Quintus
tꝑis donec ſb̓ aduentu dn̄i fiat reſurrectio mormuoꝝ. vt ait Augꝰ. de ꝟ. dn̄i. ſꝫ mortē p̄cedit infirmitas. Iō dicit. Dormitauerūt omēs .i. antemortē langueſcebāt. Un̄ dic̄ Hiero. Bormireem̄ mori eſt. an̄ ſomnū ꝟo dormitare eſt an̄ mortem lāgueſcere. qꝛ ꝑ pōdus egritudīs ꝑueīt̉ adſomnū mortꝭ. Et ſunt pͥncipal̓r due rōes qͣre ſōnus morti cōꝑat̉. Prīa ſic̄ dormiētes reqͥeſcūta labore. ſic moriētes a p̄ſentis vite labore quieſcūt. ẜm illd̓ Apoc̄. xiiij Ammō iā dicit ſpūs vtreqͥ. a la. ſu. Scd̓a ſic̄ dormienti nichil ad meritum vl̓ demeritū imputat̉. ſic nec pꝰ morteꝫ eſtſtatꝰ merēdi. Scd̓m p̄ambulū eſt ad iudiciū cōuocatō. ibi. media āt nocte Certe ex hac lr̄a trahūt qͥdā ꝙ tꝑus extremi iudicij fiat de nocte. ⁊ẜm hͦ dic̄ Hiero. ꝙ traditio iudeorū deſigͣt xp̄ꝫmedia nocte vētuꝝ. Sꝫ alij dicūt ⁊ meliꝰ ꝙ celebrabit̉ in die .ſ. māe qn̄ ſol erit in oriēte ⁊ lūa inoccidēte. Ad hͦ eſt. j. Corꝭ. iij. Dies dn̄i declarabit. ⁊ hͦ eſt de intētōe Tho. de aqͥ. ſed ꝙ h̓ dicitvult innuere horā ⁊ tꝑs eſſe tm̄. Iō gloſat. media nocte .i. nullo ſperāte vl̓ ſciēte. Et ſeqͥt̉ Clamor factꝰ eſt. h̓ clamor eſt ſonꝰ angeloꝝ tubantiū excitās mortuos. quē audiētes reſurgūt vtrōꝫ de factꝭ ſuis reddāt. ⁊ hͦ eſt qd̓ dic̄. exite obuiā ei. Tertiū p̄ambulū eſt oīm refurrectō. Iōt. Tūc ſur. o. ꝟ. il. ẜm illd̓ .j. Corꝭ. xv. Oēsē reſur. Et or. lā .ſ. i. rōes opeꝝ ſuoꝝ reddenes. ſic expoīt Augꝰ. de ꝟ. dn̄i. Sꝫ ẜm Gre. orant lā .ſ. qn̄ ſecū portāt oꝑa ꝓ qͥbꝰ reciꝑe et̓nābtītudinem expectāt. Ad hͦ vt lāpas ornet̉ triareqͥrunt̉. Primū eſt claritas vite in qͣ ſignificatur puritas vite ad ſeip̄m. q̄ tunc magis erit neceſſaria qͣꝫ marſubia plena pecuniarū. vt dicitBern̄. Et iō ꝯſulit ſapiēs. Oī tꝑe veſtimentatua ſint cādida .i. vita pura. Scd̓m ē plenitudoolei in qͦ ſignificatur miſcd̓ia ⁊ elemoſina. q̄ ẜmAmb̓. eſt ſola comes defunctoꝝ. Tertiū ē īflātio ignis in qͦ fides cū dilectōe erga deū ītelligit̉. qͥ tl̓es ornatas lāpādes habebūt an̄ iracūin iudicē xp̄m ſecure apparebūt. ſꝫ tales lāpades fatue nō habebūt. Iō dicent. Date nob̓de oleo ve. q. d. iuſticia vr̄a eſt ſufficiēs glorificare ⁊ excuſare vos. excuſate gͦ nos vl̓ facite teſtimoniuꝫ de oꝑibus nr̄is q̄ vidiſtis qꝛ fidelesfuimꝰ. Sꝫ Gre. planiꝰ exponit in ome. di. Lādes fatuarū ꝟginū extinguunt̉ qn̄ oꝑa eaꝝhoībꝰ clara forꝭ apparuerūt. in aduētu iudicꝭtꝰ obſcurāt̉ ⁊ a deo retributōꝫ nō inueniuntuia ꝓ eis acceper̄t ab hoībꝰ laudes qͣs amauerūt. Recte .n. erit de oꝑibꝰ fatuarū ſic̄ de viſuſtellarū ẜm naturales. Stelle q̄ ī nocte clarelucent veniēte lumīe ſol̓ ⁊ diei obſcurant̉. qꝛ lunen maiꝰ minꝰ obfuſcat. ſic veniēte xp̄o oꝑa q̄hclara vident̉. obſcura erūt. ſꝫ qꝛ tūc nullꝰ pōtllū iuuare. ſꝫ ſibi vix ſufficit ſua iuſticia. qꝛ iuſticia iuſti ſuꝑ eū. ⁊ impietas impij erit ſuꝑ euꝫ
Ezech̓. xviij. Iō rn̄dent prudētes di. Ne fortenō ſufficiat nob̓ ⁊ vob̓. itē po. ad vē. Hoc ē ẜmHiero. nō ex inuidia vl̓ auaricia. ſꝫ qꝛ vix ꝓ ſenon pōt qͥs rn̄dere. Sed ꝙ ad vendētes iubentire nō dant ꝯſiliū. ſꝫ ex obliqͦ cōmemorāt crimēeorū. ẜm Amb̓. q. d. videatis mō quō vos adiuuēt qͥ vob̓ oleum adulatōis ꝯſueuerūt vēdere. Quia ẜm Gre. venditores olei ſunt adulatores qͥ accepta qͣlibet gr̄a vanis ſuis laudibuſnitorē gl̓e offerūt qͣſi oleū vendūt. De quo dic̄psͣ. cxl. Oleū āt peccatorꝭ nō impinguet caputmeū. Cōiter pꝰ iudiciū examīatōis ſeqͥt̉ p̄miūretributōis cū addit̉. Cū āt irent eme. ve. ſpō.⁊cͣ. hͦ loqͥt̉ tropice .i. ſi adhuc viuerēt īuenirentadulatores vt irēt emere. Et ſic ptꝫ ꝙ in malisᵘmanebit affectꝰ vanitatis. ⁊ ꝙ in eis erit penitentia ſꝫ infructuoſa. Sap̄. v. Et tūc veīt ſponſus cū ſublimitate ⁊ q̄ ꝑate erāt intrauerūt cuꝫeo ad nuptias. O btī ſunt illi qͥ ad cenam agninuptiaꝝ vocati ſunt. Apoc̄. xix. Et clauſa ē ianua. Glo. ianua eis claudet̉. ianua mīe ad īdulgendū q̄ mō oꝑibꝰ mīe aꝑit̉. Mat. v. Btī miẜicordes. qm̄ mi. ꝯſe. Ianua gr̄e ad merenduꝫq̄ ſolū hr̄ in hac vita. qꝛ gr̄a hic. iuſticia in fut̉ oIanua gl̓e ad intrandū q̄ mō oībꝰ penitentibꝰreſerat̉. Mat. iij. ⁊. iiij. Pnīam agi. ⁊c̄. Poſtqͣꝫ egit de retributōne bonoꝝ. agit iam de retributōe maloꝝ di. Nouiſſime ꝟo veniūt ſꝫ tard̓.ſicut diues epulo. Lu. xiij. ⁊ dicunt. Dn̄e dn̄eaperi nob̓. Hic dicit Chryẜ. Nihil ꝓdeſt ex neceſſitate repetita cōfeſſio eiꝰ qͥ nō ex voluntateꝯfeſſus eſt. Iō ammonet. Ecc̄i. v. Ne tardesꝯuerti ad dn̄m. Sunt tn̄ heu ml̓ti in finem ſuuꝫpnīam differentes dn̄tes illud Augꝭ. Iuuenisſum faciaꝫ qͥd me delectat mō. ⁊ poſtea pnīamagam. quēadmodū ſi dicat ꝑcutiā me gladio.⁊ poſtea vado ad medicū. Heu miſer neſcis qꝛvniꝰ hore pūctu vulnus accipit̉. qd̓ vix longotꝑe ad ſanitatē pͥſtinā reuocat̉. Hec augꝰ. Audigͦ ꝙ dn̄s dicat talibꝰ. neſcio vos noticia apꝓbatōis fore dignos gl̓a mea. aut ſcriptos ī libro vite. qꝛ oleū miſcd̓ie de ꝓprijs bonis nō p̄paraſtis. ⁊ ꝯcludit. Uigi. gͦ qꝛ neſci. diem ⁊cͣ.Sermo tertius. De eodem.Itus concluſusſoror mea ſpō. m. Can̄. iiij. Inter omīa 4mūdana ſolacia q̄ ſpūm hoīs recreant dulcit̉ ⁊delectāt ſunt magis naturalia pomeria in qͥbꝰdiu̓ſe herbe ad recreamē hoīs plantāt̉. ⁊ nō ſolum ad recreamē. ſꝫ ꝓpt̓ reqͥeꝫ. Qꝛ ẜm Ariſto.iiij. ethi. Ludꝰ ⁊ reqͥes neceſſaria ſunt vite hūane. Et iteꝝ. x. eiuſdē. Nō potētes laborare īqͥtꝯtinue reqͥe indigēt. Iō legit̉ Cant̓. v. Ꝙ interalia ſolatia ſpōſa ſalomonis allicit ip̄m ad ortūCū dicit. Veniat dilectꝰ meꝰ in or. ſuum. vt co.fru. po. ſuoꝝ. Et ſalomō econtra ad ſponſam.
A
G