſermo venenatus quē audit ꝯuertet̉ ei in medicinā patienti. nox aduerſitatis vt dies illuminabit̉. ita vt clare videat in nocte aduerſitatis ſicut in die ꝓſperitatis vel etiā clariusimplet ei dn̄s illam ꝓmiſſionē. Eſa. xliij. Cū tranſierisꝑ aquas tecum ero. ⁊ flumina nō oꝑient te. cū ambulaueris in igne nō cōbureris homo patiēs eſt vt rubꝰ ardens abſqꝫ leſione. Exo. iij. Homo patiens eſt vt pueri quos dn̄s in igne babylonice fornacis illeſos ẜuauitDaniel̓. iij. Ita accidit hoī patienti. ſicut accidit beatoTyburcio. qͥ cum nudis plantis incederet ſuꝑ carbones ardentes. videbat̉ ei ꝙ ſuꝑ flores roſeos incederetEcce quanta mira patientia facit. Dicit̉ em̄ ꝓuerb. vjNunqͥd homo pōt ambulare ſuꝑ prunas. ⁊ nō cōburant̉ plante eius. q. d. non. ſed homo patiens hoc facit.Tercio ponit̉ in verbis p̄aſſumptis interne leticie ſuauitas. ibi. ⁊ ꝯſolationem ſcripturaꝝ. vbi nota ſacra ſcriptura pͥmo aſſimilat̉ fago. cuius glādes ſunt exteriustriangule in cortice inciuſe. et ſunt dulces ⁊ nutribiles.ideo de eis primitus homines viuere ꝯſueuerunt. ſicutde hoc dicit venerabilis Boetius libro. ij. de ꝯſola. metro. ij. cōmendans primā etatē dicens. Felix nimiū prima etas ꝯtenta fidelibꝰ aruis nec morte ꝑdita luxu; qd. nō depranata ſtulta ſuꝑfluitate. Faciliqꝫ ſera ieiuniaſoluere glande. Myſtice. ſacre ſcripture verba ſunt triangula inꝙͣtum inſtruūt nos de fide beatiſſime trinitatis. vel inqͣtum de tribus virtutibꝰ theologicis nosinſtruūt. vel inqͣtū ſub lr̄a triplicem ſenſuꝫ ꝯtinēt anagoricū. allegoricū ⁊ tropologicū. et ſunt ſnīe ſpūales ſacre ſcripture leui cortice .i. ſub facili litera intercluſe. Etſunt dulces. iuxta illud Ecc̄i. xxiiij. Spūs tuꝰ .i. ſenſusſacre ſcripture ſpūalis ſuꝑ mel dulcis. Et psͣ. cxviij. Ꝙͣdulcia faucibꝰ meis eloquia tua dn̄e ſuꝑ mel ori meo. etſunt nutribiles. qꝛ ſacra ſcriptura ſpūalē vitaꝫ ꝯſeruat:iuxta illud Math. iiij. Non in ſolo pane viuit homo ſꝫin omni v̓bo ⁊cͣ. Scd̓o ſcriptura ſacrā aſſimilat̉ nuci q̄ſi ẜm exteriorem pelliculam fuerit manducata eſt amara ⁊ nociua. qꝛ multaꝝ inflationū generatiua. et iō pellicula eſt ſpolianda. ⁊ tunc apparebit dulcis ⁊ ſapida atqꝫ ſana. vt dicūt naturales. ſed ſi ẜm exteriorem pellicūlam .i. lr̄am fuerit obſeruata nō ꝓdeſt obſeruantibꝰ ſedplurimū noceret. ſicut ceremonialia veteris legis q̄ nlicent homini ad lr̄am obſeruare. qꝛ dicit apl̓s. ij. Coiij. obſeruanda ſunt. nō lr̄a ſed ſpū. qꝛ littera occidit. ſpiritus aūt viuificat. ⁊ iō abijcienda ⁊ detrahenda eſt huiuſmodi pellicula .ſ. ſenſus lr̄e exterior. et tunc ſenſus inVterior apparebit ſuꝑ omnē nūcē dulcior. Debent enimſtudentes ⁊ audientes ſacrā ſcripturam facere adinſtaraīaliū ruminantiū. qꝛ omne aīal ruminās habet duosventres. vnū magnū ⁊ aliū paruū. cuius cā digeſtio eſtmultiplex. Nam talium cibus eſt ſiccꝰ. ⁊ nō bene a pͥncipio maſticatus cuius ꝓpter auiditatem edendi. vndeoportet iterū maſticare. De maiori igit̉ ventre attrahit̉.⁊ ſic ruminatus ad ſecundū ventrē mittit̉ vt ꝑfecte digerat̉. ruminatio eſce eſt meditatio ſcripture que priusreducenda eſt ad magnū ventrem .i. ad ſenſum litteralēqui eſt primus ⁊ generalis totius ſcripture ſenſus. Deinde deducenda eſt ꝑ meditationē ad paruū ventrem.id eſt ad ſpūalem ſenſum ⁊ tunc erit dulcis. In cuius ſi

gnū dicit̉ Ezech̓. iiij. de ezechia. qͥ comedit librū ſeu volumē. ⁊ factum eſt in ore quaſi mel dulce. Tercio ſacraſcriptura aſſimilat̉ illi pani quē dn̄s pluit in deſerto guſtus cuius erat qͣſi ſimilis cū melle. Et de illo dr̄ Sap̄.xvj. Panem de celo p̄ſtitiſti eis ſine labore. omne delectamentū in ſe habentē. et omnē ſaporis ſuauitatē.glo. hoc nō erat ex natura manne. ſꝫ ex merito ſanctohominū quibꝰ ſapiebant ſicut deſiderabant. ideo dicit̉ibidem. ſicut vnuſqͥſqꝫ volebat ad hoc ꝯuertebat̉. malis aūt ꝓpter demeritū deſipiebat. Ideo Numeri. xj. dicebant. Nihil vident oculi noſtri. Nam nauſeat anima noſtra ſuꝑ cibo iſto leniſſimo. ſic ſacra ſcriptura habet in ſe omne dulcedinē. ⁊ omnes delicias. iuxta illudCan̄. iiij. Fauus diſtillans labia tua. Ideo dicit Iero.ſuꝑ epl̓am ad Philipp. Pinguiſſimus ſermo diuinuseſt om̄es in ſe habēs delicias. Quicquid volueris ex diuino naſcit̉ ſermone. ſicut tradunt iudei qn̄ manna cōmedebant ẜm voluntateꝫ vniuſcuiuſqꝫ ſic ſapiebat inore. Hec Iero. ſed eſt valde notabile ꝙ manna bonisꝓut volebant ſapiebat. ſed malis diſſipiebat. ſic ē ſacraſcriptura .i. verbū dei. Nam bonis eſt valde dulcis etſaporoſa. vt dicit̉ Sapientie. xij. O ꝙͣſuauis ⁊ bonus ēſpiritus tuus in nobis .i. ſenſus ſpūalis ſacre ſcripture.ſed malis deſipit. Nam eſt eis abominabilis. iuxta illd̓psͣ. Omnē eſcam abominata eſt anima eoꝝ. Et ſequit̉.et appropinquauerunt vſqꝫ ad portas mortis .ſ. eternequod communiter euenit eis quibus videlicet diſſipetverbum dei vt fame moriant̉ ſpiritualiter. qꝛ dicit Grego. Sicut fames carnis eſt ſubtractum ſubſidium corporis. ita fames mentis eſt ſubtractū ſubſidium ⁊ ſilentiū diuine locutionis. Unde recte ꝑ ꝓph̓am dicit̉. Mittam famem in terrā. nō famem panis aūt ſitim aque. ſꝫcarentiam verbi dei. Amos. viij. Sicut eniꝫ pauperesfeſtinant ad portam diuitis vt habeant refectionē corporalem vnius diei. et multum infirmus eſt et debilis.qui illuc nō ꝓperat. ſic ad refectionē aīe multomagis debemus currere. Iuxta illud Iaco. j. Sit omnis homovelox ad audiendū. Glo. verbū veritatis. Quartoſſcriptura aſſimilat̉ illo libro de quo Apoca. x. dicit̉ vce Iohannis. Audiui de celo vocem dicentē mihi. Uade ⁊ accipe librū apertuꝫ de manu angeli ſtantis ſupramare ⁊ ſupra terram. Et abij ad angelū dicens ei vt daret mihi librū. Et dixit mihi accipe ⁊ deuora illum ⁊ faciet amaricari ventrem tuū. ſed in ore tuo erit dulce tanꝙͣ mel. et accepi librum de manu angeli. et deuoraui eūet erat in ore meo tanꝙͣ mel dulce. Hanc viſionē exponit Anſel. libro. vij. ſimilitu. c. xxx. dicens. In hac viſione oſtendit̉ ꝙ liber ſacre ſcripture requirit diſcipulumvel lectorē expeditū. ideo dicit abij. ſcꝫ a curis mūdi velcarnis quoꝝ occupatio impedit ſtudiū vel fructū ſapientie. Sollicitudo .n. ſeculi vel vallata diuitiarum cupiditas ſuffocat verbum dei Luce. vij. Secundo requirit auditorem deuotum qui non ſolum lectione. ſed etiam oratione ſacre ſcripture intellectum querit. Ideo dicit ꝙ iuit ad angelū. id eſt ad chriſtum qui eſt magni cōſilij angelus. Eſa. ix. dicēs ei ſcilicet orando. vt daret mihi librum intelligētiam ſacre ſcripture. Sicut fecit Sapiens. Optaui et datus eſt mihi ſenſus. vocaui ⁊ venitin me ſpiritus ſapientie Sapīe. viij. Tercio mō requirit hominem ſtudioſum. Uno modo ad accipiendamdoctrinam ſacre ſcripture quam capere debet audiēdoet legendo. Apo. Beatus qui legit ⁊ audit verba prophetie huius. ſcilicet libri. Alio modo oportet eſſe ſtudioſum ad memorie cōmendandum quod innuitur ibi.et deuora eum ſcilicet memorie commendando. et opeimplendo. ⁊ hoc cū quadaꝫ auiditate que notat̉ in hocverbo deuora. Ideo ſubdit̉ Apoc̄. vbi ſupra. ⁊ ſeruat eaſcilicet in memoria que intus ſunt ſcripta. Quarto reqͥrit hominem vigoroſum qui ꝓpter amaritudinem ſeulaborem qui eſt in addiſcēdo ſeu intelligēdo vel implē-