Sermo

pore carnis ſue quā aſſumpſit. Scd̓ꝫ doctoresan̄ aduentū filij dei in carnē multe erant diſcordie in hūano genere ⁊ cū deo. qͣs oēs xp̄s veniens pacificauit. ẜm illud Col̓. j. Oīa in xp̄o pacificās. Prima diſcordia. nāqꝫ ꝯquerit̉ deꝰ dehoīe ꝙ creatorē ſuum offenderat ꝑ peccatum.⁊ ip̄m reliq̄rat dicens. Eſa. j. Filios enutriui ⁊exaltaui. ⁊ ipſi ſpreuerūt me dereliquerūt dn̄ꝫblaſphemauerunt ſanctum iſrael alienati ſūtretrorſū. Sed qꝛ hō per ſe ſibi deū nō poteratreconciliare. ideo mediatore aliqͦ indigebat. eth̓ fuit xp̄s. De quo dic̄ Apl̓s ad Gal̓. iij. Mediator non eſt vnius ſed duoꝝ ſcꝫ diuine ⁊ humane nature. Ideo d̓r gygas gemine ſubſtantie. Et ille mediator xp̄s inter deū patrē ⁊ hominē ſe poſuit ⁊ ip̄ſos pacificauit. Iuxta illudapoſtoli Col̓. j. Pacificās ꝑ ſanguinem cruciseius: ſiue que in celis ſunt. id eſt. deuꝫ patremſuū. ſiue q̄ in terris ſunt .i. hoīes. Sed cōtingitaliqn̄ ꝙ mediator inter duos rixantes interponit ſe ⁊ ab vtroqꝫ erit vulneratꝰ. Sic factuꝫ eſtnr̄o mediatori chriſto. Ideo dic̄ pater Eſa. liij.Propter ſcelus ppl̓i mei ꝑcuſſi .i. ꝑcutere ꝑmiſi eum. Scd̓a diſcordia erat inter angeluꝫ ⁊ hominē. angelꝰ enī ꝯquerebat̉ de hoīe ꝙ ip̄m ſuareſtauratione fraudauerat. Homo aūt ꝯq̄rebatur de angelo ꝙ ipſum deceperat. ideo quodāmodo oēm angelū odiebat. ſicut ſepe cōtingit ꝙ homo omnes illos odit qͥ ſunt de parētela illius qͥ ipſum offendit. Sꝫ illam diſcordiaꝫxp̄s diſſoluit. qn̄ hoīem redimēs numeꝝ angeloꝝ adimpleuit. ẜm illud psͣ. cix. Iudicabit innationibꝰ impleuit ruinas. Et etiā aliquoꝝ ſententia hoīes angeloꝝ numero adequando. Iuxta illud Deūt̓. xxxij. Statuit terminos ppl̓orum iuxta numeꝝ filioꝝ iſrl̓. Tertia diſcordiaerat inter hoīeꝫ ⁊ diaboluꝫ. diabolus enī ꝯtrahoīem allegabat illud inſtrumentū autēticumqd̓ ipſe confecerat di. Gen̄. ij. Quacūqꝫ die comederis ex eo morte morierꝭ. ſꝫ ab iſta allegation a xp̄o aduocato nr̄o repulſus eſt. eo ꝙ ip̄einſtr̄m falſificauerit addens de ſuo. Nequamoriemini. Gen̄. iij. Dicit Augꝰ. O nequā vbiē tuū nequaqͣꝫ. Quarta diſcordia erat inter hominē ⁊ hoīem. id ē. populū iudeoꝝ ⁊ gentiliuꝫIudeis diſplicebat ꝙ gentiles vnū deum noncognoſcebant. ſꝫ muta ⁊ ſurda ido la adorabātGentiles vero odiebant iudeos ex eo ꝙ vniu̓ſo mundo idola colente. ipſi ſoli cōtemnebāt.Sed iſtam diſcordiā xp̄s ſedauit. qn̄ vtrunqꝫpopulū ī vna fide vniuit. ẜm illud Ioh̓. x. Alias oues habeo que non ſunt ex hoc ouili. Quita diſcordia fuit inter iuſtos ⁊ peccatores. Iuſti enī deſpiciebant peccatores. Luc̄. xviij. vbidicit ieſus ad quoſdā qui in ſe cōfidebāt: Peceatores autē dei miſericordiā non ꝯſiderabāt.ſed ab ipſa ſe deſpici putabant. Sed hanc diſ-

cordiā ꝑacificauit qn̄ vtriſqꝫ cōicare voluit ſꝫiuſtis qͣꝫ peccatoribꝰ. A iuſtis enī parentibusnaſci voluit (ẜm Hiero) et cū peccatoribꝰ manducare Matth̓. ix. Et ſic chriſtus ī orto ſuo rāqͣꝫ ſaluator omnia pacificauit.¶Sermo tertius De eadem.Gredimini filie ſyon ⁊ videte regem ſalomonem in diademate qͦ coronauit euꝫ mater ſua. Can̄. iij. Scribit Guido cameracenẜ ep̄s dicēs: Quoddā caſtrū pulchrū edificatū fuit ſuꝑ fluuiū magnuꝫvbi plures ꝯueniebāt nobiles ad ſolacia exer2cenda. Contigit quadā vice cū eſſent ꝑiter. viderunt cignū albū deſcendere ꝑ alueū riui habentē catenam argenteā in collo. ꝑ quaꝫ traxitnauiculā ī qua ſedebat gigas iuuenis pulchreforme. fortiſſimi corporis. ⁊ elegantiſſime complexionis. Cignus igit̉ iuxta caſtruꝫ applicuit⁊ gigas de naui in terraꝫ ꝓſilijt. qd̓ nobiles videntes eum cū reuerentia et miratione magnaſuſceperūt. Gigas ergo ad p̄ces nobiliū ibi māſit. ⁊ electus in regem. creuit in gentē magnamMyſtice. per caſtrum illud. mūdus intelligit̉qͥ reſpectu magnitudinis celi ē quaſi caſtellumin quod xp̄s intrauit. Luc̄. xj. Hoc caſtrū ſitūeſt ſuꝑ fluuiū. qꝛ ẜm naturales terra ē vudiqꝫaquis circūdata. Sicut ⁊ hoc ꝑ regeꝫ Alexandrum magnū eſt ꝓbatū. Legit̉ in hiſtoria ipꝙ ipſe modū excogitauit. quō poſſet aſcēderein celum qd̓ videmꝰ. Fecit ergo ſedē excogitari ⁊ apprehendens duos griffones colligauiteos catenis. ⁊ poſuit ante eos in ſūmitate cibaria illoꝝ. Ceperūt ergo ſurſum tendere donecterra tota videbatur ſub ſe quaſi area et mareſicut draco magnus girans eā circūquaqꝫ. Sꝫdiuina virtus obumbrauit eos ⁊ griffones deiecit in terrā in loco cāpeſtri lōge ab exercituitineris decem dierū. nullā tn̄ ſuſtinuit leſionemalexander. Et ipſe forti anguſtia vix amilitibꝰeſt inuētus. Ex hac ptꝫ hiſtoria. ꝙ caſtrū huiꝰmundi eſt circūdatū aquis. Ad hͦ caſtrū venitalbus cignus hoc eſt gabriel angelꝰ. qui dicit̉cignus rōne ꝓtectionis. Recte ſicut d̓r ẜm naturales. ⁊ p̄cipue ait Marcianus. ꝙ cignꝰ pullos ſuos ſolicite ꝓtegit ⁊ cuſtodit. ⁊ appropinquantibꝰ pullis fortiter ſe opponit. Ita angelus ꝓtegit ſibi cōmiſſos ⁊ cuſtodit. ⁊ appropinquātibus ſuis pullis ſe fortiter opponit. ẜm ullud pͣsͣ. xc. Angelis ſuis mādauit d̓ te ⁊cͣ. Iſtecignus nobiliſſimus de excelſo celoꝝ miſſus adeo in ciuitatē galilee. Luc̄ .j. habuit catenamargenteā .i. ſalutationē angelicā hāc. Aue gratia plena. q̄ d̓r̄ argentea. qꝛ ſic̄ argentū dulciterſonat. ſic hec ſalutatio in auribꝰ virginis duiciter reſonauit. teſte Bern̄. in ẜmone. Eſt tibi omaria quaſi dulce oſculuꝫ audire hoc verbuib