LXXXVISermo

p̄da eorum eſt lucrū. ⁊ id̓o exerceant̉ in nundinis. ⁊ ſic om̄ino ꝙ nullꝰ exiſtat ocioſus. vt qͥlibet dicere poſſit cū psͣ. Pauꝑ ego ſuꝫ ⁊ ī laboribus a iuuētute mea. Et ſic debēt in ꝟtuoſisſemꝑ ꝓficere. ſicut dicit̉ in lib̓. de natura rerūPullus aſini tanto turpior qͣꝫto ſenior. Et decapris dicit Ariſtꝭ. ij. animaliū. ꝙ fetus qͥ pͥmonaſcit̉ eſt fortior ⁊ melior Et fetus qͥ poſtea generant̉ ſunt peiores. Tales etiā mores inueniuntur inter iuuenes. ꝙ in pͥncipio ſunt deuotiꝟtuoſi ⁊ boni. ſed qͣꝫto magis adoleſcunt tanto magis vitijs ſe īmiſcent. ⁊ fiūt turpiores. vtdicit Robertꝰ hol. lec. cxj. Quarto p̄dicandūeſt iuuenibꝰ vt fugiāt a mala ſocietate. Sicutem̄ pueri inficiunt̉ a lepra corꝑali ita facillimeinficiunt̉ familiaritatibus vitioſis. ⁊ p̄cipuecū mulieribꝰ quarū blandicie etiā fortes emolliunt ⁊ eneruant. Prouerb̓. vij. dicit SalomōDe feneſtra domꝰ mee proſpexi iuuenē qͥ trāſiuit ꝑ plateas iuxta angulū. Et ecce mulier inhabitu meretricio occurrit ei ⁊ dixit. Ueni fruamur cupitis amplexibꝰ. Et ſecutꝰ eſt eā ſicutbos qͥ ducit̉ ad victimā. Ideo dicit Egidiusvbi ſupra. c. xij. ꝙ parētes debēt inſtruere filios vt ſe ꝓhibeāt a ſocietate malorum. quia iuuenilis etas maxime ē prona ad malum ⁊ inſecutionē paſſionum. Nam de facili quis inducitur ad aliqd̓ ad quod eſt pronꝰ. ergo a ſocietate mala que eos ad praua inducit bebēt abſtinere. Quātū ad tertiū tangit̉ interne correctionis agilitas cū dicit. Surge. Ubi nota Inadoleſcētibus ſanguis recens ē. ꝓpter qd̓ fortiter agunt. quicquid agunt. Et ſi deū diligūtfortiter diligunt. Iuxta illud Can̄. j. Adoleſcentule dilexerunt te. Et addit eccl̓ia. Suntem nimis feruentiſſimi. ⁊ ideo ardor charitatis eis ſuadet̉ vt ad magna magnanimiter ſurgant. Vnde ſurgere debēt pͥncipaliter ad triavidelicet ad obediētie ꝓmptitudinē. conſcientie rectitudinē. ⁊ continētie ſollicitudinē. Primo ergo ſurgere debēt ad obediētie ꝓmptitudinem. quia iuuenis ſine obediētia abuſio eſtẜm Augꝭ. Id̓o dicit Ariſto. iiij. ethico. Amicitia inter ſenes ⁊ iuuenes vtriſqꝫ eſt neceſſaria.Senibus vt eis quidē a iuuenibꝰ ſeruiat̉. ⁊ iuuenibus vt impeccabiles fiant. ⁊ vt a ſenibusa peccati occaſione p̄ſeruent̉. Timore em̄ ſeniorum ⁊ reuerētia ſolēt ſe iuuenes a ſuis moleſtijs refrenare Iob. xxix. Uidebant iuuenesme ⁊ abſcondebantur. De iſta qͥdem obediētia iuuenū ad ſenes dicit Ualeriꝰ li. ij. ꝙ apd̓antiquos ſenectuti iuuenes ita generaliter circūſpectū honorē reddebāt tanqͣꝫ ſeniores communes pr̄es eſſent omniū iuniorū. Sic em̄ iuuenes face̓ ꝯſueuerūt. Sꝫ hec cōſuetudo abolita eſt. Quia Eſa. iij. Tumultuabit̉ puer cōtra ſenē ⁊ ignobilis ꝯͣ nobilē. Scd̓o dn̄t ſurge

re ad cōſcīe rectitudinē. vicꝫ vt diſcāt ſua pec̄cata eorū circūſtātijs diligent̓ diſcuſſis euideter ⁊ integraliter expͥmere. Qꝛ ſi fuerit ꝯſcientia larga in iuuentute ampliabit̉ ſine menſurain ſenectute. Iō dicit ſapiēs Ecc̄i. vj. Fili mia iuuētute accipe doctrinā ⁊ vſqꝫ ad canos inuenies ſapientiā. ⁊ q̄ in iuuētute nō congregaſti qūo inuenies ea in ſenectute. q. d. nullo mōEt id̓o dolorē hoīs merito plāgentꝭ p̄ſumptionē ſue iuuētutis in ocioſitate ⁊ inſolentia deſcribit Salomon Prou̓. v. Cur deteſtatꝰ ſumdiſciplinā ⁊ increpatiōibꝰ nō acqͥeuit cor meūnec audiui vocē docentiū me. ⁊ mgr̄is non inclinaui aurem meā. Et merito pōt plāgere talis. quia metrice dicit̉. Dāna fleo rerū plꝰ fleodāna dierū. Res poterint rebꝰ ſuccurrere nemo diebus. Ideo refert Amandꝰ in hora. Sapien̄. lib̓. ij. c. ij. d̓ quodā iuuene morituro quidefleuit ꝑditionē dierū ſuorū dicēs. Omi deus quare neglexi quare tardaui. qͣꝫobrem diſſimulaui. cur tot gratioſos dies longiſſimos īvaniſſimis locutiōibꝰ expēdi ⁊ quare nō totavita mea didici mori Et ſubdit alios adoleſcētes exhortando dies ne ſuos inaniter tranſeāt⁊ expendant dicēs. Eya vos om̄es qui adeſtꝭqͥ meā miſeriā videtꝭ. qͥ flore iuuētutis adhucgaudetis. ⁊ qͥ adhuc tꝑs aptū habetis me reſpicite meas quoqꝫ miſerias cōſiderate. et inmeo ꝑiculo damnū vr̄m declinate. Quia ẜmCathonē. felix ē quē aliena ꝑicula cautū faciunt. Et iō florē iuuētutis vr̄e cū deo expendite. cuſtodiētes fortitudinē ⁊ rōnē ad deū. tꝑsſacrꝭ actiōibꝰ occupate ne ſil̓ia faciētes ſil̓ia pat̓iemī. Et ſb̓dit exclamādo. Heu īqͥt gͣta iuuētus. qͣlit̓ te ꝑdidi. O deꝰ et̓ne tibi cōqueror miſeriā qua patior. Verba īcrepatiōis laſciuiēsiuuētꝰ odiuit. docentibꝰ em̄ acqͥeſce̓ nolui. piemonētibꝰ aurē īclinare neglexi. Deteſtatꝰ ſumdiſciplinā. ⁊ īcrepatiōibꝰ nō acqͥeuit cor meuꝫAchmi deꝰ ī foueā ꝓfundā cecidi. laq̄os mortis īcurri. meliꝰ em̄ mihi erat ſi natꝰ nō fuiſſemvl̓ in vt̓o mr̄is ꝑiſſem qͣꝫ vt tꝑs mihi ad pnīaꝫꝯceſſum tā īutilit̓ expēdi. ip̄o īſuꝑ ſū abuſus.Tertio iuuenes dn̄t ſurgē̓ ad ꝯtinētie ſollicitudinē ꝓpt̓ carnis ſue īpugnatiōes. Psͣ. Sepeexpugnauer̄t me a iuuētute me. vicꝫ voluptates carnales. Ita ſurrexit ad ſollicitudinē cōtinētie ioſeph adoleſcens. Gen̄. xxxix. ꝙ fr̄eseiꝰ decē vēdiderūt eū Iſmaelitꝭ mercatoribꝰ ⁊hi duxer̄t eū ī egyptū. ⁊ vēdider̄t eū. Putifari eunucho pͥncipi militie regꝭ pharaonis Iſteem̄ vidēs Ioſeph ingenioſū ⁊ gratioſū in agēdis cōſtituit eū diſpenſatorem totius domusſue. vxor vero Putifaris ⁊ dn̄a Ioſeph infatuata de ipſius pulchritudine ſollicitauit euꝫde cōcubitu. qͥ ſe excuſauit. tū qꝛ ꝓditio fuiſſꝫꝯͣ dn̄m ſuū. tū quia pctm̄ fuiſſet ī deū ſuū. igit̉

SS 5

L