Dn̄ica. xix. poſt trinita.

tis qui ad operandum pro lucro vel gl̓ia temporali inueniunt̉ fortiſſimi. ieiunāt. tranſeuntmala. fatigant̉ ⁊ ſuſtentant̉. Sꝫ ad faciendaꝫvnā penitētiā modicā ꝓ peccatis ſuis timentiuxͣ illd̓ psͣ. Trepidauerūt timore vbi nō erattimor. Illis om̄ibꝰ ſuad et euāgeliſta. Luc̄. iij.Facite inqͥt dignos fructꝰ pnīe. exēplo mariemagdalene de qua dicit Gregꝰ. ī omel̓. xxxiij.Quot habuit in ſe oblectamēta tot de ſe inuenit holocauſta. Cōuertit numeꝝ ꝟtutū ad numerū criminū vt totū ẜuiret deo in pnīa qͥcqͥdex ſe cōtempſerat deuꝫ in culpa. Sicqꝫ in hacnaue trāſfretauit in ciuitatē ſuā q̄ nō eget ſolenec luna vt luceant in ea. Sꝫ claritas dei illuminat eā Apoc̄. xxj. In hoc ꝙ dedit nob̓ exemplum vt nauē pnīe ex his qͣtuor fabricatā aſſeribus aſcēdamꝰ. in ciuitatē celeſtē trāſfretemꝰ¶ De eadem dn̄ica Sermo. iij.Onfide fui remittunt̉ tibi peccata tua. Matth̓. vbi sͣ.¶ Dicūt naturales ⁊ videmꝰ interduꝫexꝑientiā ꝙ ſolem ⁊ ſuū radiū tria a nobis ſb̓trahunt. vicꝫ terra. nubes ⁊ luna. De pͥmo videmus ꝙ cū terra interponit̉ inter aſpectū noſtrū ⁊ ſolē ſicut cōtingit de nocte tūc nō videmus ſolē nec eiꝰ radios. ſꝫ manemꝰ om̄ino ī tenebris infra vmbrā terre. De ſcd̓o dicit dominus Ezech̓ .xxxij. Solē nube tegaꝫ. De tertiodicit autor ſpere material̓. Cum luna fuerit incauda vel capite draconis vl̓ ꝓpe vl̓ infra metas in cōiunctione cū ſole. tūc corpꝰ lunare inponit̉ int̓ aſpectū nr̄m ⁊ corpꝰ ſolare. vnd̓ obumbrabit ſolis claritatē. ⁊ ita ſol patit̉ eclypſim. nō quia deficiat a lumine. ſed qꝛ deficit nobis ꝓpter interpoſitionē lune int̓ aſpectuꝫ noſtrum ⁊ corpus ſolare. Spūaliter ꝑ ſolē intellige xp̄m. quia ſicut ſol radio intermiſſo in domum qͣꝫtūcūqꝫ prius videat̉ pura on̄dit eā habere pulueres qui tn̄ nō vident̉ niſi in radio.vt patꝫ in athomis. ita xp̄s declarat domū cōſciētie in quocūqꝫ hoīe qͣꝫtūcūqꝫ videat̉ honeſta hr̄e copiā magnā venialiū ſaltē peccatorūQuia qͣꝫto magis aliqͥs gr̄e diuine radiū recipit. tāto magis frequētiꝰ ſe de erroribꝰ ꝓprijsrep̄hēdit. Sꝫ iſtū verū ſolē iuſticie tria ab aliquibꝰ ſubtrahunt. Primū eſt terra mundialiſcupiditatis. quia aliquorū ſollicitudo ⁊ affectio ad terrā dirigit̉ ⁊ occidit eis ſol ī meridie.Dan̄. vij. Scd̓m eſt nubes tꝑalis vanitatꝭ Qaliqͥ ꝓpter dignitates ⁊ honores ⁊ hmōi. queſunt quaſi nubes ignite que ponunt̉ inter oculos ſuꝑborū ⁊ ambitioſoruꝫ. xp̄m verū ſolemipſum videre nō poſſunt ſed in morte eum ſatis clare videbunt. nō ad gaudiuꝫ ſed ad timorem ⁊ iudiciū. iuxta illud. ij. Machab̓ j. Spiritus affuit qͦ ſol refulſit qͥ pͥus erat ſub nube.

Tertiū ē luna carnalis voluptatis. Nā aliquiita eſtuant igne carnalis voluptatis ꝙ nō poſſunt videre ſolē iocunditatꝭ. iuxta illd̓ psͣ. Supercecidit ignis ⁊ nō viderūt ſolē. Et hͦ ad preſens patuit de ſuꝑbis iudeorū phariſeis qͥ fuerunt cupidi. ambitioſi ⁊ voluptuoſi non poterant videre verū ſolē xp̄m nec radiū ſuorū clarorū miraculorū ⁊ bn̄ficiorū. Nā cū hic dice̓tad ꝑalyticū. Cōfide fili remittunt̉ tibi peccata tua. quidā de ſuꝑbis dixerūt intra ſe. Ecceblaſphemat. Et impoſuerūt xp̄o ꝟo ſoli blaſphemiā. ſicqꝫ obſcuratꝰ ē ī cordibꝰ eorū in quibus mala de ipſo cogitabāt. nec tn̄ˡ defecit a lumine intelligentie quo ad alios qͥ cura indigebant. Quia dixit ad iſtū paralyticum. Surgetolle lectū tuū ⁊ ambula ī domū tuā vt narrateuangeliū. in qͦ vſqꝫ ad finē pͥncipaliter tria tāgunt̉. Primo xp̄i ſana cōſolatio. ibi. Cōfide fili. Scd̓o rep̄henſis ſcribis facta interrogatioibi. Vt quid cogitatis mala. Tertio ppl̓i ſubſecuta laudatio. ibi. Uidētes. Ꝙtū ad pͥmū tangit̉ medici xp̄i ſana cōſolatio cū dicit. Confid̓fili. Pro qͦ notandū cōfidētia vt dic̄ Hol. ſuꝑlib̓. Sap̄. lec. xxxv. tribꝰ generibꝰ hoīm eſt neceſſaria. vicꝫ dimicātibꝰ. nauigātibꝰ ⁊ egrotātibus. He em̄ tres cōditiones nobis cōueniūtſi vitam ⁊ ſtatū noſtrū penſemꝰ. Sumꝰ em̄ dimicantes cōtra tres hoſtes. vicꝫ carnē. mūdū⁊ diabolū cōtinue p̄lia p̄liantes. quia tl̓es treſhoſtes pugnāt cōtra nos duplici manu. vt sͣ.ẜ. xxj. B. li placet pōt ⁊ h̓ allegari. ꝓpt̓ quoddixit dauid in psͣ. Multi bellātes aduerſumme. Et. j. Machab̓. iiij. Nō cōcupiſcatis ſpolia. qꝛ bellū cōtra vos eſt. Et qꝛ pugnans ī bello ſumit ſecū ſcutū. ſic ⁊ nos ſumere debemꝰ fidem que eſt ſcutum noſtrum. Eph̓. vj. In omnibꝰ ſumētes ſcutū fidei in qͦ poſſitis omīa tela nequiſſimi ignea extinguere. In hͦ ſcuto fidei depictā debemus habere virginem beatacum filio. quia legit̉ in hiſtorijs Britani. de arthuno rege ꝙ in interiori parte ſcuti imagineꝫvirginis beate habuit. quam in bello fatigatꝰaſpexit ipſe ⁊ vires recuperauit. Iſto modo ſinos in bellis vite preſentis triumphare velimus infra ſcutum fidei noſtre imaginem virginis deportemus. Hanc reſpiciamꝰ in eaqꝫ cofidamus. quia ab ea virtutes ⁊ vires. recipiemus. Ad quod hortatur Ambroſiꝰ de ſanctavirginitate ſic inquiēs. Tanqͣꝫ imago depictavita Marie ex qͣ velut ex ſpecl̓o refulget ſpescaſtitatis ⁊ forma ꝟtutis. hinc ſumatis exempla viuendi vbi tāqͣꝫ in exemplari magiſteriaſunt imp̄ſſa ꝓbitatꝭ. quid corrigere quid enugere quid tenere debeatis oſtendit. NarratMacrobius de naturis lapidum. c. xxxv. ꝙvna gemma q̄ vocat̉ anthites habet infra ſenaturaliter more p̄gnātꝭ aliā gēmā. Iſtā gem-

L