SermoLCLL2
plis. ⁊ ſimiliter corā vitulo iudei. Et iſte ſimiliter inhibitus ē xp̄ianis. de pe. di. v. §. j. in fine. ⁊ in multis locis. Alius ē ludus deuotōis⁊ gaudij ſpūalis qualē faciunt in die corporꝭxp̄i chriſtiani. ⁊ qualē fecit Dauid corā arca.ij. Regꝭ. vj. Tertius eſt ludus humane conſolationis. cuius medietas vocat̉ eutropolia .i.virtuoſa. Et illa ꝟtus dr̄ ab Ariſtꝭ. eutropolque ē virtus ita neceſſaria humano conuictuiꝙ ẜm eū ꝓprium ē eutropoli eſſe epidoxiotē.ab ep̄i quod ē ſupra. ⁊ doxios quod ē aptum.quaſi optime aptū conuictui humano. ⁊ d̓ taliludo pōt exponi illud Lach̓. viij. Platee ciuitatis complebunt̉ ī faucibus ⁊ puellis ludētibus. Et qꝛ ludus eſt nccͣius in vita humanaideo quidā dixerūt felicitatē humanaꝫ ꝯſiſtere in oꝑationibus ludi. vt dicit d̓ ipſis Ariſtꝭ.x. eth̓. c. xx. ⁊ ponit opinionē ipſoꝝ que ē iſta.Illud gͦ diuites ⁊ potētes maxime indigēt inquo maxime delectātur ⁊ videntur potiſſimead delectatōꝫ ꝑtinere. ſed diuites ⁊ potentesmaxīe querūt delectatōes ludi. vn̄ ꝑſone conuenient̓ ludētes ſunt eis chare ⁊ p̄cioſe. gͦ videt̉ ꝙ in talibꝰ felicitas ꝯſiſtat. Sꝫ ꝯtra hancopinionē inuehit Ariſt. ſic. Si ludꝰ foret finisvite humane. ſeq̄ret̉ ꝙ hō ſtuderet negociaretur ⁊ laboraret ⁊ militaret ꝓpter ludū qd̓ eſtpuerile. Sed econuerſo ẜm ſnīaꝫ anatharſisbn̄ ſe habet dicere ꝙ aliquis ludat ad horā vtpoſtmodum ſtudeat diligētius. qꝛ requies ēppter oꝑationē. ⁊ non oꝑatio ꝓpter requieꝫ.Secūdo cum felicitas ſit ſummū bonū neceſſe ē ꝙ in optimis conſiſtat. ſeria aūt ſunt ridiculoſis meliora. igitur felicitas magis circa ſeria qͣꝫ circa ridiculoſa conſiſtit. Un̄ Tulliꝰ lib̓.j. d̓ offic̄. Non .n. ita generati ſumus vt ad ludum ⁊ iocū nati eſſe videamur. ſed ad ſerioſitatē potius ⁊ ad quedā grauiora atqꝫ maioraTertio qꝛ melioris partis aīe melior ē comꝑatio. ⁊ ꝑ conſequēs ī nobiliſſima parte poni debet felicitas. ſed nihil ꝓhibet hominē beſtialēcorꝑales delectatōes maxime ꝑticipare. igit̉in delectationibus talibus nō ꝯſiſtit felicitasQuāuis autē ludus nō ſit humane vite felicitas. ē tn̄ conueniēs ludus virtus quedā. Sicut .n. homo indiget a vexatiōibus corꝑis qͥeſcere. ita indiget intentionē animi a ſtudioſis⁊ ſerioſis relaxare. ⁊ a ſollicitudinū anxietatepauſare. hoc aūt fit ꝑ ludū qui conſiſtit in colloquijs ⁊ collationibus ꝯuenientibus int̓ homines ordinatos ⁊ nō ad taxillos.He eadem dn̄ica. Sermo ſecundus.Umo quidamerat diues qͥ habebat villicū ⁊ hicdiffamatus ē apud illū ⁊cͣ. Lu. xvj.Oni terreni reges ⁊ pͥncipes qͥ nō pn̄t oīa ſoli
ī regimībus ſuis gubernare ⁊ expedire hn̄t ſb̓ſe ſuos ꝓcuratores. quoꝝ aliqui p̄ſunt ciuitatibus ⁊ aliqͥ villis. ⁊ ab eis exigūt rationē ſingulis annis. Ꝙ hoc ſit veꝝ ꝙ dn̄i terreni hn̄tſuos ꝓcuratores qui etiā regūt ſubditos poſtdn̄os notū eſt. attamen ꝓbatur in natura ⁊ infigura. In natura legit̉ de ſole ꝙ ẜm Ambro.eſt dominus planetaꝝ. decor ⁊ ꝑfectio omniūſtellaꝝ. Et vt dicit Macrobius. ſol tanqͣꝫ dominus medius eſt inter planetas. effectus eorū concilians. ⁊ etiā contra elemēta. qꝛ hͦ ſpectat ad dominos terrenos vt ꝯcordēt diſcordātes. ⁊ licet ſit dn̄s omniū ſtellaꝝ ⁊ regat omnia inferiora. tn̄ habet ſub ſe ſtellas alias q̄ etiam regūt inferiora. quia ſunt tempoꝝ. annoꝝmenſium dierumqꝫ diſtinctiue. Nā ẜm Ariſ.ꝑmutatio tꝑis non eſt ꝑmutatio ſtellaꝝ in ſignis diuerẜ ſuꝑ. vij. climata. aut ex ꝑmutatione lune ſingulis. xxviij. diebus. aut mercurij aut veneris in om̄ibus. x. menſibus. In figura ꝓbatur Gen̄. xlj. d̓ rege Pharaone quihabuit ꝓcuratorē Ioſeph. Spūalit̓ dn̄s nr̄ ieſus xp̄s qui eſt rex regum ⁊ dn̄s dominantiūApocalip. xix. qui ꝑ ſe poteſt omnia regere ⁊regit. ſicut declarat Boe. lib̓. iij. de conſol̓. metro. ix. cuꝫ dicit. O qui ꝑpetua mundū ratione gubernas. Terrarū celiqꝫ ſator qui tēpusab euo Ire iubes. ſtabiliſqꝫ manēs das cūctamoueri. Et licet ꝑ ſe vniuerſa immutabilit̓ regat ⁊ diſponat. in mūdo tn̄ iſto hr̄e voluit ſuos ꝓcuratores. ſummū pōtificem. archiep̄os.ep̄os. p̄latos. inſuꝑ oēs pr̄eſfailias qͦs poſuitſuꝑ bona ſua .ſ. nature. gr̄e ⁊ fortitudīs. qͥbusbonis interdū male vtunt̉. ⁊ principaliter bonis fortune mediātibus qͥbus pctā ſua augētſeu augmentāt ſectādo crapulā ⁊ auariciā vn̄redimere debēt culpā. iuxta illd̓ dictū Iſido.d̓ ſum. bo. li. iij. c. lxiij. Grauit̓ inquit delinqͥtqui diuitijs ſibi a deo conceſſis nō in rebus ſalutaribus ſꝫ ī vſibus prauis vtunt̉. ⁊ inde magis augent debita vn̄ ea redimere noluerunt.hec ille. Iō om̄s tales grauit̓ xp̄m offendunt.ita graue rationē corā deo reddēt ſicut factuꝫē d̓ illo villico cui dn̄s ꝯmiſit bona ſua ſed male diſſipauit ea. quare ad rōem grauē compulſus ē. vt dicit pn̄s euangeliū. Hō quidaꝫ. Inquibus ꝟbis ſācti euāgelij tria tāgunt̉. Primo villici diffamatio in factoꝝ ꝯfuſiōꝫ. Scd̓oeiuſdē citatio ad reddendū rōem. Tertio cordis cogitatio ad futuroꝝ ꝓuiſiōꝫ. Quātū adpͥmū tagit̉ villici diffamatio ī factoꝝ ꝯfuſiōꝫ.cū dicit. Hō quidā erat diues. Circa qd̓ notādum iſte homo eſt xp̄s filius dei qui in tempore plenitudinis gratie factus eſt hō ꝓpter homīes ꝑditos. vt dicit ſimbolū nicenū. Qui ꝓpter nos hoīes ⁊ ꝓpt̓ nr̄am ſaluteꝫ deſcenditd̓ celis. ⁊ incarnatus eſt de ſpūſācto natus ex
Q
R