Sermo

tes intelligunt̉ maiores angeli vt cherubin ⁊ ſeraphin. ꝑ colles minores angeli. ꝑ ligna regionis anime ſanctorum. de quibus dicit̉ in psͣ. j.Et erit tanqͣꝫ lignum quod plātatū eſt. In aſcēſu ſiue in proceſſu anime beati Nicolai montes⁊ colles cantauerunt ⁊ ligna regionis plauſerunt. ⁊ omnes angeli maiores ⁊ minores. ⁊ omnes anime ſanctorū ei in occurſum veniētes ipſum cum leticia ⁊ laudibus receperūt. Ideo legitur in legenda. dum in celum duceret̉. celeſtꝭcantilena a terreſtribus eſt audita. vt impleret̉illud Eſa. xxiiij. A finibus terre laudes audiuimus gloriam iuſti. In iſta regione ip̄e nunc accepit regnum decoris ⁊ diadema ſpeciei de manū domī. In quo iuſti imꝑpetnū viuūt. ⁊ apd̓dominū eſt merces eorū. Sap̄. v. Et hͦ quantūad ſcd̓m. Quantum ad tertiū commendat̉ beatus Nicolaus a miraculoſa reuerſiōe cum dicitur. Et reuerti. Circa quod ſciendū. rex terreſtris qui obtinet victoriam regnum aliquod acquirendo. ſolet ẜuis ſuis ⁊ militibus dona largiflua impartiri. vt eo fortius ad ſibi ſeruiēduꝫanimētur Et hoc legitur in hiſtoria Alexandrimagni. qui circūiens mundū multa regna ſibiſubiugauit. ⁊ quotiēs regnum aut ciuitatem acquiſiuit totiens militibus ſuis rapinaꝫ tribuit.⁊ ſic ip̄os ad pugnandū animauit. Et vt in eadem legit̉ hiſtoria. cum Darius rex ꝑſaruꝫ audiret aduentū Alexandri ſcripſit ſibi de multitudine perſarū ꝙ harene maris equarent̉ et ꝙtantū auruꝫ eſſet in perſia vt ſolis vinceret claritatem Quod audientes milites alexandri triſtati ſunt. Quibus ille. Nolite cōtriſtari nimisin verbis epiſtole huiꝰ. an neſcitis ꝙ canes ml̓tum latrantes nullum effectum faciunt. Credamus ꝙ hec epl̓a dicit veritatem. ſed opus ē nobis fortuna ⁊ ſtrenue pugnare cum illis. ⁊ noninuacuuꝫ. quia diuitie illorū compellūt nos pugnare. Myſtice ꝑ alexandrum intellige̓ poſſumus beatū Nicolaū. Recte em̄ ſicut Alexāderpugnauit contra hoſtes ſuos ſine terrore quaſileo qui nō deuiat. Ita beatus Nicolaus cōtratres hoſtes pugnauit. mūdū. carnē ⁊ diabolū.ip̄oſqꝫ ſine omni terrore ſuꝑauit. ita vt de ipſoexponi poteſt illud Prou̓. xxviij. Iuſtus quaſi leo confidens abſqꝫ terrore eſt. Et ꝓpter hācvictoriam obtinuit regnū. De quo canit̉. O qͣꝫglorioſum eſt regnū in quo cū xp̄o gaudēt omnes ſancti amicti ſtolis albis. ⁊ ſequnt̉ agnumquocūqꝫ ierit. Idcirco more Alexandri donatſuis famulis non aurum vl̓ argentū. ſed celeſtepͥmium. ẜm ꝙ canit̉ de ip̄o. Beatus nicolaꝰ iātriumpho potitus vouit ſuis famulis p̄bere celeſtia cōmoda. qui toto corde poſcūt eius petitōnes. Ꝙͣuis em̄ regnat in hoc regno glorioſotamen reuertit̉ ad ſuos famulos ꝑ oꝑatōnē miraculoſam eis de ſeruitio ſuo faciēdo recompē-

ſam. Ideo refert Methodiꝰ ⁊ Iohānes ſuidicti. ꝙ qͥdam vir p̄ amore filij ſui ad lr̄as addſcendum feſtum ſancti Nicolai ſolēniter annuatim celebrauit. Quadam em̄ vice cōuiuiuꝫ preparans ml̓tos clericos inuitauit. Venit igitidiabolus in ſtatu ꝑegrini vel habitu. elemoſynam ſibi dari petijt. quod audiens pater filiummiſit vt ei elemoſynam portaret imꝑauit. Iuitpuer ſed ꝑegrinum non inueniens inſequit abeuntem. Cūqꝫ ad quendā vicum ꝑueniſſet. apprehendens diabolus pueruꝫ ſtrangulauit. qd̓audiens pater vehemeūt̓ ingemuit. corpus tulit ⁊ in thalamo collocauit. cepit p̄ dolore ac preamore dicere. fili dulciſſime quomō eſt nobis.O ſancte Nicolae heccine eſt merces laboris ⁊honoris queꝫ tibi diu exhibui. Et cū hec ⁊ aliaſimilia dixiſſet. ſtatim puer quaſi de ſomno euigilans oculos aperuit ⁊ ſurrexit. Ecce quomōremunerat ſuos ẜuitores. Et hoc qͦ ad tertiuꝫ.Sermo tertius De eodem.¶ Uer ingenioſuseram. ⁊ ſortitus ſum aīam bonaꝫ. Sapientie. viij. Ariſto. li. ix. animaliū dic̄ Ꝙ aliqͦpulli aquile adhuc iuuenes exiſtentes limpideſolem intuent̉. ⁊ nec oculi eorū lachrymant̉. qͥaẜm eundem ⁊ ſanctū Amb̓. in hexa. Aquila ipſa ip̄os iuuenes in vnguem ſuſpēſos radijs ſol̓obijcit. vt ſic conſueſcāt in iuuentute ſolē intueri. Moraliter ꝑ pullos aquile poſſunt inielligiadoleſcentuli. Hi dicunt̉ in̄ iuuētute habere reſpectum ad xp̄um verū ſolem iuſticie. ⁊ vanitates mundi dimittere. qꝛ bonum eſt viro cū portauerit iugum domī ab adoleſcentia ſua. Treno. iij. Et habetur. xij. q. j. Omīs etas ab adoleſeentia in malum ꝓna eſt. ẜm Augꝭ. Ideo debent parentes more aquile pueros ſuos inſtruere. Et quō ſint inſtruendi docet doctor egidiꝰromanus in li. de regimine pͥncipū dicens. Ꝙ apͥmo ſeptennio inſtruant eos ꝟba .ſ. bona loqͥ ⁊non turpia. quia iuuenilis etas ad hoc inclinatur. Et vt indicent eis vt relinquant mendaciū⁊ adhereant veritati que eſt laudabil̓. ẜm Ariſto. iiij. eth̓. quia dicit poeta. Qd̓ noua teſta capit inueterata ſapit. In ſecūdo autē ſeptennioinſtruere debent illos in aliqͥbus artibus. ſcd̓mdoctrinaꝫ Cathonis. Cū tibi ſint nati nec opestunc artibus illos. Inſtrue vt poſſint inope defendere vitam. Et in hoc ſeptennio ſicut in primo ne videant turpia ſunt cohibēdi. quia ſicutnon decet eos turpia loqui. ſic nec videre. Rationem ponit Ari. vij. Polli. Omīa pͥma amamus magis. Et ſic q̄ pͥmo inſpiciunt̉. cū maioriammiratōne inſpiciunt̉. Et hoc magis memoria retinēt Sed tunc a decimoquarto anno cuꝫꝑfectum habent vſum ratōnis docendi ſunt qmodo ſint prudentes ⁊ deo ſeruiāt. Quia ado-

A

C