Sermo

quā hn̄t ab ītuitu eccl̓e. elemoſyna eſt pauperūhoīm. Et ſi qͥd vltra neceſſitatē vite poſſederītnec in elemoſynā pauperū erogauerint furtū ⁊ſacrilegiū exiſtit. Teſte deo. Sꝫ hͨ pauci animaduertūt ſacerdotes. nā quorū domꝰ deberenteſſe cōes pauꝑibꝰ. vt hr̄. xvj. q. j. c. ſi cupis. q̄ ⁊pate̓ debēt oībꝰ ꝑegrinis. ⁊ hoſpitibꝰ. ſicut hr̄xlij. di. Quieſcamꝰ. nūc ſtant cōit̓ clauſe ⁊ nullipauperi patēt ⁊ raro de ill̓ buccella fit paīs eiecta. Iō talibꝰ ſpēal̓r dicet xp̄s in diſtricto examine. Eſuriui ⁊ nō dediſtis mihi māducare ⁊cͣMat. xxv. Tertio rubꝰ eſt breuis ſtature. nonem̄ creſcit in altū ſic̄ alie arbores qd̓ ꝓuenit exſiccitate quā in ſe hꝫ. qd̓ ſiccū ꝯſumit humiduꝫſi aliqd̓ eſt. ⁊ nō ſinit in altū rubū eleuari. ẜꝫ naturales Ita. b. Lau. fuit breuis hͦ eſt humil̓. qꝛſciuit ſe in ſua hūilitate ſublimari. Fuit em̄ archidiaconꝰ ſedis apl̓ice poſt quē vt aiūt ī romana ſede aliꝰ nō ſurrexit. ſꝫ de hͦ ſe non extulit ſic̄nūc qͥdā de ſuis dignitatibꝰ ſe iactāt ⁊ extollūtqꝛ nouerat ꝙ arbores alte ẜm Pli. in ſpec̄. na.citius exaleſcūt qd̓ fit ꝓpt̓ elongatōꝫ humorisquē difficulter p̄n̄t attrahe̓. Ita eſt de altꝭ ⁊ ſuperb̓ honoribꝰ. Iō ẜm amb̓. in ẜmōe qͥ incipitlibēt̓ vob̓ p̄dicarem. cōꝑat ip̄m gͣno ſinapis qd̓eſt modicū. cū dicit. Btm̄ Lau. grano ſinapispoſſumꝰ cōꝑare qͥ diu̓ſis attritꝰ paſſiōibus pertotum orbem gratia ſui meruit fragrare myſterij. qͥ antea cōſtitutꝰ in corꝑe erat hūil̓. egrot⁊ vil̓. hec amb̓. Sed ecōtra qͥ volūt in altuꝫ extolli gͣuius ruunt. ſicut ⁊ audiuimꝰ a pr̄ibꝰ noſtris qd̓ vtiqꝫ non ſine magͦ tremore recolo. ſedml̓to timore cōfiteor pͥus aſcende vſqꝫ ad celos⁊ inter ſidera nidū ſuū collocaſſe poſtmodumaūt cecidiſſe vſqꝫ ad abyſſos ⁊ aīas eoꝝ īfernūrapuiſſe. vidimꝰ ſtellas cecidiſſe de celo vſqꝫ īpetu ferientis caude draconis ⁊ eos qͥ iacebātin t̓re pulue̓ a facie ſubleuātis manꝰ celos aſcēdiſſe. qͣre aūt illa oīa. qꝛ in mōtē aſcender̄t ī queaſcēdit diabolꝰ. hec ille. Iō. b. Lau. noluit cuꝫalijs in altū creſce̓. ſꝫ in tabe hūili decliuꝰ ꝑmanere. Et hͦ quo ad pͥmū. Quātū ad ſcd̓m cōmidat̉ quo ad tormētū qd̓ ſuſtinuit qd̓ ſignificat̉ īincēdio. Videmꝰ em̄ natural̓r in re ꝑ ignē accēſa vt ferro vl̓ carbone ignito ſi habuerit aliqd̓refrigerās ſic̄ eſt ros aqͣ pruina. tūc incēdiū extinguet̉. Ita. b. lau. qͥ fuit incēſus igne exteriori habuit triplex refrigeriū qͦ illd̓ incēdiū extingͣuebat. Primū fuit deſideriū celeſtꝭ gl̓e qd̓ perrorē ſignificat̉. De qͦ dicit amb̓. in ẜmōe an̄dcōIacet an̄ pedes tyrāni exuſta caro. corpus examīe. nihil tn̄ detrimēti patit̉ cꝰ animꝰ demorat̉in cel̓. De hͦ etiā dic̄. b. augꝰ. in ẜ. hꝰ feſtiuitatisArdet totꝭ viſceribꝰ fortiſſimus martyr ⁊ vrit̉ſꝫ regnū dei ꝓmiſſaqꝫ fideli mēte ꝑtractans. refrigerio ꝯſcīe victor exultat. nec penali flexꝰ ēincēdio. cuiꝰ in pectore inſuꝑabil̓ ſpūſſctī flam-

ma feruebat. hec ille. Ita ⁊ nos ſi incendimurflāmiſ tribulationū refrigeriū habeāꝰ cū. b. lauren. celeſtis gl̓e deſideriū meditādo. ẜm Cip̄a.in li. de moralita. Qual̓ illic celeſtiū voluptasſine timore moriēdi ⁊ coet̓nitate viuēdi. q̄ ſumma ⁊ ꝑpetua felicitas. illic eſt apl̓oꝝ chorꝰ gl̓oſus. illic ꝓphetarū exultantiū numerꝰ. illic īnumerabil̓ ppl̓s ob certamīs ⁊ paſſionis victoriaꝫornatꝰ. qͣlit̓ illic triūphātes ꝟgīes. ⁊ illic remunerat felicit̓ patiētes. Tūc reuera ardorē ⁊ paſſionē ⁊ incendiū ⁊ tribulatōes corꝑis extīguēꝰ⁊ minus curemꝰ. qꝛ ẜm Sen̄. Spes p̄mij ſolatium eſt laborꝭ. Scd̓m fuit meditatō legꝭ diuīede quo dicit amb̓. vbi sͣ. Cū. b. lau. xp̄i p̄ceptacogitat frigidū eſt illi oē qd̓ patit̉. Iō pōt de illo exponi illud psͣ. j. In lege dn̄i fuit vo. e. ⁊ inlege eiꝰ me. die. ac no. Sic debemꝰ nos iugit̓ legem dei cogitare. qꝛ dicit hiero. ſuꝑ Ioh̓. omelia. iij. Nihil eſt ita t̓ribl̓e diabolo ex his q̄ īponunt̉ ab eo cogitatōibꝰ vt mēs diuīa cogitans⁊ huic ſꝑ ſe inijtiens. De hͦ etiā Hugo ſuꝑ hiere. Sēſus mentis rōnal̓ ille quo diuīa p̄cipimaliqn̄ ad dn̄m ꝯiūgendo admittit̉. Tertiū fuitpuritas interne ꝯſcīe quā habuit. be. la. ſic̄ teſtat̉ psͣ. xvj. Probaſti corm. ⁊ nō eſt inuē. ī meiniqͥ. ⁊ ꝓpter ꝯſcīe puritatē merito in craticulaexultauit. qꝛ ẜm ſapientē. Nō eſt oblectamētūſuꝑ cordis gaudiū. Eccī. iij. Et hͦ quo ad ſcd̓mQuantū ad tertiū cōmēdat̉ quo ad triumphūqͦ p̄ualuit. Ubi nota ꝙ triplicit̓ triūphauit velpualuit. Prīo ꝯtra ſenſualitatē qd̓ patꝫ ex illoꝙ ꝯtra naturā ſenſualitatꝭ q̄ naturaliter leſiuahorret in ip̄o incēdio exultauit. Iō dixit ad decium ꝙ ille eſſent epule delectabl̓es qͣs ſꝑ optauerat. Ex quo ptꝫ ꝙ. b. Lau. ad ꝑfectōꝫ apl̓oꝑuenit qͥ ibāt gaudentes a ꝯſpectu ꝯſilij qm̄ digni habiti ſunt ⁊cͣ. vt hr̄ Act̉. v. Scd̓o triūpbauit ꝯtra tortorū ferocitatē. qd̓ ptꝫ ex his ꝙ ip̄isſubijciētibꝰ prunas inſultauit leuita xp̄i. et demora ꝙ eiꝰ pena nō acceleret̉ rep̄hēdit. Iō potuit dice̓ illud Chry. Hec mihi ſit cōſolatio ⁊ afligens me dolor nō parcat. ſciēs ꝙ iuxͣ magnitudinē doloris creſcat magnītudo et̓ne exultatiōis. Tertio vicit ꝯtra regiā ptātem. nā in craticula ferrea poſitꝰ ⁊ prunis ardētibꝰ ſuppoſitꝭtanqͣꝫ piſcꝭ xp̄o aſſatꝰ decio inſultauit di. Eccemiſer aſſaſti vnā partē. gyra .i. ꝟte ad aliam etmāduca. Ex p̄dictis ptꝫ ꝙ mag erat viſio iſta.erat qͥdem magͣ manifeſte qꝛ inſolita. magͣ feritate carnificū ⁊ magna vtilitate. qꝛ in magnumfirmamētū fidei nr̄e cedit ꝙ. b. Laurē. ita ardebat exteriꝰ ꝑ corꝑis exuſtionē. ꝙ nō cōburebatur interius ꝑ mentis leſionē. ſed floruit viriditate fidei. vt dicere poſſit cū pſal̓. xxvij. Refloruit caro mea ⁊ ex volūtate mea cōfitebor dn̄o.Et hoc quo ad tertiū.¶ Sermo ſecundus de ſancto Laurentio.

E