XXVIII
res ab errore ꝯu̓tit. qd̓ ptꝫ d̓ tarqͥlino pr̄e ⁊ mr̄eſctōꝝ martyꝝ marcelliani ⁊ marci Iō legit̉ ī legēda ꝙ ſebaſti. narbonēſis genere ciuis mediolanenẜ. Diocletiano ⁊ Maximiano imꝑatoribus adeo charus erat. ꝙ pͥncipatum prime cohortis ei traderent. ⁊ ſuo aſpectui ſemꝑ aſtareiuberent. Hic militarē clamidem ad hoc tm̄ gerebat. vt xp̄ianoꝝ animos quotiens in tormētis videbat deficere cōfortaret. Cum autē preclariſſimi viri Marcellianus ⁊ Marcus gemini fratres ꝓ fide xp̄i decollari deberent. adeos parentes venerunt vt eos a ſuo ꝓpoſito reuocarent. materqꝫ ſoluto capite: ſciſſiſqꝫ veſtibus: vberibuſqꝫ oſtenſis aiebat: O p̄dulces filij mei: circūdat me inaudita miſeria. ⁊ intollerabilis luctus. heu me miſeram: amitto filiosmeos ad mortem vltro tēdentes. quos ſi hoſtꝭauferret. ꝑ media ſeq̄rer bella raptores. Si violenta iudicia cōcluderent. carcerem irrūperēmoritura. Hec dicēte matre. ſenex pater adducitur. ⁊ capite aſperſo puluere huiuſmodi voces dabat. O filij ſenectutis mee baculus. curſic diligitꝭ mortē. venite huc iuuenes flete ſuꝑſpōte ꝑeūtes. venite huc ſenes ⁊ mecuꝫ ſuꝑ filios meos plāgite. hūc accedite patres ⁊ p̄cauete. ne talia patiamini. Hec talia dicente patre.cōiuges adueniunt ꝓprios filios portantes etclamantes. qͥbus nos dimittitis. qͥ erunt horūinfantum domini? Quis veſtras largas diuidet poſſeſſiones: Heu qͣꝫ ferrea pectora. parentes deſpicitis. vxores abicitis. filios abdicatis⁊ vos carnificibus ſpontanee exhibetꝭ. Interhec autem corda viroruꝫ ceperunt molleſcere.Tunc ſanctus ſebaſtianꝰ qui tunc ibi erat erūpens in mediuꝫ dixit: O fortiſſimi milites xp̄inolite per miſera blādimenta coronaꝫ deponere ſempiternā Et parentibus dixit: nolite timere non ſeꝑabuntur a vobis. ſed vadunt pararevobis ſidereas manſiones. Hec enim vita abinitio mundi in ſe credentes fefellit. ſe expectātes decepit. de ſe p̄ſumentes irriſit. ⁊ nullū omnino certum reddidit vt omnibꝰ ꝓbetur eē mētita. Hec admonet furem vt capiat. iracūdumvt leuiat. mēdacem vt fallat. Ip̄a imꝑat crimina. iubet facinora. ſuadet iniuſta. Hec auteꝫ ꝑſecutio quaꝫ hic patiunt̉ homines hodie exardeſcit. ⁊ cras refrigeſcit. ſub vna hora inducit̉.⁊ ſub vna hora excluditur. Dolor autem eternus renouat̉ vt ſeuiat. augmentat̉ vt exurat.inflamatur vt puniat In amore ergo martyrijnros iam ſuſcitemꝰ affectꝰ. ibi enī diabolus ſevincere exiſtimat qͥ dum capit captus eſt. dumlenet tenetur. dum vincit victꝰ eſt. dū torquetlorquet̉. dū iugulat occiſus eſt. dū inſultat irriſus eſt Secūdo beatus ſebaſtianus habuit ſpiFriſſancti p̄ſentiaꝫ qd̓ patuit ex ꝟbis p̄dictis ſaloribus qui a ſe non loquebat̉. ſed a ſpiritu
ſancto. ẜm illud Matth̓. x. Nō enī vos eſtisqui loquimini. ſed ſpiritus patris veſtri qͥ loqͥtur in vobis. Ideo cuꝫ hec p̄dicta ſanctꝰ ſebaſtianus loqueret̉. Loe vxor nicoſtrati ī cuiusdomo ſancti cuſtodiebant̉ que loquelam amiſerat. pedibus eius ꝓuoluta. nutibus veniampoſtulabat. tūc ille ait. Si enī verus xp̄i ſeruſum. ⁊ ſi vera ſūnt omnia q̄ ex ore meo hec mulier audiuit. quaſi diceret. quia ſunt a ſpūſſancti p̄ſentia. apperiatos eiꝰ qui apperuit os zacharie ꝓphete. Ad hanc vocē mulier exclamauit. bn̄dictus ſermo oris tui. ⁊ bn̄dicti qͥ oībusq̄ locutꝰ es credūt. Uidi enī angelū an̄ te librūtenentē in qͦ oīa q̄ tu dixiſti ſcpͥta erāt. Qd̓ audiens nicoſtratꝰ vir eiꝰ ꝓcidit ad pedes ſebaſtiani ſibi poſtulans indulgeri. ſtatimqꝫ abſoluēsmartyres. rogauit vt liberi abirent. qui dixerunt nullatenus ſe deſerturos victoriā quā cepiſſent. Et ſequit̉ in legenda. Tantā ꝟtuteꝫ etgratiaꝫ ꝟbis ſan. Sebaſtiani dn̄s ꝯtulerat. ꝙnō ſolum marcellinū ⁊ marcū in martyrij ꝯſtātia cōfortauit. Sed etiā patrē eoꝝ ⁊ matrē cuꝫmultis alijs ad fidem ꝯuertit. quos oēs Policarpus p̄ſb̓r baptizauit. Ꝙ habuit etiā ſpūſſancti p̄ſentiaꝫ ⁊ gratiam patuit ex miraculis quefaciebat que nll̓o modo fieri potuiſſent ſine ſpirituſſancti iuuamine. ẜm illud Ioh̓. iij. Nemopoteſt hec ſigna facere que tu facis niſi deꝰ fuerit cum eo. Legitur enī ꝙ tarquilinꝰ pater p̄dictorū morbo grauiſſimo laborās mox vt baptizatꝰ eſt recepit ſanitatē. Prefectꝰ aūt cromatiꝰin vrbe romana. grauiſſimo morbo laborabat.tarquilinū rogabat vt ad ſe adduceret euꝫ qͥ ſibi ſanitatē dederat. Cū aūt ad eū veniſſent policarpus ⁊ ſebaſtianꝰ. rogauit eos vt ſanitateꝫreciperet. Dixit illi ſebaſtianꝰ vt pͥus idola abnegaret. ⁊ ꝯfringēdi ea ei ptāteꝫ traderet: ⁊ ſicſanitatē reciꝑet. Cui ille. fac vt ẜui mei hec faciāt. ⁊ Sebaſtianꝰ. Timidi deos ſuos ꝯfringere formidant. ⁊ ſi diabolus eos lederet. dicerētſe leſos. eo ꝙ deos cōfringerent. Sicqꝫ ſebaſtianus ⁊ policarpus accincti pluſqͣꝫ ducēta idola confregerunt. Cui dixerunt: Cum ſanitateꝫnon receperis. certū eſt ꝙ aut infidelitateꝫ nonabieciſti. aut aliqua idola cōſeruaſti. Tūc indicauit ſe habere thalamuꝫ in quo erat oīs diſciplina ſtellarū. ꝓ quo pater pluſqͣꝫ ducēta pondera auri expenderat. ꝑ que oīa futura p̄uidebat. Cui ſebaſtianus. qͣꝫdiu hoc integrū habebis. te integrū non habebis. Cū ille ad hoc cōſentiret vt deſtruerent̉. dixit Tyburtius filiuseius. Non patiar opus deſtrui tam p̄clarum.Sꝫ ne paterne ſanitati videar eē cōtrariꝰ. duoclibani accendantur. vt ſi deſtructo oꝑe patermeꝰ ſanitatē nō receperit ambo concremēt̉ vini. Dum igitur illud frangeretur. Angelꝰ prefecto apparuit ⁊ ſibi a dn̄o ieſu xp̄o ſanitatem
F. 5
f
G