Druckschrift 
3 (1488) De Sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

fideles hūiliter ꝓcident. tibi honorē exhibebūt. Quantū ad ſecūdū cōmēdat̉. b. Petrꝰa paſtoral̓ obediētie demādatōe. Ubi nota ambro. in hexa. li. v. inqͥt. Apes magnā reuerētiaꝫ affectuoſam charitatē hn̄t ad ſuū regē quē ina lueario cuſtodiūt. nec ad examē exeūt niſi easp̄ceſſerit. tūc ſequunt̉ ordinate ip̄m circūdātes. nullatenꝰ in alueariū deſcendūt niſi regep̄cedente. Idcirco ꝯſulunt uaturales temꝑeeſtiuali rex q̄rat̉. in alueario ſolus locetur adquem ſingule apes ingrediunt̉. vt natura inſtruit ſibi ẜuiūt obſequunt̉. Miſtice hic perapes in pͥmitiua eccl̓a intelligūt̉ fideles. Sicutem̄ apes. teſte amb̓. oīa hn̄t cōia. hn̄t vnaꝫſobolē. vnā incolūt manſionē. vniꝰ porte claudūtur limīe. Oībus eſt labor cōis. oībus cōiseſt cibus. cōis oꝑatio vſus fructꝰ. Sic illi inmitiua eccl̓a oīa habebāt cōia. ẜm qd̓ d̓r Actu.ij. Oēs credebāt in xp̄m erāt parit̓ hēbantoīa cōia. poſſeſſiones ſub̓as vendebāt diuidebant illa oībus ꝓut vnicuiqꝫ opꝰ erat. Et ex vt dicit Nico. de lyra. Oīs religio hūit exordium cui nullatenꝰ liceat ꝓpͥa poſſidere. ꝓut hr̄exͣ de ſtatu mona. c. ad monaſteriū. vbi dicitur. Abdicatio ꝓpͥetatis ſic̄ votuꝫ caſtitatisadeo annexe ſunt regule monachoꝝ neqꝫ ſūmus pōtifex poterit his diſpēſare. Iſti igit̉xp̄iani in pͥmitiua eccl̓a magna obedientiaꝫ adſuos p̄latos habuerūt. pͥncipal̓r ad. b. petruꝫſciētes illd̓ Eccī. xvij. Dedit eis deꝰ poteſtateꝫeorū ſunt ſuꝑ terrā. Illorū exēplo deꝰ nos taqͣꝫ prudētes apes p̄latis nr̄is obedire a deo nobis datis iuſſit. qꝛ ſcimus rex poīt vicariuꝫin locū ſuum vult abſqꝫ ꝯtradictiōe ſibi obediat̉. Sicut legit̉ Gen̄. xlj. de pharaōe ponēſIoſeph in regni ꝓcuratorē ait. abſqꝫ tuo imperio nullꝰ mouebit pedē neqꝫ manū in tota terraegypti. Sic etiā xp̄s rex celorū ponēs. b. petrūin ſuū vicariū ſic ait. Mat. xvj. Qd̓cūqꝫ ligaueris ſuꝑ terrā erit ligatū in cel̓. q. d. qͥcqͥd inhibueris inhibitū eſt. qͥcqͥd iuſſeris iuſſuꝫ eſtIdeo p̄cipit̉ in. c. Sacerdotes. ij. q. vij. Sacerdotes inquit reliqui miniſtri eccl̓e oēſqꝫ plebes epiſcopos ſuos diligere debēt. eorū p̄ceptis obedire. Etiā ſi ip̄i aliter qd̓ abſit agat qͣꝫdecet. niſi in fide errauerint. Et eſt canon Clementis pape. Et ſignant̓ dicit niſi in fide errauerīt. qꝛ ſi p̄lati ſunt heretici. excōmunicati. vl̓ ẜuant canones aut ſunt ſimoniaci. ſiue fornicatores publici. tenent̉ eis obedire. vt habetur. xix. di. Nulli. Sed ſi ſunt in alijs criminibus aliqͥd p̄cipiūt. p̄ceptū eorū eſt īplēduꝫvt in. c. nōne. viij. q. iiij. Et eſt ꝯtra qͦſdaꝫ laicos friuolos ex p̄cepto p̄latoꝝ a ſacerdotibꝰ excōicāt̉ aut publice ī eccl̓ijs monēt̉. īculpātob ſacerdotes eis maledicūt. ſꝫ attēdantqd̓ p̄cipit eis papa ſtricte vt in ꝑrochijs obedi

ant ſuis epīs p̄latis. Et ſi obedire ꝯtēneren:pctm̄ idolatrie incurrerēt. vt in. c. ſi pſb̓ri. lxxxi. di. Ubi dicit Gre. obedire noluerit. idolatrie pctm̄ incurret. Et ſicut p̄ſb̓ri tenēt̉ obedirſuis ſuꝑioribus. ita laici tenēt̉ obedire ſuis ſacerdotibꝰ. ẜm illd̓ ad Ro. xiij. Omīs aīa .i.ptātibus ſublimioribꝰ ſubdita ſit. em̄ ē prāsniſi a deo ordinata ſit. Qui aūt reſiſtunt ip̄i ſibidānatōꝫ acqͥrūt. em̄ ne dānatōꝫ incurramꝰobediamus p̄latis noſtris. De ſancto Mathia. Sermo pͥmus.Ertevidetis queelegit dn̄s qm̄ eſt ſimil̓ ei in omnppl̓o. j. Re. x. Solinꝰ in li. de mira.md̓i dicit. grues hn̄t ducē anteuolat ī aciealios dirigendo. ſi regularit̓ volat ordinarieſequunt̉ ip̄m. Et ſi qͥs a tramite errauit qͣſi arguendo voce ip̄m ad rectos volatus cōpellit.Sꝫ dux ip̄e errau̓it aut receſſerit. aliꝰ dux eiſuccedit. Spūal̓r grues intelligunt̉ xp̄ifideles. qꝛ ſicut grues ẜm amb̓. in hexa. diligūt ſuāſpēm. ſic xp̄iani debēt diligere ſe inuicē. ẜm illud Eccī. xxvij. Dilige ꝓximū tuū cōiūgerefide illo. Iſti xp̄iani hn̄t inter ſe duces .i. prelatos dn̄t ducere gregē domīcum paſce̓. vtptꝫ in cano. Sciſcitaris. vij. q. j. ſi tales regulariter ducunt vitā ſuā. ſequunt̉ ip̄os ſubditi.qꝛ p̄lati ſunt tanqͣꝫ ſignū poſitū ad ſagittā. vnd̓inferiores vitā eorū reſpiciunt. vt de accu. ca.Qualit̓ qn̄. ij. Iſti p̄lati duces tenēt̉ errāteſvoce p̄dicatōnis a tramite deuij reuocare.dicit Inno. lxxxiij. di. c. error. Error cui reſiſtit̉ approbat̉. veritas mīme defenſaturopprimit̉. negligere qͥppe poſſis ꝑturbareu̓ſos nihil aliud eſt qͣꝫ fouere. nec caret ſcrupl̓oſocietatꝭ occulte manifeſto facinori deſinit obuiare. hec ille. Si aūt p̄latꝰ ſe errauit aut rauceſcit nolens corrige̓ deuiātes. neceſſe eſt vttadeponat̉. melior in locū ſuū aſſumat̉. Qꝛ dic̄btūs Gregꝰ. in paſtorali. Paſtor ſi abrupitgradit̉ grex in precipitium faciliꝰ ꝓlabit̉. Itafactum eſt de iuda Mathia. Nam iudā dn̄selegit vt eſſet dux ſui populi. Sed quia aberrauit a ſocietate apoſtolorum. p̄cepit chriſtuspsͣ. viij. vt ep̄atum eiꝰ accipiat alt̓. Et ille fuitb. Mat. qui ſuppleuit locū iude. Teſte beatoAugꝭ. in ſermone. Hic paruulus auditu intelligens tactu intellectuqꝫ ꝓficiens numerumduodenariū ſuperbi apoſtate abiectōne mutilatum ſue prauitatis abiectōnem compleuit vtꝑficeret ip̄m in re quod olī dauid p̄dixerat inſpe. Fiat inqͥt habitatio eiꝰ deẜta epiſcopatūeiꝰ accipiat alter. Quem ille ſanctus ſuſcipiensobediēdo. decorauit euangelizādo. de ipſopn̄t dici v̓ba p̄libata. Certe videtis quem elegit dn̄s ⁊cͣ. In qͥbꝰ a duobꝰ cōmēdat̉. Primo a

E

F

A