LXVI

dicens Benedicta tu inter mulieres. hoc ē ſuꝑomnes. qꝛ nomē tuū laudabūt in ſecula. iuxtaillud Prou̓. vlt̓. Surrexerūt filie eiꝰ ⁊ beatiſſimā p̄dicauerūt. vir eiꝰ ⁊ laudauit eam. Et tuncſubiūgit ſalutationē xp̄i. Benedictus fructusventris tui. Et capit̉ h̓ ẜm theologos. et ꝓ qͥavel etiā vere. q. d. Uere chriſtꝰ nouus ſol qͥ iameſt fructus ventris tui. ē benedictꝰ. Sꝫ diceretquis. Unde ſciuit elizabeth ꝙ ꝟgo eēt p̄gnas⁊ haberet fructū in vtero ſuo. ꝑ ſenſum nō potuit cognoſcere. qꝛ vix erat vnus menſis qd̓ cōceperat. ⁊ mulieres non apparēt grauide infraſpaciū vnius menſis. nec etiā maria dixit ſe cōcepiſſe. quia ẜm Chryẜ. ſuper Matth̓. nec credit maria ab aliquo poſſe fideꝫ adhiberi mirādis relatibꝰ. Ad hoc dicit Bern̄. doctor. ꝙ perſenſum nō potuit noſcere ip̄am p̄gnatā. Quiaſꝫ corpus chriſti in pͥmo inſtanti ſue conceptionis fuit formatuꝫ ⁊ animatū: tamen infra vnūmenſem nō fuit deductum ad notabileꝫ quātitatem. ꝙ mater ſua poſſet pregnans appellariQuomodo ergo cognouit? Per ſanctū ſpiritūquo ſtatim fuit repleta cū virgo eam ſalutauit.nō tamē ante fuit repleta qͣꝫ filius. Sed filio repleto reſultabat in parēteꝫ. Etiā ꝑ iſtū ſpiritūſanctū Mariā eſſe matrem domini cognouitꝑ hoc ꝙ dixit. Et vnde mihi hoc ꝙ veniat mater domini ad me. qͣſi diceret. Quibꝰ meis meritis accidit hoc mihi ſterili et ſeni. ⁊ ẜm reputationē hominū maledicte. vt veniat mat̓ domini mei ad me. ſcꝫ ꝟgo bn̄dicta et fecunda. hͦẜm Amb̓. in omel̓. non dixit qͣſi ignorans. ſedquia nō ex humano merito. ſed diuine gr̄e munus hoc eſſe cognouit. Ideo dixit. Unde mihihoc ⁊cͣ. Ecce enī vt facta ē vox ſalutatiōis tuein auribꝰ meis. exultauit infans in gaudio. qꝛgauiſus eſt mente interiꝰ ⁊ exultationē oſtēditmotu corporis exteriꝰ. qꝛ de p̄ſentia ſpōſe gaudet amicus ſpōſi. ẜm illd̓ dictum. Amicus quiſtat in gaudio. gaudebit ꝓpter vocem ſponſi.Et dicit Augꝰ ad Dardanuꝫ: ꝙ hec exultatioH Iohannis potuit fieri duobꝰ modis. Uno mōꝙ Iohannes per ſpūmſanctū cognouit dominū p̄ſentem in vtero v̓ginis. Et ſic oportet dicere ꝙ in eo fuit acceleratus vſus ratiōis Aliomodo ꝙ Iohānes non cognouerat ſaluatorisp̄ſentiam. ſed mater eius que habebat vſuꝫ rationis Illa tamē motio pueri ⁊ exultatio factaeſt ad declarationē ſanctitatis ꝟginis ⁊ prolisNō tamē determīate aſſerit Augꝰ. ſed dicit ſiue hoc modo. ſiue illo facta ſit exultatio. attribuenda tamē eſt diuino miraculo. qꝛ nō potuitneri ꝑ naturam. Alij tamē doctores vt Gregꝰ.⁊ ceteri tenēt ꝙ facta eſt pͥmo modo. Et poſtqͣꝫelizabeth mariā ex ammirabili vocꝭ ⁊ ſalutatibnis virtute cōmendauit. cōmendat eam conſequēter ex fidei magnitudine dicēs. O beata

que credidiſti qm̄ ꝑficient̉ in te que dicta ſunttibi a dn̄o. hoc eſt ab angelo miſſo a dn̄o qui dicit ꝑ psͣ. lxxxviij. Que ꝓcedūt de labijs meisnon faciā irrita. Et tātū de hoc.¶ Sermo pͥmus de ſancta Margareta ꝟgineNuenta vna precioſa margarita. abijt ⁊ vēdidit omniabona ſua que habuit ⁊ emit eam. Matth̓. xiij.Ad experientiaꝫ hoc videmus ꝙ ſi ſtultus homo vel fatuꝰ mercator inuenerit venalem rempulchram ⁊ p̄cioſam ip̄am nō curat cōparare.ſed potiꝰ in re vili delectat̉. Hic eſt ſimilis gallo. de quo Eſopus talē refert fabulaꝫ. Ꝙ gallꝰſollicitus ꝓ cibo verrere cepit fimū. ⁊ cū ſic verreret gēma īuenit p̄cioſam. quā cuꝫ vidiſſet aitO p̄cioſa res cur vileſcis h̓ ī fimo ſi ſors dediſſet te artifici fulgeres ornata auro puro. ſꝫ mihi non es vtilis ac d̓ tritico plus gauderē. Sicfacit qͥlibet ſtultus qui de p̄cioſa re non curat.vt vellet cōꝑare eam tanto p̄cio quātū hec valeret. Ideo dicit ſapiēs Prou̓ .j. Sapientiā autem ⁊ doctrinā ſtulti deſpiciūt. Sapiētia p̄cioſior eſt cunctis opibus Prou̓. iij. Sed econtraprudētes mercatores rem p̄cioſam care emūt.nec pecunie parcūt̉. nec vellēt rem viliꝰ emerequā valeret. quoniā ſciunt hoc eſſe inhibitū incano. xiiij. q. iiij. c. Canonū. Spūaliter per ſtultum mercatore Olibrius p̄fectꝰ intelligit̉. quifuit de numero illorum. de qͥbus ait apl̓us adRoma j. Dicētes ſe ſapientes eſſe ſcꝫ in tēporalibus. ſtulti facti ſunt ſcꝫ in ſpūalibꝰ. ⁊ mutauerūt gloriaꝫ incorruptibilis dei. in ſimilitudinem imaginis corruptibilis homīs ⁊ volucrū⁊ quadrupēdū ⁊ ſerpentū. Hic more galli verrens in fimo luxurie inuenit p̄cioſam margaritam ſcꝫ margaretā ꝟginem glorioſam de qͣ hodie cātat eccl̓ia. Margareta ſpecioſaꝫ ſpōſamxp̄i generoſam veneremur hodie. Sed cū inueniſſet eam ꝟtutibꝰ adornataꝫ. fide decorataꝫ. ſibi cōtrariā reſpuit. vt verificet̉ illud Mat. vijNolite ſanctū dare canibꝰ nec mittetis margaritas ante porcos ne cōculcēt eas pedibꝰ. Fuitenī olibriꝰ ꝓteruus libidinoſus. Ideo hec glorioſa margarita nō fuit ſibi in matrimoniū tradita. ſed xp̄o prudēti qͥ eā emit ſanguine ꝓprio⁊ in fide deſpōſauit. Iuxta illud Ozee. iij. Deſponſabo te mihi in fide. ⁊ hoc volunt vba thematis. Inuenta vna p̄cioſa margarita In quibus beata margareta a duobꝰ cōmendat̉. Primo ex ꝟtutū varietate. ibi. Inuenta vna p̄cioſa ⁊cͣ. Secūdo ab ineſtimabili precioſitate. ibi.Uendidit. De pͥmo eſt notāduꝫ ẜm naturalesqͣꝫuis interdū vnū animal ē minus altero ī corporis quātitate. nō tamē eſt minoris actiōis inꝟtutuꝫ varietate. ſicut hoc ꝓbari pōt ī naturaapis. Apis enī hꝫ naturam ⁊ valde paruicor

O 3