Druckschrift 
3 (1488) De Sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoA

eius in tātis diuitijs vt dirigeret ad oēs terrasvt ſibi homagiuꝫ facerēt. vt habet̉ Iudith. j.Sꝫ certe qͣꝫuis ſic gloriat̉. tn̄ non eſtimat mortē p̄ſcindit̉. rebꝰ oībꝰ gloria ſpoliatur quo aīa vadit incertū eſt nob̓. qd̓ ꝓbat Ioh̓.Dama. Uincē. in ſpe. hiſto. li. xvj. dicēs: Inqͣdam ciuitate fuit talis ꝯſuetudo vt vnum extraneū omni anno in pͥncipē elegerunt. omniptāte accepta qͥcquid facere volebat licitū erat igit̉ finis eēt anni repēte ciues in ip̄m inſuirexerūt. totā ciuitatē trahentes in remotaꝫīſulā nudū miſerunt. vbi nec cibū nec veſtimē inueniens fame frigore vrgebat̉. Ciuitasilla ē mundus. De qua Ecōs. ix. Ciuitas ꝑua pauci viri in ea ſcꝫ qui viriliter ꝯtra vitia pugnent. In iſta cinitate ē qͥlibet homo extraneqꝛ vt dicit apl̓s ad Heb̓. xiij. Non habemꝰ hicmanētē ciuitatē ſed futurā inquirimus. Ciuesautē hmōi ſūt demones. ſepe falſis delectationibus hoīem alliciūt ad honores vt ī diuitijsglorient̉. Sed homo non timet ſed ſemꝑ ſicmanere putat. ſuꝑuenit mors oībꝰ ip̄m puatrebꝰ. qꝛ dicit Iob. xxvij. Diues cuꝫ dormieritnihil ſecū aufert. aperiet oculos ſuos nihil īueniet. Id̓o refert Uinc̄. li. iij. c. liiij. Soldanus rex cuꝫ obiret circa damaſcū ſciretqꝫ mortem vocauit ſigniferū ſuum dicēs: Tu ſolesferre vexilla mea bella fer etiā vexilla mortismee ſcꝫ panniculū vilē totū damaſcū ſuꝑceam clamādo: Ecce rex oriētis nec fert ſecumniſi hūc pannū vilē Sic factū eſt de parētibusnr̄is. licet in mundi gl̓ia fuerūt tn̄ morteꝫde mūdo receſſerunt. nihil ſecū niſi oꝑa bona vel mala detulerunt. ẜm illud Apoc̄. xiiij.Opera illoꝝ ſequūtur illos. ideo debemus eisbonis oꝑbꝰ ſubuenire. ex neſcimꝰ an adhucſunt in purgatorio vel ī celo. Et innuit ī verbis p̄miſſis. Homo cuꝫ mortuꝰ fuerit nudatusatqꝫ cōſumptꝰ. In qͥbꝰ quattuor tāgunt̉. Primo hūane ꝯditionis vilitas. ibi. homo. Scd̓oip̄ius ſubſtantie fragilitas. ibi. cuꝫ mortuꝰ fuerit. Tertio rei tꝑalis amiſſibilitas. ibi. nudatꝰ.Quarto eternalis māſionis dubietas. ibi. vbiq̄ſo eſt. Circa pͥmū notandū. homo dicit̉ ab humo. Gen̄. ij. Formauit igit̉ dn̄s hoīem de limoterre. qd̓ elemētū eſt viliꝰ īter alia elemēta. Sꝫquō cōcipit̉ pudet enarrare. qꝛ dic̄ Innoc.de vi. hu. cōdi. li. j. c. j. Formatꝰ eſt homo puluere de luto de cinere. qd̓qꝫ viliꝰ eſt īmudoſpermate. cōceptꝰ eſt de fetore libidinis in labe peccati Id̓o hāc vilitatē cognonit qui dixitSum qͥdē mortalis ſil̓is hoībꝰ ex genere terrigenaꝝ prior in ventre formatꝰ figuratusſum. tꝑe coagulatus ſum in ſanguine ſeminehoīs. Et ſubdit. Nemo ex regibꝰ habuit aliudnatiuitatis initiū. nemo purpura. nemo cuꝫcorona naſcit̉. Sap̄. vij. His verbis cōfunden

tur de genere gloriant̉ aut ſuperbiūt. vn̄ gloriat̉ rex vel miles. enī fecit deus duos Adāvnuꝫ de luto. aliū de auro. Quid ergo a carnegloriaris. qꝛ pater tuꝰ putredo. Iob. xvij. Putredini dixi pr̄ meꝰ es. Id̓o dixit idē iob. xxx.Cōꝑatus ſū luto et aſſil̓atꝰ ſū fauille cineri. autē vilitatē homo conſiderat ſꝫ audetſuperbire. miratur Bern̄. exclamādo dicēs.Uerſus. Quid ſuꝑbis homo cuiꝰ cōceptio culpa Naſci pena vita dolor morteqꝫ mori. Poſthomineꝫ vermis. poſt vermem fetor horror.Sic in hominē vertit̉ oīs homo. Et ſubditCognoſce igit̉ vnde venis erubeſce vbi es ingemiſce quo vadis contremiſce. Illi conſentiūt verba beati Augꝭ. dicētis: Quid horribilius homine mortuo: qͥd fetidius cadauere humano? Cuiꝰ erat in vita tam gratus amplexusſit in morte tam horribilis aſpectꝰ. Quid ergodelicie. qͥd diuitie. qͥd ve honores ꝓſūt. nec diuicie a morte. nec delicie a ꝟme. nec honores liberāt a corruptiōe. hoc ꝓbat in exēplo. Quidam dux Burgūdie volens corpus patris ſuitrāſferre. aꝑto ſepulcro vidit magnū bufoneꝫpatris facie rōdentē. tūc prudēter ad ſe rediens coram omnibꝰ militibus ſuis exclamauit.O gloria falſa mūdi deluſiſti patrē meū. me autem decipies. cōuerſus ad patrē dixit: vbiſūt diuitie delicie quas habuiſti. comederis tam turpiter a bufone vermes te deuorātſicut pauꝑes deuoraſti. relictis ſtatim oībusreligionē intrauit. ſic patꝫ ex dictis ſicutcaro dat̉ corruptioni. ſic aīa interdum dat̉ purgatorio. Si enī deſcendit venialibꝰ dat̉ purgatorij ignibꝰ. de qͥbus dicit Gregꝰ ſuꝑ pͥmamepl̓am. ad Corꝭ. iij. Penſandū eſt ſolliciteignē future purgationis vt aſſerit apl̓s. omēspurgari poſſe eo habēt fundamēto ferrum aūt es vel plūbū. id ē. peccata maiora autduriora poſuerūt purgari poſſūt. Sꝫ eos edificant lignū fenū ſtipulā. id ē. peccata leuiſſima leuiora ignis facile cōſumit. lꝫ minima ſint tn̄ illic purgationis ignē obtinebuntquē deniqꝫ ignē nulli obtinebūt niſi qui in hacvita hoc ꝓmeruerūt. hec ille Et illis debemusſubuenire operibꝰ noſtris bonis quibꝰ poſſuntadiuuari. Unde Hoſti. Uerſus. Miſſa p̄cesdona ieiunia quattuor iſta. Abſoluūt animasqͣs purgans detinet ignis. Ꝙtum ad ſcd̓m eſtnotādū dicit Ariſto. in li. de vi. mor. Morseſt ſeꝑatio aīe a corpore. qꝛ hec ſeparatio faciliter fit. ideo homo ẜm ſubſtantiā eſt fragilis durans tēpore paruo. vnde merito ē ſimilisflori creſcit in aruo. quare a ſapiēte ſimilatcōꝑatur fragilibus rebꝰ. Sap̄. v. Spes impijquaſi lanugo. id ē. flos tribuli a vento tollit: vt ſpūmā gratilis a ꝓcella diſpergitur. autfumus a vento diuiſus eſt hoſpēs vniꝰ diei

L

(