ACV III

qͥtas mea modica fides mea ⁊ tepida charitasmea ⁊ tam fatua oratio mea vt nec merear peccatorū veniā nec ſalutis gr̄am. Hoc ip̄m eſt qd̓ampliꝰ peto ac inquio vbi mihi merita mea nōvidetis ſufficere ibi vr̄a pietas erga me nolitdeficere. Precor itaqꝫ exaudite me nō ꝓpt̓ me.ſed ꝓpter vos vt euadā meritos dolores damnatorū ⁊ intrem in gaudia beatorū. Ad que ⁊cͣ¶ In feſto exaltatōis ſancte Crucis. Ser. j.Xaltaui lignumhumile. Ita ſcribit̉ Ezech̓. xvij. Iſi.li. xvij. dicit. Palma eſt arbor victorial̓ ml̓tumnobil̓ ⁊ inſignis ſempiterne pulchritudīs ⁊ virtutis. Fructus nō ſꝑ cōpetit hoībus. qꝛ infertcorꝑis leſionē ⁊ p̄cipue viridis qͥ oīno non conueniūt cibo. qꝛ vt refert Pli. in ſpe. na. lli. xviijQuidā milites alexandri talibꝰ palmis viridibus ſunt ſtrangulati. Myſtice ꝑ hāc arboremſancta crux intelligit̉ ſuꝑ quā xp̄s aſcendit. ẜmillud Can̄. vij. Aſcendā in palmā. hͦ eſt in ſcāmcruceꝫ. ⁊ app̄hendā fructꝰ eiꝰ .i. cetū ſanctorū.Et bn̄ ſancta crux cōꝑat̉ palme. qꝛ palma tardfert fructꝰ. cū aūt ꝓtulerit fructꝰ illi fiūt. ſapidiatqꝫ dulces. Sic crux xp̄i diu fuit infructuoſadonec portauit xp̄m fructū dulciſſimū. De qͦ fidelis aīa. Can̄. ij. Sub vmbra illiꝰ quē deſiderabam ſedi. ⁊ fructus eius dulcis gutturi meo.Hec arbor ſcā eſt victorial̓. qꝛ tribuit contra hoſtes victoriā. Sicut teſtat̉ Hugo in glo. ſuꝑ. c.Firmit̓ credimꝰ. de ſum. tri. ⁊ fi. ca. Crux ſanitatē reſtituit. bn̄dictōꝫ impendit diſcernit a ꝑfidis. liberat a ꝑicul̓. hoſtes expellit. victores cōſtituit. Iſta ſcā crux eſt arbor nobiliſſima qꝛ pependit in ea ſalus mūdi ⁊ fructꝰ vite quē qͥ app̄henderit eſt btūs. Iō dicit Gre. ⁊ canit eccl̓aCrux fidel̓ inter oēs ⁊cͣ. Huiꝰ ſcē crucis fructꝰnō oībus cōpetit p̄cipue mal̓ qͥ hanc irreuerenter tractāt. Qd̓ figuratū eſt. j. Re. iiij. vbi legit̉ꝙ filij iſrl̓ pugnātes ꝯtra philiſteos victi ſūt abeis. ⁊ qͣſi. xxx. milia ceſi ſunt ab eis ⁊ arca domīcapta eſt quā philiſtei aſportauerūt in azotumin templū dagon. Cūqꝫ ſurrexerūt alt̓a die azotij dilucl̓o dagon iacebat in terra. caput eius ⁊due palme abſciſe ſunt. Aggͣuata eſt etiā manꝰdn̄i ſuꝑ azotios ⁊ nati ſunt mures in vill̓ ⁊ in agris ⁊ in medio regni eiꝰ. ⁊ fcā eſt cōfuſio mortis magͣ in ciuitate quouſqꝫ reduceret̉ arca adiudeos. Hāc figurā exponit Nico. de ly. in gloſa lr̄ali di. Philiſtei ꝯtra filios iſrl̓ ſignificabātbellū ſb̓ Cōſdroa rege ꝑſarū ꝯtra catholicos īterra iuda. In qͦ bello catholici ꝑtim ſunt occiſi⁊ ſcā crux q̄ eſt arca in qͣ ſaluamur a diluuio fuit capta ⁊ in terrā ꝑſaꝝ portata. ⁊ poſita eſt inphano qd̓ Coſdroas fecerat. ⁊ ibideꝫ tāqͣꝫ deūſe adorari faciebat. Sed ꝑ hͦ ꝙ dagon iacebat īt̓ra ⁊ caput eiꝰ abſciſuꝫ figurabat̉ abiectio Coſ

droe de turri ab heraclio ⁊ caput eiꝰ abſciſuꝫ. ⁊ꝯtinuo nati ſunt mures bona agrorū corrodentes. h̓ eſt heraclij bellatores terras ꝑſarū deuaſtātes. Ex qͣ figura ptꝫ ꝙ fructus crucis intuliteis leſiones eo ꝙ credere in eū qͥ pepēdit in cruce noluerūt. Sꝫ ⁊ imꝑator heracliꝰ crucē ī ierl̓ꝫportauit ⁊ honorifice exaltauit. Idcirco dicerepotuit v̓ba p̄dicta. Exaltaui li. hu. In quibustria deſcribūt̉. Prīo ꝙ. b. crux eſt beatitudiniſcōplementū ibi. exaltaui. Scd̓o ꝯtra inimicosfirmamentū. Tertio ꝙ eſt nr̄e ſalutis fundamētum. De pͥmo eſt notādū ꝙ ꝯſuetudo fuit olimin curijs regū antiquorū vt nullꝰ qͣꝫtūcunqꝫ potens in curiā audebat intrare ad regē niſi ſpēaliter a rege vocaret̉. ⁊ ſi intrabat nō vocatꝰ ſtatīinterficiebat̉. Iō habebāt ip̄i reges in māu virgam aureā quā extendebāt ſuꝑ intrāteſ ī ſignūclemētie ⁊ beatitudīs. Hec tꝑalis ꝯſuetudo fuit pͥncipal̓r in curia regis aſueri. ſic̄ legit̉ heſteriiij. ꝙ ſiue vir ſiue ml̓er nō vocatꝰ interiꝰ ī atriūregis intrauit abſqꝫ vlla cūtatiōe occidebat̉. niſi forte rex aureā ꝟgaꝫ ad eū extēderit ⁊ ī ſignūclementie exaltauerit. iō vt hr̄. c. v. Heſter regina induta veſtibꝰ regalibꝰ ſtetit in atrio domꝰregie nō audens intrare. Rex aūt ſedens ſuperſoliū ſuū vidit Heſter ſtantē ⁊ placuit ocul̓ eiꝰ.extenditqꝫ cōtra eā ꝟgam aureā quaꝫ tenebatmanu. ⁊ illa accedēs oſculata eſt ſummitatē ꝟge. Cui rex. Quid vis heſter regīa q̄ tua petitōeſt? Si etiā dimidiā ꝑtem regni petieris dabit̉tibi. Heſter aūt petiuit ꝓ ſalute iudeorum ⁊ impetrauit. Et tūc pͥmū beatitudo ſua tꝑal̓ fuit īpleta. Myſtice ꝑ aſuerū qͥ īterp̄tat̉ beatitudoxp̄s intelligit̉ qͥ eſt eterna oīm fideliū btītudo.ẜm illd̓ Ioh̓. xvij. Hec eſt vita et̓na vide̓ te veꝝdeū ⁊ quē miſiſti ih̓m xp̄m. In ip̄ius celeſti curia fuit tal̓ ꝯſuetudo ꝙ nullus hoīm audebat ītrare qͣꝫtūcūqꝫ iuſtus quoaduſqꝫ extēderet̉ hecp̄fulgida ꝟga aurea crux ſignū clemētie ⁊ eterne beatitudīs cōplementū. Iō. b. augꝰ. in ẜmone hꝰ feſti dicit. Antea nomē crucis erat dānationis ſignū. nunc ꝟo facta eſt res honorꝭ. pͥusin damnatōe maledicti ſtabat. nūc in occaſioneſalutis erecta eſt. Hec em̄ crux innumerabiliuꝫnob̓ bonorū cauſa extitit. hec nos de erroribuslib̓auit. hec nos ſedētes in tenebris illumīauit.hec nos a diabolo expugͣtore recōciliauit. ⁊ alienatos reſtituit in domeſticos. de longinqͥs fecit ꝓxīos. ⁊ de ꝑegrinis reddidit ciues. hec eſtinimicorū intereptio. pacis firmamētū. ⁊ oīmnob̓ bonorū theſaurꝰ. Propt̓ hāc iam nō habemus morā in ſolitudinibꝰ. viā em̄ veritatis agͦuimus nec iā exͣ regͣ poſiti ſumꝰ. ianuā em̄ regīaintrauimꝰ. iā ignitas diaboli ſagittas nō timemus. fontē em̄ vite qͦ exitnguerent̉ inuenimusPropt̓ hāc in viduitate mō ſpōſuꝫ recepimusiam nō expaueſcimꝰ lupū. qꝛ bonū paſtoremin

U 4

B

A

C