LXIX
Quia ẜm Augꝭ. ī li. d̓ penitētia. Penitētia peccatū diluit ⁊ angelice felicitatis cōſortes facit.Et qͣliter agenda ſit vt capiat̉ īnocentia docetAmb̓. dicēs. Qui penitētiā agit paratꝰ debeteſſe ad obprobria ꝑferēda ⁊ iniurias ſuſtinendas nec cōmoueri ſi aliqͥs ei crimen ſui peccatiobijciat. Scd̓o incipiētes debēt ꝓficere ī peccatoꝝ ſuoꝝ continua recordatione amara. etiampoſt pnīaꝫ ⁊ peccatoꝝ deletionē. ſicut fecit ezechias rex qͥ dixit. Recogitabo tibi oēs annosmeos ī amaritudine aīe mee. Eſa. xxxvij. Tertio debēt ꝓficere ſatiſfactione. ꝙ peniteāt pctāp̄terita eis dimiſſa Proficiētes etiā ire debēt.Primo in ꝓprie infirmitatis ꝯfideratione. exēplo publicani qͥ ꝓprie īfirmilatꝭ ꝯſciꝰ ſtabat alonge ꝓpter criminū pudorem ⁊ dixit. Beꝰ ꝓpitius eſto mihi peccatori. Luc̄. xviij. Ideo dicit Anẜ. Alterius ꝟtutem nō vitiū debet attēdere qͥ ad culmen humilitatis ⁊ ꝑfectionis cupit aſcēdere. qꝛ hoc eſt neceſſariū. qꝛ ẜm GregꝭSancti viri qͥ ad cognoſcendū ꝓpriā iufirmitatem ſuum ingeniū dirigunt. ꝓpter hoc ad ꝓfectum ꝟtutum melius cōualeſcunt Secūdo debent ire ⁊ ꝓficere in feruida deuotione ⁊ ip̄iuschriſti cōformatione. Ad hoc hortatur Bern̄.dicēs: Induere homo inſignijs tuis vt chriſtocōformeris. Que auteꝫ ſunt illa ſigna oſtenditapl̓s ad Col̓. iij. Induite vos ſic̄ electi dei ſancti ⁊ dilecti viſcera miſericordie benignitatemhumilitatē. modeſtiā. patientiā ⁊cͣ. ſuꝑ omniaautē hec charitatē habete. qd̓ eſt vinculuꝫ ꝑfectiōis. Suꝑ quo dicit Remigiꝰ. Qui habet iuſticiā. veritatē. patientiā. charitateꝫ. ceteraſqꝫꝟtutes qͣs xp̄s habuit xp̄m vtiqꝫ induit. Tertio debēt ire ⁊ ꝓficere in bonoꝝ operum multitudine. Ad qd̓ hortatur ſapiēs. Quātū poteſtmanꝰ tua inſtāter oꝑare. qꝛ nec ē ſciētia nec ratio apud inferos. Ecc̄s. ix. Idem ꝑſuadet beatus Augꝰ li. de ꝟbis dn̄i. Semꝑ inquit aliqͥdadde. ſemꝑ labora. ſemꝑ ambula. ſemꝑ ꝓfice.Nam in via dei ſtare nō eſt ꝓficere ſꝫ deficere.Adeo nanqꝫ feruidū appetituꝫ debet hō ſemꝑhabere ꝓficiendi in meliꝰ vt quātūcūqꝫ ꝓfecerit ſemꝑ ſibi videri debet ꝙ primo incipiat. qꝛym ſapientē. Cū cōſūmauerit hō tūc incipiet.Ecc̄i. viij. Sed ꝑfecti ire debēt etiaꝫ in tribus.Primo in omniū rerū mūdanaꝝ obliuione. dequibus psͣ. xliiij. Obliuiſcere populū tuum etdomū patris tui. Illis enī ẜm Gregꝭ. affluētiarerū mūdanoꝝ debet eē oneroſa vt dicere poſſnt cum apl̓o. mihi mundus crucifixus ē ⁊ egomūdo ad Gal̓. vj. Secūdo in ſue ꝑfectiōis oīmoda recognitione. qꝛ ẜm Gregꝭ. Magna eſtꝑfectio ſue īꝑfectiōis cognitio. Qd̓ bn̄ vas electionis paulus oſtēdit cuꝫ ſe minimū apl̓oꝝ aſſeruit vt habet̉ .j. ad Corꝭ. xij. Nā vt ait Greg.Sancti dei oēs quāto magis in dei cognitione
ꝓficiunt tanto magis imꝑfectionem ſuaꝫ recognoſcūt. Quia nūqͣꝫ legit̉ ſe abraam cinerē appellaſſe ⁊ puluerē niſi qn̄ dei eloquium haberemeruit. Gen̄. xviij. dicēs Loquar ad dn̄m cuꝫſim cinis ⁊ puluis. Tertio in aliene imꝑfectioonis ꝑpeſſione. Et ẜm Gregꝭ. Ille ꝑfectus eſtqͥ ad ꝑfectionē ꝓximi impatiēs non ē. Nam qͥimꝑfectionem alienā equo aīo ferre nō potuitip̄e ſibi teſtis ē ꝙ ꝑfecte non ꝑfecit. hec ille. ⁊ inhis ſtatibꝰ qͥlibet ꝓficere debet. Ꝙtum ad tertium eſt notandū ẜm Iſi. li. xij. Oues īter oīaaīalia quadrupedia vbiqꝫ afferūt fructū. ī carne que eſt ī cibuꝫ. in pelle q̄ eſt ad variū vſū. inpilis qui ſunt ad veſtimentū. in fimo qui valetad terre impīguationē. Per oues intelligūturapl̓i. de quibꝰ Matth̓. x. Ecce ego mitto vosſicut oues in medio lupoꝝ. He fructifere ouesfructum attulerūt in carne ⁊ vndiqꝫ magnumfructū fecer̄t. Tulerūt enī fructū in ꝟbis et ī exemplis vita ⁊ doctrinis. De verbo ⁊ doctrinaptꝫ. Quia in oēm terrā exiuit ſonus eoꝝ. Sedde vita eoꝝ exemplari ptꝫ. qꝛ in vita ſua mirabilia exempla ſanctitatꝭ nobis reliquerūt. quetamē poſſunt reduci ad tria. Primū fuit patiētie ⁊ longanimitatis. qꝛ oēs penas et iniuriaspatiēter ꝓ xp̄o ꝑtulerunt. ⁊ cum gaudio ſuſceperunt. Iuxta illud Act̉. v. Ibant apl̓i gaudētes a cōſpectu concilij. qm̄ digni ſunt habiti ꝓnoīe ieſu cōtumeliā pati. Et illud maxime ꝑfectionis eſt exemplū. Sꝫ exemplo patiētie pauci imitant̉. Nam ꝓ ꝟbo vno iniuriaꝝ. ī magnāimpatiētiam multotiens cōcitant̉. qd̓ ꝯquerit̉Augꝰ. O nimis dolendū ē. ꝙ cum apl̓i nec terroribꝰ nec tormentis potuerunt a charitate dei⁊ patiētia ſeꝑari. ⁊ nos īterdū ocioſis fabul̓ ⁊ſepe ꝑ omiſſū cōmerciū ſiue ꝑuiſſimo. imo qn̄qꝫ ꝓpter ſignum ita dereliquimꝰ charitateꝫ nōſolum multis diebꝰ. ſed etiā menſibus. nec loqͦvolumꝰ. nec amiciciā habemꝰ. hec ille. Et nosqͥ talia facimus ẜm Gregꝭ. Oīa bona prius geſta cōfundimus ⁊ ſubito impulſu deſtruimusqͥcquid ante diu ꝓuido labore ꝯſtruximꝰ. Iōdocet beatus Augꝰ. Noli inqͥt murmurare filiꝯtra flagellū dei qꝛ qd̓ pateris medicina ē. nōpene caſtigatio. nō cōmēdatio. noli repellere ſivis ꝯſequi regnū. Scd̓m fuit exemplū māſuetudinis ⁊ mititatis q̄ eſt ꝟtꝰ tanta ꝙ a ſolo xp̄odigna edoceri fuit. Mat. xj. Diſcite a me qꝛmitis ſum ⁊ humilis corde. Ideo dicit beatusAmb̓. ſuper Lucam. cuꝫ depoſuero omne peccatum ⁊ extermino omnē maliciā ſuꝑeſt vt mitis reperiar. Quid enim prodeſt carere ſceleribus niſi fuero mitis ⁊ manſuetus: Tertiū fuitexempluꝫ beniuolentie ⁊ charitatis que maxime in hoc apparet ꝙ ꝓ fidei dilatatiōe ⁊ aliqꝝſaluatiōe mortis amaritudinē alacriter ſuſtinehant. qꝛ in ſchola ſtuduerūt bene iſtaꝫ lectionēde
H