Onica nona poſt Trini.

Maria ꝟgine ⁊ hō factus ē. Idē teſtat̉ ſacraꝯſtitutio de ſum. tri. ⁊ fi. ca. firmiter. Et tādeꝫinqͥt dei filius vnigenitus Ieſus xp̄us a totatrinitate cōiter incarnatus. ex maria ſꝑ virgine ſanctiſpūs cooꝑatione ꝯceptus. verus hōfactus. ex aīa rationali ⁊ humana carne ꝯpoſitus. Et dicit. b. Aug. in de fi. ad Petrū diaconū. ⁊ magiſter in. iij. libro di. j. Licet ſolꝰ filius dei ſit incarnatus. hmōi tamē incarnatiōꝫtota trinitas eſt cooꝑata bn̄dicta. Et dicit notanter homo ad damnandū hereſim eorū quidixerūt dei filiū non aſſumpſiſſe corpus verūſed fantaſticū. Contra quos etiā dicit Ioh̓. j.Uerbū .i. dei filius. factū eſt caro .i. hō. Scd̓ꝫAugꝭ. querit̉ primo. exquo dicit euangeliumHomo quidā erat diues. ⁊ ꝙ ille homo ſignificat xp̄m. an xp̄s ſemꝑ fuit homo: Et videt̉ꝙ non. quia in illo triduo non fuit hō. quod ꝓbat ſic. Quia hō mortuus nō eſt hō. xp̄s tuncerat mortuus. vt dicit ſimbolū nicenū. gͦ nonfuit hō in mortis triduo. Ad hāc queſtiōꝫ rn̄det̉ ꝙ de ipſa ē triplex modus loquēdi doctorū. Primꝰ tenet ꝙ nō ſoluꝫ de xp̄o veꝝ ē ꝙ inmortꝭ triduo fuerit hō. ſꝫ etiā verū ē de quolibet hoīe mortuo cuius aīa ē btā. ⁊ iſte modusdicēdi fuit Hugonis de. s. vic. qͥ ꝓ ſua intētione ſic arguit. Quid ſtultius qͣꝫ ꝙ hō tunc eſſedeſinat qn̄ vere eſſe incipiat. Sed eſſe btm̄ eſtveriſſimū eſſe. gͦ qui hic morit̉ cuius aīa ē btāiſte pͥmo incipit eſſe veracit̓. Igit̉ de quolibꝫtali concedendū eſt ꝙ poſt mortē ſit homo ⁊ afortiori ibi ꝯcedēdū eſt de xp̄o. Scd̓s modusloquendi ꝙ xp̄s in triduo mortis fuit homo.ſed hoc nō eſt cōcedendū de quolibet homīe.⁊ iſte modus dicēdi eſt mgr̄i in. iij. li. di. xxiij.vbi magiſter fundat ſe ī hoc ꝙ xp̄us in illo triduo habuit corpus ⁊ aīam. ergo fuit hō. licetanima non eſſet corꝑi vnita. et ſic concedit ꝙhomo mortuus ſit homo. Tertius modus dicendi eſt ꝙ xp̄s ī triduo mortis nō fuit homoſicut nec qͥlibet alius hō mortuus. ⁊ iſte modꝰdicēdi ē cōiter doctoꝝ modernoꝝ. vt dic̄ Bonauentura circa di. xxij. tertij libri. Quia ſi diligēter ꝯſideret̉ tūc qͥlibet iſtoꝝ triū modorūhꝫ aliqͥd veritatꝭ. Quia pͥmus modꝰ loquit̉ d̓eſſe aptitudinali ⁊ partī actuali. ⁊ ſic ad vtrūqꝫ modū ſtat dictū ipſorū. quia ī triduo mortꝭxp̄s erat in ꝑſona in actu hn̄s corpus ⁊ aīamq̄ apta nata fuerūt ſibi inuicē vniri. Sꝫ tertimodus loquit̉ de eſſe ſimpl̓r actuali. Et qꝛ adhūc modū dr̄ ⁊ ꝯcludit̉ ꝓ xp̄s ī triduo mortꝭnō fuit verꝰ hō. pꝫ. qꝛ hō mortuus nō ē hō verus. ſed xp̄s tūc erat hō mortuꝰ. gͦ ⁊cͣ. Et ſi fuiſſet hō ſicut illi dicūt. oporteret ꝯcedi ꝙ fuiſſet hō cecꝰ. ſurdꝰ mutꝰ ⁊ ſic d̓ alijs. Sꝫ ad motiuū hugonis dicēdū. licet hō pꝰ mortē incipiat eſſe btūs ẜm aīaꝫ. nihilominꝰ tn̄ deſinit eſſe

hō ẜm naturalē vitā. Sed ad mgr̄m dr̄ ꝙ nōſequit̉ ꝙ xp̄s habet corpus ⁊ aīam. gͦ ē hō. ſedrequirit̉ vltra hoc ꝙ aīa informās ſit corꝑi cōiuncta. qd̓ nō fuit ī triduo mortis. ⁊ aīa fuit acorꝑe ſeꝑata ꝑ mortē ⁊ erat ī lymbo. corpꝰ ꝟoſine aīa iacuit ī ſepulcro. Scd̓o querit̉. exquoxp̄us ab eterno erat diues ī tribus. Primo inbonis tꝑalibus. iuxta illud psͣ. Domini ē terra ⁊ plenitudo eius. Scd̓o in bonis ſpūalibꝰ.vt ſapīa. miſcd̓ia ⁊ gratia. ⁊ ſic de alijs. Tertio in bonis celeſtibus. ẜm illud psͣ. Gl̓ia ⁊ diuitie in domo eius. Quare tunc elegit pauꝑtatē in hoc ſeculo? Ad hanc queſtionē reſpondet s. Tho. ꝯtra gentiles. ꝙ hoc fecit duplicide cā. Quia dn̄s voluit facere diuiſionē interhomines mūdanos ⁊ abundantes huiꝰ ſeculivt relinquerēt mūdanas diuitias q̄ ſūt impedimēta ſuꝑnoꝝ ⁊ celeſtiū bonoꝝ. ⁊ hoc facere n̄ potuit niſi mediāte pauꝑtate. qͥa ſi diuesfuiſſꝫ ī huiꝰ md̓i diuitijs nihil vel parū fuiſſetſua p̄dicatio ꝯͣ diuitias. ⁊ vt magꝭ retrahe̓t adiuitijs. iō vitā pauꝑeꝫ elegit. Scd̓o vt ſic cōſideret̉ ꝙ nō diuitijs ſiue potentia attraxiſſethoīes ad ſe. ſꝫ ſola diuinitatis potētia. ſapīa ⁊clemētia. ꝓpterea elegit īſcios ⁊ rudes apl̓osvt etiā ꝑ illos ꝯfūderet mūdi potētiores ⁊ ſapiētiores. Iō dicit apl̓s. j. ad Coꝝ. j. Infirmamd̓i elegit vt fortia queqꝫ ꝯfūderet. Et. ij. adCoꝝ. viij. Factus eſt egenus cū eſſꝫ diues vtipſius inopia diuites eſſemꝰ. Tertio q̄rit̉ qͥꝑ villicū ſignificet̉? Rn̄det̉ ẜm glo. interl̓. villicus ille ſignificat quemlibet hominē cui dominus credidit triplex bonū. Primū ē bonūnature. ⁊ hoc ē duplex. Quedaꝫ .n. ſunt bonacorꝑis. vt ſanitas. fortitudo. agilitas. pulcritudo. nobilitas ſiue libertas. Quedā aūt ſuntaīe. vt rectitudo ingenij velocitaſqꝫ. memoriebonitas. ptās tolerādi. exercitiū ſpūaliuꝫ. natural̓ diſpoſitio ad ꝟtutes ſiue ꝟtus naturaScd̓m bonū ē fortune. ⁊ ſūt bona exteriora q̄ſunt ī ptāte hoīm q̄ pn̄t auferre vt ſūt diuitie.Tertiū bonū ē gr̄e vt ſūt ꝟtutes. Et dic̄ Ambro. ī omel̓. Cū nō exercemur in diſpēſatōe illoꝝ ad libitū dn̄i. ſed ad ꝓprias illecebras cōmiſſis abutimur. criminoſi villici ſumus. ⁊ ſicapud xp̄m diffamamur. Sed di. qͥ ſūt illi diffamatores qͥ nos accuſant apud dn̄m? Ad hͦrn̄det̉ ꝙ triplex ē diffamator. Primo qͥdē diffamat ꝓprioꝝ vitioꝝ ꝯſcīa. Quia dicit Rob̓.hol. ſuꝑ lib̓ Sap̄. lec. cix. ꝙ conſciētia homīseſt accuſatrix ſue ꝓprie praue tranſgreſſionisEt declarat hoc in ſil̓i. Sicut .n. puero dat dica in qua defectus ſui ſignant̉ vt poſtea verberetur ⁊ nullo modo licet ſibi abijcere dicaꝫſuam. ſed ꝑ eam accuſabitur. ita cuilibꝫ homialligatur conſciētia ī qua omnia peccata ſuanarrantur. vt ẜm ea in iudicio accuſetur. iu-

S