qSermo
qd̓ canit eccl̓a. Hec eſt di. quā fe. d. Et illa īcarnatio facta eſt ex calido charitatꝭ ⁊ frigido nr̄emiẜabilitatis q̄ mouerūt xp̄m vt hō fieret Primum igit̉ fuit abundātia charitatis. Ideo dic̄apl̓s ad Ro. v. Cōmēdat dn̄s chari. ſuā ī nob̓.qꝛ cū adhuc peccatores eſſemꝰ ꝓ nob̓ mortuꝰ ēAd idē eſt illud Ioh̓. iij. Sic deꝰ dilexit mūdūvt vnige. Suꝑ quo dicit. b. augꝰ. Si deus peccatores nō dilexiſſet ad eos liberādos nō deſcēdiſſet. Scd̓m fuit nr̄a miſeria. Illud dic̄ psͣ. xj.Propt̓ miſeriā inopū ⁊ gemitū pauperū nuncexurgam. Quarto ros hꝫ fecūdare. ſic̄ probatmgr̄ li. xiij. ꝓpͥe. de mōte modico hermon q̄ ſitꝰeſt circa iordanē ⁊ circa cacumē eiꝰ rore ꝑfunditur copioſe. ⁊ iō ex rorꝭ influētia virore fecūdatur qͣ rōe fecūditatis ibi aīalia nutriebant̉ q̄ debebat in tēplo īmolari. Sic xp̄s ꝑ ſuā incarnationem veniēs in hūc md̓m corda hoīm q̄ pͥuserāt arida. ẜm illud psͣ. xxj. Aruit tāqͣꝫ teſta vtuſ mea. fec̄ in gr̄a germīare ſic̄ p̄dixit ꝑ ꝓph̓aꝫOzee. xiiij. Ero qͣſi ros ⁊ Iſrl̓ germīabit ſic̄ li.Et iſtū rorē deſcende̓ hodie ꝑmiſit de celeſti regione in vterū ꝟ̓ginis pr̄ eternꝰ. qͥ inde effluēsꝑ natiuitatē totū mūdū irrigauit. Ita vt iaꝫ dicatur illud. Iuſtꝰ germīabit ſic̄ liliū ⁊ florebit īeternū an̄ dn̄m. Quīto ros ẜm Ari. aīalia venenoſa hꝫ coerce̓. qꝛ vim veneni in eis rep̄mit ⁊ coartat ne tm̄ de nocte qͣꝫtum de die ſe diffundat.Iō eorū venenū nō tm̄ in nocte nocet ſic̄ in die.Serpētes etiā latitant int̓ herbas qͥ ſolēt traneūtes lede̓ qͣꝫdiu flores ſunt in rore. vt dic̄ mgr̄li. xj. ꝓ. Ita xp̄i īcarnatio coercuit adeo īfernalia aīalia venenoſa ꝙ iā nō pn̄t noce̓ ſicͣ pͥꝰ. teſteGre. in mora. Maligni ſpūs ad nocēdū īceſſabiliter anhelāt ptātem nocēdi tn̄ nō hn̄t niſi eordiuīa volūtas ꝑmittat Iō ſancti pr̄es īceſſant̓incarnatōꝫ xp̄i petierūt vt in ꝟtutibꝰ fecūdarētur. ⁊ a ptāte demonis liberarent̉. ⁊ hͦ qͦ ad primum. Quātū ad ſecūdū eſt ſciendū. Conſuetido eſt in curijs regū ſiue pͥncipū. qn̄ rex ſibi aliquā ꝟginē in ſpōſam adoptauit. ſolēt ſecretarijregis ip̄m ſepiſſime p̄monere vt mittat nūciosad ꝟginem qͥ gl̓am eiꝰ ⁊ potētiā ei nūciāt ⁊ ꝟginem faciāt ꝯſentire. Myſtice xp̄us qͥ eſt rex regum ⁊ dn̄s dn̄antiū. Apoc̄. xix. Et pͥnceps pacis. Eſa. x. Hic ab eterno adoptauit ſibi ꝟ̓ginēmariā. ẜm illd̓ Sap̄. viij. cū dixit Hāc aūt amaui ⁊ exqͥſiui eā mihi ſponſam ſume ⁊ amator factus ſum forme illiꝰ. Iō hͦ ſciētes ſecretarij eiꝰſancti ꝓph̓e qͥ ſciuerūt ſecreta regꝭ celeſtis. ip̄mſepiꝰ petierūt vt mitteret nūcios ad hāc v̓ginēqͥ ip̄aꝫ de ꝯſenſu ſollicitarēt. Et horū p̄cipuusfuit Eſa. qͥ dicit. nubes .i. angeli qͥ tāqͣꝫ nubes īter deū ⁊ hoīem pluant .i. renūciēt iuſtū .i. xp̄mQꝛ ẜm psͣ. cxviij. Iuſtus es ⁊ rectū iudi. tuuꝫEt ſic ml̓ti alij ꝓph̓e ſancti qͥ diutiꝰ ip̄m monuerunt. Et tandē p̄cibꝰ eorū aurē inclinans. voca
uit angelū gabrielē. vt ait augꝰ. in ẜmōe hodi.Ueni gabriel. miniſter efficito terribil̓ ſacramēti. ⁊ abſconditū fecunda .i. diuinum miraculūAd p̄ces em̄ ade ⁊ alioꝝ in lymbo a meis diſcedere cogor ſedibꝰ. Illū em̄ queꝫ ad imaginemmeā creaui peccatū inueterauit. deẜta eſt padiſi poſſeſſio. miſereor errāti. ⁊ app̄hende̓ cupiohoſtem. latere aūt volo oēs celeſtes ꝟtutes. ettibi ſolū pādere ſecretū. Ad v̓ginē ꝑge mariaꝫvade ad animatā ciuitatē. de qua dicebat propheta Psͣ. lxxxvj. Gl̓oſa dicta ſunt de te ciui.vade ad rōmalē meā ꝑadiſuꝫ. ꝑge ad oriētaleꝫſplendidā portaꝫ. vade ⁊ nūcia ei mee potentieimbrē. ꝑge ad p̄paratū mihi ſāctuariū. ad ſpōſam fidei. incarnatōis mee mūdū habitaculumad thalamū natiuitatꝭ mee. loq̄re in aures ratōnales arcana. p̄para mihi introitū. Sꝫ ne ꝯturbes aut exterres ꝟgineū animū. ei dicito. Auevt ego miſerie ⁊ malignitati eue ſuccurraꝫ. hecaugꝰ. in ꝑſona xp̄i. Ueniēs igit̉ angelꝰ ad ꝟginem nūciauit ei deſideriū ⁊ volūtatē ſui regꝭ etdn̄i. Ad quē ꝟgo vt ſcribit Oroſius ſuꝑ caticaQuis eſt dn̄s tuus? Cui ille. Dn̄s meus eſt rexregū ⁊ dn̄s dn̄antiū. rex gl̓e ⁊ pͥnceps pacꝭ. Etilla. eſt ne pulcer. Et ille rn̄dit. Pulchritudinēeius ſol ⁊ luna mirant̉. Ip̄e em̄ eſt ſpecioſꝰ forma p̄ filijs hoīm. ip̄e eſt in cuiꝰ faciē angeli ꝓſpicere deſiderāt. Ad quē ꝟgo. Eſt ne potēs Cuiꝰille. Ptās eꝰ a mari vſqꝫ ad mare. ⁊ a flumīe vſqꝫ ad t̓mios orb̓ ter. Et illa. eſt ne diues. ⁊ āgelus; gl̓a ⁊ diuitie in domo eiꝰ. Cui ꝟgo. honorat̉ muneribꝰ. ⁊ ille. Reges tharſis ⁊ īſule munera offerēt Reges arabū ⁊ ſaba dōa adducētAd quē iteꝝ. Que eſt ẜuitꝰ eiꝰ? Rn̄dit angelꝰ.Oēs gētes ẜuiunt ei. Et illa. Que ē laus eius:Oēs inqͥt gētes magnificabūt eū. Et dauid dicit. Laudēt illū celi ⁊ t̓ra. His auditis ait ꝟgop̄bendo ꝯſenſuꝫ. veniet dn̄s ꝑ ſe. ⁊ oſculet̉ meoſculo oris ſui. veniat dilectꝰ meꝰ in ortū ſuui⁊ comedat fructꝰ pomorū ſuorū. Tunc vt dic̄iẜmōe de aſſumptōe. celeſtꝭ nubes in vellus virgineū placito infudit elapſu. tota diuinitatꝭ vnda in carne ſe cōtulit. qn̄ v̓buꝫ caro factum eſt.ac deinde ꝑ patibulū crucis expreſſum omibupluuiā ſalutis effudit. ⁊ ſtillicidia gr̄e humaniſmētibus p̄ſtitit. De hac pluuia p̄dixit Ezech̓.xxxiiij. Pluuie bn̄dictōnis erūt ⁊ dabit lignagri fructum ſuū. ⁊ terra dabit germē ſuū. et hͦquo ad ſecundū.¶ Sermo ſecundus de eadem.Ec eſt dies quaꝫfecit dn̄s. exultēꝰ ⁊ letemur in ea. pscxvij. Solēt dn̄i terreni dies ſuoruꝫnataliū celebrareⁱ ⁊ ſb̓ditos ſuos ad ſua leta cōuiuia inuitare. ⁊ hͦ ptꝫ in natura ⁊ figura. Uerem̄ qd̓ ē dn̄s anni ⁊ nature portās ſecum tanqͣꝫ
F