Sermo

tatur. b. Bern̄. Quantū ꝓ te fecit ex his ꝙ prote factꝰ eſt hō cognoſce. q. d. Et ſi nullū bonuꝫtibi aliud feciſſet. ſatis eſt ꝙ ꝓ te factꝰ eſt hō. hͦdeuote deberes recogͦſcere. ⁊ ſibi gͣtes reddereſed nō ſolū factus eſt hō. ſꝫ ꝓ nob̓ eſt paſſus. eta ptāte diaboli nos lib̓auit. Iō hͦ memoremur⁊ ne ſimus ingͣti. Iō legit̉. ij. Re. xv. ꝙ abſalōꝑſequebat̉ pr̄em ſuū dauid pellēs eū a regͦ. itavt ꝓfugus eſſet a facie eius. ⁊ hͦ factū fuit in penam ꝓ pctīſ adulterij ⁊ homicidij q̄ cōmiſit. deqͥbus hr̄. ij. Re. xj. Reſpexit aūt dn̄s eiꝰ humiliationē ⁊ lib̓auit ip̄m ab hͦ vinculo ꝑſecutōnisNam. ij. Re. xviij. legit̉ ꝙ abſalon occurrēs qͦdam tꝑe ſeruis dauid ſedēs in mulo. Et cuꝫ ingreſſus eſſet mulus ſubter ꝯdēſam quercū adheſit caput eius quercui. ⁊ illo ſuſpēſo mulustranſijt. Ioab aūt fixit tres lāceas in cor eiꝰ. Etdauid lib̓atus ab hac ꝑſecutōe quaſi a vīculo.fecit hunc pͣsͣ. cxv. Credidi. ne eſſet ingratusIn quo dicit. Dirupiſti vincl̓a mea. hͦ eſt per ſecutōes abſalon ⁊ aliorū ſibi fauentiū. Et iō ſacrificabo hoſtiā laudis. n̄ ꝑ me. ſꝫ ꝑ ſacerdotesmeos. Qui em̄ aliqͥd ꝑ aliquē facit eſt ac ſi ꝑ ſeip̄m faceret. exͣ de regꝭ. iiur̄. li. vj. Et hec verbapn̄t hodie cōuenient dici de. be. Petro pͥncipeapl̓oꝝ quem dn̄s ꝑ angelū ſuū liberauit a vincul̓ herodis. Act̉. xij. Nūc ſcio vere qꝛ dn̄s miſit angelū ſuū. ⁊ eripuit me de manu herodis.Et iō gͣtes ſibi refert dicens Dirupiſti vinculamea ⁊cͣ. In qͥbus duo ſpecialit̓ deſcribuntur.Prīo diuina benignitas petrū ſoluēs. ibi. Dirupiſti vin. m. Scd̓o hūana gͣtuitas hymnumreferēs. ibi. Et tibi ſacrificabo ⁊cͣ. De pͥmo eſtſciendū. ſi auceps viderit auē in rete vinctam.q̄ fortaſſis eſt ſibi vtil̓ ad attrahendū alias aueſ⁊ ad capiendū. hanc non ſinit iugulare. ſꝫ lenitſoluit. ⁊ in caueā ponit. licꝫ alie ab ip̄o iugulēt̉Moralit̓ ꝑ aucupē xp̄s intelligit̉. de quo dic̄poeta. Fiſtula dulce canit volucrē duꝫ decipitauceps. qꝛ ip̄e dulcit̓tantauit qn̄ ad rete fideiattrahe̓ voluit aues humanas dicēs. Penitentiam agite appropinqͣbit em̄ regnū celoruꝫ. Odulcꝭ fiſtula ⁊ oīm melodiaꝝ ſuauiſſima ꝙ homo pōt poſſidere regnū celorū ꝑ pnīam. qd̓ perdidit ꝑ culpā ⁊ negligentiā. Hic auceps xp̄usvidit varias aues vinctas ali qͣs rete errorꝭ. qͣlis fuit dauid. ſic̄ di. ī psͣ. cxviij. Erraui ſi. ouiſq̄ per. Sil̓r illi de qͥbus alibi. Errauerūt in ſolitudine. viā ciuitatis habitaculi nō inueneruntEt hi bn̄ ſignificant̉ ꝑ aues. Quia ẜm Iſid̓. dicūtur qͣſi deuie. i. ſine via. qꝛ earū vie nō ſunt īaere diſtincte. qͣꝫuis em̄ motu alaꝝ diuidunt aerem ſtatī poſt volatū aere ſe claudēte. nulluꝫ ſignum ſui volatꝰ derelīquūt. Iō dicit SalomōProu̓. xxx. Tria ſunt mihi difficilia. ⁊ quartūpenitꝰ ignoro. Uiā aqͥle in celo. viā colubri ſuꝑterrā. viā nauis in medio maris. ⁊ viam viri in

adoleſcētia. Ita hoīes etiā fuerūt cōiter omēscapti rete errorꝭ. qꝛ viā dei nō agnouer̄t Sꝫ deillo vinculo ⁊ rete errorꝭ eripuit eos xp̄us verꝰauceps ꝑ ip̄m petrū. qꝛ vidit ip̄m fore vtilē ſueeccl̓e. licet alios ml̓tos in errore ſuo iugulare ꝑmiſit. Iō regratiando dicit. Dirupiſti vin. ⁊c̄.Alias aūt vidit vinctas rete auaricie. ſicut mattheū ⁊ ꝯſequent̓ oēs alios iudeos. Hiere. vj.A minore vſqꝫ ad maiorē. oēs auaricie ſtudēt.⁊ hi etiā bn̄ ꝑ aues deſigͣnt̉. Quia ẜm Ariſto.aues dicūt̉ ab aueō es. ere. qꝛ auide comedunt⁊ tota die cibū querūt. ſic illi ꝯtinue amare terrena q̄rebant. Sed de illo retis vinculo lib̓auitxp̄s mattheū dicēs. Mat. ix. Seq̄re me. qꝛ vidit ip̄m ſibi fore ꝓficuū. qꝛ ml̓tas aueſcepit ſuap̄dicatōe. ⁊ ad rete xp̄i ꝑduxit. Ita ad ꝓpoſitūb. Petrus fuit vinctus varijs vincul̓ in quibꝰip̄m xp̄us iugulari nō ꝑmiſit. qꝛ ſciuit ꝙ velutfructuoſa ⁊ ml̓tū vtil̓ columba. ml̓tas colūbasſibi adduceret. quia vno die adduxit tria miliaAct̉. ij. ⁊ alio die qͥnqꝫ milia. Act̉. iiij. De qͦ lucidius habes sͣ in ẜmōe Ionatas ⁊ ſaul. Primuꝫ vinculū a quo xp̄s eū abſoluit fuit terrenecupiditatis. Quia legit̉ Mat. iiij. ꝙ cum magͦſtudio laborauit piſcādo ⁊ retia in mari mittendo cū fratre ſuo andrea vt ſe ſuoſqꝫ nutrirꝫ. Etin hͦ cōꝑat̉ onagro. de quo dicit Pli. in ſpe. n.Ꝙ herbas virētes cū magͦ diligētia ſolet q̄rere⁊ inuētas tm̄ dilige̓. ꝙ beſtiā inſequentē vel venatorē non pōt ſentire niſi clamauerīt vocē exaltādo. Iō. b. petrus tm̄ fuit implicatꝰ curis ſecularibus in piſcādo ꝙ niſi eū dn̄s vocaſſꝫ. eſtimo ꝙ nec rete neqꝫ alia ſua reliquiſſet. ſed cumxp̄s venator clamauit dicēs. Venite pꝰ me. faciam vos fieri piſcatores hoīm. ſtatī ſolutꝰ fuitab his vincul̓. Relinquēs rete ſecutus eſt eurIō interrogauit xp̄s Iob. xxxix. Quis liberūdimiſit onagrum. ⁊ vincula eius qͥs ſoluit: niſiego. vbi dicit glo. Onager tūc liber dimittitur.cū calcatis terrenis deſiderijs a dilectōne oīmvanitatū mēs funditꝰ eradicat̉. Ita factū eſt d̓Petro. vt ꝯfidenter dicere poſſet. Ecce nos reliquimus oīa ⁊ ſecuti ſumꝰ te. Mat. xix. Oqꝫml̓ti in hͦ mūdo vincti ſunt cū illo vinculo terrene cupiditatꝭ. ſil̓es onagris qͥ quotidie his inſudant tꝑalibus. ⁊ dn̄s clamat ad eos ꝑ apoſtolum ſuū Ioh̓em .j. Ioh̓. iij. Nolite diligere mūdum neqꝫ ea q̄ in mūdo ſunt. Sꝫ venite ad meomēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis. ⁊ ego reficiaꝫvos. Vos qͥ onerati eſtis .ſ. his tꝑalibꝰ Mat.xj. Nec tn̄ audiūt cū. b. petro vocē dn̄i. Iō tl̓esincidunt in laqueū diaboli. a quo gͣuit̓ poſſuntlib̓ari. Iuxͣ illud apoſtoli. j. Timo. vj. Qui cupiūt diuites fieri incidūt in laqueum diaboli.Secundū vinculū fuit iniqͥtatis qͦ ligatus eratqn̄ xp̄m ter negauit Mat. xxvj. Sꝫ ab hoc vlculo ip̄m lib̓auit qn̄ eū ocul̓ ſue miſcd̓ie r̄ſpexiᵗ

C

D