SermoLXXIII
dabit dn̄s .ſ. gr̄am ī p̄ſenti vt poſſint venire adpnīam. ⁊ gl̓iaꝫ in futuro. Ꝙobrē dn̄t ſacerdotes ꝓ illis deuꝫ exorare. vt dignet̉ eos a pctīsſurditatis ⁊ ſil̓r mutitatis liberare. ſicut fecer̄tilli qͥ ꝓ illo hoīe defectuoſo ſunt xp̄m dep̄cati.de quibus dicit verbū allegatū. In qͦ quidemverbo ⁊ euangelio vſqꝫ ad finē tria euāgeliſtatangit. Primo ſacerdotū ſedulā exorationemibi. Et dep̄ca. eū. Scd̓o pctōꝝ ieſu benignamcurationē. ibi. Et apprehendēs. Tertio ppl̓orūdeuotā laudationē. ibi. bn̄ oīa fecit. Circa primū notandū BGern̄. ſuꝑ Can̄. ſic dicit. Diſcurrit angelus mediꝰ inter dilectū ⁊ dilectā votaafferens et referens dona excitat illā ⁊ placatillū. Sed moraliter ꝑ angelū intellige quemlibet p̄ſb̓rm ꝓpter aliquas ꝓprietates aūt actuſangeloꝝ qui continent̉ in his metris. Paſcit⁊ hortat̉ ducit vehit excitat arcet. Orat ꝯgaudet punit laudat ſine ſumptū. Primus gͦ actꝰangeli eſt paſcere. Quod ꝓbat̉. j. Re. xix. vbiangelus detulit panē ⁊ aquā ad Helyā dormientē ⁊ famellicū. ⁊ ait. Surge ⁊ comede grandis reſtat tibi via. Iſto mō moralit̓ ꝓpriū officiū ſacerdotū eſt paſcere verbo ⁊ exemplo populū ſuū. ⁊ ip̄ꝫ ſic ducere ad xp̄m. ⁊ ꝑcipue debent hͦ facere curati qͥbus d̓ iure cōpetit ꝓponere eis verbū dei. vt exͣ ī cle. d̓ ſepul. c. duduꝫ.§. veꝝ. Quis gͦ ppl̓s de iure ⁊ ex p̄cepto dꝫ audire vt de ꝯſe. di. j. vbi dr̄. Sacerdote ī eccl̓iaverbū dei faciente qͥ egreſſus fuerit. glo. quaſicōtēnens audire excōmunicet̉. Vbi ꝑ ſacerdotem intelligit̉ curatus qͥ ſemꝑ ſecurius ſūt audiendi qͣꝫ alij. qꝛ ius curatoꝝ in p̄dicando ē p̄ceptiuū eo ꝙ tenent̉ p̄dicare. ⁊ ppl̓s eos tenet̉audire. Propter qd̓ Ioh̓ .xxj. dixit dn̄s Petro tanqͣꝫ ſuo vero vicario ter. Paſce. bis em̄dixit. Paſce agnos meos. ⁊ ſemel dixit. Paſce oues meas. ad innuendū dr̄iam int̓ doctrinā neceſſariā iuuenibus ⁊ ſenibꝰ. Simplex em̄admonitio ſentibus ſufficit. Iuuenibꝰ ꝟo opꝰeſt verbis ⁊ verberibꝰ vt debite doceant̉. Ethunc actū ſacerdotū tangit euangeliſta cū dic̄Adducūt ei ſurdū ⁊ mutū. qꝛ ꝑ ſuas doctrīasſalutares dn̄t adducere ad xp̄m pctōres. Secundus actꝰ angeli eſt exhortari. cuiꝰ ꝓbatōꝫlegimꝰ Math̓. ij. Angelꝰ dn̄i apparuit in ſomnis ioſeph di. Surge ⁊ acciꝑe puerū ⁊ matreꝫeius ⁊ fuge in egyptū. Hunc actū imitat̉ ſacerdos ſana cōſilia priuatim ꝯferendo. Ex qͦ em̄ſacerdotes ſuꝑ alios hoīes ſunt moꝝ honeſtate ⁊ vite dignitate. ideo interduꝫ ſanis pollentꝯſilijs ⁊ ab eis potius requirēda ſunt conciliaqͣꝫ ab alijs. qꝛ dicit b. Amb̓. li. de offi. c. j Adu̓tendū eſt ꝙ in acqͥrendis cōſilijs plurimū valꝫvite ꝓbitas. ꝟtutū p̄rogatiua. beniuolētie vſꝰfacilitatis gr̄a. Quis em̄ in ſceno fontē reqͥrit.QQuis d̓ turbida aqua potū potauit. Itaqꝫ v-
bi luxuria eſt ibi intꝑantia. ibi vitioꝝ cōfuſioQuis em̄ inqͥt inde aliqͥd hauriendū putat vl̓exiſtimet. Quis vtilē iudicet aliene cauſe quēvidet inutilē ſue vite. Quō potero eū conſilioiudicare ſuꝑiorē quē video moribus inferiorēſupra me? An eū idoneū putabo vt mihi det ꝯͣſilium qͥ ſibi nō dedit. An eū mihi vacare credā qͥ ſibi nō vacat. cuiꝰ animuꝫ voluptates accuſant. libido deuīcit. auaricia ſubiugat. cupiditas ꝑturbat. Idem Ambro. dicit. Talis debet eſſe qͥ cōſiliū dat vt ſeip̄m formā alijs ac exemplū bonoꝝ exhibeat in doctrine integritatevt ſit eius ẜmo ſalubris atqꝫ irrep̄henſibil̓ ꝯſilium vtile. vita honeſta. ⁊ ſcīa decora. Tertiꝰactus angeli eſt ducere qd̓ pꝫ exemplo Thob̓v. de raphaele qͥ ait. Ego inqͥt angelꝰ ducaꝫ ⁊reducā eū ſanū ad te Sic ſacerdotes dn̄t ducere ꝑ bonā ⁊ aꝑtā ꝯuerſationē. qꝛ ſicut victoriaexercitus eſt gloria boni ducis. ita ſanitas ppl̓iattribuit̉ merito bone ꝯuerſatōi ſacerdotis iōdicit Chryſ. d̓ ſacerdotali dignitate li. iij. Bn̄agente ppl̓o vnuſqͥſqꝫ ꝓ merito ſuo remuneret̉Sacerdos aūt ꝓ bonis ꝓprijs aureā ⁊ ꝓ acqͥſitiōe alioꝝ aureolā. Et ibidē Chryſ. omel̓. iij.dicit. Sacerdos in ppl̓o eſt ſicut radix ī herba.Quēadmodū cū videris arborē pallentibꝰ folijs marcidā. intellige qꝛ aliquā culpā hꝫ circaradicē. ita cū videris ppl̓m indiſciplinatū ⁊ irreligioſum ſine dubio cognoſce. qꝛ ſacerdotiūeius nō eſt ſanū. Sed vn̄ venit iſta inſanitas īſacerdotibus. Rn̄de ꝙ a dyabolo. qꝛ di. Pli.ī hiſto. nat. ⁊ Iſi. li. xxj. ethim̄. c. iiij. Salamādra eſt ſerpens qͥdā in cuiꝰ veneno maxīa viseſt. Hec ſi trunco vel radici irrepſerit arborisoīa poma intoxicat ⁊ oēs ramos. Moraliteriſto mō dyabolꝰ qͥ ad inſtar Salamādre ſemꝑin igne viuit. qꝛ vbicūqꝫ venit penā hꝫ ſibi annexam ſicut angelꝰ bonus ſuā leticiā. Iſte quidē ẜpens infernal̓ radices eccl̓ie .ſ. ſacerdotesſic intoxicat ⁊ inficit his diebꝰ. qꝛ oēs rami abeccl̓ia eoꝝ pctōꝝ venenū aſſumūt. Si em̄ ſacerdotes eſſent boni fortaſſis ⁊ laici. qꝛ dic̄ apl̓usad Ro. xj. Si radix ſancta ⁊ rami. Per oppoſitū ſi radix eſt infecta ⁊ rami erūt nociui. ⁊ iſteactus aut oꝑatio etiā innuit̉ cū dr̄. Adducuntei ſurdū ⁊ mutū. Et illa adductio fit veriꝰ pereruditionē qͣꝫ ꝑ violētā tractiōꝫ. qꝛ ẜm Sene.Curioſus animꝰ hoīs faciliꝰ ducit̉ .ſ. ſalubri eruditiōe qͣꝫ trahit̉. Quartꝰ actus angelicꝰ ē vehere .i. tranſportare. vehūt em̄ ⁊ deferūt boniangeli aīas morientiū ī celū. ſic ſacerdotes angeli de terrenis deſiderijs ad amorē celeſtiumtrāſferūt penitētes. qꝛ eis ꝯfitēdo pctīs moriūtur pͥſtinis. iuxͣ illud. j. Pe. ij. Peccatꝭ mortuiiuſticie viuamꝰ. Quītꝰ actꝰ angelicꝰ eſt excitare Act̉. xij. Angelꝰ dn̄i aſtitit ⁊ lumen refulſitī tabernaculo carcerꝭ. ꝑcuſſoqꝫ latere petri ex-
ẜdꝫ
D