XXII
ſit. vt īpleret̉ illud psͣ. .xlvij. In ſpū vehemētiꝯteres naues tharſis. Cunqꝫ pater cū filijs coram ceſare diſceptaret. diffinitum eſt vt filij patri in oībus obedirent. Et ip̄e cui vellet regnūdimitteret. Rediēs aūt herodes. ⁊ ex ꝯfirma/tione audacior factus. mittēs tūc pͥmo occiditoēs pueros qͥ erant in bethleem a bimatu ⁊ infra .i. ab infantibus duoꝝ annoꝝ ẜm tp̄s qd̓ exqͥſierat a magis. Et hoc dupliciter pōt exponiUno modo vt infra dicat ordinē tꝑis ⁊ eſt ſenſus. a bimatu ⁊ infra .i. ab infantibꝰ duoꝝ annoꝝ vſqꝫ ad pueros vniꝰ noctis Didicerat enīherodes a magꝭ ea die qͣ ſtella apparuit eis dominū natum eē. Et qꝛ iam annus effluxerat eoꝙ romam trāſierat ⁊ redierat. dn̄m anniculuꝫ⁊ inſuꝑ aliquot dierū eſſe credidit. ideo vſqꝫabimatu ⁊ infra. .i. vſqꝫ ad vniꝰ noctꝭ infantesdeſeuit ī pueros. timens ne puer cui ſidera famulabant̉ ſupra etatē veniret ⁊ ſuꝑ eū dn̄aret̉Et hec expoſitio verior reputabit̉ Alio modoexponit Chry. vt infra dicat ordinē numeri. etē ſenſus abimatu ⁊ infra. .i. a pueris duoꝝ annoꝝ ⁊ vltra vſqꝫ ad pueros qͥnqꝫ annoꝝ. Dic̄enī ſtellā ortā magis ꝑ annū anteqͣꝫ ad dn̄m venirēt apparuiſſe. Herodes autē poſtqͣꝫ hͦ a mais didicit romā vadēs adhuc diſtulit ꝑ annūCredebat enī tūc dn̄m natū fuiſſe qn̄ magꝭ ſtella apparuerat. Et ideo duoꝝ annoꝝ dn̄m eſſecredidit. Ideo pueros biēnios occidit. Deinde vſqꝫ ad qͥnqꝫ annos ⁊ nō minores. Et huicdicto Chry. fidē facere videt̉. ꝙ q̄dā oſſa innocentū habent̉ adeo grandia ꝙ bimoꝝ eſſe nonpn̄t. Prima tn̄ expoſitio eſt viſitatior vt predictum ē. Et pōt dici ꝙ lōge maioris quātitatisfuerūt ꝓ tunc hoīes qͣꝫ modo. Ideo non mirūꝙ maiora cernunt̉ oſſa pueroꝝ. Sꝫ qꝛ d̓r. Deꝰmalū inultū abire nō patit̉. Ideo herodes ſtatim ibidē punitꝰ eſt. Sicut refert macrobiꝰ inuadā cronica ꝙ vnus ꝑuulus filius herodisibidē bethleem ad nutriendū fuit datꝰ. qͥ cumijs īnocētibꝰ occiſus eſt. Tunc impletū eſt illud qd̓ p̄dictum erat ꝑ ꝓphetam Hiere. xxxj.Uox in rama audita eſt .i. in excelſo ploratꝰ etylulatus multus. Rachel plorans filios ſuosnoluit ꝯſolari. qꝛ non ſunt. ſcꝫ in vita. Rachelintelligit̉ bethleem in qua rachel fuit ſepulta.Ideo rōne ſepulture ip̄a dicit̉ mater filiorū. ⁊n rōne geniture. qꝛ filij bethleem venerūt d̓Cya vt habet̉ Gen̄. xxx. ⁊ non d̓ Rachel. Uldicit̉ flere fili os ſuos ſimilitudinarie. qͣſi diceret. Cantus fuit dolor ⁊ luctus ꝙ etiam mortui copati deberent ⁊ flere. Et ſic nō fuit mirū¶ Rachel que fuit mortua plus qͣꝫ an̄ mille anlos filios ſic innocēter occiſos defleuiſſet. dic̄ſi mirū hoc nō fuiſſet. minus mirū fuiſſet ꝙ pieſatres mortē innocentū pueroꝝ defleuerunt.do dicit Augꝰ in ſermōe. iij. de feſtiuitate diei
huius. Cum ꝑuuli victimabant̉. matres miſere lamētabant̉. vlulabant matres. qꝛ agnos ꝑdunt ſine voce balantes. matres crines capitudiſſipabāt. que ornamēta capitis amictabant.quātis modis valebāt infantes abſcondere. etip̄i ſe publicabāt. ne ſciebāt tacere. qꝛ non didicerāt formidare. Pugnabat mater. ⁊ carnifextrahebat. Illa tenebat. ad carnificē mater clamabat. Quid ſeparas a me quem genui ex meUterꝰ meꝰ genuit. vbera mea lactauerūt. ⁊ tucrudelis īterimis. Modo fūdūt viſcera. et tuelidis ī terrā. Alia mater dicebat: Occcide matrem cū puerp. ⁊ quid me dimittis inanē ſi culpa eſt mea. Alia dicebat. quid meū q̄ritis. vnūqueritis. et multos occiditis. Et ad eū qui eſtvnus attingere non poteſtis. Alia clamabat.Ueni fabricator mūdi quādiu quererꝭ. qꝛ nullum times. Uideat te miles. ⁊ noſtros nō occidat inſantes. Hec Augꝰ. Sꝫ qͣre matres ſic flebant. certe iō. qꝛ filios nutrierant. ẜm illd̓ Baruch. iiij. Nutriui illos cū iocunditate. dimiſiautem eos cum fletu et luctu. Ideo poterantdicere illud Tren̄. j. Facti ſunt filij mei ꝑditi:qm̄ inualuit inimicus. Sed quare legūt̉ fleuiſſe matres ⁊ nō patres. d̓r ꝙ ideo. Primo quiamatres ſunt natura magis paſſibiles ⁊ mollesideo ſunt magis doloꝝ ſuſceptibiles. Quāuisenī pater ⁊ mater de bono filioꝝ letant̉ ⁊ d̓ malo ip̄oꝝ triſtant̉. tn̄ mater plus dolet d̓ malo filij qͣꝫ pater ⁊ pater plꝰ gaudet de bono. Iuxtaillud Prou̓. x. Filius ſapiens letificat patremFilius aūt ſtultꝰ meſticia eſt matris ſue Paterenī de malo ⁊ ſtulto filio habet irā. ſꝫ mater dolorem. teſte ſapiēte. Ira patris filius ſtultus. ⁊dolor matris que genuit eum. Scd̓o qꝛ magiscōmunicāt de ſubſtātia filij. ideo etiā vehemēsamor amori cōꝑat̉ matris. ij. Regꝭ. j. Sic̄ mater vnicū amat filiū. ita te diligebaꝫ. Et ꝓpterhunc vehemēteꝫ amorē plus flent de ꝑditis filijs ſuis. Sed tanta matrū lamentatio nō permāſit inaudita. Quia dicit Chryẜ. ſuꝑ Mat.aſſumens dictuꝫ ſapiētis. Sic vox pauꝑis penetrat nubes ⁊ non deſcēdit donec audiatur.Sic ⁊ pauper quādo violētiā patit̉ a potente.⁊ ſi non auſus ē vociferare ſed latēter clamaretn̄ clamor eius ī excelſo audit̉. Ideo iuſtiſſimꝰiudex qui hūc clamorē audiuit. Herodis neqͥciam inultā non ꝑmiſit. Nam legitur in ſcola.hiſto. Diuino iudicio factuꝫ eſt vt qui multosorbauerat filijs. orbaret̉ miſerabiliꝰ et ip̄e ſuisNaꝫ Ariſtololꝰ ⁊ Alexāder habiti ſūt ei ſuſpecti. quia cōfeſſus eſt ei vnꝰ de cōplicibꝰ eorū ꝙalexāder ſibi multa donaria ꝓmiſiſſet. ſi patrivenenū ꝓpinaret. Cōfeſſus eſt etiā ⁊ barbitōſor de ꝓmiſſis ſibi muneribus. ſi dū patris barbam raderet: eū cōtinuo iugularet. Ideo iratꝰeos occidi fec̄. ⁊ antipatrē futurū regē inuit
E2
H
M
N
O