Sermo
dū malorū ſuorū recolit. ꝓ his eterna pati ſupplicia ꝑtimeſcit. qd̓ eſt vnū turturē aut pullumꝓ pctō offerre. Ac dū longi merorꝭ anxietate fuerit formido ꝯſumpta. q̄dā iam de p̄ſumptōnevenie ſecuritas naſcit̉. ⁊ ī amorē celeſtium gaudiorū animꝰ inflāmat̉. et qͥ pͥus flebat ne duce̓t̉ad ſuppliciū poſtmodū amariſſime flere īcipitqꝛ a reg celorū ſe excludi ꝑtimeſcit. qd̓ ē de altero turture. ſiue pullo colūbino holocauſtumofferre. hec ille. Alit̓ de hͦ ſentit. b. augꝰ. in ẜmone huiꝰ feſtiuitatis. Ecce inqͥt ſaluator nr̄ pauper ꝓpter pctā nr̄a factꝰ eſt. Et xp̄iani ad hͦ laborat vt diuites ſint. Nemo ſe circūueniat. deifiliū de cel̓ pauꝑtas adduxit. nullꝰ xp̄ianꝰ cupiditate gͣuatus poterit aſcende̓ celos. Pauꝑtatis gͦ amatores offeramꝰ dn̄o intemerate fideicaſtitatē. hͦ eſt offerre par turtuꝝ aut duos pullos colūbaꝝ. Ad idem dicit amb̓. in hexa. li. v.c. iij. Hoc eſt verū ſacrificiū xp̄i pudiciciam adturturē referre. gr̄am ad colūbā. Nos igit̉ xp̄ointemerate fidei caſtitatē ⁊ gr̄am vl̓ amorem debemꝰ inuiolabl̓r cuſtodire ⁊ mūdi florentis voluptatibꝰ nullo mō gaude̓. Sꝫ gemitu colūbīo⁊ turturis amore ab oībus delicijs abſtine̓ Sic̄turtur q̄ ꝑdito cōꝑare nūqͣꝫ d̓r ammodo in viridi ramuſculo ſedere. Qui gͦ olim mūdo et diabolo obtulimꝰ ſiue carni. nūc ꝟo xp̄o ⁊ eiꝰ dulciſſime matri offerre debemꝰ. Ad hͦ monet Inno. huius feſti reddēs cām qͣre cerei portāt̉ hodie dicēs. Quid eſt hͦ ꝙ in hͦ feſto cereos portamus accenſos. Hoc eſt ꝙ ml̓eres romanorumhis diebꝰ feſtū luminariuꝫ faciebāt dicētes. Ꝙꝓſerpina fuit adeo ſpecioſa ꝙ pluto infernalisdeꝰ eā rapuiſſet ⁊ deā eā feciſſet. quā mat̓ eiꝰ cereis ⁊ facibus accēſis niceno mōte tota nocte ꝑſiluas queſiſſe dicebatur. Sic ip̄e ml̓eres romanorū iſtud rep̄ſentātes. ad memoriā ip̄iꝰ in prīcipio menſis. facibꝰ accēſis vrbem de nocte luſtrabāt. Cum aūt ſancti pr̄es nō poſſent cōſuetudinem iſtā deſtruere penitꝰ. ꝯſtituerūt in honorem ſancte marie ꝟgīs cereos portate accenſos. Sic q̄ pͥus fiebāt in honorē ceterꝭ. mō fiuntad honore ꝟgīs. Et qd̓ pͥus fiebat in honore ꝓſerpine. mō fit ꝓ honore marie. hec ille. Facie.bāt etiā in menſe februario feſtū luminariuꝫ adhonorē februe mr̄is martis dei belli. Et iſtummēſem februe ꝯſecrauerūt. ⁊ ip̄m cū luminibuſſolennit̓ colebāt. vt filius eius romanis victoriam cōcederet. cuius matrē tam ſolēnit̓ honorarent. Et iſta ſolennitas fiebat de qͥnquēnio īquinquenniū. in qua vrbē cum lumīaribꝰ illuſtrabāt. Faciebāt etiā feſtū hoc in memoriā omniū demonū infernaliū. vt ip̄os placarēt. ⁊ ſuper aīas defunctorū ſuorū ad miſericordiā īducerent vt eos leniꝰ punirēt. Quia ꝟo difficile ēꝯſueta relinq̄re. romani poſtqͣꝫ ad fidē venerūtadhuc feſta in februario celebrauerūt. Iō Ser
gius papa hanc ſolēnitatē marie luminū inſtiatuit. Etiam d̓r ꝙ Gre. papa inſtituiſſet. vt iamnō fiat ad honorē demonū ſꝫ regine angeloruꝫEt merito honorabāt romāi ꝓſerpinā vt a ſusſo ſuo impetraret gr̄am Honorabāt februā. vta filio ſuo eis obtineret victoriā. Honorabantdemones aīas puniētes. vt ip̄as inde ducerētSed iſta tria. gr̄aꝫ. victoriā ⁊ miẜicordiā a matre dei habemꝰ. ẜm qd̓ canit̉. Maria mat̓ gr̄emat̓ miẜicordie. Ip̄a em̄ dat viuis gr̄aꝫ. defūctis miẜicordiā. vniu̓ſali eccl̓e obtinet ab hoſtevictoriā. Tertio purificari voluit vt legē purificatōis termīaret. Sic̄ em̄ adueniente luce ceſſant tenebre. ⁊ adueniēte ſole recedit vmbra. ſicadueniēte purificatōe vera: ceſſauit purificatiotipica. Ibi em̄ veīt purificatio vera .i. xp̄s quiactiue d̓r purificatio eo ꝙ nos ꝑ fidē puriſicat.ẜm illud Act̉. xv. Fide purificas corda. Quarto purificari voluit. vt nob̓ pauꝑtatē voluntariam cōmēdaret. qꝛ ſacrificiū pauperum elegitvt patet ex ęuangelio.Sermo ſecundus de eadem.Olumba venitportās ramū oliue. Gen̄. viij. Dicūtnaturales Ꝙ māe veniēte aurora portante ſecūſolē. tūc aues mūde ⁊ diuīe ad volādū ⁊ cantādum excitāt̉. vires aīales magꝭ ꝯfortant̉. ⁊ aliqn̄ egritudīes alleuiāt̉ ⁊ diminuunt̉. Iō illudtꝑs vix ab egris expectat̉ qͥ ꝯtinuo ſuſpirant ⁊cū deſiderio magͦ expectāt aurorā ⁊ ſolē venientem. Miſtice ꝑ aurorā btīſſima ꝟgo maria deſigͣt̉. ẜm illd̓ Can̄. vj. Que eſt iſta q̄ ꝓgrediturqͣſi aurora ꝯſurgēs. Per ſolē aūt xp̄s intelligitur. Ꝙꝛ ſic̄ ſol p̄mittit aurorā. ſic xp̄s in mūduꝫvēturꝰ p̄miſit mariā. de qͣ tādeꝫ natꝰ ē Mat. j.Sꝫ an̄qͣꝫ hec fierēt. antiqͥ ſancti pr̄es qui erantegri ⁊ infirmi. ẜm illd̓ pͣsͣ. vj. Miẜere mei dn̄eqm̄ infirmꝰ ſum. qͦtidie clamāt in or̄onibꝰ ſuis.vt ait augꝰ. in ẜmōe hodi. O ſi me inueniat illanatiuitas. o ſi qd̓ credo in ſcripturꝭ dei. videamocul̓ meis qn̄ veniat. qn̄ naſcet̉. qn̄ videbo. putas durabo. putas iſtū oculi videbūt ꝑ quē cordis reuelabūt̉ ſecreta. q. d. neq̄qͣꝫ Et ſic infirmicū deſiderio aurorā vl̓ aduētū ſol̓ expectātes īterdū ꝯſolant̉ ab his qͥ eos hn̄t in cura qͥ dicutad ip̄os. Ne ꝯtriſtemī. qꝛ in ꝓxīo ē aurora aſceſura vbi infirmitas minuet̉. ita Noe qͥ in cuſtodia habuit humanū genꝰ ꝯſolabat̉ eos a longecū dixit. Columba veīt portās ramū oliue ⁊c̄.id eſt ꝟgo maria veīt q̄ d̓r aurora portās ſecumramū oliue .i. xp̄m miẜicordiſſimū. qͥ alleuiauitoēs infirmitates nr̄as. Et hͦ qd̓ ille dudū predixit. hodie eſt impletū qn̄ illa bn̄dicta aurora qͥvt colūba venit in tēplū portās in brachijs ſuūifloridiſſimū ramū oliue xp̄m ſolē iuſticie. Qdcum audiret ſimeon quaſi munda auis excita-
H