Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoLACA4

oīa ẜꝫ panniculū vilē. Et tūc ꝑcutit̉ ſagitta lamech qͥ īterp̄tat̉ ꝑcutiens. ⁊ ſignificat xp̄m qͥdicit Deutꝭ. xxxij. Percutiam ⁊ ego ſanabo.Hic ꝑcutiet ſagitta vltionis ⁊ miſcd̓ie ipſumauarū. eo ꝙ pauꝑi miſcd̓iam nō fecit. qꝛ iudiciū ſine miſcd̓ia fiet illi qͥ miſcd̓iā nō fecit. Iac̄.ij. c. Et in fine excludet̉ a luce eterna. Iuxta illud Rich̓. de ſanc. vic. Mens qͥppe hūana terrenis cupditatibꝰ dedita luci ē felicitatꝭ eterne⁊ gr̄e aliena. Iō dn̄s in p̄ſenti ꝟbo ꝓhibet nimiā ſollicitudinē cupiditatis dicēs. Id̓o dicovobis ⁊cͣ. In qͦ duo facit. Primo ſollicitudinem nimiā diſſuadēdo. Scd̓o exēpla huiꝰ diſſuaſionis indicādo. Circa qd̓ notandū ſollicitudo ē triplex. Prima ē ꝓuidētie ſpūal̓ cōmēdabilis. Et cōſtat pͥncipal̓r in tribꝰ. Primo inſanctorū famulatiōe vicꝫ vt hō ſollicitꝰ ſit d̓o⁊ ſanctꝭ ſuis ſeruiēdo de qua dicit apl̓s Rho.xij. Sollicitudine nō pigri. ſpū feruētes. dn̄oſeruiētes. Sꝫ hanc ſollicitudinē nō habēt aliqua genera hoīm. Primū genus ſūt homīesvoluptuoſi qͥ ſuā iuuentute vt frequēter offerunt diabolo ⁊ mūdo ſeruiēdo. qꝛ dic̄ Damaſcenus lib̓. viij. Ubi vnū adoleſcentiū virtutibus videris effulgiſſe ibi millę reꝑies periſſe.ſed ſenectutē tm̄ offerūt deo. Sꝫ nō ſic o iuuenis. ſed memēto creatoris tui. vicꝫ qͥ te fecit exnihilo ad ſuā imaginē. ꝓpter qd̓ totꝰ obligatꝰes ad eius ẜuitute in diebꝰ iuuētutis tue. quiatunc potes ei ẜm glo. ꝓmptius ⁊ melius ẜuireanteqͣꝫ veniat tꝑs afflictiōis tue ſcꝫ ſenectutisEcc̄s. xij. Quia ẜm Horaciū in arte. multa ſenem circūueniūt incōmoda. Scd̓m genꝰ ſuntdiuites pecunioſi qui nō deo ſed pecunie deſeruiūt. de qͥbus Ozee. viij. Argentū ſuum etaurū ſuū fecerunt ſibi idola vt interirēt. hoc ēidolū mammon qd̓ adorāt auari. vn̄ ⁊ auaricia appellat̉ idolorū ſeruitꝰ Eph̓. v. Ubi dicitglo. Illum auarū ſignat cuiꝰ deꝰ nūmꝰ ē. talisnūmos adorat ⁊ colit vt deū. diligit em̄ nummū vt ſic plus qͣꝫ ſe. ſic̄ xp̄ianꝰ debet dilige̓ deum verū. h̓ ptꝫ. qꝛ aīaꝫ ſuā ponit ꝓ pecunia acquirēda. Ioh̓. xv. Maiorē hac dilectionē nemohꝫ qͣꝫ vt aīam ſua ponat qͥs ꝓ amicis ſuis.ꝓpter qd̓ dicit̉ Ecc̄i. x. Nihil iniquiꝰ qͣꝫ amare pecuniā. h̓ em̄ aīam venalē hꝫ. ⁊ de pecuniacōtinue meditat̉ ⁊ cōtemplat̉ Gen̄. xlij. Contemplati ſunt pecuniā in ore ſacci. ⁊ a pecuniaſua nunqͣꝫ ſeꝑat̉ ſponte. qꝛ Mat. vj. Ubi theſaurꝰ tuꝰ ē ibi ⁊ cor tuū. Sꝫ in fine ab ea ſeꝑantur iniuſti ⁊ deſcēdūt ad inferna decepti. Iuxͣillud Amos. ij. Deceperūt eos idola ſua poſtT q̄ abierunt pr̄es eorū. Tertiū genꝰ qd̓ deo ſollicite nō ẜuit ſunt vani ⁊ ſpecioſi. qꝛ heu diabolus ⁊ mūdꝰ cōiter pulchriores ſumunt in ſuoſeruitio qͣꝫ deꝰ. ꝓpt̓ pulchritudinē em̄ qͥdā nolunt ẜuire deo. ⁊ neſciūt hi ꝙ pulchritudo eo-

rum ē bonū defectiuū. bonū infectiuum. et bonum deceptiuū. vt dicit Hol. ſuꝑ li. Sap̄. lec.xcij. Primo eī ē bonū defectiuū nā cōtinue fugit. cōtinue ꝑdit̉ ⁊ diminuit̉. teſte Boe. li. iij.de ꝯſol̓. ꝓſa. viij. Forme nitor vt rapidꝰ vt velox ⁊ vernaliū florū nūerabilitate fugatior EtOuidiꝰ de arte amā. Forma bonū fragile qͣntūcūqꝫ accedit ad annos. Fit minor; ⁊ ſpatiocapit̉ ipſa ſuo. Nec viole ſꝑ nec florēt lilia ſꝑSꝫ viget auulſa flore relicto roſa. Et li. iij. dic̄Quācito me miſerū laxant̉ corꝑa ruge. Et perit in nitido qͥ fuit ore color. Iō dic̄ Sap̄. Nelaudes hoīem in ſpecie ſua. Scd̓o ē bonū infectiuū. raro em̄ ꝯiūgūt̉ mūdicia ⁊ pulchritudoDit̉ em̄ autor lib̓. de. varietate carminū. li. ij.pulchritudo iuuenē p̄donē efficit caſtitatisIō d̓r Ecc̄i. xxv. Ne reſpicias mulierꝭ ſpeciē.⁊ n̄ ꝯcupiſcas eā in ſpē. Tertio ē bonū deceptiuū. Erigit em̄ hoīem ī ſuꝑbiā aliqͦtiēs. ⁊ ſicꝑ formā carnis ꝑdit hō gr̄am mētꝭ. In cuiꝰ figura legit̉ Mat. xiiij. Herodes ī ꝯuiuio ſuocelebrās diē natal̓ ſue iuſſit occidere Ioh̓embap. Herodes interp̄tat̉ gloriās in pellibꝰ. etſignificat de ſpecie corꝑis gl̓iantes q̄ tota ē inpellibꝰ ſeu in ſuꝑficie. igit̉ hō gloriās in pellisſue pulchritudine celebrat ſuū diē natalē duꝫinaniter gloriat̉ de bono tā vano qd̓ n̄ oꝑādoſꝫ naſcēdo recepit. Et iſte ſtatī occidit Ioh̓eꝫ.id ē gr̄am ꝑ inanē gloriā deceptus. Dan̄. xiij.Spēs decepit te. Iō ſi hō ē pulcer eo feruētiꝰdebet deo ẜuire qͥ voluit eum tali pulchritudine fulcire. Quartū genꝰ qd̓ nō hꝫ ſollicitudinē deo ẜuiēdi ſunt erubeſcētes formidoloſiMulti em̄ ꝓpt̓ erubeſcētiā ⁊ formidinē hoīmnolūt deo ẜuire. nec eū cōfiteri. ⁊ tales male ſehabēt ad dn̄m deū inqͣꝫtū pat̓ ⁊ inqͣꝫtū ſponſus aīe. Inqͣꝫtū ē dn̄s male ſe hꝫ dū erubeſcitdn̄m ꝯfiteri. nō aūt erubeſcit ꝯfiteri diaboluꝫẜuitiū eiꝰ manifeſte faciēdo. Nulla em̄ ē certior dn̄i ꝯfeſſio qͣꝫ ſeruitij redditio. Si aūt deuꝫhꝫ ⁊ dn̄m nō hꝫ eū vt pͥmū dn̄m vel maioreꝫ ſꝫſcd̓m. Solū em̄ illū cenſum vult ei reddere inqͦ mūdꝰ p̄bet aſſenſum. nō aduertēs ꝙ deꝰ rexē. ⁊ regal̓r ⁊ libere vult dn̄ari. Erubeſcentesadeo negauerūt xp̄m ꝙ etiā leui ſigno noluntvideri eiꝰ diſcipl̓i. Erubeſcēs ſigna diaboli libere portat. vexillū vero xp̄i nō vult portareniſi occulte. nō attēdēs illud qd̓ dic̄ Hiere. iiijLeuate ſignū in ſyon ⁊ cōfortamini. Et. c. vj.Leuate vexillū. Inqͣꝫtū pr̄ ē male ſe hn̄t erubeſcētes dū eū negāt. De hͦ Mat. x. Qui ne/gauerit me corā hoībꝰ negabo ⁊ ego eū coraꝫpatre meo. Ita accidit fatuo erubeſcēti ſic̄ accidit cuidā ſcholari pariſius. qͥ cū indutꝰ eēt p̄cioſis veſtibꝰ ⁊ a ſocijs ſuis multū honoraret̉cū viſitaſſet eum pat̓ in humili habitu timensne ſocij eū cōtemnerēt ſi ſcirēt eū hr̄e talē pr̄eꝫ

ff ꝙ

U