prima Aduentus.A.

Ideo hortat̉ dn̄s Math̓. xxvj. Orate inqͥt ne intretisin temptatōꝫ Tercio h̓ or̄one vita ꝓlongat̉. Exemplūde ezechia cui dixit Eſa. iiij. Reg. xx. ⁊ Eſa. xxxviij. Dſpōne domui tue. morieris ⁊ nō viues. Et ille ꝯuertit ſead pariętē ẜm Glo. vt oraret ⁊ ait. Memento dn̄e quōambulauerim coram te in veritate ⁊ corde ꝑfecto. ⁊ qd̓placitū fuit corā te fecerim. Et dn̄s ad Eſa. Reuertere⁊ dic ezechie. Audiui or̄onem tuaꝫ ⁊ ſanaui te. ⁊ addaꝫdiebus tuis. xv. annos. Quarto h̓ or̄one celuꝫ reſerat̉.qd̓ ptꝫ in latrone ꝙ hac breui or̄one. Memēto mei dn̄edū veneris in regnū tuū Lu. xxiij. celū reſeratū eſt dicete domino. Amen vico tibi hodie mecum eris in paradiſo. In futuro auteꝫ or̄o ꝓ damnatis erit inutilis qꝛdeus nec ſanctos ꝓ eis exaudit Iere. vij. Noli orare ꝓꝘ ppl̓o hoc. ⁊ ne aſſumas laudē ꝓ eis nō exaudiā te Tercio h̓ eſt hora in gr̄a ꝓficiēdi. ꝓficere em̄ ⁊ creſcere pōthomo in v̓tutibus ꝙͣdiu durat in pn̄ti vita. cuiꝰ ſil̓itudineꝫ ponit Anẜ. li. ij. c. cj. Ceruis inqͥt creſcūt cornuavſqꝫ ad. vij. annū. qꝛ vſqꝫ ad. vij. annū pullulant omnianno cornua eius vnū ramū vn̄ eoꝝ etas ꝑ cornua dep̄hendit̉. Quid ꝑ. vij. annos. certe vniuerſum tp̄us vite nr̄e deſignat̉. Accipiemus gͦ inqͥt Anẜ. in ſeptenarioannoꝝ totū tp̄us dieꝝ nr̄oꝝ. Scriptuꝫ eſt em̄ Eſa. iiij.Diem ꝓ anno dedi tibi. Et in psͣ. lxxxix. Dies annorūnr̄oꝝ in ipſis. lxx. anni. Septenariꝰ gͦ ꝑ denarium mutiplicatus in. lxx. ꝯſurgit. vt ſic innuat̉ ꝙ totū tp̄us annoꝝ nr̄oꝝ debemꝰ dedicare. ⁊ ꝑ ꝓfectum v̓tutum qͣꝝpͥncipalit. vij. ſunt. qͣtuor cardinales ⁊ tres theologiceq̄ ſignificant̉ ꝑ augmentatōꝫ. vij. cornuū. Contra hocaūt fuerūt qͥdaꝫ heretici begardi dicti. ⁊ begine. de qͥbꝰhr̄ in clemē. de heret. c. ad nr̄m. qͥ dixer̄t. ꝙ homo ī pn̄tivitā tantū ꝑfectōis in v̓tute gͣdum poſſet acqͥre ꝙ recderet̉ penitꝰ impeccabilis ⁊ amplius in gr̄a ꝓficere nōvaleret. Nam vt dicūt. Si qͥs ſꝑ poſſet ꝓficere. poſſetaliqͥs xp̄o ꝑfectior inueniri. Quoꝝ errore ꝯdemnat ſancta eccl̓ia. ne decetero hoc aliqͥs audeat temerarie tenēdefendere vel approbare. Sꝫ nota. ſꝫ h̓ ſit hora ꝓficiendi in gr̄a. non tn̄ in futura vita qꝛ ibi nemo meuor fieripōt eo ꝙ eſt exͣ tp̄us meriti. Iō dic̄ ſap̄. Ecc̄i. xj. Si ceciderit lignū ad auſtrum vel ad aqͥlonem in qͣcunqꝫ lococeciderit ibi erit. Qd̓ exponit Nico. de ly. Per lignū intelligit̉ homo qͥ dr̄ arbor euerſa a ph̓is. Et li. ij. d̓ aīa dic̄Ariſt. ꝙ radices in plantis ſil̓es ſunt ori in aīalibꝰ. qꝛ ꝑillas arbores accipiūt alimēta. Dr̄ gͦ lignum cadere qn̄ꝑ mortē ſcindit̉ a ſtatu vite. Si gͦ ceciderit ad auſtrum.i. ad ꝑtem electoꝝ qͥ intelligunt̉ noīe auſtri. vel ad aqͥlonem .i. ad ꝑtem reproboꝝ qͥ noīe aqͥlonis intelligunIere. j. ab aqͥlone pandet̉ omne malū. Ibi erit .i. īmutabilit remanebit. ꝓpt̓ qd̓ in pn̄ti vitā vbi ꝓdeſt ꝓficere īv̓tutibꝰ dꝫ homo facere id qd̓ pōt. iuxta illud Eccͣs. ix.Quodcūqꝫ pōt manꝰ tua inſtant̓ oꝑare .ſ. in pn̄ti vitaꝓficiēdi in gr̄a. ⁊ merito. Quia nec opus .ſ. exteriꝰ. necrō .ſ. mentꝭ meditatō. nec ſcīa de humanis. nec ſapīa .ſ.de d̓inis erūt apud inferos qͦ tu ꝓperas. q. d. ibi non eſtRſtatus in gr̄a ꝓficiēdi Quarto h̓ eſt hora aduerſa ſuſti­ Rnendi. Exqͦ em̄ dictuꝫ eſt ſtatim sͣ. hora eſt iam nos deſomno ſurger .ſ. ꝓficiendi in gr̄a. Qui gͦ hꝫ gr̄aꝫ dei aduerſitas ꝓdeſt ei. Si aūt ipſam nō hꝫ aduerſitas ei nocet. qd̓ ꝓbat Anẜ. li. iij. c. iiij. de piro. Pirum inqͥt poſtcibū cōmeſtū ꝓdeſt ex eo ꝙ eſt laxatiuū. Nam ꝯp̄mitcibaria ad locū decoctōis. ⁊ neruos orificij ſtomachi cōfortat. Si an̄ prādiū ſumptū ꝯſtipat. ⁊ ſi qͥs multa ⁊ ſepe ex eis comederit v̓mes in ventre generāt ⁊ colericapaſſionē durā ⁊ incurabilē ꝓuocant. Et ſubdit hoc declarando. Cibꝰ inqͥt ⁊ nutrimētum eſt gr̄a dei. Naꝫ ſic̄ph̓us dic̄. Ex eiſdeꝫ nutrimur ex quibꝰ ſumꝰ. Spualit̓aūt ſūmꝰ ꝑ gr̄am dei ẜm illud Apl̓i. j. Chor̄. xv. Gratiadei nutrimur. Si qͥs hoc cibo igr̄ vel nutrimēto r̄fectꝰſit vicꝫ ꝙ gr̄aꝫ dei hēat in ſe vtilit pirum ſumit. qꝛ ei nōobeſt ſi tribulatōꝫ incurrit. qꝛ lꝫ tribulatio grauis ſit ad

portandum. tn̄ laxat .i. purgat pctm̄ ⁊ ꝯfortat aīm ⁊ bonum roborat. naꝫ virtus in infirmitate ꝑficit̉. ij. Chor̄.xij. Si quis aūt hoc nutrimento eſt vacuus ⁊ ieiunusgr̄am illius nō hn̄s tribulatio aut aduerſitas ei nocet.ex eo ꝙ generat ei plerūqꝫ ꝯſtipatōeꝫ .i. diuturne mētisdeſꝑatōꝫ impatiētie inquietatōꝫ aut colericam .i. iracūdie implicatōꝫ ſeu implicabilem paſſionē. Ꝙ aūt vtil̓ē aduerſitas grām hn̄tibꝰ ptꝫ. ij. Reg. xxiiij. de Dauid.qui cū numeraſſet ppl̓m aduerſa ſuſtinuit. eo ꝙ ppl̓mſuum mori ex peſtilētia vidit. actū penituit d. Ego ſumqͥ peccaui. Sꝫ grām nō hn̄tibꝰ aduerſitas duriciaꝫ mētis inducit. ſic̄ patꝫ de pharaone qͥ intra flagella ſua ſꝑdurior effectus eſt. vtꝫ in Exo. xxiij. q. iiij. c. nabuch̓. iōbonū eſt grām hn̄tibꝰ vt h̓ p̄mant̉ aduerſitatibꝰ. qꝛ ẜmGreg. Mala q̄ nos h̓ p̄munt ad deū ire ꝯpellunt.¶ De eadem dn̄ica. Sermo ſecundus.Bijciamus opera tenebraꝝ ⁊ induamur arma lucis ad Ro. xiij. Dicūt naturales. baluſtia eſt qͥdaꝫ flos malogͣnati. ⁊ eſt frigidus ⁊ ſiccus. ⁊ hꝫ v̓tutem reſtringendi ⁊deſiccandi humorē. iō valet ꝯͣ diſſenteriam ⁊ ſanguineum fluxum ventris. Uomitū etiam colericū reſtringitſi cocta aceto ſuꝑ furculaꝫ pectoris ponat̉ vt volūt medici. Moralit̓ h̓ flos ſignificat deuotos ⁊ bonos hoīes Shuiꝰ md̓i qͥ qͦtidie florent in v̓tutibꝰ. iam in humilitate.iaꝫ in caſtitate ⁊ int̓dū in charitate. de qͥbꝰ in psͣ. lxxxiij.Ibūt de v̓tute in v̓tutem videbit̉ deus deoꝝ in ſyon.De his dr̄ Can̄. ij. Flores apparuerūt in terra nr̄a. Deipſis etiam dic̄ xp̄c Eccͣi. xxiiij. Flores mei fructꝰ honoris ⁊ honeſtatꝭ. ⁊ recte ſic̄ flos baluſtie cū cadit de arbore ſiue ramo colligit̉ a medico ſic hoīes deuoti cū cadūtde md̓o .ſ. oꝑbꝰ eius nō ꝯſentiendo colligunt̉ a xp̄o celeſti medico. Et rō ē qꝛ ad inſtar baluſtie flores ſunt figidi ab eſtu .ſ. auaricie ꝯtinentes. ⁊ ſunt ſicci ab humo⁊ fluxū luxurie ⁊ ventris. reſtringuntqꝫ vomitū colere.i. impetum ire. Ꝙ aūt xp̄c hos colligit qͦs mūdus abijcit. figuratū eſt. jͣ. Reg. xxx. vbi legit̉ de puero egyptōqͥ in via egrotare cepit quem Amalech ita egrotum invia deſeruit. Dauid v̓o inde tranſiens eum inuenit. cibo refecit. ⁊ ducem itineris ſibi fecit Myſtice puer dr̄ apuritate. ⁊ ſignificat hoīes bonos quem Amalech queinterp̄tat̉ gens bruta ſignificans malos abijcit ⁊ dimirtit. ſꝫ verꝰ dauid xp̄c hos colligit ⁊ cibo ſue doctrine eoſpaſcit. Iō dauid psͣ. lxxxiij. ait. Elegi abiectꝰ eſſe in domo dei mei. Et qꝛ deꝰ bonos colligit ⁊ deuotos. iō neceſſe eſt vt oꝑa tenebraꝝ abijciamꝰ ⁊ v̓tutes induamꝰ.ad qd̓ hortar apl̓us in v̓bis p̄libatis. Abijciamꝰ gͦ oꝑaIn qͥbꝰ ad duo nos monet .ſ. ad vicioꝝ abiectōem. ibiAbijciamꝰ oꝑa tenebraꝝ. Ad v̓tutuꝫ induitōꝫ. ibi. Etinduamur arma lu ¶ De pͥmo notādum. homo qͥ vult ⁊aſcendere montem. ſi ſuꝑ ſe hꝫ aliqd̓ graue pondus velonus difficult̓ aut nequaꝙͣ pōt aſcendere. iō neceſſe eſtvt pondus dimittat in valle. Myſtice qͥlibet homo nitit̉ aſcendere in mōtem celeſtis curie. ſic̄ de hoc dic̄ venerabilis Boe. li. iij. de ꝯſo. ꝓſa. ij. Omnis mortaliumcura ꝙͣmultipliciū ſtudioꝝ labor exercet diuerſo qͥdemcalle ꝓcedit. ſꝫ ad vnū tn̄ beatitudinis finem nitit̉ ꝑuenire. Sꝫ certe hō hꝫ ſuꝑ ſe pondus gͣue pctōꝝ. ⁊ pōt dicere cū Dauid ꝑsͣ xxxvij. Qm̄ iniqͥtates mee ſuꝑgreſſeſunt caput meū: ⁊ ſic̄ onus graue ⁊cͣ. Iō ſi voluerit aſcēdere neceſſe hꝫ onus illud in valle huiꝰ md̓i abijcere. qꝛcū dauid q̄reret psͣ. xiiij. Dn̄e qͥs hītabit in tabernacl̓otuo. aut qͥs reqͥeſcit in moͣ. ſan. t. rn̄dit ex ſpū. Qui īgredit̉ ſine macula. Et psͣ. xxiij. qͥs inqͥt aſcendet in motēdn̄i. aut qͥs ſta. ī lo. ſā. eiꝰ ⁊c̄. Rn̄ſum fuit. Innocēs manibꝰ ⁊cͣ. q. d. Qui abiecit oꝑa tenebraꝝ ⁊ onera pctōꝝ. ⁊induit arma lucꝭ .i. v̓tutum. Vbi nota. aīalia irrōnabilia docēt nos abijcere vicia. Iō Iob remittit nos ad ea