LXXVSermo

rn̄det. Sine oī ſcrupulo credēdū eſt eos habituros maiorē gl̓iam pꝰ iudiciū qͣꝫ an̄. qꝛ ⁊ maiꝰerit eoꝝ gaudiū. ⁊ teſtat̉ Aug. ⁊ amplior ⁊ maior erit eoꝝ cognitio. Et Hiero. ꝯſonat ſuperOſee. vj. Peracto inqͥt iudicio ampliorē gloriā ſue claritatis deꝰ miniſtrabit electis. Quarta viſio eſt mentalis ⁊ gratioſa. ⁊ fit in pn̄ti ꝑfidē rectā. quā gr̄am dei ẜm ſan. tho. cauſat. dehac viſiōe di. dn̄s Ioh̓. xx. Beati qͥ nō vider̄tglo. corꝑalē meā p̄ſentiā. ⁊ crediderūt .i. me ꝑfidē cognouerūt. Ergo fides eſt recta radix beatitudinis. ſicut Augꝰ. ſuꝑ Ioh̓. dicit. Sicut īradice ꝓrſus apparet pulcritudo nulla. ⁊ tamēqͥcqͥd eſt in arbore pulcritudinis ⁊ decoris exilla ꝓcedit. Sic qͥcqͥd meriti qͥcqͥd btītudinisaīa ſuſcipit ex fidei fundamēto ꝓcedit. qꝛ fid̓svt dic̄ Aug. d̓ fide ad petrū circa pͥncipiuꝫ. eſtoīm bonoꝝ fundamentū. fides eſt hūane ſalutis initiū ſine quā nullus pōt ad numeꝝ filtoꝝingredi. ſine ip̄a in hͦ ſeculo nec iuſtificationisgr̄am cōſeqͥt̉. nec in futuro vitā eternam habebit. Hanc xp̄i viſionē ꝑ fidem etiā multi regeſ⁊ ꝓphete veteris teſtī habuerunt. De qͥbꝰ dicit Augꝰ. ſuꝑ Ioh̓. Antē aduentū xp̄i p̄ceſſerūt iuſti ſic in eū credētes futuꝝ. qūo nos ī euꝫcredimꝰ qͥ venit. tꝑa variata ſunt nō fides. EtHiero. ꝯͣ fauſtū Eadē inqͥt crediderūt. eademſperauerūt oēs iuſti illoꝝ tempoꝝ que nos credimus ⁊ ſperamꝰ. Idē dic̄ Nullus antiquoꝝp̄ter fidē xp̄i potuit ſaluari. Ideo ſancti pr̄esveteris teſtī viderūt xp̄m viſione mentali ꝑ fidē ⁊ nō corꝑali ꝑ humanā p̄ſentiā. lꝫ hoc ſumme deſiderabant. vt dicit xp̄s ꝙ multi reges ⁊phete voluerūt videre q̄ vos videtis .ſ. meāpſentiam. ⁊ audire .ſ. verba vite eterne q̄ auditis. Nonne dauid rex ⁊ ꝓpheta voluit viderexp̄m qn̄ ait. Oſtende nobis facieꝫ tuā. ⁊ ſaluierimus. Nonne Salomon voluit videre ip̄mcū dixit Can̄. viij. Quis mihi det fratrē meuꝫſcꝫ rōne humāitatis aſſumpte. ſugentē vberamatris mee .ſ. virginis marie que nō ſoluꝫ dicitur mater xp̄i. ſed etiā totius eccleſie. vt dic̄glo. vn̄ Eſa. volebat videre ip̄m xp̄m qui ait.c. lxiiij. Vtinā dirūperes celos ⁊ deſcenderesꝘtū ad ſcd̓m dilectioqͣꝫ neceſſaria ſit declaratur ibi Et ecce qͥdā legiſꝑitꝰ ſurrexit tēptās eū.i. volēs eū temptare di. Quid faciendo vitaꝫeternā poſſidebo? Cui ait ih̓s. In lege qͥ ſcpͥtūeſt? quō legis. q. d. Quō doces diſcipulos tuos. cū adhuc neſcis quō ꝑueniat̉ ad vitā eterna. At ille .ſ. legiſꝑitus rn̄dit Diliges dn̄m deum tuū ex toto corde tuo. ⁊ ex tota anīa tua. extotis viribꝰ tuis. ⁊ ex oī mēte tua. ⁊ ꝓximū tuum ſic̄ teip̄m. Et dn̄s Recte rn̄diſti inqͥt. fac hͦPª et viues. Circa hͦ moralit̓ eſt ſciendū. vita eterna deſignat̉ ꝑ terrā repromiſſionis q̄ fluxit lacte et melle. qꝛ in vita eterna eſt lacͣ xp̄i huma-

nitatis mūdiſſime ⁊ mel dītatis dulciſſime Sꝫpn̄s md̓s deſignat̉ ꝑ deſerta ꝑ q̄ filij iſrl̓ in t̓rāꝓmiſſiōis ꝑuenerūt ⁊ tranſiert. ⁊ di. holc̄. lec.cxxxv. ꝙ trāſitus filioꝝ iſrl̓ ꝑ deẜta ꝟſus t̓raꝫꝓmiſſiōis tranſitū nr̄m deſignat ꝑ md̓m ꝟſuspatriā celeſtē. Si gͦ interrogas cū iſto legiſꝑito qͥd facere debeas vt vitā et̓nā poſſideas. vide qͥd fecer̄t filij iſrl̓ trāſeūtes ꝑ deẜta ī t̓raꝫ ꝓmiſſiōis ⁊ īuenies ꝙ qͣtuor. Ambulabāt vt viatores. pugnabāt vt pugnatores. honorabātdeū vt cultores. diligebant ip̄m vt amatores.Primo gͦ ambulabat vt viatores. ⁊ hͦ tangit̉Sap̄. xj. Iter fecer̄t ꝑ deẜta q̄ nō inhabitāt̉. ⁊in locis deſertis fecerunt ſibi caſas. Ubi notādum ꝙ filij iſrl̓ ab egypto ꝟſus t̓ram ꝓmiſſionis ꝑ ml̓ta deẜta trāſierūt. Nā int̓ egyptum ⁊mare rubrū habuer̄t qͣttuor māſiōes ī deẜto. ⁊trāſito mari rubro habuer̄t deẜta ſyn. ſur ⁊ cades: vt pꝫ Num̄. xxxiij. Cū gͦ veniſſent ī cad̓sꝟſus t̓minos amorreoꝝ miſit moyſes duodecim exploratores vt ꝯſiderarēt terrā ꝓmiſſionis. ⁊ redeuntes ppl̓m animarent ex fertilitateterre. vt dr̄ Num. xiij. Iſti nūcij reuerſi pꝰ qͣdraginta dies qͥbꝰ t̓rā ꝓmiſſiōis explorauer̄tdiſſenſer̄t int̓ ſe. Nā eis dixer̄t t̓rā eē peſſimaꝫ⁊ ꝑiculoſaꝫ ad acqͥrēdū. ⁊ ibi hītarēt gigātes:qͥbꝰ filij iſrl̓ cōꝑati qͣſi locuſte videbant̉. Aſſeruerūt etiā ꝙ tra illa d̓uoraret hītatores ſuos.i. tātū laborē exigit ꝙ hoīes ꝑ exceſſū laboris⁊ modicitatē fructꝰ cōſumūt̉. Soli ꝟo duo dexij. vicꝫ Ioſue ⁊ caleph cōmēdauer̄t t̓raꝫ ẜmveritatē quā viderāt. Populꝰ gͦ maiorē ꝑtē ſecutus cepit murmurare ꝯͣ dn̄m ⁊ cogitauerūtſibi ordinare duces ⁊ voluerūt reuerti in egyptū Ꝙobrē dn̄s offenſus a ppl̓o iuſſit eos redire ad ſolitudinē de qͣ venerāt. vt illi. x. iuxͣ numerū. xl. dieꝝ qͥbus terrā ꝓmiſſiōis ꝯſiderauerāt quadraginta annis ī deẜto viuerēt. ⁊ tandē ibidē morerent̉ cū ppl̓o qͥ eis aſſenſerāt qͥ numerati erāt a xx. annis ⁊ ſupra. Et ſic factū ēꝙ illi ⁊ exierūt de egypto viri fortes ⁊ robuſtimortui fuer̄t ī deẜto ⁊ filij eoꝝ. xl. annis elapẜint̓rā ꝓmiſſiōis intrauer̄t exceptꝭ Ioſue filioNū ⁊ Caleph filio Iephone. Sic moral̓r noshoīes ī hͦ md̓o velut ī deẜto ſumꝰ viatores ⁊ ꝑegrini. Et p̄t qͥlibꝫ dicere ad md̓m illd̓ psͣ. Aduena ſū ego apd̓ te ⁊ ꝑegrinꝰ ſic̄ oēs pr̄es mei.Iō nō debemꝰ ſtare. ſꝫ ꝯtinue d̓ ꝟtute ī ꝟtutēambulare. iuxta illud Ioh̓. xij. Ambulate dūlucē habetꝭ ne tenebre .ſ. pctōꝝ vos cōp̄hēdātEt ſicut filij iſrl̓ fecerūt ſibi caſas. nō caſtra. nōpalatia. ſꝫ parua tuguria d̓ fragili materia. Eteſt caſa ẜm Iſido. xl. ethimol̓. c. ij. agreſte tab̓naculū palis atqꝫ virgultis arundinibuſqꝫ cōtextum quibꝰ homines ſe tueri ſolent vi caloris. Sic nos hic non debemus edificare altasdomos altaqꝫ palatia ad diu manenduꝫ. quia

Q