Dn̄ica. xviij. poſttrinita.

parū hoc fuit an̄ cōſpectū bonitatis tue. qn̄ qͦtidianis ⁊ ſingularibus magniſqꝫ donarijs beneficiorū tuorū me ſine intermiſſiōe nutrires.⁊ qͣſi filium tuū ꝑuulū tenellū vberibꝰ tue conſolatiōis lactaſti ⁊ cōfortaſti vt ego totus tibiſeruirē. Om̄ia q̄cūqꝫ feciſti in meū ſeruitiumtradidiſti. hec ille. Si hec om̄ia deuotꝰ homoſimul colligeret deū ex toto corde diligeret. iuxta illud vbū allegatū. Diliges dn̄m deū tuūIn quo pͥncipaliter tria facit. Primo cōmendat nobis dilectionē ibi. diliges. Scd̓o ponitdilectionis rōnē ibi: dn̄m deū tuū. Tertio on̄dit eiuſdē qualitatē ibi. ex toto corde. Refertphiſologus de fenice aue vnica. que cū ſentitdefectū ſuū q̄rit ligna aromatica ⁊ ex eis fac̄ ſibi nidū q̄ ex feruore ſolis in eſtate flante fauonio ſiue auſtro qui ē ventꝰ calidꝰ accēdūt̉. quibus accenſis fenix ingredit̉ ibidē in ligna ardētia ⁊ incinerat̉ ⁊ renouat̉. Moral̓r fenix h̓gerit figurā cuiuſlibet hoīs qͥ in vita gr̄e in p̄ſenti q̄ ſignificat̉ ꝑ eſtatē debet querere lignaaromatica q̄ ſunt bn̄ficia a xp̄o nobis exhibita. vt creatiōis. redēptiōis ⁊ poſſeſſiōis. d̓ quibus Moyſes Deutꝭ. xxxij. Nūquid nō ipſe ēpater tuꝰ qui poſſedit te fecit ⁊ creauit te. q. d̓vtiqꝫ. Et de his debet ſibi facere nidū in cord̓ſuo in eis iugit̓ īmorādo ⁊ frequēter memorādo. ⁊ tūc veniēte calido vento auſtro ꝑ quemdeſignat̉ vera dilectio dei accēdat illa beneficia vt hō magnā dilectionē habeat ad deū rōne creationis. redemptiōis ⁊ paſſiōis. Et primo quidē debet eē magna dilectio ad deū. ratione creatiōis. quia creauit hoīem bonū pulchrū ⁊ diuitē. Primo gͦ creauit ip̄m bonū qͥaꝟtuoſum. ⁊ ꝟtutes faciūt hoīem bonū. Suntem̄ quidā qͥ dicunt ꝙ hō pͥmꝰ vicꝫ Adaꝫ antelapſū nō habuiſſet ꝟtutes. ⁊ ꝓbant ſic vt probat mgr̄ lib̓. ij. ſen. diſt. xxix. Iuſticiā inqͥt nonhabuit. qꝛ p̄ceptū dei cōtempſit. nec prudētiāqꝛ ſibi nō ꝓuidit. nec temꝑantiā qꝛ aliena appetijt. neqꝫ fortitudinē. qꝛ praue ſuggeſtiōi ceſſitQuibꝰ rn̄det mgr̄ ibidē ⁊ dicit Adā qͥdē tuncnō habuiſſe has ꝟtutes qn̄ peccauit ſed ante ⁊tūc amiſiſſe. ⁊ adducit teſtimonia ſanctorum.Ait em̄ Augꝰ. in qͣdā omel̓. Adā ꝑdita charitate malꝰ inuētus ē. q. d. Factꝰ ē malꝰ qͥ priusfactꝰ fuit bonꝰ. Et Amb̓. ſuꝑ psͣ. xl. dic̄. ꝙ hōante pctm̄ beatiſſimus. Gloſa. a priuatiōe oīsmali aurā carpebat ethereā .i. ſubtilem aeremparadiſi. Et dicit notanter Augꝰ. vbi ſupra.Adam ꝑdita charitate malus inuentus ē. Qꝛdicit Gregꝰ. Sicut deꝰ eſt vnū ſimplex ⁊ ꝑfectiſſimū bonuꝫ om̄ia bona cōtinens in ſe. Siccharitas eſt ꝟtus om̄es ꝟtutes in ſe cōtinensEt hoc declarat ſic. Cū charitas ſe extēdit addiligendū deū charitas eſt. id eſt chara vnioCum vnio ad ꝓximū dilatat̉ eſt dilectio. id ē.

duorū ligatio. Cuꝫ aūt ꝓxime miſerie comꝑatit̉ miſericordia eſt. Cum aūt bonis cōgaudetvocat̉ congratulatio. Cuꝫ aūt aduerſa ꝓpterdeū equanimiter tollerat patientia vocatur.Cum aūt benefacit odientibꝰ retribuēs bonaꝓ malis benignitas eſt. Cum nō extollit̉ humilitas ē. Cum obtemꝑat ſuꝑioris mandatoobediētia eſt. Cum execrat̉ turpia caſtitas eſtCum refrenat ſuꝑabundantiaꝫ ſobrietas eſt.Cū aūt diſcernit bonū ⁊ malum prudentia eſtCum in duris nō triſtat̉ fortitudo eſt. hec illeEt ſic patet ꝙ charitas habet om̄es ꝟtutes inſe. qui eam habet bonus eſt. Qui ꝟo eam perdit malus eſt ⁊ efficit̉. eo ꝙ om̄ibus ꝟtutibuspriuat̉. ⁊ ſic factum fuit de Adam. nam bonꝰfuit creatus. Quia Gen̄. j. Uidit deus cunctaque fecerat. ⁊ erant valde bona Et dicit ibidēin glo. ꝙ ſummū bonū nō decuit aliud facereniſi bonū. ideo merito deū diligere debuiſſet.Scd̓o quare eū diligere debemꝰ vt dn̄m. quianos pulchros creauit. quia ad imaginē ſuam.ſicut dicit mgr̄ lib̓. ij. diſt. xvj. Factꝰ ē ergo adimaginem ⁊ ſimilitudinē ẜm mentē qua irrationabilia antecellit .ſ. quātū ad naturalia. Etſubdit hoc declarādo. Ad imaginem inqͥt ẜmmemoriā. intelligentiam ⁊ dilectionē. Ad ſimilitudineꝫ ẜm innocentiam .ſ. qua declinatur amalo ad iuſticiam ſcꝫ qua oꝑatur bonum. quein mente rationabili ſunt naturaliter. vel imago cōſideratur in cognitione ꝟitatis. Similitudo in amore virtutis. Uel imago in om̄ibꝰalijs ſcꝫ naturalibꝰ ⁊ gratuitis. Similitudo ineſſentia qua īmortalis ⁊ indiuiſibilis. Et allegat ibidem Augꝰ. in li. de quātitate anime. c.iij. in pͥncipio. Anima inquit ſimilis facta ē d̓oquia īmortalē ⁊ indiſſolubilē fecit eaꝫ deꝰ. Etſubdit magiſter. Factus ē ergo homo ẜm animam ad imaginē. nō patris. l. tm̄. ⁊ filij tantū.⁊ ſpūſſancti tm̄. ſed totiꝰ trinitatis. Quia permemoriam ſimilis eſt patri. per intelligentiaꝫfilio. per dilectionem ſpirituiſancto. Et ſūt ꝟba beati Augꝭ. In quibꝰ patet ꝙ in pͥmo hoīecreato fuit omīs pulchritudo creatoris. Fuitet in eo pulchritudo creature. quia om̄es creaturas excedit in decore. ⁊ hoc qͦ ad corpꝰ Id̓odicit̉ Ezech̓. xxviij. Tu ſignaculum ſil̓itudīsplenꝰ ſapiētia quo ad animam. et ꝑfectus decore quo ad corpus. Ideo merito dn̄m talemqui nos ita pulchros fecit quo ad aīam ⁊ quoad corpus diligere debemus. iuxta illud. Piliges dn̄m. Tertio diuites nos fecit. quia omnia nobis ſubiecit. oues ⁊ boues vniuerſas ⁊c̄Et conſtitu et nos dominos domus ſue. Id̓odicit Hugo in ſoliloquio de arra anime. Anima mea reſpice mundum. ⁊ conſidera ſi quidin eo ſit quod tibi nō ſeruiat. Dilige illū a quotātū dilecta es. dilige illum in donis ſuis que

Q

R

S