Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoCI

hoīes qͥ ſerui eius ſunt rōne creatiōis. qꝛ dicitpsͣ. Scitote qm̄ dn̄s ip̄e eſt deꝰ ip̄e fecit nos ⁊nō ip̄i nos. vel ſunt ẜui eiꝰ iure licet multi ſunteiꝰ facto ⁊ executiōe. Sunt em̄ tria genera ſeruorū ẜm iura. Aliqͥ em̄ ſunt originarij qͥ ſūt inẜuitute nati. Qn̄ em̄ hō qui ē maior vigiti annis ſe patit̉ venūdari. vt in ꝟitate ꝑticipet inp̄cio talis licet an̄ liber fuit ſit ſeruꝰ ⁊ filij natiab eo in ſeruitutē naſcunt̉. Sic oēs hoīes ſūtſerui dei. quia in pͥma creatione deꝰ om̄es ſimplices creaturas an̄ nos creauit vt ẜuirēt nob̓ſed poſt illas creauit hoīes vt ſeruirēt ſibi. nōqͥa creator deꝰ ⁊ ſūme bonꝰ eiꝰ ẜuitio indige̓t.quia ẜm psͣ. Bonorū nr̄orū nō eget. ſꝫ ſeruiretei. ideo vt frueret̉ eo cui ſeruire regnare ē. Inhoc em̄ ꝓficit ſeruiēs nō ille cui ẜuit̉. vt dicitmgr̄. lib̓. ij. diſt. j. Alij ſunt ſerui empticij qͥ abhoſtibus ſuis empti ſunt. qꝛ dic̄ ius ciuile īſtitutꝭ. de iu. ꝑſo. §. Serui quos imꝑatores ſtatuerūt qn̄ vnꝰ hoſtē ſuū caꝑet ꝙ ſi illiꝰ ꝓpriuſeēt vel vendere poſſet ne ip̄m necaret. Quaregͦ dicit Augꝰ. lib̓. xix. de ciui. dei. c. xv. Origovocabuli ẜuorū in latina lingua inde crediturdicta ꝙ hi qͥ iure belli pn̄t occidi a victoribuscōſeruabant̉. ẜui fiebant a ſeruando appellatiSic ⁊ nos ſumꝰ ẜui dei. qꝛ tenebamur captiuia diabolo. ſꝫ ab illo nos chriſtꝰ eruit magno p̄cio. vicꝫ p̄cioſo ſanguine ſuo de qͦ apl̓s .j. Coꝝvj. Empti eſtis p̄cio magno. Tertij ſunt ſeruicōductiui qͥ nō coacti. ſꝫ voluntarie ẜuiunt obſpeciem lucri. Sic ⁊ nos ẜui ſumꝰ dei qͥ debemus ei ẜuire nō coacte ſed volūtarie. ſicut illeqͥ ait. Volūtarie ſacrificabo tibi. qꝛ coacta ſeruitia deo nō placēt. Iac̄. ij. ⁊ xxiij. q. vj. iā ꝟoSꝫ qꝛ ip̄e nos cōduxit ex denario diurno provita eterna Mat. xx. ideo ẜuire debemꝰ illi inſanctitate .i. pura ꝯſciētia Luc̄. j. Cū illis igit̉ẜuis ponet hō iſte ⁊ rex xp̄s arduā rōnē. quiaom̄es manifeſtari oportet an̄ tribunal chriſtivt vnuſquiſqꝫ referat vel accipiet ꝓpria corporis ꝓut geſſit ſiue bonū ſiue malū. ij. Coꝝ.v. Et Athanaſius in ſymbolo. oēs homīes reſurgere habēt cū corꝑibꝰ ſuis ⁊ reddituri ſūtde factis ꝓprijs rōne. Primo igit̉ cum ponetrex iſte ronē cū ẜuis ſuis p̄dictis oportet vnūquēqꝫ reddere rōnē de ꝟbis ocioſis. Iuxͣ illd̓Mat. xij. De omni ꝟbo ocioſo qd̓ locuti fuerint hoīes reddēt rōnē in nouiſſimo die. de qͦẜ. lxiij. Y. vbi sͣ dictū ē. Eſt aūt multiplex ꝟbum de quo rō reddenda ē. Primū ē verbumadulatiōis qd̓ ē valde ꝑiculoſum. qꝛ implicathoīeꝫ multis peccatꝭ. Eſt em̄ adulator ad modum nutricis qui filios diaboli obdormire fac̄in peccatis. ſicut ⁊ nutrix caſum ꝑuuli ad eiuscōſolationē īterp̄tat̉. Sic ⁊ adulator pctm̄ eiꝰcui adulat̉ ꝙ in ꝟitate caſus ē aſſerit eē opusmagnificū. ⁊ hͦ oſtēdit ſapiēs Proū̓. xxj. Ini-

quus lactat amicū ſuū a ducit eū ꝑ viā nō boniam. ⁊ hec ē via peccatorū que ē via nō bonaſed mala. De qͣ Prou̓. xiiij. Eſt via que videt̉hoībꝰ peccatoribꝰ bona ⁊ iuſta ⁊ nouiſſima eiꝰducunt ad mortē ſcꝫ culpe ⁊ gehenne. iō adulator n̄ ſolū ꝓ ſe ſꝫ ⁊ ꝓ his quos adulatiōe ſuain peccatis nutriuit reddet rōnē. Scd̓m ē verbum maledictiōis vt qui ꝓferūt maledictiōesſibijpſis puerꝭ ſuis ſeu alijs cōtra illud apoſtoli Rhoma. xij. Bn̄dicite ⁊ nolite maledicere.Sed qualē rōnē tales reddēt qͥ vocē dn̄i terribilem audient. Ite maledicti in ignē eternumMat. xxv. qꝛ maledictū qd̓ maledicti ꝓferūtin die ſcꝫ nouiſſimo ſuꝑ capita eorū deſcendetIuxta illud Sapientꝭ. Qui in altū mittit lapideꝫ ſuꝑ caput eiꝰ cadit. ⁊ Gen̄. xxvij. Qui maledixerit tibi ſit ille maledictꝰ. Quare p̄cipuedebēt cauere ꝑentes ne maledicāt pueris ſuisquia illorū maledictiōes magis nociue ſolenteē. Ecc̄i. iij. Bn̄dictio pr̄is firmat domos filiorum. maledictio aūt matris eradicat fundamēta. Iō dicit Ualeriꝰ ep̄s in ẜmōe. Nihil ſeuiꝰnihil ꝑiculoſius amaris aſperiſqꝫ maledictionibus quorū vulnera tanto difficiliꝰ curanturquāto faciliꝰ infligunt̉. Tertiū ē ꝟbū detractionis quod valde odit deꝰ. Iuxta illud Ro. j.Detractores deo odibiles. Detractores nāqꝫcomꝑant̉ pͥmo ml̓ieri pregnāti q̄ cū dolore cōnat̉ ad emiſſionē ꝑtꝰ. Et d̓ detractore dr̄ Ecc̄ixix. Afacie ꝟbi parturit fatuꝰ tanqꝫ gemitusꝑtus īfantis. Uidet̉ em̄ detractori. quia rumperet̉ niſi verbum malum auditum de ꝓximoemitteret. cōtra quē dicit Sapiens. Ecc̄i. xix.Audiſti ꝟbū aduerſus ꝓximū tuū cōmoreturin te fides tua qm̄ nō dirūperis. Scd̓o comparant̉ ciconie que venenatꝭ animalibꝰ paſcitur.quia detractores alienū peccatū qd̓ quaſi venenū ē deferūt in ore. de quibꝰ psͣ. Quorū osmaledictione ⁊ amaritudine plenū ē. Tertiocomꝑant̉ turificationibꝰ. quia in cetu diabolidetractor turibulū defert in quo ꝑ ſuū odorēhoībus ingerit alienorū peccatorum fetorem.Quarto ſunt aduocati diaboli. quia ip̄i conātur ad hoc vt qd̓ dei eſt cadet in ꝑtem diaboliquid em̄ aliud ē dicere iſte ē fornicator vl̓ vſurarius qͣꝫ dicere. iſte ē diaboli aduocatꝰ iō diſtrictā rōnem ponit iſte hō rex cū eis. Quartūeſt v̓bū mendoſitatis quod eſt velut arcꝰ diaboli oculos interiores filiorū dei ſagittans. qͥade mendacibus dicit̉ Hiere. xix. Extenderūtlinguam ſuam quaſi arcū mendacij ⁊ nō veritatis. Et ibidem. Sagitta vulnerans labia. higͦ mendaces male in reddenda rōne ſtabūt eoꝙ cū diabolo patre ſuo in infernū intrabunt.quia diabolus pͥmū mendaciū inuenit. deind̓filios mendacij genuit ſicut teſtat̉ Auguſtinꝰ.Quo inquit deus pater genuit quaſi filiū ve-

E

D

E