Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Onica tertia poſt trinita.

et hi ſimilant̉ ceruis. De qͥbꝰ ſcribit Plini. inſpe. na. ꝙ tante ſūt ſimplicitatꝭ ꝙ oēm mirant̉⁊ ſtupeat nouitatē. Nā equo vl̓ bubalo ad eoſaccedente. ita in ip̄m reſpiciūt ꝙ priꝰ hoīeꝫ iuxta ſe veniētē ⁊ ſagittis impetere volētē nō attendūt. Sic adhuc multi ſūt curioſi ſimpliceshoīes qͥ oēm mirant̉ nouitatē ẜmonū ⁊ nouisfabulis pluſqͣꝫ in ſolidis ſcripturis delectant̉.Sicut p̄dixit apl̓s. ij. Thimo. iiij. Erit em̄ ī nouiſſimis tp̄s cū ſanā doctrinā nō ſuſtinebūt ẜꝫad ſua deſideria coaceruabūt ſibi mgr̄os .ſ. loq̄ntes tm̄ placētia pruriētibꝰ auribꝰ ⁊ a veritate quidē auditū auertent ad fabulas cōuertētur. Sed contra hoc dicit Ariſtote. ꝙ conſuetudo audiēdi apologos id eſt fabulas magnūeſt impedimentum in cognitione veritatꝭ. Idcirco fabulas iouis aut grammaticam. nō debet predicator in ſua predicatiōe exponere populo. nā hoc tanqͣꝫ graue nephandum ⁊ irreligioſum ꝓhibuit Gregꝰ exp̄ſſe. lxxxvj. diſt. c.Cū multa. vbi dr̄. In vno ſe ore cū laudibꝰ iouis xp̄i laudes nō capiūt. Et dixi ꝙ iſti mirantur ī nouitate ẜmonū. cū tn̄ nihil ſit nouū ſb̓ ſole. nec qͥſqͥs valet dicere. ecce hͦ recēs ē Ecc̄s. jEt ẜm ph̓m. Noſtꝝ ſcire eſt antiqͦꝝ reminiſciQuarti qͥ ſequūt̉ p̄dicatores ſūt doloſi detrahētes. ⁊ hi ſil̓es ſūt hienis. Sunt em̄ hiene beſtie crudeles ī africa. eaꝝ doloſitas apparet ī hͦꝙ circūeunt domos ꝑ noctes ⁊ hūanas proutpn̄t fingūt voces vt putent̉ eſſe hoīes. vt dicitIſi. Intrāt etiā domos vt deludāt hoīes ⁊ capiūt canes ⁊ deuorāt eos. ⁊ cauāt ſepulturas⁊ carnes comedūt mortuoꝝ. vt refert Bar. inli. xij. ꝓpͥ. Ita doloſi detractores fingūt ſe homines ꝟbis māſuetꝭ. ⁊ intrāt domos dei cumalijs hoībus qͥ putant ipſos eſſe bonos. ſꝫ eosdeludūt. ⁊ canes .i. p̄dicatores qͥ ſil̓es ſūt canibus capiūt in ẜmone ſuo. ſic̄ illi fuer̄t qͥ inier̄tꝯſiliū vt ih̓m caperēt ī ẜmōe Math̓. xxij. Etdū in aliqͦ eos ceperint deuorāt eos. fame ip̄orū bone ⁊ doctrine ſalutari detrahēdo. ſicut refert Uinc̄. in ſpe. hiſto. li. xx. c. xix. Dū .ſ. amādus traiecten̄. vrbis ep̄s in vaſconia v̓bū dn̄ip̄dicauit. qͥdā lubricꝰ ioculator ⁊ leno verb̓ d̓idetrahere cepit qͥ ſtatī a demone correptus ꝓprijs dētibꝰ ſe diſcerpens ⁊ ꝙ iniuriā viro deifecerat ꝯfitēs. ꝓtinꝰ expirauit. Itē refert tho.ī li. apū. c. lxxv. d̓ vno mgr̄o qͥ detraxit ẜmonibus xp̄i ⁊ moyſi di. Mgr̄ Symō d̓ tornato ꝑiſius ī theologia regebat. ⁊ erat excellēs ille intꝑe ſuo. Sꝫ ꝯͣ decētiā talis officij ſupra moduꝫincōtinens ⁊ ſuꝑbus. h̓ cū ſuꝑ doctores oēs ciuitatis auditores hr̄et. ⁊ in ſchola corā oībusd̓ humilitate altiſſime doctrine xp̄i queſtionēp̄habita diſputatiōe terminaret In fine tamēdatꝰ in reprobū ſenſū ī execrāda ꝯͣ xp̄m verbablaſphemie ꝓrupit. Tres ſūt inqͥt qͥ mūdū ſe-

ctis ſuis ⁊ dogmatibꝰ ſb̓iugauer̄t. Moyſes leſus ⁊ machometꝰ Moyſes pͥmo iudaicū ppl̓mſb̓ infatuauit. Scd̓o ih̓us a ſuo noīe xp̄ianos.Tertō gētilē ppl̓m machometꝰ. d̓ moyſe ⁊ xp̄ofalſum dixit. qꝛ niſi veriſſima docuerūt. id̓o inhac hora cū hͨ dixiſſet euerſis oculis ꝓ hūanavoce mugitū fecit ⁊ emiſit. ⁊ epilētia ſtatim eliſus ī terrā. tertio eiuſdē morbi vīdictā accepitDlaga īſannabili ꝑcuſſit gͦ eū oīpotēs in om̄iſcīa vſqꝫ ad pͥma lr̄aꝝ elemēta pͥuauit. ⁊ gͣuioriqͥdē ī aīa plaga hac ꝑcuſſus eſt. cū vſqꝫ ī diemmortꝭ ſue qͣſi mutis cōꝑatꝰ eſt iumētꝭ inſipiētibus. ⁊ ī luxurie ꝑmāſit feditate. ⁊ vide ſuꝑ admiratiōis miraculū. alendā fornicariā ſua ꝯcubinā noīare poterat ⁊ ſciebat Boetiū d̓ trinitate qͥ iuxta eū ad ſpectaculū ponebat̉ quē olimcordetenꝰ ſcierat. pꝰ inditā plagā nec nomīarepoterat nec valebat. Quīti qͥ ſequūt̉ p̄dicatores ſūt obliuioni audientes. ⁊ hi ſil̓es ſūt ſtrutōibꝰ. Nā ſtrutō eſt aīal graue ẜm corpus licꝫpēnas hꝫ vt quis tn̄ ī aere nō eleuat̉ ⁊ eſt valiobliuioſum. Nā di. Greg. ſuꝑ Iob. xxix. Qn̄venit tp̄s vt pariat ad ſtellas qͥ vocāt̉ pliadesoculos eleuat qͥbꝰ viſis. fodit arenā ⁊ ibi poīoua ⁊ ſabulo ea cooꝑit. cū aūt liquerit ea ſtatiobliuiſcitur vbi poſuerit. ⁊ nunqͣꝫ ad ea redit.Sꝫ calefacta arena feruore ſol̓ abſcōdita ouadecoqͥt. ⁊ ex illis pullos ꝓducit. Cū aūt fractateſta pulliculus ꝓductus fuerit. tūc eū mat̓ recolligit atqꝫ nutrit ⁊ quē in ouo cōtēpſit. egreſſum d̓ ouo recognoſcit. Moralit̓ ꝑ ſtrutioneꝫobliuioſum intellige hūc qͥ obliuioſe audit ꝟbū dei. De qͦ Iac̄. jͣ. Si qͥs eſt auditor ꝟbi dei⁊ nō factor. h̓ cōparabit̉ viro ꝯſiderāti vultuꝫnatiuitatꝭ ſue ī ſpeculo cōſiderauit ſe ⁊ abijt. ⁊ſtatim qͣlis fuit obliuiſcit̉. ꝑ oua aūt ſignificat̉ſpes ſalutis. qꝛ ſicut ex ouis pulli ꝓcreant̉. ſicex ſpe ſalutis ꝟtutes q̄ ſūt pulli aīe generātur.qꝛ ſuꝑ illo psͣ. xxxvj. Spera ī dn̄o. di. gl. ſpeseſt introitus fidei Sꝫ ꝑ ſtellas pliades ſignificant̉ pctōres. iuxͣ illd̓ dan̄. xij. Qui ad iuſticiāerudiūt multos qͣſi ſtelle in ꝑpetuas eternitates. ꝑ arenam intellige .ſ. inſtabilitatē cordis.Mathei. vij. Qui edificat domū ſuā ſuꝑ arenā .i. mentē ſuā ſuꝑ inſtabilitateꝫ. ⁊ tūc applicaſic. Cū venerit gͦ tꝑs ſpei ſalutis vt dies dn̄icꝰ⁊ feſtiuus in quibꝰ dn̄t hoīes querere ſalutē ꝓpriā in eccleſijs verbū dei audiēdo. eleuat oculos ſuos ad p̄dicatores. iuxͣ illud ſapiētꝭ Tullij. Cū qͥs tibi loqͥtur in faciē cerne loquētis. ſattente audiēdo. Sed qꝛ ſpem ſuā fodiunt inarenā .i. in inſtabilitatē cordis. iō obliuiſcunthoꝝ q̄ audierūt. nec pn̄t ea retinere Sꝫ tn̄ nondn̄t tales ab auditiōe ceſſare. ſicut qͥdā faciūtdicētes. qͥd nobis ꝓdeſt audire cū nō poſſuntenere? Quibus dicēdū eſt ꝙ auditio talis adhuc ꝓdeſt. qꝛ di. Eſa. lv. Verbū qd̓ egredit d̓

h