Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LVISermo

at terra noſtra immortalitatē ne iam denuo timeat. reſurgens .n. corpus noſtrū iam nō moritur. mors illi vltra non dominabit̉. habeatcerte aqua omnimodā impaſſibilitatē. ab humoribꝰ .n. inordinatꝭ aiūt phiſici ꝓcedere paſſionis cauſas. Sꝫ iam deſiderat corpus leuitatē etiā ẜm eā nimiꝝ quā habꝫ ex aere portionē. Tanta futura credēda ē corꝑis leuitas ⁊agilitas btōrum vt poſſint ſi velint abſqꝫ om̄imoda difficultate ſeu mora. ipſamqꝫ cogitationū noſtraꝝ ſeqͥ ad omnia velocitateꝫ. Quidvltra deeſt ad ꝑfectam corꝑis btītudinē. ſolavtiqꝫ pulcritudo. hāc ꝑfectiſſime habituri ſumus. iō nō immerito attribuere poſſumꝰ ei ꝑtē quā ab igne habemus: Saluatorē .n. expectamus vt ait apl̓us. qͥ reformabit corpus humilitatꝭ noſtre configuratū corꝑi claritatꝭ ſue.exhibēs quod pollicitus ē. Qm̄ fulgebunt iuſti ſicut ſol. Sic .n. replebit̉ maieſtate oīs terra noſtra. cū fuerit corpus immortale. impaſſibile. agile ꝯfiguratū dei corꝑi claritatis ſue.hec Bern̄. Iſtas etiā quatuor dotes tāgit ſaLlomon Sap. iij. cū dicit. Fulgebūt iuſti ⁊ tanqͣꝫ ſcintille ī arundineto diſcurrēt. Cū .n. dicitfulgebūt. notat̉ claritas. cum dr̄ iuſti. tāgiturimpaſſibilitas. qꝛ dr̄ Sāp̄. j. Iuſticia aūt ꝑpetua ē ⁊ immortalis. Cū ꝟo dicit. ſcintille ī arūdineto. tangit ſubtilitatē. ⁊ cū dicit diſcurrēt.tangit agilitatē. Iō erunt tūc corꝑa clara. impaſſibilia ⁊ agilia. Cuius rōnem ponit Holc̄.ſuꝑ li. Sap̄. lec. xxxiij. ꝙ aīa btā ꝑfectū habetdn̄ium ſuꝑ corpus. ⁊ inqͣꝫtū forma ⁊ inqͣꝫtummotrix. inqͣꝫtū btā ⁊ deo cōiūcta. inqͣꝫtum btāgl̓ia aīe redūdat ī corpus cauſabit ī corꝑe impaſſibilitatē. Oē .n. corpus qd̓ patit̉ paſſioneꝓprie dicta ꝑdit dn̄ium forme ſue ſuꝑ materiam. alit̓ .n. paſſio talis non foret via ad corruptōem forme patiētis. vel ſolutio ad ſeꝑatōeꝫa materia. Et iō qꝛ aīa incorruptibiliter ⁊ ꝑfecte ꝯtinebit ſuū corpus nullo mō pot̓it victoria aīe ſuꝑ corpꝰ diminui. Secus tn̄ fuit in ſtatu innocētie qn̄ aīa ꝑfectū habuit dn̄ium ſuꝑcorpus. potuit illud dn̄iuꝫ ꝑdere. qꝛ potuit ſea deo au̓tere ꝑ pctm̄ iō habuit impaſſibilitatēad tp̄s. Sꝫ qꝛ aīa btā a deo nunqͣꝫ pot̓it ꝑ peccatū auerti. iō nūqͣꝫ pōt dn̄ium ſuū ſiue victoria ſuꝑ corpꝰ diminui. ⁊ id̓o nunqͣꝫ pōt ꝓprieloq̄ndo pati. ⁊ iō corpꝰ ſuū ē impaſſibile. Iteꝫcum aīa ſit nō ſolū forma corꝑis ſed motor. vtpꝫ. iij. d̓ aīa de motu aīaliuꝫ. iō mouebit corpꝰſuū ꝑ velocitatē. Et qꝛ hēbit ꝑfectū dn̄iuꝫ ſuper corpus. id̓o aīa gl̓ioſa inqͣꝫtum btā mouebit om̄ino ſicut volet corpꝰ mouere. ⁊ iō erūtcorꝑa ſatis agilia. Itē cū aīa poſſit velle rōnabiliter ꝙ corpus ſuū ſit ī eodē loco ī quo ē aliud corpus ſine amotōe illius corꝑis. ⁊ aīa poteſt regere corpus ſicut volet. ſeqͥtur ꝙ aīa po

teſt corpus ſuū ponere in loco vbi ē aliud corpus. ⁊ iſta virtus vocat̉ ſubtilitas. ſic gͦ corpꝰgl̓ioſum erit claꝝ. impaſſibile. agile ⁊ ſubtile.Sꝫ ꝯtra hͦ di. aliqͥs. videt̉ ꝙ corpꝰ nō erit impaſſibile. qꝛ erit corpꝰ mixtū ex qͣtuor elemētꝭ⁊ ex qͣtuor hūoribꝰ. ⁊ ꝑ ꝯſequēs ꝯtraria erūtſibi approximata. ⁊ agent ⁊ patient̉ ad inuicēgͦ ⁊cͣ. Ad qd̓ dr̄ ꝙ rectio corꝑm ī futuro miraculoſa erit. ⁊ comꝑando ſtatū gl̓ioſū ad naturalē totū erit miraculoſū. Quicqͥd gͦ tūc ſuꝑnaturalit̓ fiat ꝙ cōtraria approximata ſunt ⁊nō agūt fieri pōt diuīa ꝟtute ⁊ nō alia. Itē diceres. corpus nō erit claꝝ. qꝛ color ē extremitas ꝑſpicui ī corꝑe t̓minato. lux aūt eſt extremitas corꝑis ꝑſpicui non terminati. Sed ẜmAug. xix. d̓ ci. dei dr̄ pulcritudo corꝑis ꝯtinētia eſſe ꝑtiū cū quadā coloris ſuauitate. gͦ eritcorpꝰ glorificū ⁊ non lucidū ſiue claꝝ. Ad qd̓dr̄ ꝙ aīe pn̄t on̄dere corꝑa ſua clara ſic̄ volūt.corpꝰ aūt claꝝ nō pōt apparere coloratū. ⁊ iōerunt clara colorata qͣꝫtum ad apparentiā.Dn̄ica. vij. poſt Trinitatis. Sermo. iij.Uot panes habetis. qͥ dixerunt. vij. Marci. viij.Iſid̓. li. xij. dicit ꝙ natura leōis adhomines ē magna. mirifica ⁊ miſericors. ⁊ eiꝰmiſcd̓ia pōt ꝑpēdi aſſiduis exemplis. Nā leones an̄ ſe ꝓſtratis parcūt. hoīem nō niſi ī magna fame interimūt ⁊ occidūt. Et vt dic̄ Soli. ī li. de mira. mūdi. leo p̄daꝫ quā rapit ſoluscomedere erubeſcit. ⁊ ideo a remotis ſeq̄ntibꝰalijs beſtijs de ipſa liberalitatis gr̄a aliqͥd relinqͥt. Spūaliter ꝑ leonē intelligit̉ xp̄s. d̓ quodr̄ illud Apocal̓. v. Uicit leo d̓ tribu iuda radix dauid. Nā leo grece dr̄ rex latine eo ꝙ eſtrex oīm aīaliū. vt dicit Iſid̓. li. xij. Et xp̄s dr̄iō leo. qꝛ eſt rex magnus ſuꝑ oēm terrā vt inquit psͣ. Et recte ſeqͥtur naturā leonis chriſtꝰ.qꝛ circa hoīem eſt miſericors. ſicut de multꝭ exemplis ſancti euangelij ꝑpendi pōt. Nā hūiliatis an̄ ſe peꝑcit. vt pꝫ ī Maria magdalenaq̄ an̄ pedes eiꝰ iacens gr̄am ⁊ miſcd̓iam inuenit Luc̄. vij. Et adultera benignā eiꝰ vocē audiuit. nec ego te ꝯdemnabo. vade ⁊ ampliꝰ noli peccare Ioh̓. viij. Iō dicit Amb̓. De benignitate nō ſufficio admirari eo ꝙ pōt tantū ꝑcere homī pctōri. Et ſicut leo niſi ī magna fame hoīem non ꝑimit et occidit. ita xp̄s inuitꝰhoīem ꝑimit ſeu interimit morte gehenne. qͥadicit Haymo ſuꝑ Apocͣ. Sꝑ deus paratus ēmiſereri homīs tā in morte qͣꝫ ī vita. ẜ nō ſemper eque idoneꝰ aut dignꝰ eſt ſuſciꝑe dei gr̄aꝫpctōr tā in morte qͣꝫ ī vita. ideo quantū ī ſe eſtoſtendit ſuā miſcd̓iam ſuꝑ turbā humanā cuꝫdicit. Miſereor ſuꝑ turbā. Et ſicut leo nō ſolus comedit p̄daꝫ quā capit. ſic xp̄s d̓ panibꝰ

X3

M