L V 4

vitas ait. Dn̄e iuſtus es ⁊ rectū iudicium tuūGcio ꝙ oīa q̄ ꝓcedūt de labijs tuis nō facꝭ irrita. Tu em̄ dixiſti ꝓ ſnīa. Gen̄. ij. Quocunqꝫrēpe comederitis ex eo morte moriemī. Et illaſuia nō dꝫ falſa inueniri. al̓s ego pęreo ſi miſericordia debet exaudiri. Cuꝫ aūt ille due ꝯſultrices nō poſſent mediū redēptōis inuenire. acceſſerunt alie due .ſ. pax ⁊ iuſticia. Pax allegabatphoīe dicēs. Cū deꝰ cogitat ſꝑ cogitatōes pacis ⁊ nō afflictōis. iō dꝫ iure hoīem penitētē recōciliare. Iuſticia aūt ꝓ parte dei dicens. psͣ.Non ſic impij nō ſic. ſꝫ veniat mors ſuꝑ illos ⁊deſcendāt in infernū viuētes. Inſuꝑ ſcriptū ēEſa. xxvj. Iniq̄ agens nō vide. gl̓aꝫ do. Cūqꝫnec iſte cōſultrices poſſent ꝯcordare. dedit ꝯſiliū ſapientiſſimꝰ Salomō xp̄us filius dei vt fieret mors bona qͣ innocēs moreret̉. ꝑ cuiꝰ mortēhō ꝑditus lib̓aret̉. Querētes igit̉ talē innocentem nuſqͣꝫ inuenerūt. qꝛ nēo potuit dice̓. mūdūeſt cor meū. purꝰ ſum a pctō. Prou̓. xx. Quibꝰſic referentibꝰ dixit. Nec vos qͥcqͣꝫ ſcitis. Neſcitis inquā. qꝛ ſcriptū eſt psͣ. xiij. Oēs declinauerūt ſil̓ inuti. fa. ſ. nō eſt qͥ fa. bo. ⁊cͣ. Queriteigit̉ qͥs ſit ille vnus. ⁊ inueſtigātes inueneruntꝙ xp̄s ille vnus eſſet. qͦ inuēto ꝓtulerūt ſententiam diffinitiuā dicētes. Qui dedit ꝯſiliū. cōferat auxiliū. Audiēs aūt iudex xp̄s qͥ iſtd̓ dederat ꝯſiliū. ꝙ pati deberet ꝓ hoīe ait. Gene. vj.Penitet me feciſſe hoīeꝫ. Recte fecit xp̄s ſicutſartor. qͥ cū feciſſet bonā tunicā quā aliꝰ intuendo macularet. q̄ maculata ad ſartorē portaret̉.⁊ ille ꝓpter maculā necaret̉. ille diceret. Penitet me feciſſe tunicā. ſic de xp̄o qͥ fecit humanānaturā bonā. Gen̄. j. Uidit deꝰ cūcta q̄ fecerat⁊ erāt valde bōa. Sꝫ adā peccādo eam maculauit. ⁊ xp̄us ꝓ ea pati debuit. Iō dixit. Penitetme feciſſe hoīeꝫ. Sꝫ qꝛ humanū genꝰ redimi n̄potuit. niſi bonꝰ nūciꝰ p̄iret. Recte ſic̄ arbordit pͥorem pulchritudinē nō ornat̉ floribꝰ niſip̄cedat pͥus ver. qͣſi bonꝰ nūciꝰ. Iō xp̄s vocansnūciū gabrielē dixit. Ueni gabriel. vt ptꝫ ī ſermone p̄cedēte mēbro. ij. Et ſubdit. Angelꝰ audiens hec. intra ſe cogitās ⁊ dicēs. ſtupendū ēhͦ miraculū ⁊ oīs ſcīe p̄cellit ſenſuꝫ. Qui in cherubin terribiliſ ⁊ in ſeraphin inuiſibilis ⁊ in oībus angelicis v̓tutibꝰ incōp̄henſibil̓ eſt. tamenvult incarnari. Et puelle ſui habitaculi pn̄tiaꝫfepromittit. Pōt ne vterꝰ caꝑe eū. qͥ non capit̉Hec ⁊ hmōi angelo cogitante. ait dn̄s ad eum.Auid turbaris o gabriel. Nunqͥd noͣ a me priꝰmiſſus es ad zachariā ſacerdote ⁊ natiuitatemIoh̓is ei nūciaſti Nūqͥd nō annūciatōis tue eſfectū ꝓſecutꝰ ſum Nūqͥd nō illa tūc ſterilis ē ſeges facta. q̄ iam carebat .i. p̄cariſtia deficiebatNūqͥd impoſſibile eſt aqd̓ me qͥ crequi oīa verbo. Cur gͦ ambigis. Ad hec angelꝰ. Dn̄e opusqdem extitit tue charitatꝭ qd̓ ex amore ꝑficitur

Teſtis eſt zacha. pꝰ illū rebecca ⁊ anna. q̄ miſerie ⁊ paſſioni ſterilitatis ſil̓ ẜuiētes a te lib̓tateꝫacceperūt. Uirginē aūt pare̓ q̄ genitura de viro nō ē. ſuꝑat oēm legū natura. ⁊ tuāquō annūciabo puelle p̄ſentiā. Te em̄ celi ⁊ t̓re non capiunt fines. ⁊ quō te vterꝰ capiat ꝟginal̓. ⁊ quōferet maria ignē tue charitatꝭ. Cui dn̄s Si leſitignis in ſolitudīe rubū ledat vtiqꝫ mariaꝫ meipn̄tia. q. d. Sicut ignis ardebat. nec rubum ledebat. ſic mea p̄ſentia mariā nō ledat. Et tuncangelꝰ impleuit mandatū domī. Et de ſūmo celorū exiliēs ad ꝟginēqꝫ ingrediēs eā ſalutauitdicēs. Aue gr̄a ple. do. te. ⁊cͣ. Angelus em̄ fec̄ſicut faciūt ſolēnes nūcij a ſecularibus dn̄is. vtputa regibꝰ vl̓ pͥncipibꝰ miſſi. regalē ꝟgineꝫ adꝓcandū. Prīo qn̄ veniūt ad ip̄am. p̄mittūt ſalutatōꝫ ei ſe reuerent̓ inclinādo. et ſic de facili īclināt ad ꝯſenſuꝫ ſuorū dn̄oꝝ. deinde dn̄orumaperiūt volūtate. Si aūt ex hͦ viderint ꝟ̓gineꝫturbatā. cōſolant̉ eaꝫ dn̄tes. O ꝟgo amena neturberꝭ. qꝛ rex nr̄ qui eſt diues ſpēm tuā concupiuit. ⁊ tua dilectio apd̓ ip̄m gr̄am adinuenit.Ita angelꝰ pͥmo ſalutauit ꝟginē ex ꝑte regꝭ ſuiEt qꝛ vidit eā turbatā ait. ea appellado dicēs.Ne timeas maria inueniſti em̄ gr̄aꝫ apud do.Et ſtatī ſubdit volūtatē regis. Ecce ꝯci. ⁊ pa.filium ⁊cͣ. Iō dicit. b. augꝰ. in ẜmōe ho. Audiuimus nūciū gaudia magnunciātē. iudicia leticie. vocē auxilij. reuocatōꝫ ẜuitutis. Ecce āgelus ad ꝟginē loquit̉. vt deinceps ẜpēs mulieri nō ẜmotinet̉. miſſus gabriel angelꝰ totiꝰ mūdi nūciare ſalutē deferēs ade reuocatōis p̄ſcriptum. Miſſus eſt gabriel ad ꝟginē. vt ignominia femīe exhauſta ferat ſalutē. Miſſus ē adamatū regis angelorū palaciū. p̄parare mūdūſpōſo thalamū. miſſus eſt ad ꝟ̓ginem. q̄ deſpōſata eſt qͥdē ioſeph. ẜuabat̉ aūt ih̓u. miſſus lucerna nūciare ſolē iuſticie. Miſſus crepuſculūlumen p̄currens diei. Miſſus ē gabriel manifeſtās eū qͥ ē in ſinu pr̄is ⁊ in vlnis mr̄is. Miſſus eſt miles vociferās ſecretū regis. qd̓ cogͦſcitur fide nō diſcuſſiōe. Hec augꝰ. Iō d̓r. Hec eſtdīes boni nūcij. Sed illd̓ eſt notū qn̄ aliqͥs rexp̄potens ad hūilē mitteret ꝟginē ⁊ ip̄am ditaret. ⁊ in ſuū ꝯiugiū ſumeret. illa vtiqꝫ ꝯſentiretSic̄ hr̄. j. Re. xxv. vbi legit̉ ꝙ rex dauid miſitnūcios ad abigail. vt eā ſibi deſpōſaret in vxorem. Illa aūt poſtqͣꝫ audiſſet nūcios. adorauitint̓ra ⁊ dixit. Ecce famula tua ſit in ancillā. vtlauet pedes ẜuorū domī mei. ⁊ ſic dedit cōſenſum. Et ſic Maria auditis nuncijs angeli Gabriel̓ illud .ſ. ꝙ elegiſſet eā in ſpōſam. ⁊ veriꝰ inmatrē bn̄dictam. ꝯſenſit nūcio dicens hūiliter.Ecce ancil. dn̄i. ⁊cͣ. Quo facto ꝯceptus eſt xp̄s⁊ hͦ quo ad ſecundū. Quantū ad tertiū eſt notādū. Pli. in ſpe. naͣ. di. Pāthera eſt aīal pulcrū⁊his qui ſibi in aliqͦ ſubueniūt. nullo mō eſt in-

K 2

I