Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica ſecūda poſt trinita.

placet adoleſcenti que placet puero. ſecundoquia incipiūt amare nō ex perfecto iudicio rationis. ſed ex paſſione. paſſio autem cito tranſit. ⁊ ideo velociter amant ⁊ velociter ab amore ceſſāt. Sed tertia amicitia que eſt ꝓpter bonum honeſtū habet iſtas conditiōes. quia eſtmanſura et rata qꝛ fundat̉ ſuꝑ bonos mores.qui virtuoſis ſemper manent. Rata auteꝫ eſtqꝛ pauci ſunt virtuoſi. Et indigꝫ hec amicitialongo tempore et cōuictu ⁊ experientia morūUnde dicit ibidē Ariſto. Nō ſcire eſt ad inuicem dilectionē verā donec modius ſalis comedatur. ⁊ conſuietur. Cum ergo viri et vxoriſdebeat eſſe amicitia maxima non poterit fundari ſupra pulchritudineꝫ corꝑalem quia illatranſibit Prouerb̓. xxxj. Fallax gratia et vana eſt pulchritudo Nec poterit fundari ſuperdiuitias. qꝛ illa amicitia ē propter vtile ⁊ amicitia ꝑ accidens. quia bona diligūtur non ꝑſona. Vnde Hierony. contra Iouinianum li. j.Marchia inqͥt cathonis filia minor cum quereretur ab ea. cur poſt amiſſum maritū nō nuberet; rn̄dit ſe non inuenire virum qui ſe magꝭvellet qͣꝫ ſua. quo dicto inquit Hierony. elegāter oſtendit diuitias magis eligi ſolere qͣꝫ pudicitiam. hec ille. Certe modernis temporibꝰ.nec pudicitia nec honeſtas moruꝫ ad nuptiasſed tantū diuitie ⁊ libido. ⁊ ideo non perſeuerat amicitia nec ꝓuenit ꝓles apta vt frequenter inter coniuges. Vnde Criẜ. ſuꝑ Matheum omelia .j. exponens illud. Salmon autemgenuit Boos de Raab. Qui inquit ẜm imperium dei accipit vxorē a deo ꝓuiſam. in ꝟtutegenerat filios ⁊ in ſeip̄os virtutem habentes.Boos em̄ robur interp̄tatur Qui autem accipiunt vxores ex ꝓuiſione dyaboli in infirmitate generāt filios nec valentes nec fortes niſi inmalo vt ad penā ſue irregularitatis nō ad gaudium ⁊ ꝯſolationē videant̉ filios genuiſſe. Etinfra Boos genuit obeth ex Ruth. qͥ interp̄tatur ſb̓ditꝰ. Nūc aūt qͥdā diuitias eligūt et n̄mores pulchritudinē ⁊ nō fidē. Et qͥd in meretrice ſolet queri hoc ī cōiugijs optāt. ꝓptereanō generāt filios ſubditos vel ſibi vel deo. ſedꝯtumaces ꝯtra ſe ⁊ cōtra deū vt filij eoꝝ n̄ ſintfructꝰ iuſte cōmixtionis eorū. ſed pena condigna irregularitatis eoꝝ. hec Chriẜ. Exēplumhabemus exp̄ſſe Tob̓. vj. vbi legitur ꝙ zara filia Raguelis ſeptē viris tradita fuit qͥs ſingulos prima nocte demon aſmodeus noīe ſuffocauit manente ꝟgine intacta. Et iō cū Raphael ſuggereret iuniori tobie dixit ita. Audi me⁊ oſtendā tibi qui ſunt qͥbꝰ p̄ualere p̄t demonhi nāqꝫ qͥ cōiugiū ita ſuſcipiūt vt deum a ſe ⁊ aſua mente excludant et ſue libidini ita vacentſicut equus ⁊ mulꝰ in qͥbꝰ nō eſt intellectꝰ. habet ptātem ſuꝑ eos demon Taleſqꝫ bn̄ poſſūt

dicere verbū allegatū. vxorē duxi .ſ. ꝓpter libidini vacandū. ⁊ iō nō poſſū venire. qꝛ multiꝓpter vxores a regno dei excludūt̉. Et ſb̓ditangelus. Tu aūt cū receperis eā ingreſſus cubiculū per tres noctes cōtinens eſto ab ea ⁊ nihil aliud niſi orationibus vacabis cū ea. tranſacta aūt tertia nocte accipies ꝟginem cū timore dei ⁊ magis amore filioruꝫ qͣꝫ libidinis ductus vt in ſemine Abrae in filijs benedictioneꝫꝯſequeris. Et notanduꝫ ꝙ fuit prima occaſioquare filij Zech receſſerūt a deo. ⁊ quare diluuium inundauit. Gen̄. vj. Cuꝫ cepiſſent homines multiplicari ſuꝑ terrā et filios procreaſſētvidētes filij dei. i. Leth filias hominum ꝙ eſſent pulchre acceperunt ſibi vxores ex omnibus quas elegerāt. Sic ergo primo volēti vxorē ducere dꝫ eā diligere diſcrete. Exemplumquō Abraam adiurauit Eleazar ſeruū ſuū ꝙnō acciꝑet vxorē filio ſuo Iſaac de filiabꝰ chanaan Gen̄. xxiiij. Et Iacob cū matura deliberatione ſibi de vxoribus ꝓuidit ẜuiens ꝓ eis.xiiij. annis. Gen̄. xxix. Incidentaliter hic incidit vna dubitatio ſeu queſtio. Ex quo dictuꝫeſt ꝙ Iacob prouidit ſibi de vxoribus. vtruꝫlicitū fuit aliqn̄ habere plures vxores. dicuntdoctores ꝙ nunqͣꝫ licitum fuit vni viro plureſvxores habere abſqꝫ diuina diſpenſatōne. qͥaindicta fuit homī a primeua inſtitutiōe ſingilaritas. ita ꝙ vnus vir eſſet cōiugio copulatuſvxori vni iben̄. ij. Adherebit vxori ſue et nondicit vxoribus Sꝫ ꝙ abrahā ⁊ Iacob plureshabuerunt vxores fuit ꝓpter multiplicatiōecultus diuini qͥ ẜm doctores fuit cauſa diſpēſandi. ẜm ꝙ di. Aug. ſuꝑ Gen̄. Et pōīt̉. xxxij.q. iiij. Obijciūt̉ Iacob quattuor vxores ꝙ qn̄mos erat crimen nō erat. Idem in li. de virgidicit. antiquituſ iuſtis nō fuit peccatū ꝙ pluribus feminis vtebant̉ nec ꝯͣ naturaꝫ faciebantcum nō laſciuandi cauſa ſed gignendi hoc faciebant. ⁊ ſi qͥs obijceret de Lamech Gen̄. iiijqui primꝰ habuit duas vxores ⁊ ẜm gl. primꝰcōtra morem et naturā adulteriuꝫ introduxit.Et ſi ille fuit adulter quare nō ⁊ alij qui plursvxores habuerūt: Ad hoc dicunt doctores ꝙLamech autoritate ꝓpria ſine diuina diſpeſetione plures vxores habuit. ⁊ ꝓpter hͦ dr̄ adulteriū introduxiſſe. qꝛ de iure diuino debuipͥme vxori fidem ſeruaſſe. Sꝫ alijs patribꝰ lictū fuit hr̄e plures vxores ex diuina diſpēſatone ꝓpter generationis officiū. Scd̓o vxor corrigenda eſt ſecrete nō cū cōfuſiōe vel verecundia publice arguēda. Un̄ Uarro in quada cōmedia Uitiū cōiugis aūt eſt tollendū aut feredū. qͥ tollit vitiū ꝯmodiorē ꝯiugē efficit. qͥ ſertſeip̄m efficit meliorē ⁊ iō multū arguenda fuitſeuera auſteritas trium virorū. de quibus nalrat Ualeriꝰ. li. vj. c. iij. quoꝝ vnus vocabatur

v