NICa ſexta po¶ Trinita.

ẜm Richar. ꝙ Auhuſtinꝰ accepit hoc ſuppliciū ꝓ quacūqꝫ vena et̓na ſiue damni ſiue ſenſus. Et ſanctꝰ Tho. ī ſcripto ſcd̓o pͥncipali dicit ꝙ frequēter noīe ignis in ſcriptura quelibꝫpena ſignari cōſueuit nec debet mouere illudquēqͣꝫ ꝙ dn̄s in iudicio nō daturꝰ ē niſi duasſentētias. vnā venite bn̄dicti. aliā ite maledicti. Quia multi impij nō reſurgūt in iudicio.etiā qͥ nō credit iā iudicatꝰ ē. Spūale ꝟo homicidiū multis modis cōmittit̉. Primo ꝑ detractionē. de pe. diſt. j. c. Homicidiorū. vbi dicitglo. ꝙ detractor dicit̉ homicida. qꝛ pͥuat aīaꝫvita qͣꝫtū in ſe eſt dū negat eū hr̄e ꝟtutes vl̓ illas minuit qꝛ detrahere ē bona que alicui a d̓oſunt collata minuere vel negare. Sic detrahere ē ſumma iniquitas. vj. q. j. c. ſūma. Secūdoꝑ mali ſuggeſtionē vt dicit btūs Augꝰ. ⁊ ponitur vbi sͣ. c. Noli putare te nō eſſe homicidamqn̄ fratri tuo mala ꝑſuades dicēte. psͣ. lvj. Filij hoīm dentes eorū arma ⁊ ſagitte. Ideo dediabolo qui ſuggerit om̄e malū dicit Ioh̓. illehomicida erat ab initio. Ioh̓. viij. Quia nonſolū ſeip̄m occidit ſed etiā ſuggeſſit pͥmis parentibꝰ p̄uaricationē ⁊ nō eſt intelligenduꝫ ꝙdiabolꝰ creatꝰ eſt malꝰ ſicut qͥdā dixerūt ex ꝟbo creatoris ſuꝑius allegato. Sꝫ ē malꝰ factꝰſtatim poſt initiū. Et ſic exponit vba ſaluato/ris magiſter ſentētiarū. lib̓. ij. diſt. iij. Tertioꝑ adulationē. iuxta illud psͣ. liiij. Moliti ſūtẜmones eiꝰ ſuꝑ oleū ⁊ ip̄i ſunt iacula. vbi dic̄mgr̄ in glo. ꝙ vbi nos habemꝰ ſuꝑ oleū alia litra habet adulando. Ideo dicit ꝓph̓a psͣ. cxl.Oleū aūt peccatoris nō impinguet caput meum. Qd̓ vbū tractat b. Gregꝰ. in omel̓. dicēs.Impinguat caput pctōris oleū cuꝫ demulcetmentē fauor adulātis. Et mgr̄ ſuꝑ eodeꝫ ꝟbodicit. oleū peccatoris. i falſa laus adulatoris⁊ ſil̓ata dilectio q̄ mētes a rigore ꝟitatis emollit ad noxia nō impinguet caput meū .i. intentio mea nō delectet̉ d̓ adulatiōe falſaqꝫ laude.Et ſubdit. amat ergo fidelis argui a viro iuſtoin miẜicordia ⁊ nō laudari a pctōre cū irriſiōehabeat ſecū oleū qd̓ ille prudentes ſecū portabant. ⁊ nō querat oleū pctōris. hͨ Gregꝰ. Adulatio eſt multū vitāda qꝛ ad modū iude ſb̓ ſpecie oſculi ꝓditionē oꝑat̉ ⁊ ſub ſpecie amici interficit. ſicut d̓ Ioab ⁊ amaſa. Nā Ioab dixitad eum. ſaluemi frater ⁊ tenuit manu dexteramentū eiꝰ vicꝫ amaſe qͣſi oſculās eum qui cumnō aduertiſſet gladiū quē habebat Ioab percuſſit eū in latere ⁊ effudit inteſtina eiꝰ in t̓raꝫ⁊ mortuꝰ eſt. ij. Regꝭ. xx. Et hec homicidia ꝓhibita ſūt in illo ꝟbo. nō occides. Ꝙtum adſecūdū ponit̉ punitio iracūdorū cū dicit. egoaūt dico vobis quicūqꝫ iraſcit̉ fratri ſuo. Vbinota. Ariſtꝭ. li. ij. de aīalibꝰ dicit. c. iiij. Abaueeſt animal de magnitudine quaſi cerui qd̓ cō-

tra naturam omniū animaliū aliorū habet fain aure ſimile felli hominis in colore qd̓ ē amarū valde creatiuū vehemētꝭ ire. Moralit̓ hͦanimal̓ ſignificat hoīem iracūdum. Quia irati homīes vident̉ habere fel in aure. Quia qͣntūcūqꝫ cōponat ſe hō viuere cum eis pacifice⁊ honeſte rationabiliterqꝫ loquat̉. tamen videtur ſemꝑ eis ꝙ ſit aliqualis lis vel iniuria.vnde nihil placet eis ꝑfecte. Diu em̄ portantfel iracūdie in aure. quia quicquid audiunt inamaritudinē cōuertūt. Contra quos hic dicitdn̄s. Quicūqꝫ iraſcit̉ fratri ſuo reus erit iudcio. vbi dicūt quidā. qͥ iraſcit̉ fratri ſuo ſine cāSed Hiero. dic̄. ꝙ fruſtra ponit̉ ibi. qꝛ nullapōt eē cauſa iraſcendi in fratrē. ſed iuſte iraſcitur aliquis culpe fratris. Nā vt dicit Augꝰ.Iraſci fratri vt corrigat̉ nullꝰ ſane mentis reprehendit. Gregꝰ. xxxij. moral̓. Si nobis ⁊ ꝑximis delinquētibꝰ iraſcimur nō peccamꝰ Sem̄ ſic ꝓximos vt nos amare p̄cipimur reſtatvt ſic eorū erroribꝰ ſicut noſtris vitijs iraſciamur. Vnde nota ꝙ ira cōmendat̉ qua iraſcit̉vitijs. Iuxta illud psͣ. iiij. Iraſcimini ⁊ nolite peccare. Iraſcimini inquit mgr̄ in glo. peccatis īmo vobiſipſis de p̄teritis peccatis ⁊ nolite peccare. Cui cōcordat Gregꝰ. omel̓. vj. ſuper Ezech̓. Uere penitēs bn̄ iraſcit̉ dum ſecirixatur de his que ſe male geſſiſſe recolit. ⁊ ſibijpſi diſplicere incipit. cum illi placere incipit qui illum creauit. reprehendit em̄ ſe de cogitationibus inſequit̉ de verbis talibus punit ſe flendo de factis ſuꝑnis inhiat. om̄ia bona terrena ꝑ mentis deſpectionē calcat. hͦ ille.Item quedā ira tolerat̉ ſicut infirmorū queēſubita vt cū hō ẜm carnē iraſcit̉ nec tn̄ vult facere ad quod ira inducit Iſta ira tolerat̉ quiarationē nō ſuꝑat. de qua dicit̉. Nō te ſuperetira vt aliquē opprimas. Iob. xxxvj. Quedamꝟo ira vituperat̉ ⁊ talis ē om̄is ira querōneꝫſuꝑat. Cuiꝰ ẜm Gregꝭ. quatuor ſunt gradus.Quidā em̄ cito cōmouent̉ ad iram ⁊ cito redeunt ad trāquillitatē. Alij ꝟo tarde iraſcunt̉ ⁊tarde redeunt. ⁊ iſti peiores ſunt primis. vt dicit beatꝰ Augꝰ. in regula. Alij aūt de facili iraaccendunt̉ ⁊ tarde redeunt ⁊ ipſi peiores ſuntom̄ibus. Sed alij tarde iraſcunt̉ ⁊ cito ira deſerunt qui inter om̄es ſunt minus mali. Itemſunt nōnulli qui nō ſolū tenent iram in corae.ſed etiā oſtēdūt verbis vt qui dic̄ alicui rachaaut fatue grauius peccat. Nam ẜm Aug.Criẜ. Racha nō ē vox aliquid ſignificās. ſedſolum motū indignantis animi. ẜm Hierony.ꝟo in glo. eſt hebraicum. ⁊ idem eſt qd̓ cenosgrece ⁊ latine īanis ⁊ vacuus .i. abſqꝫ cerebronūcupatꝰ quod ē cōtumelia. Qui ergo hͦ dixrit fratri reus eſt cōcilio .i. cōſenſu iudicij ē drda ſententia cōtra eum. Alij auteꝫ ꝓcedūt ad

G