XLIVI

Qd̓ figuratū ē Ione. j. vbi legit̉ ꝙ fcā fuit magna tēpeſtas in mari qn̄ Ionas voluit fuge̓ intharſis ⁊ nō obedire dn̄o vt iret in niniuē ciuitatem. Naute igit̉ miſerūt ſortes ⁊ cecidit ſuꝑIonā. ad quē dixerūt. Quid faciemꝰ tibi. ⁊ ceſſabit mare? Quibꝰ ionās. Tollite me ⁊ mittitein mare. ſcio em̄ ꝙ ꝓpt̓ me facta eſt tempeſtas.Tulerūtqꝫ ionā ⁊ miſerūt. ⁊ ſtatī ceſſauit mareafurore. Et p̄parauit dn̄s piſcē grandē qͥ ionāin ſe ſuſcepit. Spūal̓r ꝑ Ionā qͥ interp̄tat̉ colūba xp̄s deſignat̉. qꝛ ſicut colūba caret felle. itaxp̄s caruit felle peccatoꝝ. Sꝫ ꝑ nautā intelligitur deꝰ pater ⁊ fi. ⁊ ſpiri. qꝛ ſicut nauta regit nauem. ſic deꝰ regit vniu̓ſa. Teſte Boe. in li. j. deꝯſo. ph̓ie metro. v. O ſtelliferi ꝯditor orb̓. qͥ ꝑpetuo nexus ſolio. rapido celū turbine verſaslegemqꝫ pati ſidera cogis. oīa certo fine gubernas. Hi igit̉ tres in ꝑſonis. ſed vnꝰ deꝰ ī eſſentia. miſerūt inter ſe ſortes. qͥs deſcēderet ⁊ huiꝰmd̓i tribulatōꝫ auferret. ⁊ cecidit ſors ſuꝑ xp̄mfiliū dei. Iō dixerūt ei alie due ꝑſone. Quid faciemus tibi. ⁊ ceſſabit tribulatio? Et ille. Tollite me inqͥt ⁊ mittite in mare mūdi Quia probatmgr̄ li. iij. di. j. ꝙ ꝯueniēs fuit ꝙ mitteret̉ filius⁊ nō pr̄ vl̓ ſpūſſanctꝰ ſic inqͥens. Nō pr̄ nec ſpirituſſanctꝰ. ſed ſolꝰ filiꝰ in carne miſſus eſt. qd̓ideo factū eſt. vt qͥ erat in diuinitate dei filiꝰ. inhūanitate fieret filius hoīs. Nō pr̄ nec ſpūſſanctus carnem induit. ne alius in diuītate eſſet filius. ⁊ aliꝰ in hūanitate. Et ne idē .ſ. in diuītateeſſet pr̄. ⁊ filius .ſ. in hūanitate. ſi deꝰ pr̄ de hoīenaſceret̉. hec ille. ⁊ qꝛ vt dicit ibideꝫ mgr̄ Oꝑatrinitatꝭ ſūt īdiuiſa ab exͣ. Iō tulerūt eū pr̄ ⁊ ſpirituſſanctꝰ ⁊ miſerūt ip̄m in mare huiꝰ md̓i ⁊ ipſe filius ſe miſit. ⁊ tribulatōes ⁊ tēpeſtuoſe clamatōes ceſſauerūt. Iō dixerūt ſancti pr̄es a tribulationibꝰ qͥetati illud Tob̓. iij. Nō delectarꝭin ꝑditōibꝰ nr̄is. qꝛ pꝰ tēpeſtatē tranquillū facis. ⁊ poſt lachrymatōꝫ ⁊ fletū. exultatōeꝫ infūdis. Sꝫ dn̄s ſpūſſanctꝰ p̄ꝑauit piſcē magnuꝫ .i.btām ꝟginē mariā. ẜm illud qd̓ p̄dixit angeluſLu. .j. Spūſſanctꝰ ſuꝑue. in te. ⁊ vir. al. ob. tibiEt illa accepit hodie xp̄m in vterū ſuum. Gaudeant ⁊ demū peccatores. qꝛ iſte venit hodie īcarnē. qͥ ꝓiecit poſt tergū ſuū oīa pctā. Eſa. xxxviij. Iſte hodie miſſus eſt ad nos qͥ eſt frat̓ nī̄onſus nr̄ p̄ꝑatus miſereri. ⁊ tege̓ oīa pctā noſtra ⁊ ꝓijcere ea in ꝓfundū maris. ⁊ remitte̓ qͣſinūqͣꝫ fuiſſent. dummō ꝯuerti voluerimꝰ. ⁊ d̓ cefero abſtine̓. Sicut ait Amādus li. j. c. iiij. Id̓odicit apl̓s. j. Timo .j. Fidel̓ ẜmo .i. verꝰ ⁊ omīacceptōe dignus. qꝛ xp̄s ih̓s venit in hūc md̓mpctōres ſaluos face̓. Et hͦ qͦ ad pͥmū. Quantuꝫad ſcd̓m ſciendū ꝙ ad experientiā videmus qn̄venit tꝑus calidū anni. arbores vndiqꝫ ramisviridibuſqꝫ folijs pulchre veſtiunt̉ floribuſqꝫfulciunt̉. ⁊ fructibus circūqͣqꝫ replent̉. Si au-

tem venerit frigiditas q̄ caliditati cōtrariat̉ flores deſtruit atqꝫ fructꝰ. Cuiꝰ rō ẜm naturaleseſt qꝛ in calido tꝑato arbores in humore abundant. qͥ ſe diffundit deſcendens aradice ⁊ arborem facit germinare. In hyeme aūt frigore idēhumor relinquēs ramos. radici ſe infūdit. Iōarbor tali humore orbata ſteril̓ efficit̉ ⁊ areſcit.Si aūt eadeꝫ arbor pͥoribꝰ debꝫ coronari folijs⁊ floribꝰ. neceſſariū eſt bonū nunciū p̄cede̓. ⁊ hͦeſt ver. qd̓ incipit in cathedra petri. ẜm illd̓ poete. Uer petro det̉. eſtas exinde ſequet̉ Et hocportat bonū nunciū ꝙ arbores pͥſtinū recipiūtdecorem. Myſtice ꝑ arborē in ꝓpoſito. prīo ītelligo hoīem. qꝛ ſicut ab arbore veniūt fructꝰ.ita ab adam pͥmo hoīe oēs hoīes original̓r proceſſerūt. Hunc homīem .ſ. pͥmū pulcherrime ornauit ramis pulcherrimis floribꝰ ꝟtutū ⁊ fructibus boni oꝑis. Quia vt legit̉ Gen̄. j. Deuscreauit ip̄m ad imaginē ſuā. ⁊ poſuit eū in locūamenū frurtuoſum arboribꝰ magnū. ⁊ magnofonte fecundū. Et vt ait mgr̄ li. ij. ſen. diẜ. xvij.Dedit ſibi lignū vite ad edendū qd̓ diuītꝰ accepit hanc vī. vt qͥ ex eiꝰ fructu comederet. corpꝰeius ſtabili ſanitate ⁊ ꝑpetua ſoliditate firmaretur. nec vlla infirmitate vel etatis imbecillitatein deterius vl̓ in occaſum laberet̉. Iō dicit ineodē di. xix. ꝙ pͥmus hō fuit immortal̓. qd̓ nonhabuit ex natura. ſꝫ ex ligͦ vite habebat nō. poſſe mori. Cui cōſonat augꝰ. ſuꝑ Gen̄. Quodammo creatꝰ eſt hō immortal̓. qd̓ erat ei ex ligͦ vitenō de ꝯditione nature. mortal̓ erat de ꝯditōnecorꝑis aīalis. īmortal̓ bn̄ficio ꝯditorꝭ. Deditqꝫpͥmis parētibus hāc p̄rogatiuā. vt ſi nō peccaſſent ſine omni peccato ⁊ macula in ꝑadiſo carnali copula cōueniſſent. ⁊ eſſet ibi thorꝰ īmaculatus. ⁊ cōmixtio ſine ꝯcupīa. atqꝫ genitalibusmēbris ſicut ⁊ ceteris imꝑaſſent. ⁊ ibi nullū motum illicitū ſenſiſſent. vt dic̄ in eodē li. diſtī. xxFuit etiā adam ꝑfectꝰ creatꝰ in cognitōne ſcīe.qꝛ omibus animatibꝰ impoſuit noīa. vt oſtēderet ꝙ ſingulorū noticiā haberet q̄ oīa ꝓpt̓ ip̄mcreata eſſent ⁊ ab illo regēda. vt dicit mgr̄ vbiſupra di. xxiij. Horū omnium deus. Idem ibideꝫ diſtin. xv. Sane dici pōt ꝙ creata nihil homini nocuiſſent ſi nō peccaſſet. Puniendoꝝ nāqꝫ vitiorū ⁊ terrendorū vel ꝓbande vel ꝑficiende ꝟtutis cauſa noce̓ ceperūt. Sꝫ ip̄e ada dn̄atus fuiſſet oībus creatur is. ẜm illud Gen̄. j.Dominamī piſcibus marꝭ ⁊ volatilibus celi. etvniu̓ſis animātibus q̄ ſunt ſuꝑ terrā. Si eī euocaſſet piſcem de mari. volucre de aere. beſtiamde nemore. veniēdo ſtatī tanqͣꝫ dn̄o ſuo obediſſēt. Nec etiā ab alijs alimētis impedimentū habuiſſet. Si iacuiſſet in igne nō arſiſſet. in aqͣ nōſubmerſus fuiſſet. terra non ip̄m oppreſſiſſet.Aer nō ſuffocaſſet. Inſuꝑ p̄ditꝰ fuit qͣtuor ꝟtutibꝰ. miẜicordia ⁊ veritate. iuſticia ⁊ pace. Ita

5

E