Onica. xv. poſt trinita.

exponere qͣꝫ talē ẜuitutē ſubire. qꝛ fortit̉ dimicantes ip̄m poterint ſuꝑare facilit̓ diuina gr̄acoadiuti. Figura Num. xvj. vbi legit̉. Filij iſrael veniētes d̓ egypto. ⁊ euntes in terra ꝓmiſſiōis oportuit eos neceſſario trāſire fines Seon regis amorreoꝝ. ad quē filij iſrl̓ miſſis legatis ⁊ datis ꝓmiſſionibꝰ nihil tangi de ꝑtinentibꝰ ad ip̄m. Sed nec tm̄ aq̄ guttā guſtare d̓ ciſternis ſuis. ſꝫ ſolū viā regiā gradiētes nec declinare ad dextrā nec ad ſiniſtrā. non potuer̄tobtinere. nec Seon illis obtꝑauit vt ſic ꝑmitteret eos trāſire. imo parato exercitu rex p̄diciꝰamorreoꝝ obuiā aſcēdit filijs iſrl̓. ip̄oſqꝫ cupiens ſpoliare ⁊ occidere. Et vidētes filij iſrl̓ aſcenderūt ⁊ virilit̓ dimicātes victoriā obtinuerūt. ⁊ fugato rege atqꝫ illiꝰ gente ciuitates eorū cōbuſſerunt. Spiritualit̓. rex edom qͥ interp̄tatus elatꝰ ſignificat dyabolū. Nā ⁊ ip̄e dicitur rex ſuꝑborū ⁊ regnare dinoſcit̉ ſuꝑ oēs filios ſuꝑbie Iob. xlj. Filij aūt iſrl̓ xp̄ifideles ſt̓qͥ de egypto .i. d̓ tenebris pctōꝝ exierūt ⁊ pn̄tꝭvite illecebras in quibꝰ regnare dyabolꝰ dicit̉neceſſe hn̄t tranſire. Sed attēde ꝙ p̄mittimuslegatos cū ꝓmiſſionibꝰ ⁊ iuramentis nihil deſuis tangēdi. qꝛ ī baptiſmate oꝑbꝰ eiꝰ totalit̓abrenūciamꝰ. vel ille qͥ ꝓ ꝑuulo rn̄det. abrenūcio. fidelit̓ gradiendo guttā culpe neqͣqͣꝫ tāgere. Sed nō eſt dyabolus hoc pacto ꝯtētꝰ. imonō ſuſtinet vt vlterius trāſeamꝰ. ſed vult ſpolia capere ⁊ nos punire. Quid gͦ faciendū ē niſi aſcendere in aſan. nec ip̄um aliter vincemusAſan interp̄tat̉ mādati impletio. ⁊ denotat ꝑfectā charitatē. nā ꝑ illud oē p̄ceptū adimpletur. qꝛ qͥcqͥd latet aūt pꝫ in diuinis ẜmonibusobẜuat qͥ eā comitātē tenet in moribꝰ. Ad illāgͦ eius exercitū fugabimus ⁊ ip̄ius refugimusdn̄ium. qꝛ deo ẜuire ⁊ dyabolo nō poſſumꝰ vtdicūt ꝟba euāgelij. Nemo pōt ⁊cͣ. In qͥbꝰ triatangunt̉. diuerſe ẜuitutis executio impoſſibil̓Nociue ſolitudīs ꝓhibito rōnalis. Chriſtiāeinformatiōis eruditio ꝓbabilis. Nemo p̄t duobus dn̄is ẜuire. Circa qd̓ notandū Chriſ. dicit duos dn̄os eos qͥ cōtraria ſuis ẜuis īiūgūtnō vtiqꝫ duo erūt ſꝫ vnꝰ ſi vnū vellēt. Sed qͥadiuerſa volūt. iō duo ſūt qͥbꝰ nemo p̄t ſil̓ digneẜuire. ⁊ ſunt illi multiplices. Primi qͥ ſūt ꝯͣrijſunt deꝰ ſaluās ⁊ dyabolꝰ cōdēnās. his ſil̓ nemo pōt ẜuire. Idcirco deo eſt dūtaxat ẜuiendū. iuxta illud Math̓. iiij. Dn̄m deū tuū adorabis. ⁊ illi ſoli ẜuies. ⁊ pͣsͣ. ij. Seruite dn̄o videlꝫ ⁊ nō dyabolo ī timore ⁊ exultate ei cū tremore. Et ad hͦ ẜuitiū dei dn̄t nos ml̓ta māuducere. Primū nature inclinatio. ad qd̓ eī aliqͥd creat̉. ⁊ hoc natura inclinat̉. nā ignis creatus eſt vt ſurſum eleuet̉. iō hūc actū ſtatī exercet cū accēdit̉. Moral̓r hō creatꝰ eſt ad d̓o ſeruiendū vt sͣ. patuit ẜ. xviij. N. Et hoc idē dic̄

mgr̄ li. d̓. vij. itineribꝰ trinitatis. itinere. v. c. ijꝙ rōnalis creatura ad hͦ creata eſt vt oꝑatōesexerceat ꝓpͥaſ. ꝑ hͦ gr̄a mediāte ſuū finē eternū⁊ vltimū ad que creata ē ꝓſequat̉. ꝓpt̓ hūc eivltimū finē creatꝰ eſt hō. ⁊ ſi opꝰ ſuū ad qd̓ factus ē nō oꝑet̉ .i. ſi deo nō ẜuiat nō ſolū a vitaeterna aūt a ſuo fine excludet̉. ſed ſua naturaliꝑfectiōe pͥuat̉ .i. eternalit̓ dānat̉. Natural̓ em̄induſtria nos cogit vt deo ẜuiamꝰ. Nā ſic̄ oēſcreature an̄ nos create ſūt vt nob̓ ẜuiāt. ita noſa d̓o vt ſibi ẜuiamꝰ ſumꝰ ꝓducti in eſſe. iō dicitdn̄s Eſa. xliiij. Seruꝰ meꝰ es tu iſrl̓ .ſ. iure creatiōis. ⁊ Iudit ait. xvj. Tibi ẜuiat oīs creatura. Scd̓m ē miſericors liberatio. Dic̄ em̄ ph̓s.ij. pol̓. duplex ē ẜuus a natiuitate ⁊ captiuitate. Anatiuitate nāqꝫ qͥdā ſtatī vt naſcunt̉ ẜuiefficiunt̉. vt qͥ d̓ ancilla naſcūt̉. ⁊ iſti nō pn̄t capere heditatē pr̄is niſi fiāt liberi. ad gall̓. iiij. n̄inqͥt apl̓s filiꝰ erit heres ancille cū filio lib̓e. Acaptiuitate qͥdā fiūt ẜui qͥ ī bello capiūt̉. Moralit̓ gͦ ītelligēdo nos habuimꝰ duplicē ẜuitutē. pͥma fuit pctī original̓ qͣ naſcunt̉ ẜui diaboli. ⁊ ab illa ẜuitute xp̄s dn̄s nr̄ liberauit nos ībaptiſmo qͥ hꝫ efficatiā ab eius poſſeſſiōe de qͦdr̄ Ecc̄i. xj. Facile eſt ī ocul̓ dei ſb̓ito honeſtarpauꝑem vicꝫ hoīem d̓ ẜuo nato ad irā face̓ ſeruum ſuū. Alia ē ẜuitus a captiuitate. qͣ diabolus nos cepit cū pꝰ baptiſmū ad maiorē etateꝫꝑuenimꝰ. qꝛ di. mgr̄ li. iiij. di. iiij. Gr̄am oꝑantē ⁊ cooꝑantē cūctis ꝑuulis ī baptiſmo dari inmunere ī habitu nō ī vſu. vt cū ad maiorē venerint etatē ex munere ſortiant̉ vſū .ſ. actualēniſi ꝑ liberū arbitriū vſū munerꝭ extīguāt pecando. Et ita ex culpa eoꝝ ē. ⁊ nō ex defectugͣtie ꝙ mali fiāt. qꝛ ex dei munere valētes hr̄e vſum bonū ꝑ liberū arbitriū rennuerūt vt vſuꝫprauū eleger̄t. hec mgr̄. Et qꝛ hoīes prauū vſum vicꝫ peccādo elegerūt. iō ẜuituti ſe demonis ſubdider̄t. iuxͣ illud Ioh̓. viij. Qui fac̄ peccatū ẜuus eſt pctī. Et be. Petrꝰ ī. ij. cano. c. ij.idē teſtat̉. A qͦ qͥs qͥdē ſuꝑatꝰ eſt hꝰ eſt ⁊ ẜuusSed qꝛ hoīes ſuꝑati ſūt a ꝯcupīa oculoꝝ ⁊ vitioꝝ ẜm glo. ergo ⁊cͣ. Ab hac ſeruitute chriſtꝰnos miſericorditer liberauit ꝑ paſſionē ſuam⁊ morte̓. De hoc Augu. in li. de baptiſmo ⁊ allegat magiſter li. iij. di. xix. vbi loquēs de xp̄oDe obedientia inqͥt et iuſticia mortem guſtauit per quam nos redemit a ſeruitute dyaboliIncidebamus enim in principem huius ſeculi qui ſeduxit Adam ⁊ fecit ſeruum ſuuꝫ. cepitqꝫ nos quaſi vernaculos poſſidere Sed venitredemptor et victus eſt deceptor. Et infra. venit inquit ille. id eſt chriſtus. alligauit fortem.id eſt dyabolū vinculo paſſionis ſue. intrauitin domum eius. id eſt in corda eorum vbi habitauit. et vaſa eius .ſ. nos eripuit. que ille intpleuerat amaritudine ſua .i. peccatis. Deꝰ aut

P

C