Dominica
atio vite comitet̉. Sic etiaꝫ a cibo verbi dei tūc eſt ceſſandum cū deſiderātiꝰ p̄dicator attendere videt ppl̓mgregatum. ne ꝓpt̓ ꝓlixitatē ẜmonis nauſeam ⁊ tediim generet ppl̓o. ſicqꝫ minori affectu audiat̉. Si autp̄dicator nō eſt facundus nec bene exp̄ſſiuus libentiꝰaudit̉ citius ceſſans ꝙͣ prolixe p̄dicans. Et ſic fit ꝙ illqui non laudat̉ predicando ꝯmendat̉ tn̄ in ceſſandoInſuꝑ in illo ortulo nullam plantam moralitatis vedoctrine de ſenſu meo inſerui. Ex quo dicere poſſumcum ſapiente. Stultiſſimus ſum virorum. ⁊ ſapientiahominum nō eſt mecum. nō didici ſapientiam ⁊ nonnoui ſcientiaꝫ ſanctorū Prouerb̓. xxx. Sꝫ de ortis aliorum doctorum plantas accōmodaui. ⁊ huic ortulo cōplantaui. In quo indebite plantata ꝯmitto ſapientioribus emendanda. Pro bene v̓o inſertis obſequia etlandes deo tribuo.¶ Dominica prima aduentus. Sermo primus.Ora eſt iam nos de ſomno ſurgere Roma. xiij. Conſuetudo eſt qn̄rex terrenus vel alius dn̄s in ſuam ꝑueneritꝓuinciam vel ciuitatem ꝙ ꝯſueuit in turribus ſui caſtri vigiles ordinare. quorū aliqui in nocte vigilant. aliv̓o in pͥncipio diei dormientes cornu vel buccina excitant vt ad labores ſe diſponant. Spūalit̓ xp̄c vt dicitincarnatōꝫ ſuaꝫ in hunc mundū. vt dicit apl̓s Thi. j.Uenit ih̓s in hūc mūdum pctōres ſaluos facere. Ue ynit inquam in mūdum qͥ ſuꝰ eſt rōne creatōis. Ioh̓. j.Mundus ꝑ ip̄m factꝰ eſt. Ideo ſubdit̉. In ꝓpria venit. ⁊ ſui eum nō receperūt. Erubeſcāt igit̉ iudei infideles qͥ xp̄m regem ſuum reciꝑe noluerūt. ⁊ ip̄m veniſſehucuſqꝫ negauerūt. Si vt dicūt nōdum venit vbi eſteoruꝫ regalis dignitas que ceſſauit tꝑe herodis aſcalonite ſub qͦ natus eſt ſicut ꝓphetauit patriarcha IacobGen̄. xlix. Nō auferet̉ ſceptrū de iuda. ⁊ dux de femore eius donec veniat qͥ mittendus eſt. ⁊ ip̄e eſt expectatio gentiū. Sꝫ cū ipſi ſuſciꝑe eum nolūt nos xp̄iani gͣtant reciꝑe ip̄m debemꝰ dicentes. Benedictꝰ qͥ venitin noīe dn̄i Igit̉ veniēs in hūc mundū in turribꝰ ſancte mr̄is eccl̓ie vigiles ſanctos apl̓os ordinauit qͥ ſuꝑhomines in nocte peccati diligent̓ vigilauerūt. Ideo figurati ſunt Can̄. v. Per vigiles de qͥbꝰ dr̄. Inuener̄tme vigiles qͥ cuſtodiut ciuitatem. Et ſicut mos eſt vigilum ꝙ clamāt ⁊ vigilare mādant. Sic ſancti apl̓i nōſolum vigilauerūt ſꝫ vigilare alios iuſſerūt. ſicut Petrꝰqͥ ait. j. Petri. v. Uigilate. q. d. diligēt̓ a pctīs p̄caueteqꝛ aduerſariꝰ vr̄ dyabolus tanꝙͣ leo rugiēs circūit querens quem deuoret. Sil̓r ⁊ ſanctꝰ Paulus in pͥncipiodiei gr̄e buccina ſui oris excitauit dormientes cū dixit.Hora eſt iaꝫ nos de ſomno ſurgere. Et certe iō nos ſuſcitauit vt ſe ad labores bonorū oꝑm darent ⁊ pctā vitarent IIn qͥbꝰ v̓bis duo facit. Primo merēdi horā piblicādo. ibi. hora eſt iaꝫ. Scd̓o a ſomno pctī ſuſcitādo.ibi. a ſomno ſurgē. De pͥmo ē notādū. Pe. de creſ. li. ijruraliū ꝯmodorū. c. xxj. Attendēdum eſt inqͥt in omniſeminatōe vt ſeminet̉ ſemen qn̄ adiutoriū maius hꝫacelo. ⁊ hoc eſt qn̄ magis iuuat̉ calido ⁊ humido ⁊ viuifico lumine ſolis ⁊ lune ſimul. Luna em̄ qꝛ terre vicinior eſt regit oīa terrena ad pullulatōꝫ ⁊ inundatōꝫ. Soaūt qꝛ ſuo lumine eſt calefactiuꝰ. iō eſt aliqͣntulū humidi ſeminis aduſtiuꝰ. Uult idem Petrꝰ ꝙ incēſo pͥmolumīe in luna cū ipſa tūc eſt calida. tꝑata ⁊ humida. iacienda ſunt ſemina. qꝛ tūc ꝯueniētiꝰ iuuat̉ v̓tus eoruꝫa luna. Ideo dicit ſapiēs. Omnia tp̄us hn̄t. Eſt tp̄usſeminādi ⁊ tp̄us mētēdi Eccͣs. iij. Ideo dicit Macrobiꝰ in ſaturnalibꝰ ꝙ ſegetes dn̄t mēti luna iaꝫ decreſcēte. qꝛ luna accreſcēte vel plena exiſtente multū inferiora
humectat ꝯtra naturam ſolis. Ideo ſegetes nō ita aride ſunt. nec pn̄t tūc bn̄ reponi ad ẜuādum ſicut in defectu eiꝰ Moralit̓ xp̄us pn̄s ꝯceſſum eſt homini ad ſeminādum ⁊ ad metendū. Sꝫ in futura vita erit tp̄usdn̄i ad iudicāduꝫ. Et ponit ſil̓itudinē Anẜ. li. ix. lxxvca. dicit. Ille qͥ ludit ad decios facit anatagiū ꝯpari ſuo Dqn̄ dat ei decīos vt iaciat qͦ voluerit. Sic facit deꝰ pctōri qn̄ qͣſi decios dat ei tp̄us ad bn̄ oꝑandū. Modo em̄habemꝰ decios .i. tp̄us. iuxͣ illud Sen̄. Tempꝰ em̄ nr̄meſt. ſꝫ poſt mortē nō erit nr̄m ſꝫ dei. ⁊ tūc accipiet ⁊ habebit decios .i. tp̄us ꝯͣ nos iactabit. ſicut ipſe teſtat̉ Pſallxxix. Cuꝫ accepo tp̄us ego iuſticias iudicabo. Iō dicitIero. xiij. q. ij. In pn̄ti ſeculo ſcimꝰ ſiue or̄onibꝰ ſiue ꝯſilijs inuicē poſſe nos adiuuari. Cum aūt ante tribunalxp̄i venerimus. nec Iob. nec Daniel. nec Noe. rogarepoſſe ꝓ quoꝙͣ. vbi vult ꝙ tp̄us merendi nō eſt niſi inpn̄ti. Cui ꝯſonat b. Augꝰ. li. de fide ad Petrū. Tempꝰinqͥt acqͥrendi vitam et̓nam in iſta tm̄ vita deꝰ hoībꝰdedit: vbi voluit eſſe pnīam fructuoſam. qꝛ in hoc tꝑehabemꝰ maius adiutoriū a deo ⁊ ſanctis eiꝰ ꝙͣ in futuro tꝑe. Iō ait Dauid pͣs. cxx. Adiutoriū meū a dn̄o qfecit celū ⁊ terraꝫ. Quare hō in pn̄ti tꝑe dꝫ iacere ſemēbonorū oꝑm ẜm qd̓ iubet ſapiēs. Mane inqͥt ſeminaſemē tuū. a veſꝑe n̄ceſſet manꝰ tua Eccͣs. xj. Quia deꝰaſtat hic homini vt poſſit bonuꝫ oꝑari. Un̄ pͣs. v. aitMane aſtabo tibi ⁊ videbo. Et de hoc tꝑe merēdi dic̄apl̓s in v̓bis p̄miſſis cū dicit. Hora i. tp̄us eſt iaꝫ proPſal. xlvj. Eſt rex magnꝰ ſuꝑ oēm terram. hic venit ꝑ mno merēdi Obi nota hora ē tp̄us vicia penitēdi/ ꝓ veniaexorādi in gr̄a proficiēdi aduerſa ſuſtinēdi. Dico ꝙ eſthora vicia penitēdi. qꝛ ẜm be. Aug. ī li. d̓ fide ad Petrūh̓ faciēda ē pnīa fructuoſa. qꝛ p̄t hͦ hō depoſita maliciabn̄ viuere. ⁊ mutata voluntate iniuſta merita ſil̓ ⁊ oꝑamutare ea ⁊ in timore dei gerere q̄ deo placēt. Qd̓ qͥ inhac vita nō fecit. hēbit qͥdem pnīaꝫ in futuro ſeculo demalis ſuis. ſꝫ indulgētiaꝫ in ꝯſpectu dei nō inueīet. hecAugꝰ Et nota ꝙ pnīa in pn̄ti facta facit multa bona.pctōruꝫ diſſimulatōꝫ. viciorū expulſionē. a carcere liberatōꝫ. Primo qͥdem facit pctōruꝫ diſſimulatōꝫ. facit eīpctā diſſil̓are cuiꝰ exemplū naturale eſt. Leo qͥ leene cūpardo ꝯiunctōꝫ odore cognoſcit totꝰ in vltōeꝫ ꝯſurgithoc aūt ex naturali inſtīctu cognoſcēs leena ſe in flumine lauat. Quo facto nihil leo ꝑcipit. ſicqꝫ factū inultuꝫꝑmittit. vt dic̄ Pliniꝰ in ſpe. nat. Spual̓r. leo ſignificatxp̄m. Apo. v. Vicit leo de tribu iuda. Leeua v̓o ſignificat aīaꝫ peccatricē q̄ tūc pardo .i. dyabolo ſe ꝯiūgit qͥei mortaie pctm̄ faciēdo ꝯſentit. Idcirco deꝰ ꝯͣ eaꝫ prouocat̉. ẜm illud Dent̓. xxxij. Deū qͥ te genuit dereliqͥſtiſcꝫ ꝑ pctm̄. ⁊ oblitꝰ es dn̄i creatoris tui. Et ſeqͥt̉. Uiditdeꝰ ⁊ ad iracūdiā ꝯcitatꝰ ē. qꝛ prouocauer̄t eū filij ſui ⁊filie. hoc igit̉ ſciēs aīa dꝫ lauare ſe ī pnīe flumīe pctī maculā auferēdo vt deꝰ nō inferat vindictā. Et hoc iubetCriẜ. de pe. diſ. j. c. mēſuraꝫ. Qd̓ inqͥt defendi n̄ pōt ablui dꝫ. lauāt lacrime deuctū qd̓ pudor ē voce ꝯfiteri. ſaūt vt dic̄ Bar. brix. nō eſt intelligēdū ſine ꝯfeſſiōe.ſic. ſi ē pctm̄ adeo gͣue vt cū pudore ꝯfiteamur nō iō eſtdeſꝑandū. qꝛ lacrime lauāt delictū ⁊cͣ. Uidens igit̉ xp̄cde tribū iuda ꝙ aīa ꝑ leenā ſignata in pri flunſe ⁊ lacrimarū ſit lota diſſimulat eꝰ pct̄ā. Sap̄. vij. Miſererisoīm qm̄ oīa potes ⁊ diſſil̓as pct̄ā hoīm propter pnīaꝫ.Qd̓ ſic intelligit̉. diſſil̓as pctā .i. differs ea punire. Qd̓ figuratū fuit. iij. Reg. xxj. d̓ Achab qͥ fecit malū in ꝯſpectu dn̄i. Inſuꝑ fecit lapidare naboth propt̓ vineā ſuā.Iō dixit Helyas ei ī ꝑſona dn̄i. Ecce inducā ſuꝑ te malū. ⁊ int̓ficiā de domo achab clauſuꝫ .i. captiuū. ⁊ nouiſſimū .i. vilē. vſqꝫ mīgētem ad ꝑietē. qd̓ vno mō ẜm lrāꝫintelligit̉ canis. alio mō infirmꝰ ⁊ debilis qͥ iuxta lectuꝫnō pōt mingere niſi appodiet ſe ad pietē. vt ſit ſenſus.Si ꝑcutiat̉ canis qͥ propt̓ vilitatē nō deberet tangi. veldebilis cui debebat ꝑci. multo mō magis illi de domoachab ext̓minabunt̉. Cū audiſſet ẜmones iſtos ſcidit