Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nica tertia poſt trinita.

fiūt vt eo facilius ſentiūt in oē malū. Exēpluꝫptꝫ ⁊ figura in Loth Gen̄. xix. Qui adeo magnus fuit ī ꝟtutibꝰ vel ꝟtute hoſpitalitatis ꝙoēs ꝑegrinos recepit. ⁊ intātū fuit caſtꝰ ꝙ int̓zodomitas manſit ꝯtinens ⁊ pudicus. Sed illū quē zodoma nō vicit vina vicerūt. Nā filieip̄ius eū vino inebriauer̄t dicentes vna ad alteraꝫ. pat̓ nr̄ ſenex eſt. q. di. cito deficiet ei virtus generādi ⁊ nullꝰ viroꝝ māſit in terra quipoſſit ingredi ad nos. Credebāt em̄ vt di. glo.ſicut ꝑ diluuiū oēs mortui fuerant ita ⁊ incendio ideo habuerūt piā intentionē .ſ. ꝯſeruationē generis humani. lꝫ malo medio ad hoc vellent venire .ſ. ꝑ inceſtū cū pr̄e qd̓ eſt deteſtabile. veni inqͥt vna ad aliā ⁊ inebriemus eū vinoqd̓ ẜm glo. nobiſcū portamꝰ. Et dicūt aliqͥ. ꝙin iſto vino miſcuerūt aliqua q̄ habebāt virtutē inebriādi ⁊ ꝓuocandi ad coitū ignorāte pr̄e⁊ ſic dormierūt cū eo ⁊ ille nō ſenſit. qꝛ di. glo.Loth euigilans de nocte bn̄ aduertit mulierēiuxta ſe ⁊ cognouit eā carnalit̓. Sꝫ ꝙ eſſꝫ filiaignorauit. qꝛ calefactus vino nō recoluit ꝙ vxor ſua eſſet mortua. ⁊ ideo credebat ſe eſſe cuꝫea. ꝓpter qd̓ dr̄ in canone. Sane. xv. q. j. Sane inqͥt dixerint ebrietatē vitandā. ꝑ quaꝫ crimina cauere nō poſſumꝰ. Nā ſobrij cauemꝰ ꝑebrietatē ignorātes cōmittimꝰ neſciunt qͥd loquunt̉ qͥ nimio vino indulgēt iacēt ſepulti. iōapl̓s in ꝟbo ꝓpoſito ad ſobrietatē nos induc̄.cū dicit. ſobrij eſtote ⁊ monet ad duo. pͥmo adſobrie viuēdū. ibi ſobrij eſtote. ſcd̓o ad ſollicite vigilādū ibi. ⁊ vigilate. Ꝙͣtū ad pͥmuꝫ monet ad ſobrie viuēdū. Pro qͦ nota. mgr̄ li. xvj.ꝓprietatū. Bartho. di. ꝙ amethiſtus ē lapisindicus inter gēmas purpure obtinet pͥncipatū. Nā ꝯtra ebrietatē facit vigilem. malā r̄pellit cogitationē. bonū affert intellectū ⁊ molliseſt ad ſculpēdū. Iſte lapis moraliter ſignificat ſobrietatis ꝟtutē q̄ ꝯtra vitiū ebrietatꝭ fac̄hoīem vigilē. repellit malā luxurie cogitatōꝫ⁊cͣ. Et ita in ſacra ſcriptura reꝑitur triplex ſobrietas neceſſaria hoī virtuoſo. dꝫ em̄ hr̄e ſobrietatē vt ſit ſcīa ſine p̄ſumptōe in ꝑte intellectiua. vt ſit cōtinentia ſine ſolutōe in ꝑte ſenſitiua. vt ſit abſtinētia ſine ingurgitatione in ꝑte nutritiua. vt di. Robertꝰ Holc̄. ſuꝑ li. ſap.lec. cxxj. Primo gͦ neceſſaria eſt hoī ꝟtuoſo ſobrietas vt ſit ſcīa ſine p̄ſumptiōe in ꝑte intellectiua. ⁊ hāc ſuadet apl̓s ad Ro. xij. Gico eniꝫꝑ gr̄am que data eſt mihi oībus qͥ ſunt int̓ voſnō plꝰ ſaꝑe qͣꝫ oꝑteat ſaꝑe .ſ. ad ſobrietatē. vn̄dicit Sen. ad Lucillum epl̓a. cxv. Plus ſcirevelle qꝫ ſatis eſt. intꝑantie genus eſt. ⁊ epiſto.xix. di. Quēadmodū aliarū reꝝ ita lr̄aꝝ intēperantia laboramꝰ. Sꝫ nota huic ſobrietati ēcōtraria ebrietas p̄ſumptōis qua qͥs ſententiāſenſus ꝓprij nimis approbat. ⁊ eā p̄ponderat

ſentētijs melioribꝰ. Cōtra qd̓ di. Sap̄ Proil.iij. Ne inniteris ꝓprie prudētie tue. ne ſis ſapiens apud temetip̄m. vbi di. glo. prudentie ſueinnitit̉ qͥ ea que ſunt agenda ⁊ dicēda vident̉patruꝫ decretis p̄ponit. Et eſt glo. Hiero. Etponit̉ extra de ꝯſti. c. Ne itineris. Sꝫ ſapienseſt apud ſe qͥ in illis q̄ ex patrū magiſterio potuit recte cognoſcere ſe ꝑ ceteris quaſi doctiorē extollit. Et talis hoīs p̄ſumptuoſi ſigna docet Hugo li. ſuo de. xij. gradibus humilitatisPrimus inqͥt in cōuentu reſidet ī cōſilijs. primus rn̄det. nō vocatꝰ accedit. nō iuſſus ſe intromittit. reordinat ordinatos. reficit facta. qͥcqͥd ip̄e nō fecerit nec ordinauerit nō recte fcimeſtimat ordinatuꝫ. iudicat iudicātes p̄iudicaiudicaturos. Iſtiꝰ etiā ꝯditiōes docet Ariſt.vij. ethi. c. xiij. vbi dicit ꝙ qͥdā ſunt nimis māſuri in ꝓpria opinione. ⁊ ſūt ita ꝑtinaces ꝙ nilo mō a ſuis opinionibꝰ euellunt. Et taleſ grece vocat hyſtrignomō. ab hiſtrion grece qd̓ ēfortis latine. ⁊ gnomon qd̓ eſt cognitio. qꝛ fotiter opinioni vel cognitiōi intēdūt. Et iſtꝭ attribuit quattuor cōditiones. Primo ſe habētad ꝯtinētē ſicut ꝓdigꝰ ad liberalē. ⁊ audax adfortē. Continēs em̄ vocat̉ ẜm Ariſt. qͥ ꝯͣ paſſiones manet fixꝰ in ꝟtute ẜm rectā intētionemſꝑ īmobilis. Hiſtrignomon hꝫ tn̄ de ꝯtinenteqd̓ ſibi manet ⁊ immobilit̓ adheret. hͦ aūt nō ēꝟtuoſum ẜm ſe. ſꝫ qn̄ fit ẜm rōnē. vn̄ ſicut ꝓdgus liberalē excedit. qꝛ plꝰ dat qͣꝫ oꝑtet et vbinō oꝑtet. ita p̄ſumptuoſus excedit cōſtātē vittuoſe. quē vocat ph̓s ꝯtinentē. qꝛ adhē̓t plusqͣꝫ oꝑtet ſenſui ſuo ꝓprio. Sed di. Ariſt. de talibꝰ ꝙ ſunt indiſciplinati. qꝛ nolūt ab alijs inſtrui. Tertio ſunt aggreſtes qꝛ cū ſꝑ volūt ſeꝓpriū ſenſum nō pn̄t de facili cōmorari cū aliis. ⁊ iō neceſſe hn̄t fieri ſolitarij paꝝ ꝯſtātes cūalijs. Oīs hō qͥ amicabilit̓ vult cū alijs cōuerſari multipliciter ſe dꝫ eis cōformare. Et hͦ decet beatus Aug. di. xij. c. Illa. Qd̓ em̄ inqͥt neqꝫ ꝯͣ fideꝫ nec cōtra bonos mores eſſe cōuinoindifferent̓ eſt habēdū ⁊ ꝓ eoꝝ int̓ quos viutur ſocietate ẜuandū. Ideo legit̉ in hiſto. Aexandri. Cū adeptus fuiſſet regnū ꝑſarū ſtatiꝫrelicta forma macedonū ī habitu ⁊ veſte ſeceformauit vt eoꝝ beniuolētiā captaret. oīs erſingularis fit eoip̄o odioſus. ſicut ꝓbat Ucen. ī ſpe. hi. li. xxiiij. de Coſdroe rege ꝑſarucadeo ſingularis fuit ꝙ cū hoībꝰ habitare nōluit. ſed elatus inſolentia auſus eſt ſe deū deorū ⁊ dn̄m dn̄antiū ⁊ regē r̄gū appellare. ꝑꝑfecit ſibi turrim argenteā in qͣ vt deꝰ reſedit. ſꝫcū Eraclius imꝑator terrā ſuā intraſſet. ⁊ tafiliū Coſdrōe qͣꝫ populū eiꝰ ſibi ſb̓iugaſſet iiūexitū belli ignorabat. quia cum ab oībus odretur a nemine ſibi intimabatur. iō de terra ſūit eiectus. quare dicit Saluſtius. vt recitat at

N