Sermo
⁊ odoramēta ꝟtutū. Ab hͦ ampliſſio orto ⁊ delectabl̓r ordinato ſumēs xp̄us plātaria. ortulūpulcerrimū. b. bar. fecit. de qͣ dic̄ in ꝟb̓ aſſūptꝭ.Ortus ꝯcluſus ſo. m. ſpon. m. ortꝰ ꝯcluſus. Etvere fuit. ⁊ eſt ortꝰ voluptuoſus in qͦ xp̄s recreari ſedule ꝯcupiſcit. iō attrahit ip̄m ad ſe hiſ ꝟbis Can̄. v. Dilectꝰ meꝰ deſcēdit in ortum ſ. adortulū aromatuꝫ vt paſcat̉ in ortis ⁊ lilia colligat. In hͦ ortulo ameniſſimo fluit fons aqͣrumviuentiū ẜm illd̓ psͣ. O bar. apd̓ te eſt fons vite. qꝛ audeo dicere ꝯfident̓ quēadmodū in ml̓tis eſt exꝑtū. qͥcūqꝫ ei deuote ẜuierit. mortē et̓nam nō videbit. ſꝫ vitā eternā veracit̓ poſſidebit. qꝛ legit̉ hͦ a ſponſo ſuo impetraſſe cū orauitDn̄e ih̓u xp̄e ꝑ ſanctiſſimi ſanguīs tui cruoreꝫquē vt munduꝫ redimeres effudiſti. ⁊ in crucoīa ad te trahens ſpm̄ tradidiſti. ī hac hora paſionis mee exaudi me indignā famulā tuā ⁊ cōcede ꝑ inuocatōꝫ noīs tui ſanctiſſimi ꝑ īcarnatōꝫ tuā xp̄e vt qͥcūqꝫ paſſionis mee mēoriā egerit pctōꝝ ſuoꝝ veniā ꝯſequat̉. ⁊ null̓ ī hora diſceſſiōis ſue horroribꝰ demonū tractet̉. ⁊ p̄cioſi corꝑis tui particeps fiat. ⁊ ꝑhēnis gl̓e p̄miuꝫtecū ꝑticipet ſine fine. O fructuoſa oro huiꝰ ꝟginis gl̓oſe. qͥd em̄ eſt meliꝰ hoī qͣꝫ hr̄e veniampctōꝝ ſuoꝝ q̄ final̓r mergūt hoīem ī īfernū. qͥdletiꝰ qͣꝫ teterrīa demonū mōſtra nō vide̓. qͥbusviſis vellet hō oīa tormēta md̓i libētiꝰ ſuſtinereSic̄ de hͦ refert. b. Cirillꝰ in epl̓a ad augꝭ. quendā a morte ſuſcitatū ſic dixiſſe. Veniēte mortismee hora tāta in loco qͦ migͣturꝰ eram nephandoꝝ affuit ſpirituū ml̓ titudo. vt p̄ ml̓titudīe oīno nō dinumerari poſſent. qͦꝝ ſpēs tl̓es ꝙ ea nihil penoſiꝰ nihilve horribiliꝰ excogitari poteſtPotiꝰ em̄ qͥlibet hoīm flāmis ardētibꝰ arfurūſe exponeret. qͣꝫ eoꝝ formaꝝ ictu ocl̓i viſiōe potiri. qͥ ad me veniētes oīa q̄cūqꝫ ꝑpetraui ꝯtradeū ad memoriā meā reuocabat. ſuadentes mihi vt ampliꝰ de diuīa mīa quā gͣuit̓ offēderā nōſperarē. hec ille Ecce a tā horribili aſpectu beatiſſima bar. ſuos faml̓oſ faml̓aſqꝫ fecit liberariQuid etiā ē hoī ſalubriꝰ qͣꝫ ſalutarꝭ corꝑis xp̄iꝑticipē fieri. qd̓ ē aīe viaticū ⁊ a leonibꝰ infernalibꝰ defenſiuū. Uere felicē (ẜm hil̓. ſuꝑ Actu.)eſtio obitū hoīs qͥ in hora mortꝭ ſue: carni ⁊ ſanguini īcorporatꝰ fuit ſui ſaluatorꝭ. qͥd nā ē beatiꝰ qͣꝫ p̄miū celeſtꝭ gl̓e cū xp̄o ſuſciꝑe in eternū?qd̓ ē oīm miſeriarū finitiuū. Ꝙ āt. b. bar. hꝫ illaīpetrare ſuis famul̓ ꝯforme ꝓbat̉ in exemplo.Fuit qͥdā abbas in friſia qͥ cū alijs duobus monachis miſſus erat ad capl̓m generale. Cū aūtad qd̓dā nemꝰ ꝑit̓ veniſſēt vbi latrones morabāt̉ frequēt̓. ⁊ neces eūtiū cōmittebāt. Et eccevox horribil̓ clamabat. ſctī pr̄es ꝓpter nomendn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ⁊ ꝓpt̓ nomē. b. bar. ꝟ̓gīs ⁊ martyris ſue venite. quā vocē cū audiuiſſent exterriti plꝰ feſtinabāt vt terrores hꝰ loci effugerēt.
⁊ illa vox attentiꝰ ſonuit vt pͥus. cum āt abbaaudiſſet nomē dn̄i nō ext̓ruit. ad locū iuit. rrāt veniſſet nihil vidit nec audiuit. ⁊ intra ſe qitdn̄e ih̓u xp̄e q̄ fuit illa vox quā audiui. Tūcparuit ſibi caput cuiuſdā viri qd̓ ꝑ triduū iaqꝫerat amputatū. ⁊ fuat aꝑtis ocul̓ ⁊ reſoluta lingua dicēs. Nullꝰ terror tibi ſit. ſꝫ vade voca alios duos tuos fratres ⁊ indicabo vob̓ mirabilia q̄ dn̄s oꝑatus eſt in nob̓. Qui cū veniſſꝫ cūfamilia ſua. caput ait. Hoc qd̓ vob̓ dico. diligētiꝰ ad quēcūqꝫ locū veneritꝭ ad honorē oīpotetis dei ⁊. b. ꝟgi. ac mar. bar. p̄dicate. Scitoteꝙ fui mercator diues ⁊ cū venirē ad locū iſtuꝫ.incidi in manꝰ latronū qͥ me app̄hēdētes omīaabſtulerūt ⁊ me occider̄t. ⁊ qꝛ ml̓tis mal̓ repleta erat aīa mea. innūerabl̓es demones venerūtvt raperēt aīaꝫ meā. ſꝫ ſcā bar. eripuit me. ⁊ veſte ſua clariſſima circudedit. qꝛ ſꝑ dū viueremaliqͥd exhibui ſibi laudis ⁊ honoris. vn̄ ad euidētiā hꝰ rei. tale caput meū a loco iſto ferte adcorpus qd̓ a dextris in rubi frōdibꝰ iacet obrutum. ⁊ in locū pͥſtinū adaptate. ⁊ ego vobiſcuꝫꝑgā ⁊ ꝑ ꝯfeſſionē purā ꝑceptꝭ ſacͣmētis remiſſionem valeā ꝑciꝑe pctōꝝ. qd̓ illi audiētes deuꝫgl̓ificauer̄t. ⁊. b. bar. adorauerūt gr̄as agentesdeo. ⁊ fecerūt ſic̄ audierunt ⁊ ꝯtinuo ſurrexit ēocciſus fuit. ⁊ cū ip̄is feſtīauit ad qd̓dā opidū.⁊ ꝯfeſſiōe cū magͣ ꝯtritōe ⁊ cū lachrymis facta⁊ ſacramētis eccl̓aſticis felicit̓ ꝑceptꝭ. ip̄is cernētibꝰ aīa a corꝑe eiꝰ migͣuit ad celū. ⁊ ſuſceptaeſt a domino ih̓u xp̄o. Corpus autem cū magreuerētia eſt ſuſceptū ⁊ ſepultū. Ecce em̄ iſte ameniſſimꝰ ortoꝝ qͣꝫ ſalutiferū hꝫ vnicuiqꝫ fōtē⁊ hūc debēꝰ ab ea petere ne et̓na ſiti moriamur⁊ dice̓ cū ſapiēte. Diriuēt̉ fontes tui foras ⁊ aqͣs tuas diuide in plateis. Prou̓. vj. In iſto orIto florigero celeſtis pr̄familias diuſorū generafloꝝ platauit. ⁊ pͥncipal̓r tria .ſ. flores roſarumviolaꝝ ⁊ rutaꝝ. Flores roſarū ſunt albi hn̄tesin medio colorē qͣſi aureū. ⁊ ſignificāt ꝟginalēcaſtitatē cū caritate qͣ dotauit dn̄s. b. bar. de qͣdicit in legēda. gl̓am caſtitatꝭ ſꝑ optaui ⁊ in armariolo cordis mei incluſi incōditā caſtitatemoēm viri thorū ⁊ ꝯtub̓niū aſꝑnādo. Sciuit emex inſtinctu ſpūſſcī illd̓ Hugo. dictū. Sic accedētē ad thronū ncc̄e eſt pͥmū caſtitate mentis ⁊corꝑis p̄muniri Sꝫ hͦ nō adu̓tit eua ꝟgo. iō exſua petulātia eſt ꝓlapſa. De cꝰ lapſu dic̄ beatꝰHiero. de lapſu ꝟgīs ꝯſecrate. Cur non rūpis ſin vocē ⁊ tue mētꝭ apponis ardorē Eras ꝟgo īꝑadiſo dei. vtiqꝫ inter flores eccl̓e. Eras ſpōſaxp̄i. eras tēplū dei. eras habitaculū ſpūſſancti.⁊ cū dico totiēs ncc̄e eſt vt ingemiſcas q̄ nō es.q. d. fuiſti. ⁊ incedebaſ in eccl̓a tāqͣꝫ colūba ſplēdebas vt argentū. fulgebas vt aurū. Eras faqͣꝫ ſtella ī manu dn̄i. q̄ eſt iſta ſubita mutatio: qͣrepētina ꝯu̓ſio. de dei ꝟgīe facta ē corrupto ſa
D
E
3I
h