SermoLAV ILI

lectabilibꝰ odori dn̄i qͣꝫ oratio pura directa acorde fideli. Et iteꝝ ibidē. Ecce iniuriā deo facis quottidie ꝙ ſi iudiceꝫ interpellas ⁊ ſubitocū ad eum loqueris illū dimittas cū alio fabulari incipias. ⁊ ſb̓dit declarādo ꝑ q̄ hō fac̄ deoiniuriaꝫ. vt inqͥt emittā dicere noxias aut peruerſas ⁊ deo inimicas ip̄as ſuꝑfluas cogitationes iniuria eſt eius cui loqui ceperas. oratiotua locutio eſt ad deū. qn̄ legis deus tibi loqͥt̉qn̄ oras deo loqueris. q. di. Ideo tu obliuiſcidebes alia exteriora ⁊ p̄ſertim cogitatiōes noxias abijcere. qꝛ etiā di. Iſi. de ſummo bo. lib.iij. Mens mea celeſtis eſt. ⁊ tunc orando ben̄deū cōtemplat̉ qn̄ nullis terrenis curis vel erroribus impedit̉. Tunc ergo veraciter oramꝰqn̄ aliunde non cogitamus. Sed ſcd̓s gradusquē poſt obliuionē debes aſcendere ē tuijpſiꝰcognitio. cū em̄ hō tuā vilitateꝫ attendis cumpublicano de quo dicit euangeliuꝫ. ſuꝑ alioste nō extollis. Ideo hortat̉ b. Bern̄. quēlibetad ſui cōſiderationē. cū dicit ī li. meditationuꝫAttende hō qͥd fuiſti an̄ ortū. quid ab ortu vſqꝫ ad occaſum: atqꝫ qͥd eris poſt hāc vitā: ꝓfecto fuiſti qd̓ nō eras poſtea d̓ vili terra factus⁊ in viliſſimo panno inuolutus menſtruali pane in vtero materno fuiſti nutritꝰ. tunica tuafuit pellis ſecundīa ⁊ indutꝰ ⁊ ornatus veniſtiad nos ⁊ immemores qͣꝫ ſit origo tua vilis Nihil eī aliud eſt hō qͣꝫ ſperma fetidū. ſaccus ſtercorum. ⁊ cibus vermiū. Hec Bern̄. Hec de ſenō cognouit phariſeus qͥ ait. Nō ſum ſicut ceteri hoīm ⁊cͣ. Hec etiā de ſe nō cognoſcūt qͥ pōpoſe ⁊ ſuꝑbe ornati ad tēplū dei vadūt. De qͦlibet tali mirat̉ b. Bern̄. vbi ſupra. Un̄ ſuꝑbithō cuiꝰ ꝯceptio culpa. naſci pena. labor vita.neceſſe mori. Et declarat ꝑ aliqua metra q̄ hominē retardant a cognitiōe ſua dicēs. Formafauor populi. feruor iuuenilis. opeſqꝫ. Surripuere tibi noſcere qͥd ſis hō. Tertius gradusquē poſt cognitionē tuijpſius neceſſe eſt aſcendere. eſt cordis humiliatio. Ex quo em̄ homoqͥlibet debet aſcendere in templū vt oret neceſſe eſt vt ſe prius humiliet quatinus deꝰ orationem ſuā miſericordit̓ exaudiat. qꝛ dic̄ ſapiensEcc̄i. xxxv. Oratio humiliantis ſe nubes penetrabit ⁊ donec appropinquabit nō ꝯſolabit̉ſcꝫ orans ⁊ nō diſcēdet ab oratōe donec aſpiciat eltiſſimꝰ .ſ. oculo miſericordie. Quartꝰ gradus quē pꝰ humiliationeꝫ dꝫ hō aſcendere eſtcordis ꝯtricio dū cū ꝓpoſito cōfitēdi redit addeū peccator. Refert em̄ ſextus Iulius li. iij.c. j. de marco Cathone talē belli cautelā. cū eſſet in hiſpania ⁊ videret ſe quoddā oppiduꝫ ſicpoſſe occupare ſi illud ex in opinato inuaderꝫſimulauit ſe quadriduo fugere. ⁊ ſubito in hoſtes ꝯuerſus biduo ꝑ vias difficiles mōtes etnemora reliqͥt. ⁊ hoſtes ſuos nihil tale metuē-

tes opp̄ſſit. Moralit̓ quaſi ꝑ qͣttuor dies elōgamus nos a deo peccādo. cogitatiōe. lotutione oꝑe. ⁊ omiſſiōe. ſicut cōiter ꝯfitemur. reputant gͦ ſe demones ſecuros ꝙ opidū celeſte nobis intercluſerint qd̓ tn̄ deſideramus acquirere. Quid gͦ r̄ſtat facere. certe nihil aliud niſi fuga p̄dictoꝝ quattuor dieꝝ biduo recōpenſare⁊ ad deū redire. qͣꝫuis an̄ quattuor dies. videlicet ꝑ cogitationē locutionē opus ⁊ omiſſiōeꝫreceſſimus. poſſumus tn̄ ſi volumꝰ in duobuſdiebꝰ redire vicꝫ ꝑ ꝯtritionē ⁊ cōfeſſionē. Nāſatiſfactionē cōdignā neceſſario nō exigit. Sꝫꝑ multiplices indulgentias ⁊ pietatis oꝑa redimere poſſumus ſi volumus. vt di. Holkot.ſuꝑ li. ſap̄. lec. lj. Quintꝰ gradus quem oꝑtetaſcendere poſt cordis ꝯtritionē eſt elemoſynarū largitio. Nam nō ex noua. ſed ex antiqͣ conſuetudine pauꝑes an̄ templa ſedere aut ponicōſueuerant vt intrantes diuites pctā ſua dādo eis elemoſynā redimant. ſicut hr̄ Actu. iij.de petro ⁊ Iohanne cū aſcenderūt ad horamorationis nonā. quidā qui erat claudus ex vtero matris ſue baiulabat̉. qꝛ ẜm gl. etiā erat cōtractus quem ponebant quottidie ad portamtempli que dr̄ ſpecioſa vt peteret elemoſynamab introeuntibus in templū. Is cū vidiſſꝫ petrum ⁊ Iohanneꝫ incipientes introire in templum rogabat eos vt elemoſynam darēt. Intuens eum Petrus cū Iohanne ad eū videlicet Petrus dixit. Reſpice in nos. q. d. cōſidera nos pauꝑes nihil tibi dare valentes. et illeintendens in eos ſperans ſe aliquid acceptuꝝab eis. Petrus autem qꝛ nihil habnit eū tamēmeliori elemoſyna conſolari voluit. Ideo aitArgentū ⁊ aurū nō ē mihi. quod auteꝫ habeohoc tibi do. In noīe ieſu xp̄i nazareni ſurge etambula. quod eſt cōtra multos diuites ſatꝭ habentes qͥ tn̄ cum intrant eccleſias in nullo ꝯſolantur pauꝑes ⁊ quō deus p̄ces eoꝝ exauditcū nec pauꝑ nec claudus conſolationem acciꝑiat. certe nullomodo. qꝛ di. ſap̄. Prouer. xxjQui obturat aures ſuas ad clamorē pauperis⁊ ip̄e clamabit .ſ. in oratione ⁊ nō exaudietur.Sextus gradus quem debes aſcendere pꝰ elemoſynaꝝ largitioneꝫ eſt ſenſuum exteriorumclauſio. iuxta dn̄i vocem Tu aūt cū orauerꝭ intra in cubiculū tuū ⁊ clauſo hoſtio ora patremtuū in abſcondito ⁊ pater tuus qui videt te inabſcondito reddet tibi. vt dicit Tho. in gloſacōtinua. Per cubiculū cordis ſecretius mentis archanū intelligit̉. ꝑ hoſtiū auteꝫ carnalesſenſus ꝑ quos cordis interiora improbe ſe īgerunt ⁊ intrat mors per feneſtras noſtras. quibus eſt reſiſtendū vt oratio ſpiritualis ad deūdirigat̉. hec glo. In quo vult dn̄s et etiā glo.ꝙ oculos ſuos ne videant illicita dꝫ diligētercuſtodire qͥ vult a deo in oratione ſua exaudi-

cc 3

A

U

T