Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoLXXXI

pharaonē intelligit̉ diabolꝰ. qͥ interp̄tat̉ nudauit virū. qd̓ recte cōuenit diabolo qͦ hoīempͥmū gloria ⁊ ſtola īmortalitatꝭ nudauit. ſicutip̄e cōquerebat̉ Iob. xix. Spoliauit me gloria mea ⁊ abſtulit coronā de capite meo. Sedꝑ moyſen ſubaudi p̄dicatorē. ppl̓m xp̄ianū inducentē ab exitu pctī qd̓ intelligit̉ ꝑ egyptū.Diabolꝰ ꝟo hͨ ſentiens diſꝑgit illū ꝑ variorūmemoriā ⁊ pomparū cōtemplationē. ꝑ diuitiarūqꝫ amorē. ꝑ huiꝰ mūdi tenebras. vt ſic maneat in peccatis. Iō dic̄ Gregꝰ. x. moral̓. Antiquꝰ hoſtis ex ꝓprio certamine dū ſe ſuccumbere cōſiderat ad alia tēptationū bella reſtaurat̉. Intuet̉ humani generꝭ vniuſcuiuſqꝫ mores cui vitio ſunt ꝓpinquiores. ⁊ illa pōit an̄faciē ad que citiꝰ nouit inclinare mētē. Idcirco tali dn̄o īmo crudeli tyrāno nō debet ẜuirehō. ſꝫ ſe excutere ab eiꝰ dn̄ij iugo ſeruireqꝫ dn̄oieſu xp̄o vt tādē poſſit cū eo viue̓ ī regno et̓noAd qd̓ nos ꝑducat ⁊cͣ.De eadē dn̄ica. Sermo. ij.Emo poteſt duobus dn̄is ẜuire. Mat. vbi sͣ. Exꝑientia docuit atqꝫ docet ꝙ gētes diuerſorū morūhabitare ſimul nō pn̄t. qꝛ qd̓ ſcꝫ vni placet alteri diſplicet. Iō cū xp̄s qui erat iudeꝰ petiſſꝫaquā a ſamaritana. dixit illi Ioh̓. iiij. Qūo tucū ſis iudeꝰ bibere poſcis a me q̄ ſum mulier ſamaritana. nō em̄ contunt̉ iudei ſamaritanis.Moral̓r aīa fidelis q̄ data ē xp̄i ẜuitio ſimulcū diabolo habitare nō pōt. quia ſunt inter ſediuerſorū morū ⁊ cōtrariorū. Nā aīa ex informatione xp̄i diligit charitatē. ſectat̉ hūilitatē⁊ oſtēdit mititatē. iuxta illud Mat. xj. Diſcite a me o vos aīe vicꝫ mititatē ⁊ hūilitatē. qͥamitis ſum ⁊ humilis corde. Sꝫ diabolꝰ econuerſo diligit inuidiā ⁊ ſectat̉ ſuꝑbiam. ſicut teſtat̉ Bonauē. in ſcpͥto ſuꝑ. ij. ſen. q. j. Mensdiaboli q̄ ē pͥncipal̓r duobꝰ vitijs obſeſſa .ſ. ſuperbia ⁊ inuidia vidēs hoīem in ſtatu in qͦ poterat cadere ſub diaboli ptāte. ⁊ in qͦ poterataſcēdere ad ſuꝑnā felicitatē a qua ip̄e ceciderat ex ſuꝑbia motꝰ ē ex inuidia ad ip̄m tēptandum. Ex ſuꝑbia nāqꝫ vt euꝫ ſibi ſubijceret. exinuidia ꝟo. vt a ſuꝑna felicitate īpediret. Superbia em̄ fuit ſicut mouēs pͥmū. īuidia ſic̄ mouens ꝓximū. Eſto em̄ ꝙ non poſſet dn̄ari ſuꝑhoīem. adhuc ſtuduiſſet ip̄m a paradiſi gaudijs impedire. Ex qͦ dicto patꝫ ꝙ diabolꝰ diligit inuidiā ⁊ ſectat̉ ſuꝑbiā. Iō aīa fidel̓ nunqͣꝫē in pace cū diabolo habitādo ⁊ ei ẜuiēdo. Sꝫẜuiēs xp̄o bn̄ erit in pace. iuxͣ illud psͣ. iiij. Inpace in idip. dor. ⁊ reqͥe. Debet gͦ diabolū totaliter d̓ſerere. ⁊ ſe inqͣꝫtū pōt ab eo eiuſqꝫ ſeruitio elongare ſi vult xp̄o in pace ẜuire. qꝛ nemō pōt duobꝰ dn̄is ẜuire vicꝫ xp̄o ⁊ diabolo

vt dicūt v̓ba p̄aſſumpta. In pn̄ti euāgelio pͥncipal̓r duo facit. Primo īpoſſibilitat ẜuituteꝫcōtrariorū dn̄orū ibi. nemo pōt duobꝰ. Scd̓odiſſuadet ſollicitudinē nimiā terrenorū ibi. iōne ſolli. Circa pͥmū notandū. Uinc̄. in ſpe. hiſto. li. ij. c. lvij. dic̄. In duobꝰ filijs ade chayn⁊ abel ortū habuerūt due ciuitates ẜm Augꝭ.Una ſcōrū que ꝑegrinat̉ in terris ⁊ habitationē expectat in celis. hec ē hierl̓m celeſtꝭ. Altera reproborū que habitationē ſuaꝫ habet h̓ſpem ꝟo futurorū nō hn̄s. Hec ē babylon ſpiritualis. hec ille. Et ſic̄ ſunt due ciuitates. itaſūt ⁊ duo dn̄i atqꝫ reges. Scōrū dn̄s ⁊ electorum ē deꝰ. dn̄s ꝟo reproborū ē diabolꝰ. qͥ eſtrex ſuꝑ oēs filios ſuꝑbie. Iob. xlj. Illis dn̄isnemo pōt ſimul ẜuire. qꝛ ſunt cōtrarij. nā deꝰp̄cipit humilitatē. diabolꝰ ꝟo elationē. qͣre ſeruiēdū ē deo. ꝑ cuiꝰ hūilitatē ꝑuenit̉ ad regnūQuod ẜm Aureliū in lib̓. fontis vite. ē plenūclaritatis lucis. ſapiētie ⁊ gl̓ie ⁊ honeſtatꝭ. dulcedinis ⁊ melodie ⁊ leticie ꝑhennis. ⁊ oīs boni īeffabilis. qd̓ nec dici nec cogitari pōt. Ecōtra ꝟo diabolo nō ē ẜuiendū. qꝛ ẜuientes ſibimale remunerat eo ꝙ oībꝰ bonis eos priuat.Quod ꝓbat̉ in ſil̓i. Nā crudelis dn̄s ⁊ tyrannus victa ⁊ capta ciuitate vi. ip̄aꝫ deſtruit munitiōibꝰ ne ampliꝰ reſiſtere valeat. ⁊ ſic ꝓſtratam dimittit vt nō ad reſiſtendū ẜ ad patiēdūſit apta. Moral̓r diabolꝰ ē ille crudeliſſimusdn̄s ⁊ hoſtis īmo ⁊ tyrānꝰ. Sed ciuitas ē anima cuiuſlibet hoīs cōtra quā ſi diabolꝰ pōt habere victoriā capiēdo ip̄am ꝑ pctm̄ hō ſit ẜuꝰeiꝰ. Quo facto diabolꝰ tanqͣꝫ dn̄s ad animamintrat ⁊ oēs ꝟtutes exterminat. ⁊ hͦ figuratuꝫē. iiij. Reg. xxv. Vbi legit̉ ꝙ Nabuchodonoſor rex babylonis ⁊ exercitꝰ eiꝰ vi obtēta hieruſalē expoliauit tēplū. ⁊ illa q̄ abſtulit hͨ fuiſſe dicunt̉. candelabrū luminis. altare aureummēſa ꝓpoſitiōis. corona faciei templi. vaſa īcenſi. vaſa aque ſacrificij. veſtes ſacerdotalesEt poſtmodū om̄i ſpurcitia repleuit tēplum.Moral̓r diabolꝰ vincēs aīam .i. ſubijciēs ſibiip̄am intrat. ⁊ pͥmo extinguit candelabrū. id ēexcecat medicū rōnis. Scd̓o rūpit altare aureum ꝑ qd̓ vera charitas denotat̉. Tertio menſam ꝓpoſitiōis euertit ꝑ quā ꝟ̓bū dei figurat̉quia ꝟbū dei ſpūalis cibꝰ ē aīe. Matth̓. iiij.Nō in ſolo pane viuit hō Quarto remouet coronā faciei templi. quia delet auferendo verecūdiā pecrādi atqꝫ ruborē vt aīa velut effrōsmeretrix fiat. Quinto deſtruit vaſa incēſi. ꝑ q̄notant̉ deuote or̄ones. Sexto ꝟo vaſa aqueſacrificij qꝛ ꝑuertit oculos ne ibi inueniat̉ lachrymarū cōtritio ꝑ quā fit nr̄m ſacrificiū acceptū deo. Ultimo lacerat veſtē ſacerdotaleꝫſcꝫ innocētie palliū qd̓ xp̄s nobis acqͥſiuit. etqd̓ accepimꝰ in baptiſmo. His igit̉ expoliatꝭ

fr̄ 2

K