XXXVIII
ritur ferro. ſꝫ ſolū in hircino ſcindit̉ ſanguine.Gic. h. Appol̓. nec ferro adu̓ſitatis nec igne ꝓſperitatis fracta fuit. Et alb̓tus dic̄ in ſuis mineralibꝰ. ꝙ adamas valet ꝯtra ſeuas beſtias.ꝯtra feroces hoſtes. ⁊ ꝯtra venena ſerpentumIta. b. Appol̓. p̄ualuit ꝯtra beſtiales homīeseos ſuꝑando. ⁊ in infernū demergēdo. p̄ualuitꝯrra feroces hoſtes xp̄i .ſ. ꝯtra pr̄eꝫ ⁊ īꝑatoreꝫtarqͥnū eos ꝯu̓tendo. pualuit ꝯtra venenoſa Iba oīm detractorū. iō facta eſt nūc qͣſi nobiliſſimus adamas recōciliatrix. Recte em̄ ſic̄ Adamas ẜm alb̓tū recōciliat mulierē viro ſuo ſi fuerit ab eo digreſſa. qꝛ ꝑ vtutē lapidis in viri gͣtiam faciliꝰ reuocat̉. Sic aīa q̄ ꝑ pctm̄ mortalereceſſit a vro ſuo xp̄o ſpōſo cui deſpōſata eſt infide. Ozee. iij. ſi deuota fuerit ꝟgini Appol̓. inxp̄i gr̄am facilit̓ reuocat̉. Cū em̄ ad locū paſſionis fuit educta impetrata licentia ſic orauit. Odecꝰ ⁊ gr̄a ꝟ̓ginū dn̄e ih̓u xp̄e qͥ me dignatꝰ eslicꝫ indignā ad agnitōeꝫ tui noīs vocare. vt ſacrificiū me efficeres īmaculatū. nūc tibi cōmendo ſpm̄ meū. dep̄cās hūilit̓ vt mee paſſiōis facientes mēoriā ab oī ꝑiculo corꝑis ⁊ aīe cuſtodias. crimīa eorū clemēt̓ dimittas. fomitē libidis in eis extīguas. extremā pauꝑtatē ⁊ ſb̓itaneā mortē vide̓ nō ſinas. Ml̓eres in ꝑtu laborātes ꝓlis datōe letifices. mortiſqꝫ tꝑe eis benignus cooꝑator appareas ⁊ aſſiſtas. tecū qͦꝫ pmortē facias miẜicordit̉ iocūdari. Et facta eſtvox ad eaꝫ de celo di. Ueni dilecta mea accipecoronā tibi ab et̓no p̄paratā. Sciens ꝓ certo teoībus petitionibꝰ tuis exauditā. Et illa mox ſeterre inclinauit ⁊ ſpiculator accepto gladio primō ictu caput eiꝰ amputauit. corpꝰ aūt eiꝰ tātūpꝰ mortē redoluit. vt debiles ⁊ īfirmos. cecos⁊ ſurdos. claudos ⁊ mutos ab oī clade lib̓aretEt hec facta ſunt anno dn̄i qͥngenteſimotertioqͥnto ydus februarij. Tertio cedrus vt aiūt medici eſt ml̓tū medicinal̓. Nā lachrymā q̄ ml̓tumeſt gummoſa cauſans caliginē oculorum detergit. ꝟmes auriū occidit. ꝯtra dolorē dentiū ſb̓uenit. morſibꝰ ẜpentū occurrit. corꝑa mortuapoſita in ligno cedrino ⁊ eiꝰ lachryma inunctanō putreſcūt. vt dicūt medici. Ita. b. ap. morecedri eſt medicinal̓. qꝛ ꝑ ſuā gr̄am quā meruit.q̄ ⁊ ip̄a fluere nō deſiſtit. hꝫ ꝟtutem etiā ſanandi oculos corꝑales. Cū em̄ pater ſuꝰ Euſebiusel oculos erueret ait. Offero tibi hos ocl̓os. petens vt qͥ paſſionis mee memoriā fecerint ī hishabeant̉ ꝯtinuā ſanitaiē. Hꝫ etiā ſubuenire indolore dentiū ſuis deuotis. Iō orat eccl̓a. Et̓/ne ac mitiſſime deus ꝯcede ꝓpitiꝰ vt qui btē ⁊glōſe ꝟginis ac martyris tue Appolonie quaꝫexcuſſis ꝓ tui nomīs confeſſione dentibus deſorte acerbiſſima triumphare feciſti martyriūrecolimus eius meritis ⁊ p̄cibus a dolore denlium ⁊ ab oī languore corꝑis ⁊ aīe ꝓtegi ⁊ eri
pi mereamur. Ip̄a etiā ſuccurrit morſibus ſerpentū infernorū. ⁊ corꝑa ab illis occiſa putrefieri nō ꝑmittit. ſed potiꝰ reſuſcitat. ſi aliquamdeuotōneꝫ ad ip̄am habuerint. Et illud ptꝫ inexemplo. Refert̉ ꝙ in burgūdia erat qͥdam nobilis diues valde. habēs caſtrū munitū. qͥ cumvxore ſua ⁊ tota familia magnā deuotōꝫ habuit ad btām Appolouiā. vt ſingul̓ annis feſtumcelebraret. ⁊ in mēſa ſua laute ⁊ poptīe ip̄o diepauꝑibus miniſtraret. Huiꝰ nobil̓ vxor cū inſtaret tēpus pariēdi. in partu magnos habuitdolores. ita vt p̄ nimio dolore oportuit ſibi duos dentes effode̓. hoc cōtigit ſibi iam qͣrta viceCū igit̉ debuit parere inſtabat feſtū beate Appolonie qd̓ iterū cū magna deuotōne intendebat celebrare. inuitādo pauꝑes ob amorem ieſu xp̄i ⁊ ſue pijſſime matris ⁊ ſancte appolonieCūqꝫ venirēt dies cōuiuij. ml̓er ꝑ ſe ſeruiebatpauꝑibus hn̄s caldare plenū carnibꝰ pendenſcirca ignē. Accidit ꝙ hoſtis antiquꝰ diabolꝰ informa ꝑegrini veniret petēs intromitti. quo intromiſſo. ſedit circa focū qͣſi ſe calefaciēdo. ml̓iraūt infantē vniꝰ anni circa ignē (vt debuit reficere pauꝑes) remiſit incuſtoditu. Qd̓ diabolꝰvidēs iactauit puerū in caldare ⁊ ſtatī in ꝑticulas mīmas eſt diuiſus. ⁊ ml̓er ex nimio laborepueri eſt oblita. Tandē cuꝫ debuit carnes recipere d̓ caldari. inuenit mēbra pueri. mō digitūmō manū. mō pedē. tūc cōt̓rita recordās puerifacta eſt qͣſi exanimis. poſtea tn̄ reſumptꝭ viribus collegit mēbra pueri in panno mūdo. et finita miſſa ad ſecretariū ſuū aſcendit valde plorans ⁊ inuocās deū ⁊ ſanctā appoloniā dicēs.O deꝰ eterne iam video ꝙ oīa q̄ feci ob amorētuū deſpecta ſunt tibi. tn̄ audiui ſepiꝰ p̄dicare.qd̓ vni ex minimis meis feciſtis michi feciſtis.Et qͣre non attendis ad oꝑa mea. q̄ ego feci obreuereatiā tuā ⁊ ſancte appolonie. O ſcā appolonia en ego tibi ml̓tis annis ẜuiui tibi feſtumⁱtuū celebrādo. pauꝑes inuitādo ⁊ mīſtrādo eiſeſt ne merces mea hec. Et cum hͦ dice̓t ml̓er obdormiuit. ⁊ vidit in viſu ſanctā appol̓. veniētēcū comitatu angeloruꝫ. ac decore decoratā nimio dicēs ei. Noli deſperare nullū bonū māetirremuneratū. Scias q̄ feciſti deo ⁊ btē marie⁊ mihi impēdiſti ẜuiendo pauꝑibꝰ. in hͦ michigratū feciſti obſequiū. Et qͥcqͥd deſideras obtinebis. ⁊ puerū tuū incolumē rehabebis. Dolorem dentiū quē habuiſti in partu. dēteſ tuos p̄dolore nimio euellēdo ammō nō patieris. ac tu⁊ oēs qͥ ob amorē dei ⁊ mr̄is eiꝰ honoreꝫ. ⁊ meememoriam paſſionis vigiliam ieiunauerint acdiem celebrauerint. deū ⁊ beatā ꝟginem ⁊ mecelerem ſentient in dolore dentiū ac capitis adiutricem. Tandem euigilās. inueīt puerū ſuuꝫincolumem. ⁊ ſe ab oībꝰ doloribꝰ ſanatā. Qd̓ factū oībuſ enarrauit. ac ip̄a cū marito ſuoota
H 5
P