Sermo
operibus ſuis. ⁊ ſicut catulus leonis rugiēs invenationibꝰ ſuis. Sic beatꝰ ſtephanꝰ certauitvſqꝫ ad mortē p̄dicando ꝯtra aliquos malosiudeos: ⁊ mortē ꝓpter veritatē ſuſtinendo. itavt impleuit iuſſū dominicuꝫ. Eſto fidelis .i. firmus ⁊cͣ. In qͥbus verbis duo deſcribūt̉. Primo dn̄ica exhortatio ad certamē. ibi. Eſto fidelis. Scd̓o celica coronatio ad ſolamen. ibi. Dabo tibi coronā. De pͥmo ē notandū. ſecl̓ares reges ſolent milites ſuos exhortari ad pugnā cōtra īimicos ſuos. ⁊ vt eo fortiꝰ animēt̉ ꝓmittūteis donaria magna. Etſi poſt ꝓmiſſum viderint aliquem eſſe animoſum admittunt ip̄m advidendū ſecreta regia. a qͥbus interdū aliqͥ excludunt̉. Introducūt ip̄m ante alios ad regiapalacia et ip̄m inſtituūt ſuꝑ pinguiora officia.De exhortatione et ꝓmiſſione pͥmij legitur .j.Mach̓ .ij. Mathatias qͥ erat pͥnceps filioruꝫiſrael ait illis ad pugnā exhortando ⁊ dona ꝓmittēdo. Nūc ergo o filij emulatores legꝭ eſtote. ⁊ date aīas veſtras ꝓ teſtamēto patrum. etaccipietis gl̓iam magna ⁊ nomē eternū. Idemlegit̉ in hiſtoria regis Alexādri. Qn̄ Dariusrex perſaꝝ cū Alexandro pugnaturꝰ eſſet ꝯuocauit milites ſuos ⁊ dixit: Eſtote animoſi. ⁊ qͥocciderit Alexandrū dabo ſibi filiā meā in ꝯiugem. ⁊ regiones ⁊ ꝓuincias. Hoc audiētes milites. cū Alexandro fortiter pugnauerūt. Unꝰaūt ex eis animo acri ſe induit veſte ⁊ arma macedonica. ⁊ abijt occidere Alexādrū Iūctuſqꝫmilitibꝰ Alexandri tam fortiter ꝑcuſſit caputeiꝰ poſttergum euaginato gladio vt galeaꝫ eiꝰtranſuerberaret. ⁊ grauiter caput eius vulnerauit. Statimqꝫ apprehenderūt ipſum militesAlexandri. ⁊ duxerūt ante eū. ⁊ Alexāder. Oſtrenue vir qͥd ē hͦ qd̓ agis: Et ille: Nō ſcis menō eſſe macedonē ſed perſū. Promiſi enī Dario auferre caput tuū. ⁊ ille ſpopōdit mihi dare filiam ſuaꝫ in ꝯiugem ⁊ regales dignitates.Tunc Alexāder oſtēdit eū militibꝰ ſuis dicēs:Uiri macedones virū inſpicite. cōuenit enī oībus militibꝰ talis fortitudo ⁊ ꝯtinuo illū abireꝑmiſit. Myſtice. rex xp̄s qͥ eſt rex fortis ⁊ potens in p̄lio. ẜm psͣ. xxiij. Exhortatus eſt milites ſuos ſanctos martyres: vt fortes ſint ī p̄liocōtra mūdanos tyrannos ⁊ demones. ⁊ ꝓmiſit eis magnas donationes cū dixit. Eſtote fortes in bello: ⁊ pugnate cū antiquo ſerpente. etaccipietis regnū eternū. ſicut canit eccl̓ia. Idēp̄coniſare precepit beato Iacobo in cano .ſ. c. j.dicens: Beatꝰ vir qͥ ſuffert tēptationē. qꝛ cū ꝓbatus fuerit accipiet coronā vite quā repromiſit deus ⁊cͣ. Qd̓ audiēs beatꝰ miles ſtephanusmiles ſtrenuus. animoſior ī bello eſt factꝰ. Eiꝰanimoſitas ptꝫ in multis. Primo qꝛ pͥmus regem ſuū xp̄m ꝑ pericula tranſeunte eſt ſecutꝰ.Teſte Augꝭ. in ſermone hodierno. Mortem
quam ſaluator ꝓ oībus dignatus ē pati. han.ſtephanꝰ pͥmꝰ reddidit ſaluatori. Ad experietiā ſcimus ꝙ ille miles eſt animoſus qͥ ſeqͥt̉ dominū ſuū in magnis aduerſitatibꝰ bellorū. Illo modo noſcit̉ armiger Ionate filij Saul fuicſe animoſus. de quo legit̉ .j. Regꝭ. xiiij. Cumphiliſtijm venerūt ad populū quē Saulſupramontē quēdam occupauerat. dixit Ionathasad armigerū ſuū adoleſcentē. Veni aſcēdamad ſtationem incircūciſorū horum. ſi forte dominus faciet ꝓ nobis qꝛ nō eſt dn̄o difficile ſaluare in multis vel in paucis. Dixit ei armigerſuus. Fac oīa que placēt aīo tuo. ꝑge qͦ cupis⁊ ego ero tecū quocūqꝫ volueris. Aſcēdit ergoIonathas repens manibꝰ ⁊ pedibꝰ ⁊ armigereius poſt eū. Et cuꝫ vidiſſent faciē Ionate. itaqꝫ alij cadebāt ante Ionatham. alios armigereius occidebat ſequens eū. Spiritualiter Ionathas interp̄tatur columba. ⁊ ſignificat xp̄mDe quo dicit̉ Gen̄. viij. Colūba venit ad arcāferens ramū oliue virētibus folijs. Ipſe enimtanqͣꝫ mitis columba ⁊ ſimplex huc venit in arcam huius mundi portās ramū humanitatis.virētia folia incarnationis. qꝛ recōciliauit genus humanū. Quia ẜm Anẜ. Remo tantamplagā ⁊ offenſam placare potuit niſi xp̄s qui īquantū homo debuit. ⁊ inquantū deus potuitqꝛ offenſa fuit infinita. Sed ꝑ armigeꝝ beatusſtephanꝰ deſignat̉ quē dn̄s armauit armis ſpiritualibꝰ ita vt d̓ ip̄o cantari pōt illud. Induieū dn̄s lorica fidei ⁊ armauit eū. De his armisdicit beatꝰ Fulgētiꝰ in ſermone hodierno. Qd̓eſt tam magnū ⁊ inſuꝑabile genus armoruꝫ qmunitus ſtephanꝰ mentes argueret lapidātiūnō reꝑcutiens ſuꝑaret. ⁊ occiſus inſuꝑ aulā celeſtis regni viuus ⁊ coronatus feliciter letatuſqꝫ intraret. Et rn̄det. Proculdubio īnunimineregio nullatenus ē ab aduerſarijs ſuꝑatꝰ. quoniā rex noſter cum ſit altiſſimus ꝓ nobis humilis venit. Sed abſqꝫ munere venire nō potuimagnū donatiuū ſuis militibus attulitꝭ. ꝙ eosnon ſolū copioſe ditauit. ſed etiā ad certameminuictiſſime cōfortauit. Attulit nāqꝫ donū charitatis quo ꝑduceret hoīes ad conſortiū deitatis. hec ille. Huic inuictiſſimo armigero beatoſtephano charitate armato dixit xp̄s verꝰ Ionathas. Ueni poſt me ꝑ paſſionē. aſcēdamusin mōtē dei. de quo psͣ. lxvij. Mons dei mospinguis .ſ. effluentijs gaudiorū. Cui ſtephanꝰPerge inquit dn̄e quo cupis ⁊ ego ero tecumEt hoc fecerūt arma charitatis. Et ideo dicit̉Fulgentiꝰ vbi ſupra. Charitas q̄ de celo depoſuit xp̄m. ip̄a ſublimauit ſtephanū de terris incelum. charitas q̄ p̄ceſſit in rege. ip̄a cōſequenter fulſit in milite. Scd̓o animoſitas beati ſtephani talis apparet ex hoc ꝙ pͥmus caſtru ceuꝑ violentiā martyrij obtinuit. Quādo eni rex
B
C