SermoLXXX

eſt clamor magnus in auribus dei. ita ꝙ ad celum protenditur. Unde Exo. xiiij. dictum eſtMoyſi. Quid clamas ad me? qui non clamauit ore. ſed cordis deuotione. Et hͦ exponit auguſtinus. Clamat inquit qui mūdi vanitatesſpernit. Clamat ad ꝓximum qui ſua dat ⁊ diſꝑgit pauꝑibus ꝓ xp̄o. ⁊ iuſticia eius manꝫ inſeculū ſeculi. Clamat ad xp̄m qͥ dicit nō tm̄ lingua. ſed vita. Mihi mundus crucifixus eſt ⁊ego mūdo. Quartū eſt vocalis or̄o. qꝛ vocē leuauerūt vicꝫ ꝑ aꝑtā orationē. Sic pctōr leproſus debet ad deū clamare vt mundꝰ fiat dicendo cū psͣ. l. Cor mūdū crea ī me deus ⁊cͣ. qꝛ pura oratio eſt peccatoꝝ purgatō. vt dicit canonj. q. j. dicit. Quintū eſt diuine miſericordie imploratio. qꝛ dixer̄t. Ieſu p̄ceptor miſerere noſtri. Et iſta oratio fuit ſpūalis ⁊ non tꝑalis. vtvicꝫ peccator potius ſpūalia qͣꝫ tꝑalia petat ⁊ſi petat tꝑalia vt cum moderamine fiāt. vt dic̄Augꝰ. qn̄ a deo petitis tꝑalia cū modo petite⁊ cū timore illi quē petitis committite vt ſi ſcitꝓdeſſe det. ⁊ ſi ſcit obeſſe nō det. Sextū ē oriscōfeſſio qꝛ dixit dn̄s. Ite oſtendite vos ſacerdotibus. Suꝑ quo dicit Augu. de pe. di. j. §.Quem penitet omnino peniteat ⁊ dolorem lachrymis oſtendat. rep̄ſentet vnaꝫ ſuā deo perſacerdotē. p̄ueniat iudiciū dei ꝑ confeſſionemp̄cepit dn̄s mundandis vt on̄derēt ſe ſacerdotibus docens corporalia p̄ſentia ꝯfitenda peccata. hec ille Ubi nota ꝙ ſine cōfeſſione nō p̄thō ad ꝯſortiū ſctōꝝ ꝑuenire. qꝛ indecēs ē ⁊ vituperoſum vbi oīa ſunt munda illuc cū ſordibus appropinquare. nā talis vt fedator mundicie cū rubore eſt a cōſortio alioꝝ excludendusSpūal̓r in curia celeſtis regis oēs ſunt mūdi.Nullus em̄ cū ſordibus ibi appropinquare audet ſeu morari. Fedaret enim loca puriſſima ⁊manſiones amenas quas ſctī in pulcritudineinhabitant. De qͥbus Nume. xxiiij. Quā pulchra tabernacula tua iacob. Inde eſt ꝙ ſtatimexcludit̉ ⁊ expellit̉ cū rubore. dicit eī dn̄s perEſa. lxv. Recede a me nō appropinques mihiqꝛ immūdus ēs. Iō pͥmo debemꝰ mundari abomni ſorde. ſi cupimꝰ in atriū glorie introire.Figura Leui. v. Num̄. ix. vbi p̄cepit dn̄s purificatōnē immundoꝝ fieri in hūc modū. Quiem̄ tangebat rē immūdā aut mortiferā vt ium̄ta vel hoīem aut ferā occiſam immunduſ eratIdeo indigebat purificatōe. ⁊ fiebat iſta mō.qꝛ offerebat̉ ſacerdoti agnꝰ ſine macula. duopulli turturū aūt colūbaꝝ. ⁊ ſimila puriſſimade qua panis fiebat. de qͦ ſolus ſacerdos ꝓ illodie tm̄ edebat. reſeruari aūt in craſtinū nō potuit ſine putredīe. Moral̓r aūt tria ſūt in hocmūdo immūda quibus hō ſordeſcit ⁊ maculatur in aīa .ſ. cōcupiſcentia carnis ⁊ oculoruꝫ. ⁊ſuꝑbia vite. De cōcupiſcentia carnis dic̄ In-

no. de vi. hu. cōdi. lib. ij. c. xxj. O extrema libidinis turpitndo que non ſolū mentem effeminat. ſed corpus eneruat. non ſolū maculat animam. ſed fedat ꝑſonam Concupiſcentia verooculoꝝ ē res mortifera. qꝛ auaricia ſuū poſſeſſorē occidit. iuxta illud augꝰ. ī qͦdā ẜ. Auarusinqͥt an̄qͣꝫ fouet̉ ſeip̄m ꝑdit. ⁊ an̄qͣꝫ qͥcqͣꝫ capitcapit̉. Suꝑbia ꝟo vite d̓r fera peſſima q̄ occidit dyabolū. ⁊ ſi qͥs hūc tetigerit qͥ hac fera occiſus ē .ſ. diabolū īmūdꝰ erit. qͥ ꝟo immundosſe nouerīt ſtudeāt ſe ꝑ ꝯfeſſionē mūdare. ſꝫ noͣꝙ n̄ ſordidat̉ aīa niſi ꝑ tactū .i. cōſenſum reruꝫīmūdaꝝ. qꝛ di. augꝰ. ī qͦdā libello. Cogitatō āt⁊ tēptatio qͣꝫtūcūqꝫ turpis mentē nō polluit ſirō nō ꝯſenſit. In purificatōe aūt hꝰ īmundiciedꝫ offerri agnꝰ ſine macula .ſ. xp̄s qͥ ē agnꝰ tollens pctā md̓i Ioh̓ .j. Et ē oblatꝰ ī cruce Eſaieliij. ad purgādū īmūdiciā ip̄oꝝ pctōꝝ. deindedꝫ offerri par turtuꝝ. ꝑ qd̓ ſignificat̉ par oculoꝝ gemētiū. qꝛ di. Greg. ſuꝑ ezech̓. omel̓. viijHolocauſtū eſt bonū opꝰ qd̓ lacryme ꝑfūdūtHolocauſtū pingue eſt qn̄ hͦ qd̓ bn̄ agit̉ cordehumili ꝑ lachrymas irrigat̉. Sꝫ offert̉ vltīo ſimila puriſſima ⁊ rectiſſima de qͣ fiūt panes adeſum ſacerdotis tm̄. qꝛ ip̄e ſolꝰ dꝫ actꝰ ꝯfeſſionis meditari. ⁊ ꝓ illo die tm̄ .i. ꝓ hora ſeu tꝑeqͦ pctōr ꝯfitet̉ pctā ſua. Tunc eniꝫ cōfeſſor illameditet̉ vt cognoſcat qd̓ ⁊ qͣle impēdat pctōrivtile remediū. Sed vltra tempus illud penitꝰnō reſeruet. qꝛ ſi hmōi panes in craſtinū velletreſeruare ſentiret illos in arca anīe ſue pctī putrędinē generaſſe.¶ Dn̄ica. xv. poſt trini. Sermo. j.Emo poteſt duobus dn̄is ẜuire. aut em̄ vnū odiohabebit ⁊ aliū diliget. aut vnum ſuſtinebit ⁊ alterū cōtēnet. Math̓. vj. Cum em̄hō cum ſuo inimico pactū ſeu cōuentiōeꝫ neqͥtinuenire niſi mediante gladio. vel totalit̓ ſe ẜuum ſui hoſtis tradere. potiꝰ ſe morti debꝫ exponere ſe defendēdo qͣꝫ ſic viliter ſe ſeruū tradere inimico. De hoc dicit Tullius d̓ queſtionibꝰ. Cū inqͥt tp̄s ⁊ neceſſitas poſtulat. decertandū eſt manu ⁊ viribus. mors ẜuitutis turpitudini eſt anteponenda Nā occidi pulchriꝰeſt qͣꝫ ignominioſe viuēdo ẜuire. Moraliterdyabolus eſt iuimicus nr̄ crudeliſſimꝰ. d̓ qͦ psͣdic̄. Dixit inimicꝰ ꝑſeqͣr ⁊ cōp̄hendā. diuidaꝫſpolia. ⁊ īplebit̉ aīa mea. De hͦ dic̄ Aug. li. ſol̓c. xv. Nihil aliud deſiderat niſi vt me ꝑdat inimicus ⁊ occidat. Inſuper illos qͥ ſibi ſeruiūtpeſſime tractat. Nunqͣꝫ aūt ſibi ẜuientibus requiem p̄ſtat. Iuxta illa Hiere. xvj. Seruietisdijs qͥ nō dabūt vobis requiem. Iō di. Greg.ī omel̓. Iniuſtū eſt ẜuire dyabolo qͥ nullo placat̉ obſeqͥo. Ergo fideles potius ſe dn̄t morti

A