IX
adulteratus eſt. ad oppidum redire volens ſuūtranſmeare fluuiū ſecane ſolus nauī ingreſſuseſt. horas gl̓oſe ꝟginis canere incepit. Cunqꝫ īmedio fluminis Inuitatorium Aue maria diceret. ſubito turba demonum nauem ſubuertit. ⁊animā eius ad tormēta deduxit. Die autem tertia ꝟgo Maria demonibꝰ apparuit ⁊ eis dixitUt qͥd mei familiaris aīam iniuſte afficitisᶻ adquam demones. Eam debemꝰ hr̄e. qꝛ capta ē īnoſtro oꝑe. Et Maria. Si inqͥt illiꝰ debet eſſecuius oꝑa faciebat. gͦ mea eſt. qm̄ matutīas meas cū eū ꝑimiſtis decantabat. Quibus dictꝭ demonibus hincinde fugientibus beatiſſima virgo peccatū abſterſit. ꝓ quo eternalit̓ damnatfuiſſet. ⁊ ad corpus aīam detulit. ⁊ ip̄m de profundo flumīs in quo merſus fuit deduxit. qͥ ſtatim pedibꝰ eiꝰ ꝓſtratus dixit. O ꝟgo pijſſimaqͥd tibi ꝓ tantis beneficijs retribuam? Ad quēilla p̄cor te inquit ne amplius in reatum adulterij cadas. ⁊ conceptōnis mee diem ſexto ydusdecembrꝭ iugit̓ celebres ⁊ ad celebrandū denūcies. Quo dicto ip̄o vidente ad celum aſcenditIlle autē vitā heremiticam ducens qd̓ ſibi acciderat cunctis audientibꝰ enarrauit. ⁊ qͣꝫdiu vixit hunc diē celebrauit ⁊ ad celebrandū alijs p̄dicauit. Scd̓o feſtiuantibꝰ hunc diē. ſpūaliumpcurat ſolutionē vinculoꝝ. Diabolus em̄ facitſicut aranea q̄ componit rete ad muſcas capiendas. ſic ip̄e cū rete peccatorū .ſ. ſuꝑbie auaricie⁊ luxurie capit heu totū mundū. Quia oē qd̓ ēin mūdo. aut eſt concupīa carnis. aut ꝯcupiſcētia oculorū aūt ſuꝑbia vite .j. Ioh̓. ij. Si gͦ qͥsbn̄ ẜuierit ꝟgini beate. ab his nexibꝰ eum abſoluit. ⁊ p̄cipue in hac feſtiuitate. Iō dictum fuit.nexuꝫ ſoluit cōceptus hodiernus. Et ſic ſoluitquendā adoleſcentē a nexu mr̄imonij. in qͦ ſuntvarie ſollicitudines ⁊ tribulatōnes ẜm apl̓m .j.Chorꝭ. vij. Iō legit̉ ꝙ tēꝑe karoli magni regisfrancorū qͥdā clericus vngarie regꝭ germanusbeatā ꝟ̓ginem diligēs cū parentū cōſilio nubere volēs qͣdā die nuptiali bn̄dictōe accepta cuꝫrecordatꝰ fuiſſet ꝙ horas btē ꝟginis iuxͣ moreꝫſolitū nō cantaſſet. ſpōſam domū cū ceteris mitite.ip̄e ſolus in eccl̓a ꝑmāſit. Cū illā antiphoPulchra es amica mea ⁊ decora filia hieruſalē. diceret. ſubito. b. ꝟgo dei genitrix appaiit dicēs. Si ego ſum pulchra ⁊ decora. quideſt ꝙ me dimittis. ⁊ aliā ſpōſam accipis? CuiO dn̄a qͥd vis vt faciā? At illa. Si ſponſaꝫtua carnalē amore meo dimiſeris. ⁊ conceptōismee diem ſexto ydus decembrꝭ celebrauerꝭ. mein celeſti regno ſpōſam habeb̓. ⁊ cuꝫ vnigenitomeo cum gl̓a laureatꝰ eris. qͥbus auditꝭ clericꝰ.ad quandā abbatiā extra patriā ꝑgens. monachi habitu decoratꝰ eſt. Et pꝰ modicū tꝑs ep̄saqͥlegie factus feſtum conceptōnis qͣꝫdiu vixitcelebrauit. ⁊ celebrandū cunctis in ſua dioceſi ī
ſtant̓ p̄dicauit. Tertio celebrantibꝰ hunc diemdat occaſionem gaudiorū. recte ſicut ab origīalibus liberata occaſionē accepit gaudij. ſic illisqͥ hoc feſtū hodie recolūt ſubuenit in omnibusneceſſitatibꝰ pellendo meſticiā ⁊ donādo leticiāEt hoc tangit̉ in ꝟbis p̄aſſumptis. Cōceptꝰ hodiernus beate ſꝑ v̓ginis meſtis reddit leticiaꝫ⁊ p̄cipue imminēte morte vbi maior ē meſticia.Ideo dicit Haymo ſuꝑ Apocal̓. O qͣꝫ gaudēseſt eius obitꝰ. qͥ marie dū viueret. ſedulus fuit⁊ deuotus. Refert em̄ Anẜ. cantuarien̄. archiep̄us. Eo temꝑe quo Guilhelmꝰ normanoruꝫpotentiſſimꝰ ꝓſtrato rege anglorū karolo ⁊ ipſos anglicos bello ſtrenuo fecerat ſubditoſ Fuit qͥdam helſinus abbas in remēſi cenobio qͥ domino nr̄o ieſu xp̄o ⁊ eius genitrici ſedule ſtudiſiſſime ẜuiebat. Cōtigit ꝙ rex dacorum auditakaroli morte ad angliā ꝓperauit vt eaꝫ ſuo dominio ſubiugaret. qꝛ hereditario iure ad dacoſſpectabat. Guill̓. aūt hoc audito ad defenſiōeꝫſe p̄parauit. Inito autē cōſilio vt prudētiſſimꝰcum optimatibꝰ ſuis p̄dictū abbatē helſinum īdaciā miſit vt eorū in angliā aduentū ꝓut poſſet auerteret. Preparata igit̉ claſſe ꝓſpero vēto flante in daciā venit regis aſpectui ſe preſentauit ac ſalutauit ⁊ iumēta obtulit ex ꝑte Guil̓.noui regis anglorū omīa vt ſibi iuſſum fuerat īpleuit. Impletis autē omībꝰ ſtrenue ꝓpt̓ q̄ cōuenerat ꝓceres terre illiꝰ muneribꝰ ⁊ ꝓmiſſionibus placauit in angliaꝫ regredi voluit. Sedrex dacie illū nō paruo tꝑe retinuit. trāſacto tēpore nō modico rex illum regredi ꝑmiſit. Quimox cū ſocijs ſuis in nauē conſcēdit. Dū igit̉ ꝑaltum maris ꝑgerent. cōtrariꝰ eis ventus ſurrexit. ⁊ mare funditus cōmouit. omēſqꝫ qͥ erātin naui formidine repleuit. naute nimiū ꝑterriti p̄ces cum lachrymis dn̄o fundūt. ⁊ ſe grauit̓deliquiſſe gemunt miſerabilit̓. In tanto em̄ diſcrimine poſiti maiora ꝑicula incurrūt. O deusmiſericordiſſime digneris nos inſpicere merſoſꝓ noſtro crimine. reſpice nos dulciſſime de ſede tue glorie. viſites iam nos poſitos extremoſub articulo. Aſſit tua benignitas. aſſit tua bonitas. Succurre nobis miſeris pietas ineffabil̓ne nos abſorbeat interitus nūc ꝓ noſtris criminibus parce nūc cōfidentibꝰ. miſere̓ gemētibus⁊ vere penitētibꝰ. O ſancta Maria mater dn̄iexora ꝓ nobis miſeris tuo filio dn̄a cōmēda noſtra flumīa. Nam mari ſunt tradita noſtra miſera corꝑa. Tuus filius dn̄s noſter aīas nr̄as īrequiem ſuſcipiat. Cūqꝫ ſic deſperantes clamauerunt quendā potificalibꝰ veſtimentis ornatūiuxta nauē aſſiſtere viderūt. Qui helſinū ꝓpͥonomine appellans hec ei retulit. O Helſine ſurge ⁊ mecū loquere. Tūc mirātibus omībꝰ dixitei. Si vis ſanus effugere ⁊ mortē euadē̓. ꝓmitte fideliſſime matri xp̄i ꝙ diem cōceptiōis eius.