LXIII
atteſtante qui ait: Ego ſum minus apoſtolorū⁊non ſum dignus vocari apl̓s qm̄ perſecutusſum eccleſiam dei. Quare autem fuit humilioralijs oſtendit Ioh̓es Chry. in li. de la. Pau.dicēs. Tāta paulꝰ tamqꝫ crebra cū deo habuiteloquia quanta nec ꝓphetaꝝ nec apl̓oꝝ vllushabuit per ea ipſe humilior reddebat̉. hec ille.Nouerat enī. b. Pau. illd̓ qd̓ dicit Auic̄. li. iiij.de diluuijs terre. ꝙ ꝓfunda laria terre maiorēſuſcipiūt humiditatis ꝑticipationē ⁊ influxuꝫqꝛ ſcimus ꝙ fundus terre ē plenꝰ lapidibꝰ p̄cioſis ⁊ alijs metallis q̄ exͣ fodiunt̉ vt dic̄ Auerroīs de natura locorum. Sic ꝓfundiora cordahoīuꝫ .i. hūiliora magis lumen celeſtis gr̄e recipiūt. Iuxta illud Prou̓. xxxij. ⁊ Iac̄. iiij. Deꝰſuꝑbis reſiſtit hūilibꝰ autē dat gram. Idcircopaulꝰ ſe ꝓfundiꝰ hūiliauit vt maiorē gr̄am reciperet mediāte qͣ tenebras ignorātie ⁊ pctōꝝ aſe repelleret. Qꝛ ẜm Augꝭ. Gr̄a diuina ē qͣſi cādelabrū accēſum expellēs tenebras vt hō modicitatē ſuā meliꝰ cognoſcat. Ideo dic̄ Gregꝰ.Quāto qͥs maiꝰ lumen gr̄e recipit tāto ſe minorem eē cognoſcit. Quis aūt maiorē gr̄am accepit qͣꝫ paulꝰ q̄ ei adhuc in vita data ē. vt ī tertiūcelū raꝑetur. ⁊ ibi arcana dei audiret. ſicut ip̄eteſtat̉. ij. Corꝭ. xij. dicēs. Scio hoīem raptū adtertiū celū ⁊ audiuit arcana que non licet homini loqui. qꝛ ẜm docto. vt pie credit̉ ipſi pauloreuelatum ē. ꝙ ex pͥmo intuitu in omnibꝰ hominibꝰ cognouit qͥs eēt p̄deſtinatꝰ ad gl̓iam. ⁊ qͥsad penam. ⁊ tanta gratia nulli legit̉ apl̓o collaę la. Ideo fuit ceterꝭ humilior. Secūdo fuit vasamplum ꝑ charitateꝫ. quia tanta charitate adſalutē hominū eſtuabat ꝙ non ſoluꝫ ardenterſalutem eorum affectabat. Sed ꝓ peccatis eoꝝflebat ⁊ ꝓ damnatione eorum a gloria excludicupiebat. Teſte Chry. vbi ſupra. Nullus qͥppe tanto affectu deflet mala ꝓpria. quātū deflebat paulꝰ aliena. Quēadmodū enī illū opinarꝭafflictum cū perditionē defleret peccatoꝝ. quivt illi ſalui fierēt a celorū gloria cupiebat excludi. Nam non ſaluari illos multo acerbius eſtimabat qͣꝫ ſeip̄m perire. Hec Chry. ⁊ ſumpſit h̓Chryẜ. ex v̓bis eius ad Roma. ix. Optabamegoipſe eſſe ꝓ fratribus meis anathema. Seddiceret aliquis. hec verba eſſe cōtra verū ordinem charitatis. qꝛ vnuſquiſqꝫ debet plus petere ſalutem ꝓpriam qͣꝫ alienam. ẜm illud Aug.ſuꝑ Ioh̓. Ordinata charitas incipit a ſeipſo.Et ſi tūc paulus voluit ſeparari a xp̄o ꝓ ſalutēꝓximorum. tunc fecit contra ordinem charitalis. Ad hoc dico ꝙ autoritas eſt vera abſoluteioquendo. Ideo dictum pauli ẜm glo. Nico.dē lyra. intelligitur ꝙ optabarit ſe ſęꝑari a xp̄oe dilationem ſue glorie ad tempus vt incenderet cōuerſionem iudeorū ad fidem chriſti. Ueldebet intelligi ſub cōditione. ſi hoc eēt poſſibi-
le appeti qd̓ vellet ꝓ ſalute aliorū excludi. Cuius fimile legit̉ Exo. xxxij. de Moyſe qui populo peccante petiuit dicēs: Dimitte eis hancnoxam. aut deleme d̓ libro in quo me ſcripſiſtiIntelligendū ſi hoc eſſet poſſibile. Quātū aūtpaulus dilatatus erat ⁊ amplꝰ ī charitate oſtēdit Chryẜ. vbi ſupra. Hic ſiquideꝫ ꝓ illiꝰ amore ⁊ dilectione non angelorū non archangeloꝝdignitatem nec quicqͣꝫ horuꝫ cōcupiuit. qd̓ enīerat maius omnibꝰ chriſti amore fruebat̉ cumhoc enī beatiorem cunctis ſe putabat. ſine hocautem neqꝫ dominationū neqꝫ pͥncipatuū ſocius eſſe cupiebat. Sed cū hac dilectione magisdeſiderabat eſſe vel extremꝰ imo etiaꝫ ex numero infimorū. qͣꝫ ſine hac inter ſūmos honores ⁊ſublimes Hoc enī erat illi ſingulare ⁊ maximūtormentum ab hac charitate diſcedere. hoc illierat gehēna. hoc ſola pena. hoc infinita ⁊ intolleranda ſupplicia. Sꝫ perfrui charitate chriſtihoc illi vita. hoc mūdus. hoc regnū. hoc ꝓmiſſio. hec bona videbāt̉ innumera. hec ille. Tertio fuit vas vacuū nō a gratia dei. qua plenusfuit. ſed rerum tēporaliuꝫ illas a ſe omnimodeeuacuando: vt bn̄ poſſet dicere illud Matth̓.xix. Ecce nos relinquimꝰ oīa ⁊ ſecuti ſumus teideo dicit Chry. vbi ſupra. Abraam mirāt̉ oēsꝙ ad dei p̄ceptum patriā atqꝫ. cognatos reliqͥtvt habet̉ Gen̄. xij. vbi dixit dominꝰ. Egredere de terre tua ⁊ de cognatione tua. et faciā te īgentē magnā. Sꝫ quomodo equari poſſit paulo qui non ſolū patriā vel cognatos ſed ipſumquoqꝫ mūdū reliquit. imo ⁊ celū. ⁊ celuꝫ celi. ⁊hec omnia xp̄m ſuſcipiēdo. Ideo ait ad Phil̓.iij. ⁊ ꝓpter xp̄m omnia detrimenta arbitror vtſtercora vt chriſtū lucrifaciā. In cuius ſignuꝫ⁊ figuram iuſſit ꝓpheta Heliſeꝰ mulierē habere vaſa vacua non pauca qͥbus habitis oleumfuit ml̓tiplicatū vt habet̉. iiij. Regꝭ. iiij. Quarto etiam fuit vas ſolidum ⁊ ſerenuꝫ. quia vascordis ſui nulla adu̓ſitate potuit frangi. vt enīait Chry. Ip̄e tyrannos ⁊ populos ſpirantesfurorem velut quoſdam eſſe culices eſtimabatMorteꝫ vero atqꝫ cruciatus ⁊ mille ſuppliciaquaſi ludum eſſe puerorū putabat dūmodo ꝓxp̄o aliquid ſuſtineret. Decorabat̉ aūt magisvinctus catenis qͣꝫ coronatꝰ diademate. Etenīcoartatus carcere habitabat in celo. ac libentius ꝟbera recipiebat ⁊ vulnera qͣꝫ alij brauia diripiāt ⁊ dolores non minus qͣꝫ p̄mia diligebatcum ip̄os vtiqꝫ dolores duceret loco p̄miorū.ꝓpterea ip̄os etiā gr̄aꝫ noīabat. qm̄ q̄ nob̓ ſūtcauſa triſticie. hec illi maximaꝫ pariebāt voluptātē. hec ille. Ideo pōt de illo verificari illudſapiētis. Firmabat̉ in illo vt nō flecteret̉ Ecc̄iiiij. Quinto fuit vas mūduꝫ ꝑ continentiā ⁊ caſtitatē. imo vt credit̉ ꝟginitatē iugiter ẜuaſſe⁊ vt dicūt alij doctores ꝙ an̄ ꝯuerſionē virgo
H