ASermo
Terentius in adelphis. Hec natura defideratorū eſſe ꝑhibet̉ vt deſiderata non habita magͣſunt. habita ꝟo vileſcūt. Sic̄ declarari pōt detunica p̄cioſa. q̄ ſi nō habet̉ deſiderat̉. ſed cumhabet̉ fortaſſis vilipendit̉. qd̓ habemꝰ de Nerōne qͥ erat auidus appetitu veſtiū p̄cioſarumſꝫ cū ſibi cōꝑauit vilipēdit ⁊ nūqͣꝫ vnā bis īduit. vt refert Guidoniꝰ ⁊ Uincē. li. ix. Iō ſi vulthō vt deſideriū ſuū impleat̉ dimitiat exterioraſua ⁊ q̄rat deū. Quia dicit. b. augꝰ. in li. ſolilo.Aiam quā creaſti dn̄e capax facta eſt ita maieſtatis tue ꝙ a te ſolo ⁊ nullo alio pōt adimpleriCū aūt te habet plenū eſt deſideriū. ⁊ nihil qd̓deſiderat̉ exterius reſtat. Si aūt creaturā deſiderat ꝯtinue famem hꝫ. qꝛ licet deſiderat d̓ creaturis ⁊ adipiſcat̉. vacua tn̄ remanet. qꝛ nichil̓eſt qd̓ eā impleat niſi tu ad cuius imaginem eſtcreata. hec ille. Et hͦ cōſiderās maria h̓ nō queſiuit aut deſiderauit eſſe in locis amenis mūdi.ſed loca vbi filius ſuus paſſus eſt frequent̓ viſitauit ⁊ deſideriū habuit eſſe cū deo. ita vt dicē̓poſſet cū pͣsͣ. xlj. Sicut ceruus deſiderat ad fō.aquaꝝ. Nec etiam deſiderauit hr̄e veſtes p̄cioſas ſed ꝟtutes. Ideo augꝰ. ſuꝑmiſſus eſt in perſona ip̄ius dicit. Reſpexit non ornatā auro flāmeam tunicā meā. nō pompoſum vultū radiātis auri ⁊ ornamentū ceruicis mee. aut p̄cioſorum lapidū ⁊ gemmarū dependentiū in auribꝰmeis. aut gemmarū ruborē attēdit. ſucco mendacij coloratū. q. d. Illa nō q̄ſiuit. ſed reſpexithumilitatē ancille ſue. Iō nūc ſedēs apud filiūhabet omīa q̄ deſiderat eius aīma. qꝛ iam eſt inloco ameniſſimo vbi ſunt albētia lilia ꝯfeſſorū⁊ ꝟginum. ⁊ roſe rubentes martyruꝫ. ⁊ ornataauro ⁊ gemmis p̄cioſis. ẜm illud qd̓ dicit btūſAugꝰ. in ẜmone. iij. de ntītate eius. Exultansꝟgo ꝑ albentia lilia confeſſorū ⁊ ꝟginuꝫ roſasꝟnantes martyrū. Illo regnas beatorū feliciſſimo regno quo ſequeris agnū quocunqꝫ ierit.Inter ꝑadiſi amenitates ſacris greſſibus incedis. felici ⁊ immarceſſibili palma ⁊ corona gl̓iea filio tuodno nr̄o coronaris. angelicis iunctachoris ac ſociata ſanctoruꝫ cateruis. gēmis acmargaritis ornata ꝑſiſtis. thronꝰ regni tibi cōfert̉. verā matrē regis eterni p̄ oībus diligensnon imꝑiali ſed filiali amplectit̉ amplexibꝰ. cōgaudet tibi in cel̓ quem tu paruulū totiēs oſculabaris in terris. hec ille. Ecce quō iocūdat̉ inlocis iocūdiſſimis ⁊ paſcit̉ ab vberibus eterneconſolatōis. Ecce coronā regni habens in capite ſuo ſuꝑ omnia regna Et que deſiderat aīmaeius boniſqꝫ omībus in eterna gl̓a ſatiatur. Ethoc quo ad tertiū.¶ Sermo ſecundus de eadem feſtiuitate.Ntrauit ieſus inquoddam caſtellum ⁊ mulier quedā
Martha nomine excepit illū in domum ſuamIta ſcribit̉ Lu. x. Conſuetudo debet hec eſſeinter bonos homīes ⁊ fideles vt ſi vnus ꝑegrinus in longinquā ꝓzeſſerit regionē ⁊ ibi inueīthoſpitiū in quo decent̓ tractat̉ ⁊ alat̉ ꝙ temꝑeexigente benefactori ſuo faciet recompenſaꝫ ipſum ad hoſpitium ſuum reuerenter aſſumēdo.Iuxta illud ſapientis Catōnis. Beneficij accepti memor eſto. De hoc venerabilis autor Alpitius refert exemplum fidedignum dicens.Quidam iuuenis ſagax ingenio. mercationiscauſa venit ad quendā gentilē in partibꝰ orientis. in omībus rebus ditiſſimū ⁊ liberalē. queꝫille videns honeſtū moribus ⁊ ſagacē ingenieeum nō paruo tꝑe tenuit in expenſis. qͥ cum deliberaret redire ad patriā. duxit ip̄m gentil̓ adtheſaurū incōꝑabilē rogās vt de eo acciperet.Ille aūt recuſauit tandē on̄dit illi in cōclaui ſeptem puellas genere nobiliſſimas qͣs ẜm rituꝫducere ꝓponebat. quas vidēs iuuenis miro captus amore vnā elegit p̄ſtantiſſimā. Cui gētil̓.tu ex illis omībus pulchriorē elegiſti ⁊ mihi dilectiſſimam. ⁊ hec dicēs ſpōte tradidit ſibi cummunuſculis dignis ⁊ ad ꝓpria trāſmiſit. Gentilis frequent̓ recolens quid in dicta iuuēculaꝑdidiſſet de die in diem in rebus decreſcebat.⁊ tandē in extremā veniens miſeriaꝫ de patriaſua eſt repulſus. Veniēs igit̉ in terrā iuueniſ p̄fati pulſat ad oſtiū. ⁊ cū negligētia famuloruꝫnō fuiſſet intromiſſus. deſperas abijt. ⁊ ad eccleſie atriū ſe ꝓiecit. Noctis igit̉ ſilentio qͥdamlatro hoīem occidit ⁊ aufugit. mane igitur occiſus inuenit̉ ⁊ homicidiū gentili imponit̉. Raptus igit̉ ad iudiciū cū ob deſperatōꝫ factū nōnegaret. ducit̉ ad mortem. quē videns ille iuuenis cognouit eum ⁊ ꝓſiliens dixit Innocēs eſtille. ego ſum qui feci. ⁊ cū ille iuuenis caperet̉ad decollandū Uidens hͦ reus ſaliēs in mediūdixit. ego ſum qui homicidiū feci. Mox proceres ciuitatis ſtupefacti dietas tres faciūt. ⁊ cūveritatem agnouiſſent innocentes abſoluūt. etſimilit̓ reum abire fecerunt. Iuuenis autem accepti beneficij non immemor obuijs manibꝰ eſoculis gentilem ſuſcepit ad fidem inuitat. nobilem cōſobrinam in vxorem tradidit. ⁊ omīa bona ſecum diuiſit. Spūal̓r xp̄s qͥ eſt ſapīa patrꝭſummi venit quaſi ꝑegrinus in hunc munduꝫ.vt dicere poſſet ad mundum illud Psͣ. xxxviijAduena ego ſum apud te ⁊ ꝑegrinus. In hocmundo inuenit hoſpitium decenter ornatu. inquo fuit tentus nouem mēſibus .ſ. corpus beatiſſime virginis marie. que qͥdem ipſum lactauit aluit ſeu nutriuit. ſicut de ip̄a canitur. Sola virgo lactauit vbere de celo pleno. Idcircodecens fuit vt q̄ ip̄um recepit in hoſpitiū. aſſumeret ⁊ ip̄am in hoſpitiū eternale. ſic̄ de ſꝫ dic̄b. Bern̄. in ẜmōe. Quē inqͥt ꝟgo in caſtellū hͦ
A