ISermo
¶ Tertia volūtaria ⁊ aliena. ſic̄ q̄ aſſumit̉ ꝓ aliqͦ⁊ hec qͥdem minꝰ ſatiſfacit qͣꝫ pͥma. ex eo ꝙ noneſt ꝓpria. ⁊ magis qͣꝫ ſecūda q̄ nō eſt volūtariaUerūtamē ſi iſte ꝓ qͦ ſatiſfactio ē aſſumpta diſcedit. nihilominꝰ tn̄ ī purgatorio cruciat̉. Sedtn̄ ꝓpter iſtā penā quā iſte ſuſtinet ⁊ quā alij ꝓeo ſoluūt citiꝰ liberat̉. qm̄ dn̄s penā ſuam ⁊ penam illorū in ſortē computat. Ideo ſi debet penam in purgatorio ſuſtinere. talis ſic poteritiuuari ꝙ liberabit̉ infra menſem Nunqꝫ tamēinde eripit̉ quouſqꝫ fit ſolutū Quo finito illudqd̓ ſoluitur deinde eſt illiꝰ qͥ facit ⁊ in ſinum eicōuertet̉. ⁊ ſi ip̄e non indiget̉. cōuertet̉ in ſinūeccl̓ie. vel valet alijs qͥ in purgatorio exiſtūt ⁊cSecūdi qͥ ad purgatoriū deſcendūt ſūt qͥ ſatiſfactionē ſibi iniunctā cōpleuerūt. ſed tn̄ illa pena ex ignorātia vel negligentia ſacendotis ſufficiens non fuit. Hi enī niſi magnitudo cōtritionis ſuppleat totū ī purgatorio complebūt qd̓minus in hac vita fecerūt Deus enī qͥ modū etmenſurā peccatorū ⁊ penarū nouit addit penāſatiſfacientē. ne peccatū maneat impunitū Un̄penitentia iniūcta aūt eſt maior. aut minor autequalis. Si maior tūc illud qd̓ plus facit ceditei ad augmentuꝫ gl̓ie. Si equalis. ſufficit ei adtotius culpe dimiſſionē. Si minor tūc id qd̓ reſtat ſuppletur ꝟtute diuine iuſticie. Tertij qͥ inpurgatoriū deſcendūt ſunt qͥ lignū fenū. ſtipulam ſecū ferunt. De qͥbus dicit beatus Greſuꝑ pͥmam epl̓am ad Corꝭ. iij. Penſandū ē ſollicite ꝙ ꝑ ignē future purgationis aſſerit apl̓sſaluos fieri poſſe. nō eos qͥ ſuper hoc fundamētum ferrū aūt es aūt plumbū. id ē. peccata duriora ⁊ maiora. ſed eos qͥ edificant lignū fenū ⁊ſtipulā. id ē. peccata leuiſſima ⁊ mīora. q̄ ignisfaciliter cōſumit. Iſtis igit̉ ſubuenire debemꝰꝓpter quattuor. Quia ẜm Hoſti. in ſua ſūmaꝓpter legem nature. ſcripture. amicicie. ⁊ iuſticie. Primo ꝓpter legem nature Dicūt naturales ꝙ aīalia eiuſdē generis ſe mutuo diligūt etſibi in neceſſitatibꝰ ſubueniūt. ſicut videmꝰ depaſſeribꝰ. Qn̄ enī cōtingit aliquē laqueo cōp̄hēdi ꝓ adiutorio clamat. cui compatiēs paſſerum multitudo mutuo ſe cōuocat ⁊ vt captuꝫliberēt ꝓ viribꝰ feſtināt. Idē patꝫ de elephātibus qͥ ſuccurrūt his qͥ ceciderūt ſua nat̉ali pietate. Iſtoꝝ igit̉ aīaliū exemplo inſtructi. quisinter nos eēt tā duri cordis vel ſtulte mentis ſicecidiſſet in foueā vnde exire nō poſſet. ꝙ ꝓ auxilio tardaret clamare. aut ſi igne cremaret̉ etextrahi nō deſideraret Certe eſtimo nullꝰ eſſettam ſtultꝰ ꝙ ꝓ iuuamine nō clamaret. Et ſi nobis vellemꝰ illa fieri deberemus ⁊ illis facere qͥſunt ī purgatorio. Quia dicit beatus Augꝰ ſuper Ioh̓em ſermone. xlviij. Legem naturaleꝫhabent hoīes in cordibꝰ defixam. Qd̓ tibi fierinon vis minime fac alijs Idem Matth̓. vij. ⁊
Tob̓. iiij. Illi enī ī purgatorio ceciderūt ī foueam penale a qua exire ꝑ ſe nō pn̄t. qͣre clamātad nos anteqͣꝫ eis ſuffragia deſtinamꝰ qd̓ ꝓbatur ī exēplo Refert Pli. ī hiſto. natu. An̄qꝫ imber adueniat rana viridibꝰ arboribꝰ inſidet valdeqꝫ clamat. ſic an̄qͣꝫ imbrē oratiōis ⁊ deuotionis defunctꝭ inſtillemꝰ aīe ip̄oꝝ clamāt ad nosdicētes. Pauperi manū porrige. Et iteꝝ illudIob. xix. Miſeremini mei miſeremini mei ſaltē vos amici qꝛ manꝰ dn̄i ⁊cͣ. Iō ſic̄ vellemꝰ nobis ab alijs ſubueniri. ſic eis debemus ſubuenire. al̓s clamāt vindictā ſuꝑ nos. ſic̄ teſtat̉ Guido ī tertio ẜmonū opuſculo. Clamāt inqͥt ſuꝑnos hi qͥ ſūt ī purgatorio eo ꝙ eoꝝ nulla fit metio ī hͦ ſeculo. petētes vindictā fieri de his qͥ ſūtſb̓ celo. Scd̓o debemꝰ eis ſubuenire ꝓpter legēſcripture q̄ p̄cipit vt illis ſuffragia deſtinemusNeemie. viij. Mittite ꝑtes eis qͥ ſibi n̄ p̄parauerūt. Et Eſdre vl. Mictite inqͥt munera hisqui nō hn̄t. Et iteꝝ. vij. Mortuo ne ꝓhibeasgr̄am .ſ. auxilioꝝ Qꝛ refert Guil̓. ī rationali diuinoꝝ. ꝙ abbas qͥdā ꝓhibuit fratribꝰ ſuis. ne īdie dn̄ico celebrarēt ꝓ defunctꝭ. qͣre grauit̓ fuit vulneratꝰ ꝟberibꝰ. ⁊ ip̄e ꝓhibitū recuſauit.Precipit etiā canō exͣ d̓ cele. miſſa. c. cū creatura. ꝙ miſſas ꝓ defunctis celebrare debēt ſacerdotes. Suꝑ qͦ dic̄ Bartho. brix. Illi de qͥbꝰ dicit decretal̓ negligētes orāt ī officijs mortuorū.Iō mādauit papa vt torporē ⁊ negligētiā abijciāt. ⁊ miſſaꝝ ſolēnia celebrēt anniuerſarijs defunctorū. ⁊ qꝛ ſacra ſcriptura p̄cipit ſubuenireaīabꝰ. ideo ē illis ſuccurrēdū. al̓s p̄ceptuꝫ obligat ad mortale peccatū ꝓ qͦ homo tādeꝫ poſſetdāmari ẜm ꝙ dicit Haymo ſuꝑ Apoē. Iuſtodei iudicio et̓ne dānatiōi ſe ſubijcit qͥ defunctorum īmemor qͣꝫtū ad auxilia ſuffragiaqꝫ exiſtitTertio ſubuenienduꝫ eſt eis ꝓpter legem amicicie. qꝛ parētes noſtri fratres ⁊ ſorores extiterūt. ideo ſi dileximꝰ eos viuos diligamꝰ ⁊ mortuos. ẜm illd̓ Prou̓ .xvij. Om̄i tꝑe diligit quiverꝰ amicꝰ ē. et frat̓ ī anguſtijs cōprobat̉ IdēEcc̄i. .vj. Si poſſides amicū in neceſſitate poſſide euꝫ. Quis enī fidelē habēs amicū ⁊ dilectūvideret ip̄m in maximo cruciatū ⁊ ei citiꝰ nonſubueniret. certe qͥ hoc facere renueret fictus ⁊falſus eēt amicus. Modo amici nr̄i vt timendū ē adhuc ſūt ī grauibꝰ cruciatibꝰ purgatorijcuiꝰ pena minima ſuperat ſuppliciuꝫ qd̓cunqꝫhuiꝰ mūdi. vt dic̄ Amādꝰ li. ij. c. ij. ergo crudeles ſumꝰ ſi eis nō ſubuenimꝰ. Iō legit̉ ī li. d̓ dono timorꝭ. Abbas qͥdā decedēs rogauit monachos. vt auunculū ſuū eligerēt ī abbatē ⁊ mortuus ē. Illo igit̉ ſepulto fecerūt illi vt rogauit̉Cōtigit aūt quadā die vt abbas ſic electꝰ hortum in quo erat fons ſolus intraret ibiqꝫ audiuit vocē de fonte emiſſam cū gemitu miſerabiliCūqꝫ adiuraſſet gemētē. vt diceret quis eſſet.
A