IDerMo
dus fructiferos efficit ortos ⁊ fructꝰ. qꝛ videmꝙ tūc campi ⁊ orti magis ornāt̉ floribus ⁊ arbores magis virent. recte ſicut ignis ẜm Plin̄. inſpe. na. a vēto motus magis ardet. ⁊ herba magis mota magis redolet. vt aſſerit Gal̓. Miſtice ꝑ cāpū ſeu ortū intelligit̉ celū qd̓ eſt ortꝰ delitiarū ⁊ oīm amenitatū. Qꝛ ſicut in cāpis ſeu inortis varij oriuntur flores .ſ. rōſe albe ⁊ rubee.viole ⁊ lilia. Sic in celo ſunt roſe albe apl̓orumrubee martyrū. candide ꝟginū. iō eſt locus oīsamenitatis. Teſte deuoto doctore amādo ī horalo. ſap̄. li. j. c. xj. Ibi inqͥt vnal̓ amenitas. ibiautūnal̓ fecūditas. ibi ſerenitaſ eſtiual̓. ibi iocūditas nuptial̓. Ibi vall̓ gaudioſa. Ibi et viſioamoroſa. Ibi ſcī apl̓i cū ſummo amore ⁊ honore in iudiciaria reſidēt ptāte. Ibi martyres rutilant roſco colore. cōfeſſores radiāt igneo fulgore. ꝟgines niueo cādore. Ecce qͣꝫ del̓itioſuseſt ille ortꝰ celi. Iſte ortꝰ factꝰ eſt fructuoſus flātibus ventꝭ tribulationū ⁊ ꝑſecutionū. qꝛ ml̓tiꝑ tribulatōes celū aſcenderūt. ⁊ velut flores ameniſſimi ornauerūt. Quia ꝑ ml̓tas tribulationes oportet nos intrare in regnū celorū. Actu.xiiij. Ita. b. ꝟ̓go Boro. de qͣ cait eccl̓a. O flosamenitatis. oroſa puritatꝭ. ꝑ varias tribulatōnes paſſiōis de hac valle miſerie trāſijt in cāpūceleſtis leticie. vbi tanqͣꝫ flos ameniſſimꝰ ornatceli campū. Ita vt audet dice̓. Ego flos cāpi ⁊liliū cōual. ⁊cͣ. In qͥbus ꝟbis a duobꝰ cōmēdatur. Prīo ab oꝑatōis ml̓titudīe. ibi. ego floſ cāpi. Scd̓o a cōtemplatōis altitudīe. ibi. ⁊ liliuꝫcōual. De pͦ mō eſt ſciendum. Dicūt naturalesFlos cāpi ē qͥdaꝫ flos nobil̓ creſcēs vltra ꝑtesmarinas. ⁊ hꝫ ſtipitē ml̓tū aſpeꝝ. ſꝫ magnaruꝫeſt ꝟtutuꝫ. ⁊ hꝫ qͥnqꝫ folia rubea pulcherrima.Spūal̓r ꝑ hunc florē cāpi gl̓oſa ꝟ̓go dorotheaaꝑtiſſime deſigͣt̉. Recte em̄ ſic̄ flos cāpi oībuseſt aꝑtꝰ ⁊ nulli ſe denegat qͥ eiꝰ vſu vult potiri.qd̓ tn̄ nō facit flos orti. qui clauſus eſt iumētis.Ita. b. ꝟgo doro. flos delectabil̓ oībus eā īuocātibꝰ ꝓmpta eſt ⁊ aꝑta ad auxilia cōferēda. qꝛpōt cōpetent̓ dice̓ illud Prou̓. viij. Ego diligētes me diligo. ⁊ qͥ mane vigilau̓int ad me īuenient me. Oīs em̄ qͥ māe. hͦ eſt tēꝑe gr̄e deuote ineiꝰ laude ⁊ dilectōe vigilau̓it. ꝓculdubio ipſāad ſuū auxiliū inueniet. qꝛ ip̄a eſt illa ad quamdn̄s nr̄ ih̓s xp̄s ſpōſus hodie ⁊ in oī tꝑe dic̄ illud. iij. Re. ij. O ſpōſa mea p̄dilecta dorotheaPete a me qͥd vis. non em̄ fas eſt vt qͥcqͣꝫ denegem tibi. Sic em̄ xp̄us exaudiuit eā ꝓ omībꝰ qmemoriā eiꝰ agerēt. Et cū eſſet mortal̓ dicit adeā illud Can̄. ij. Surge ꝓpera aīca mea formoſa mea colūba mea ⁊ veni electa ſpōſa mea. oīaq̄ petiſti impetraſti. Quātomagis ip̄am nūc exaudit cū exuta mole carnis ſedet in cōſpectu eꝰvt regina. ⁊ pōt dicere illud Apoca xviij. Sedeo nūc vt regina ⁊ luctū nō video. Ip̄a em̄ fi-
gurata eſt ꝑ prudentiſſimā muliereꝫ abigail. .j.Re. xxv. De qͣ legit̉ cū dauid eſſet in deẜto cūpueris ſuis miſit ad nabal ꝓ victualibꝰ vt ſibi⁊ ſuis deſtinaret alimēta. Nabal aūt deſpexitdauid dicēs. Quis eſt dauid ⁊ qͥs eſt filiꝰ Iſaiqͥ nulliꝰ eſt valorꝭ. ⁊ etiā deſpexit ſeruos ſuos.Iō dauid iratꝰ dixit ad ſuos. accingat̉ vnuſoqꝫ gladio ſuo .ſ. ad capiēdā vindictā de taꝫ viliruſtico. Qd̓ ꝑcipiens prudens abigail veīt addauid. ⁊ indigtōeꝫ eiꝰ ſuꝑ viro ſuo nabal mitigauit ⁊ placauit. Tūc ait dauid. Bn̄dictuꝫ eloquiū tuū. ⁊ bn̄dicta q̄ ꝓhibuiſti mene irem adſanguinē ⁊ vlciſcerer me. Et ecce audiui voceꝫtuā ⁊ honoraui faciē tuā. Mortuo aūt Nabalmiſit rex vt ſumeret eā in vxorē. ⁊ venerūt pueri dicētes. Dauid miſit nos ad te vt accipiet tein vxorē. Spūal̓r aūt ꝑ dauid xp̄s intelligiturQuia dauid int̓p̄tat̉ māu fortꝭ. Et xp̄s ẜm psͣ.xxiij. Eſt fortis ⁊ potēs in p̄lio. Sꝫ nabal int̓p̄tat̉ ſtultus. ⁊ ſignificat pctōrem. ⁊ pͥncipal̓r theophilū. qͦ fuit ſtultꝰ an̄ ꝯuerſionē ſuā ⁊ blaſphemus ⁊ deſpexit xp̄m veꝝ dauid ⁊ eiꝰ famulambtām Doro. qn̄ dixit dorothee. mitte michi roſas de viridario ſpōſi tui. q. di. nullo mō poteshͦ face̓. qꝛ ſpōſus tuus nō eſt potēs in hͦ mēſe februario ꝓduce̓ rōſas. cum vniu̓ſa terra frigoreſit ꝯſtricta. Quare iratꝰ xp̄s d̓ tali blaſphemiaſuꝑ ip̄m ꝓtulit ſnīaꝫ mortꝭ. ẜm illd̓ Leui. xxiiij.Qui blaſphe. nomē dn̄i mor. mori. Sꝫ prudētiſſima ꝟgo doro. ꝑ abigail deſigͣta. trāſiēs adlocū paſſiōis ꝓ eo xp̄m exorauit ⁊ irā eius mitigauit. ita vt dice̓ poſſet cum psͣ. lxxxiiij. O dn̄emitigaſti oēm ira tuam. au̓tiſti ab ira indigͣtōistue. ⁊ xp̄s dixit ad eā. O dorothea benedictuꝫeloquiū tuū. vt s patuit. Miſit igit̉ ad eā āgelos ſuos. vt ip̄am ſibi ſumeret in ſpōſam. ẜm illud Sap̄. viij. Hāc amaui ⁊ exqͥſiui eā a iuuentute mea ⁊ q̄ſiui mihi ſpōſam eā ſume̓ ⁊ amatorfactꝰ ſuꝫ forme illiꝰ. Et ecce veīt ad eā puer purpura indutꝰ ferēs ſportulā cū roſis in ſignū deſponſatiōis. Quia ſolēt ꝓcatores ſponſis ſuismitte̓ munuſcula vt eas citiꝰ inclinet ad ꝯſenſūSicut hr̄ Gen̄. xxiiij. de Iſaac qͥ miſit rebecceꝟgini vaſa aurea ⁊ argētea vt ip̄am citiꝰ inclīaret. Sic fecit xp̄s huic ſpecioſiſſime DorotheeIp̄a em̄ bn̄ d̓r flos. qꝛ flores dicūt̉ a flore̓. Ip̄aem̄ floruit in oībꝰ ꝟtutibꝰ. In ſapīa. qꝛ ſollicitelaborauit qd̓ fuit optimū. Iō de illa poteſt diciilld̓ Prou̓. xiiij. Ml̓er ſapiēs edificat domumſuā. Floruit in fortitudīe. qꝛ fabritiū tyrannuꝫmd̓m ⁊ diabolū ſuꝑauit. vt de ip̄a exponat̉ illd̓Prou̓. vl. Accīxit in fortitudīe lūbos ſuos. etroborauit brachiū ſuū. Iō canit̉ de ip̄a. Ueīte⁊ videte victoriā athlete. q̄ vicit ātiquū caſtita.tis inimicū. Filoruit etiaꝫ in benignitate ẜm qd̓canit̉. Dicta ſunt de te gl̓oſa dorothea. ī te mnanet benignitas. tu puritatꝭ ciuitas. Floruit ī di
A
B
C