Dominica-

te ſpū ire minarum ⁊ cedis in diſcipulos domini petijta principibus ſacerdotuꝫ lr̄as in damaſcuꝫ vt puniretchriſtianos. Sꝫ cuꝫ iret poſt eos ip̄m in terrā ꝓſtrauitEt tūc penituit cū dixit. Dn̄e qͥd vis me face̓. q. d. Paratus ſuꝫ penitere et tibi in oībꝰ obedire. Sicqꝫ lupusiracūdus factus ē agnus māſuetus. vtinā adhuc penitētia de cordibꝰ aliquorū fugaret irā. Sed heu ꝙͣuisꝯfitētur et penitēt tn̄ irā contra ꝓximos diutiꝰ ẜuantContra qd̓ dicit Canon. diſ. xxv. vnū orariuꝫ. §. alias.Ira hoīs ſi longo tꝑe ſeruat̉ eſt mortale pctm̄. Et Hugo de ſancto victore. Melius eſt inquit ſepius iraſci etiram mox extingui ꝙͣ iraſci rarius: ⁊ in ira ſtare inflamatus Septimo ſaphirus habet virtutē corꝑis letifiRęatiuā. vn̄ valet ꝯͣ cordiacā paſſionē ⁊ melancoliam.hoc pnīe ꝯpetit inꝙͣtum accidiam expellit que animaꝫtriſtem ⁊ grauē facit. iuxͣ illud Fortunati in omel̓. Qualis inqͥt ꝯſolatio illi debet̉ qͥ in laude dei torquet̉ triſticiaqꝫ tenet̉. q. d. nulla. Si aūt accidia ꝑ pnīaꝫ eſt expulſa alleuiat̉ ⁊ letificat̉ anima. Qd̓ atteſtat̉ Criẜ. in ẜ. Accidiam ſi abieceris mox ineffabilem ꝑcipies leticiaꝫ dei⁊ dulcorem. Ex his iam dictis ptꝫ aꝑte ꝙ pnīa expellitſeptē pctā mortalia. De hoc dic̄ Criẜ. Pnīa r̄ſpuit auriciam. abhorret luxuriam. fugat furorē. firmat amorēcalcat ſuꝑbiam. excludit inuidiam. ꝯtinet linguaꝫ. mores ꝯponit. maliciam odit. libent̓ omnia ſufferre cogit.M ligata ſoluit ¶ Tercio pnīa facit a carcere liberatiōeꝫ qꝛ acarcere pctī liberat ⁊ gr̄aꝫ dei redonat. Et hoc on̄dit̉ exſomno pincerne pharaonis Gen̄. xl. vbi ait. Uidebaꝫcoram me vitem in qͣ erāt tres ꝓpagines creſcētes paulatim in gemmas vulgarit̓ knoſpin. ⁊ poſt flores vuasmatureſcere. calicēqꝫ in manu mea tuli erga vuas ⁊ exp̄ſſi in calicē quē tenebam ⁊ tradidi poculū PharaonRn̄dit ioſeph. Tres ꝓpagines ſunt tres adhuc diesqͦs poſt recordabit̉ pharao miniſterij tui. ⁊ reſtituet tein gradum priſtinū. dabiſqꝫ ei calicē iuxta offm̄ tuumſicut an̄ ꝯſueueras. tūc memēto mei cū tibi bene fueritHāc figuram exponit Anẜ. li. vij. c. xxiiij. di. Iſte pincerna reus ⁊ in carcere poſitꝰ ⁊ poſtea tn̄ liberatꝰ fuit ſignificat eos qͥ ſi peccant tn̄ ꝑ pnīam liberāt̉. vitis aūt ēpnīa. cuiꝰ tres ꝓpagines ſunt humilis ꝯtritio. vtilis cōrum cogitationū. ⁊ flores bonaꝝ affectionum. ⁊ fructꝰmaturaꝝ ⁊ ſanctaꝝ oꝑationum. ⁊ expͥmunt̉ vue ꝑ tolerantiā paſſionū xp̄i qd̓ expͥmit in calice regis. Ad hocidem refert̉ int̓pretato. qꝛ tres propagines ſunt tres dies .i. tres aīe illuminatōes. Primꝰ in pctī recognitionequā facit ꝯtritio. Scd̓s in pctī propalatōe quam generet ꝯfeſſio. Terciꝰ in peccati redemptōe quā generat ſatiſfactio. poſt qͦs pharao .i. deus fcordat̉ pctōris. ⁊ reſtituet eū ad pͥſtinum ſtatū gr̄e. ꝙ aūt ſequit̉. mem̄to meidū tibi bene fuerit eſt v̓bum qd̓ ꝑ xp̄m dr̄. ⁊ qui ꝑcuſſus tribulatione vel infirmitate eſt memor eius ſit ⁊redeat ad cor ⁊ peniteat vt liberetur. iuxͣ illud psͣ. lxxvij.Cū occideret eos querebāt eū. ⁊ qn̄qꝫ tales poſtꝙͣ liberati ſunt. ⁊ ad ſanctitatē vel ꝓſperitatē redacti nō ampliꝰ recordant̉ dei. nec bonū qd̓ inceper̄t proſequūt̉. ſic̄de iſto pincerna ſcribit̉ poſtꝙͣ liberatꝰ ē ſuccidētibꝰ proſꝑis oblitꝰ eſt int̓pretis ſui Qd̓ aūt pnīa reſtituit pctōrem pͥſtine gr̄e ꝓbat Tholbrabātinꝰ ī apiario. In gerNinanie inqͥt ꝑtibꝰ qͥdam nobiliſſimꝰ comes. ſꝫ verꝰ paupeꝝ ſpoliator ⁊ opp̄ſſor ex miſericordiſſima pietate d̓inagui infirmitate correptꝰ eſt ⁊ amariſſima pnīa ꝯtritus.qꝛ ſciuit illud Sap̄. v. Stabūt iuſti in magna ꝯſtantiaaduerſus eos qͥ ſe anguſtiauer̄t ⁊ qͥ abſtulerūt laboreseorū. oīa ad reſtōnem poſuit q̄ hēbat. ⁊ irremediabilibꝰlacrimis qͦtidie lectuꝫ rigās angelos at ſanctos dei adimpetrandaꝫ miſcd̓iaꝫ deuotiꝰ implorabat. Decūbensv̓o corꝑi ſuo tātū īgerebat ſuppliciū vt thalos. pedes.crura fricaret ad lignū. vt cutem. carneꝫ ac neruos aſſiduitate euelleret violenta. Aquā etiaꝫ frigidaꝫ in hye-

me quaſi ad bibēdum acceptam illaꝫ pectori ſuꝑfundebat. ⁊ mēbris vt ex hoc glaciali frigore torq̄ret̉. nec diupoſt in agonia poſitꝰ tanto ſpū eſt repletꝰ vt ſic̄ de publicano euāgeliſtam ita de iſto faceret ꝓph̓aꝫ. De ſe em̄dixit. ꝙ ſine purgatorio ad reqͥem volaturus eēt. Et ꝙhenrico regi defuncto tota thuringia maximis calamitatibꝰ ſubiace̓t. qd̓ ⁊ factū fuit. In hoc exēplo vide optimū modum penitēdi. Volēs em̄ vere penite̓ dꝫ pctōroīa ablata reſtituere. Quia dic̄ Aug. ad mace. in epl̓a. ⁊ponit̉. xiiij. q. vj. c. ſi res aliena. Propter quam pctm̄ eſtreddi pōt ⁊ nō reddit̉. pnīa nō agit̉. nō remittit̉ pctm̄niſi r̄ſtituat̉ ablatū ſi reſtitui pōt. Et dic̄ notāt̉ ſi r̄ſtitutpōt. Si em̄ nō eſt ī poſſe reſtituēdi nō ē ꝯpellēdus. Ꝙſb̓dit Aug. Qui nō hꝫ vn̄ reſtituat huic nō poſſumusGlo. i. nō debemꝰ dicere redde qd̓ abſtuliſti. hoc intellige qn̄ raptor vel fur nō eſt ſoluēdo. ſꝫ ſi eſſet ſoluendo lꝫres quam abſtulit ſine culpa ſua piſſet tn̄ tenet̉ reddereeſtimatōꝫ illiꝰ. Sꝫ qͥbꝰ reſtitutio ē faciēda: rn̄det Ray.ꝙ ſpoliatꝭ aut eorū heredibꝰ ſi pn̄t inueniri. Si aūt nōinuenirent̉. tūc de ꝯſilio p̄latoꝝ diſtribuāt̉ in pias cās.⁊ maxime in elynas pauperū ⁊ redemptōꝫ captiuoꝝ. ⁊hoc fiat in loco vbi rapina eſt facta. Sꝫ archidiaconusGuido in roſareo dicit. īmo credo ꝙ ipſa raptor bonaincerta nō dꝫ pauꝑibꝰ erogare abſqꝫ autoritate vel ſcīaep̄i vel alteriꝰ iudicis eccͣi. vt ſatis colligit̉ exͣ. de vſu. c. cūtu. Un̄ de illo nobili comite ꝙ oīa ad reſtōem poſuit q̄hēbat. ⁊ ſeqͥtur ꝙ lectum lacrimis rigauit exemplo dauid qͥ ait ps. vj. Lauabo ꝑ ſingulas noctes lectu meuꝫla. meis ſtra. me. riga. Quia dic̄ Criẜ. ſuꝑ Math̓. Nemo ad deū flens accedit qͥ nō poſtulatū accipit. Et ſeqͥtur ꝙ angelos ⁊ ſanctos ad impetrandū gr̄am inuocauit. qꝛ dic̄ Iob. v. Uoca ſi eſt qͥ tibi rn̄deat. ⁊ ad aliquēſanctoꝝ ꝯuertere. Iō dixit Dauid psͣ. cxx. Leuaui oculos meos in mōtes .i. in ſctōs qͥ ſunt mōtes ſpūales vn̄venit auxiliū mihi. Scd̓o dixi ꝙ h̓ hora eſt ꝓ venia exorandi. Iō dic̄ dn̄s Iere. xxxiij. Clama ad me ⁊ ego exaudiaꝫ te. Et. j. mach. iiij. Nunc .ſ. in tꝑe gr̄e clamemꝰin celum ⁊ miſerebit̉ nr̄i deꝰ. Et ipſe dn̄s hortat̉ nos adorādum Lu. xj. Petite inqͥt ⁊ dabit̉ vobis. q̄rite ⁊ inuenietꝭ pulſate ⁊ aꝑiet̉ vobis. Et merito eſt h̓ ꝓ venia exfeſſio. facilis ſatiſfactio. Ex qͥbꝰ producunt̉ gēme bonas Tōe orandū. qꝛ in pn̄ti tꝑe or̄one venia impetrat̉. temptatōſuꝑat̉. vita ꝓlongat̉. celū reſerat̉. Primo em̄ veniā impetrat̉ exemplo publicani qͥ hac breui or̄one. Deus ꝓpicius eſto mihi pctōri Lu. xviij. veniam meruit ⁊ iuſtificatꝰ in domū ſuaꝫ intrauit. In inferno aūt damnati.⁊ qͥ hoc tp̄s gr̄e neglexerūt nō orāt ꝓ venia. Eſa. lxiiij.Homo nō eſt qͥ inuocet nomē tuū. ſꝫ dicūt illud Iere.viij. Tranſijt eſtas finita eſt meſſis. ⁊ nos ſaluati nō ſumꝰ. Iō narrat qͥdam religioſus apud clareuallē. ꝙ quidam vir ſanctus dū ſtaret qͣdam vice in or̄one audiuitquādaꝫ vocē in ſpū miſerabil̓r clamantē ⁊ lamētantē.⁊ eo querēte qͥs eēt. rn̄dit ꝙ eēt aīa cuiuſdam damnatiſuam plangēs damnatōꝫ addens ꝙ int̓ oīa que ip̄m ⁊alios damnatos excitarent ad planctū eſſet maxīe tꝑisamiſſio ſibi d̓ gr̄a dei collati. In cuiꝰ vna morula feciſſepnīaꝫ potuiſſent q̄ eas a pena inferni p̄ſeruaſſet. Iō dicit dn̄s Iere. xxiiij. Dedi eis tp̄us qd̓ dn̄t ẜuare vt vnitores obẜuāt tp̄s ad vineas putandū. ⁊ Can̄. ij. T.pus putatōis aduenit. Tp̄s inquā in qͦ pct̄m̄ decidat̉.⁊ venia impetret̉ Scd̓o temptatio ſuꝑat̉. qd̓ ptꝫ in ex­ 2emplo. Quidaꝫ pr̄ paruulū filiū in heremo nutrierat.que adultū dyabolus de luxuria tēptabat. Qd̓ cuꝫ pr̄iindicaſſet iuſſit eū an̄qͣ ſeculū intraret ſolū. xl. diebꝰ ieiunijs ⁊ or̄onibꝰ vacare. Expletꝭ v̓o. xx. diebꝰ vidit det̓rimā mulierē ⁊ nimis fetidā nudā ſuꝑ ſe irruere. Cuiꝰfetorē nō valēs ſufferre. cepit eaꝫ a ſe repelle. Et illa curinqͥt me intātū horreſcis cuiꝰ amore pͥus tantū exardebas. Ego em̄ ſum luxurie imago q̄ dulcꝭ ⁊ pulcra in cordibꝰ hoīm appareo. ⁊ niſi pr̄i tuo obediſſes a mea temptatōe ꝓſtratꝰ fuiſſes. Ecce ꝙ h̓ or̄one tēptatio ſuꝑat̉.