Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄i ca. xvj. poſt Trinita

autor mali diabolꝰ cruciet̉ īuidia. ⁊ aſſumptoſecū mūdo nitit̉ om̄i ſtudio inducere eā ꝑ peccatum. Producit nāqꝫ duo falſa teſtimonia.Mūdus nāqꝫ ſuggerit ſuas exercere delitiasdelectationibꝰ ꝑfrui p̄ponens vite p̄ſentꝭ decorem. Sed diabolꝰ ſuggerit diuturnitatemtemꝑis vite ⁊ poſſe fieri penitētiā ſenectutꝭ tēpore. ⁊ ſic ſuis diris conatibus velut lapidibꝰobruere feſtinat aīam. Sed illa lachrymis impetrat ſubſidiū Danielis qui interp̄tat̉ iudicium dei qd̓ amici timēt. ꝑ quod cognoſcunt̉ teſtes p̄dicti fallaces ⁊ aīa ab interitu peccati liberat̉ ⁊ mūdat̉ lachrymis ⁊ chriſto ſpōſo ſuoreddit̉ incolumis ⁊ iocūda. Sed alique aīe adinſtar Berſabee conſentiūt in adulteriū ſpirituale cū diabolo quādo cōſentiūt peccatꝭ. Ettalibꝰ ſimiliter neceſſe ē vt ꝑ fletū emundētur⁊ ad deū reuertant̉. Quia dic̄ Cryſoſtꝭ. ſuperMatth̓. Nemo a deo aliquādo flens abſceſſit qͥ nō quod poſtulat accepit. nullꝰ ab eo beneficia dolēter optauit qͥ nō impetrauit. cōſolat̉ flentes. curat dolētes ⁊ penitētes cōfortathec ille. Et nota ꝙ peccatrix anima in peccatꝭmortua nequaqͣꝫ ſine lachrymis poteſt eē virtuoſa. Ex defectu em̄ aque terra ſterilis eſt afructibꝰ ꝓducit ſpinas tm̄ que nō egent humido. Et ſic interdū fructuoſe arbores efficiunt̉ſteriles. ⁊ fructꝰ eorū efficiunt̉ inutiles. agreſtes ⁊ ſine dulcedine. Sic moralit̓ ⁊ ſine aqualachrymarū anima noſtra infructuoſa ē ⁊ punitiones peccatorū ⁊ malarū cogitationū germinat ⁊ ꝓducit. Et ſi flores interduꝫ bone cogitationis ꝓducit. nō tn̄ ꝓueniunt ad debitematuritatis effectū. quia ad p̄miū eterne pr̄ienō attingunt. ſed ad interitū retributionis terrene. Cuiꝰ figura habet̉. j. Regꝭ. .j. ꝙ Helchana habebat duas vxores. quarū vna ſterilis.ſcꝫ Anna. ⁊ altera fecunda ſcꝫ Fenēna. Feſtoꝟo ſacrificij Helchana Fenēne dedit ꝑte optimam. Anne ꝟo ſterili dedit ꝑtem vna triſtis.Quod vidēs illa acceſſit ad templū vbi nimium lachrymata. ⁊ ibidē cauſam ſui dolorꝭ narrans ſacerdoti Heli accepit ſobolis ꝓmiſſionem. q̄ poſtmodū cōcepit de viro ſuo ⁊ peꝑitSamuelē ꝓphetā dn̄i. vn̄ ip̄a gaudēs fecit cāticū. Exūltauit cor meū in dn̄o. ⁊cͣ. Spiritualiter Helchana interp̄tat̉ dei poſſeſſio ⁊ ſignificat chriſtū in quo cōſiſtit poſſeſſio beatitudinis noſtre. nam in ipſo ē diuinitas ⁊ humanitas quas totꝰ homo in patria poſſidebit. Habet em̄ duplicē vxorem videlicet aīam iuſtaꝫ⁊ aīam peccatoris q̄ ē ſterilis. Ambas eniꝫ inbaptiſmo deſponſauit. ambas creādo ſua imagine deuorauit. Sꝫ vna earū fecūda hͦ ē aīa iuſta. q̄ quotidie ꝓducit merita deo grata. ideoipſa optimā ꝑtem p̄ om̄ibꝰ recepit. quia et̓nebeatitudinis p̄mia ⁊ nihilonimꝰ in p̄ſenti re-

cepit diuinā gratiā. Sterili ꝟo ⁊ impenitentipeccatrici anime lachrymis cōtritionis carenti triſtis dat miſerā portionē vicꝫ bona tēporalia. Sꝫ interdū ad ſe ip̄as rediēs ⁊ cōſideransſue miſerie ſtatū merore cordis intrinſecꝰ ſautiata lachrymas multas corā ſacerdote ſiue cōfeſſore effundit narrans ſue anguſtie cauſam.id ē. culpam. meret̉ cōciꝑe ⁊ parere Samuelēꝓphetam dn̄i. Samuel interp̄tat̉ exauditiodei. quia anima ſterilis caligine peccatorū obnubilata. poſt lachrymarū effuſionē lucida efficit̉ ⁊ fecunda. Quia dic̄ Cryẜ. ſuꝑ Matth̓.Sic̄ poſt vehemētes pluuias aer. purus efficitur. ita ⁊ poſt lachrymarū pluuias ſerenitasmētis ſequit̉ atꝙ trāquillitas. ꝓpter quod fletum aut lachrymā quā facit anima poſt pctm̄chriſtꝰ nō videt̉ inhibere vt ipſa poſſit reſurgere. ⁊ priorē ornatū acquirere ⁊ habere. Sꝫde ſecūda morte corꝑali amicorū eſt notandūcirca modū flendi amicos decedētes multipliciter ſe habēt hoīes his diebus. Lugēt qͥdemamicos defunctos fallaciter ⁊ ſimulatiue ⁊ cūfictiōe. quidā ꝑtinaciter exceſſiue. ⁊ ſine cōſolatiōe. Quidaꝫ ſagaciter charitatiue ⁊ ex ſuadeuotione. vt dicit Robertꝰ Hol. ſuꝑ lib̓. Sapien̄. lec. clxiij. Primo lugent ⁊ flent interduꝫfilij mortem parentū in quorū bonis ſuccedūtvxores maritos a quorū ſocietate libēter recedunt. legata inteſtatores qͥ eis bona ſua legando cōcedunt. Hi om̄es nigris veſtiunt̉ extrinſecus. ⁊ facies ſuas ext̓mināt. a tn̄ in mēte ſatꝭgaudēt. Sic̄ forte luxit Iudas mortē vxorisſue. Gen̄. xxxviij. vbi legit̉ ꝙ poſt mortē conſolatione accepta aſcēdebat ad tonſores ouiūſuarū ⁊ diuertit ad Thamar quā putauit meretricē. Sic planxit pr̄em ſuuꝫ Gellia de quaMarcialis epigramaton lib̓. j. Amiſſum nonflet cū ſola eſt Gellia pr̄em. Si quis adeſt viſe ꝓſiliunt lachryme. Et ſubdit. Illi dolēt vere qui ſine teſte dolent. Illi figurant̉ ꝑ mulierem thecuiteꝫ cui dixit Ioab. ij. Regꝭ. xiiij.Lugere te ſimula ⁊ induere veſte lugubri. etne vngaris oleo vt ſis mulier qͣſi plurimo tempore lugēs mortuū. Secūdo modo lugēt īmoderate qͥ ſic mortē plangunt amicorū qͣſi ꝑenniter et totaliter ꝑierūt ⁊ interierūt quorū fatuitas ex multis declarat̉. Primo accipit̉ excōſideratiōe diuine volūtatis cui nullo mododebemas eē contrarij. Vnde Seneca ad Lucillū. Placeat homini qͥcquid deo placet. obhoc ip̄m ꝙ deo placet. diuina em̄ voluntas pꝰma ⁊ ſumma cauſa ē omniū que fiūt. cuiꝰ aliacauſa nō eſt querēda ẜm magiſtrū ſenten. lib..j. diſt. xlv. igit̉ ſi amicū quātucūqꝫ charū mortuum habeas cōſidera pͥmo hāc rōnē vult deꝰUnde Augꝰ. de vera religione. c. xcij. Qui ꝑfecte deū diligit nō affligit̉ morte cuiuſqͣꝫ qui