Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoLAAII

De eadē dn̄ica. Sermo ſecundus.Uducunt eī ſurdū ⁊ mutū ⁊cͣ. Marc̄. vij. Experiētia ſcimus ꝙ tꝑe nubiloſo ſi nubesalt̓i nubi obuiauerit aūt ad ip̄am venerit moxpluuia imminebit. ⁊ hͦ cōfirmat cōmentator d̓imp̄ſſione aeris. Nubes inqͥt dū ad nubem acceſſerit imber cōtinuo p̄ſto erit. Cuiꝰ ratiōemponit ſimpliciꝰ. qꝛ nubes nubi adueniens cōpͥmit ⁊ coartat. vel qꝛ nubes a ſe inuicē quendāmutuo ſumunt humorē. quo humore ſumptopluuia cōtinue comitat̉ Spiritualit̓ ꝑ nubemvno mō intelligit̉ diuina ꝯſolatio. qꝛ ſicut nubes tꝑe caliditatis nimis homini ambulāti p̄ſtet ſolatiū. Sic ⁊ diuina conſolatio hominibꝰin eſtu tribulatiōis mundane fert p̄ſidiū. Id̓ogurat̉ ꝑ colūnaꝫ nubis q̄ filios iſrl̓ a calore ſolis ꝑ diē ꝓtexit dū de egypto exierūt. de qͣ dic̄ps. ciiij. Expandit nube ī ꝓtectionē eoꝝ ⁊ ignem vt luceret eis ꝑ noctē. qꝛ dr̄ Exo. xiij. Dominus aūt p̄cedebat ad oſtendēdā viā ꝑ diemin columna nubis. vbi ꝑ nubem ītelligit̉ diuina cōſolatio. Alio mō ꝑ nubem vita hoīs deſignat̉. iuxta illud Sap̄. ij. Tranſibit vita nr̄a ſicut veſtigiū nubis. Sed ꝑ pluuiā innuit̉ internagratia. Iuxta illud psͣ. Pluuiā voluntariāſegregabis deus hereditate tua. q. d. Deꝰ gratiam hoībus infudit. mō ad ꝓpoſitū ſicut dictū ē nubes accedēs ad nubē hͦ ī t̓ris cauſat imbrē. ſic dīna ꝯſolatio accedēs ad hoīeꝫ īfunditgͣtiā ſanitatꝭ ⁊ iuuamē aūt ſi hō ad deū acceditgratiā eius deguſtababit. Iuxta illud Augu.in li. ſoli. Accedite ad eū hoīes mox patet iocūditas ſuauitatis interne. ⁊ hoc pꝫ clariꝰ de ſurdo ⁊ muto cui cū xp̄s ſua cōſolatiōe diuina appropinquauit exiens de finibus tyri. mox gratiarū pluuiam ſenſit. cum ip̄m audire loquiqꝫfecit. vt dicit euangeliuꝫ pn̄s. in quo principaliter duo notant̉. primo cuiuſdam homīs infirmitas ibi. Adducunt ei. ſcd̓o curantis xp̄i ordo et qualitas ibi. apprehendit eū. Pro qͦ ſciēdū moraliter ꝑ hunc ſurdū ⁊ mutum intelligepeccatorē. De ſurditate peccatoris vide ẜmone p̄cedenti. Sed peccator dr̄ mutus in tribuſprincipalit̓. primo in cōfeſſionis dilatiōe. differt em̄ cōfeſſioneꝫ ſuā ꝓpter quattuor cauſasPrima eſt timor recidiuationis. In hoc em̄qꝫtimet pctōr in pct̄ā recidiuare ſolet confeſſiōeꝫſuā ꝓlongare. Sed ſtultus eſt h̓ timor. Si em̄deus dedit tibi gratiā cōfitendi dabit ⁊ gratiāſtandi atqꝫ pctīs reſiſtendi. Ideo di. Gregor̄.in mora. Inuanū nobis deus bona tribuerꝫ ſinō eſſe qd̓ dedit cuſtodiret. Cū aūt incaſſū bona ſua nō tribuat. patet. qꝛ om̄e qd̓ dederit dūmo cooꝑaris qͣꝫtū ad te ꝑtinet cuſtodiet. Et tamen circa hoc notandū. ꝙ timor illi recidiuati

onis nullus eſt ſi tria aduerteris. Primū ē hoſtis debilitas. nulli em̄ hoſtis ille antiquus diabolus nocere valebit qͥ ei volūtarie non obedit. iuxta illud Greg. Debilis eſt hoſtis vincere nō pōt niſi volētē. Nō em̄ potuit ītrare porcos Math̓. viij. niſi petita licentia ⁊ obtentaDn̄e inqͥunt. ſi eijcꝭ nos hic mitte nos ī porcoſnec vnā ouiculā btī Iob potuit auferre niſi ꝑmiſſus. Iob. j. Ideo dicit̉ Iaco. iiij. Reſiſtite dyabolo ⁊ fugiet a vobis. Et be. Bern̄. dic̄Dyabolus excitare tēptatōes nittit̉. ſꝫ in te eſtſi volueris dare vel negare cōſenſum. Ex quoptꝫ ꝙ illi qͥ ſe excuſant dicētes. dyabolꝰ me fec̄peccare male dicūt. qꝛ niſi hō velit ei ꝯſentir̄ n̄pōt eū dyabolꝰ in pctīs implicare. qꝛ di. b. Auguſti. ſuꝑ psͣ. Dyabolꝰ plerūqꝫ nocere vult ſꝫnō pōt. qꝛ poteſtas eiꝰ ſub ptāte dei eſt. nec etiam pōt ip̄e quēquā in bonis oꝑbus niſi occulte ⁊ malicioſe impedire. nō aūt manifeſte. Qꝛdi. Nicolaus de lyra ſuꝑ Nee. vj. ꝙ demonesſignant̉ ꝑ iſtos qͥ Neemiā ⁊ ſocios eius nō potuerūt impedire manifeſte ab oꝑe muri. quiavna manu pugnabant ⁊ alia murabant ꝓpterqd̓ ꝯuerterūt ſe ad malicias occultas vt ſic impedirent eos ſb̓ ſpecie pacis vt d̓r Nee. vj. Sicvidentes demones ſe ſanctos hoīes impedirenō poſſe ꝑ aꝑtas temptatiōes ab oꝑe muri. v̓tunt ſe ad malicias occultas ⁊ ſub ſpecie boniquerunt hoc impedire. Exemplū de hoc in libro colla. patrū abbatis Moyſi colla. j. d̓ ſcōIohanne abbate quē dyabolus ſub ſpecie boni ad immoderatū induxit ieiuniū intantuꝫ ꝙper hoc fuit a melioribus impeditus Ideo debemus ꝯtra eos pugnare ⁊ cū hoc merita cumulare. qꝛ dicit Rabanꝰ ſuꝑ li. machabeoruꝫIn edificatiōe hieruſalē patres noſtri vna manu pugnabant altera murabāt. Per quod intelligitur qd̓ in edificatione celeſtis hieruſaleꝫvna manu pugnare debemus ꝯtra vitia et altera murare celeſtia .ſ. merita ꝯgregando. Secundū qd̓ recidiuatiōis timorē nullū facit ē ſāctoꝝ cōmunitas. peccatorem in peccatis exiſtens ſolus eſt ⁊ ve ſoli ſi ceciderit in ampliorapctā nō hꝫ ſubleuanteꝫ Eccleſiaſtes. iiij. Sedpoſt ꝯfeſſionem ſanctoꝝ ſocietati ꝯiungitur ⁊cōmunitati. ⁊ hoc nihil aliud eſt qͣꝫ ſpiritualiūbonoꝝ ꝑ ſanctos acquiſitoꝝ congregatio. d̓ qͥbus vnuſquiſqꝫ ī eccleſia numero ⁊ merito exiſtens intantū ꝑticipat in quātū ſe capacē facitmediāte adiutorio diuine gratie. vt ſic impartiatur merito xp̄i adiutoriū ⁊ meritū ſctōꝝ ī celo ⁊ in terra. Ecce quātū tua ꝯfeſſio valet vt tetantis bonis aſſociet Ideo di. leo papa ī ẜmone. pleniſſime obtinet̉ remiſſio pctōꝝ. vbi totius eccleſie eſt vna oratio. quare dꝫ quilibꝫ hōnō tardere ⁊ cōmunitati bonoꝝ ſociet̉. qͥa cōmunitas eccl̓ie oēs hoſtes ſpūales debilitat. ſi

dd̓

L